Rusland hoopt toch met twaalf turners aan te treden op het WK in Rotterdam
De Russische turnploeg lijkt alsnog met twaalf deelnemers af te reizen naar het WK in Rotterdam, dat morgen van start gaat. Dat aantal is genoeg om mee te doen aan de landenwedstrijd, waarin tickets voor de Olympische Spelen van Los Angeles worden verdeeld.
Drie turnsters krijgen geen visum
Drie Russische turnsters, onder wie de regerend wereldkampioene op de meerkamp Angelina Melnikova, mogen niet meedoen in Rotterdam. Hun visumaanvraag werd afgewezen. De Russische bond liet weten dat de afgewezen sporters te horen kregen dat “een of meer lidstaten van het Schengengebied de atletes beschouwen als een bedreiging voor hun internationale betrekkingen”.
Drie anderen krijgen groen licht
Drie andere Russen – Ljoedmila Rosjtsjina, Milana Kayoemova en Moehammadjon Yakoebov – wachtten tot vandaag op een beslissing over hun aanvraag. Het Russische persbureau TASS meldt vanmiddag dat zij toch deel uitmaken van de Russische afvaardiging.
Watanabe: ‘We blijven proberen visa te regelen’
Eerder op de dag zei Morinari Watanabe, president van World Gymnastics, dat de mondiale turnbond er alles aan heeft gedaan om alle Russen in actie te laten komen. “We blijven proberen om visa voor ze te regelen, maar het toernooi gaat bijna beginnen. Misschien wordt het de komende uren geregeld, maar het kan ook nog dagen duren”, zei de Japanner op een persconferentie in Rotterdam.
De WK turnen zijn van 17 tot en met 25 oktober in Rotterdam. De finales zijn live te zien op NOS.nl en in de NOS-app.
‘Elk kampioenschap moet eerlijk verlopen’
“Elk kampioenschap moet eerlijk verlopen en alle turners moeten kunnen strijden met elkaar in een gelijk veld. Samen met de organisatie hebben we er alles aan gedaan om alle in aanmerking komende turners mee te laten doen aan de WK”, aldus Watanabe. “Het is erg spijtig dat deze beslissing zo vlak voor de WK is genomen, voornamelijk voor de betrokken turners. Dit heeft een negatieve invloed. Niet alleen op de Russische turners, maar op alle deelnemers.”
Verzoek om schrappen kwalificatiemoment afgewezen
De WK vormen het eerste kwalificatiemoment voor de Olympische Spelen van 2028 in Los Angeles. De Russische turnbond verzocht het toernooi te schrappen als kwalificatiemoment vanwege de afwezigheid van de turners. Na een stemming binnen World Gymnastics werd dat verzoek afgewezen.
“Het was geen makkelijke beslissing, maar we hebben besloten niks te veranderen”, aldus Nicolas Buompane, secretaris-generaal van de turnbond. “Ook zullen er na de WK geen dingen veranderd worden aan de opzet.”
‘In deze situatie kun je geen juist besluit nemen’
“In deze situatie kun je geen juist besluit nemen”, vervolgde de Zwitser. “Als we het wel zouden doen, dan benadelen we alle andere bonden. En wanneer je het niet doet, wordt Rusland gestraft. We hebben erover gestemd en het besluit was dat we het laten zoals het was.”
20 jaar cel voor Noorse tiener die huurmoord wilde plegen in Engeland
De straf is eindelijk daar
Eerder werd Natland al schuldig bevonden, maar vandaag hoorde hij zijn straf. Het doelwit van de huurmoord heeft de politie nooit kunnen achterhalen, evenals een directe link met de Iraanse staat, zo meldt de Britse politie. Mensen worden volgens de politie vaak online gerekruteerd in ruil voor veel geld, net als in de zaak van de Noorse tiener. “Ze worden ingezet wanneer het hen uitkomt en aan de kant gezet wanneer de omstandigheden veranderen. De mensen die deze misdaden orkestreren, zullen je niet beschermen tegen de gevolgen.”
Van Stavanger naar Huddersfield
Vorig jaar maart kreeg de tiener uit het Noorse Stavanger het aanbod om een voor hem onbekend persoon dood te schieten voor 25.000 euro. Hij stemde in, maar twee dagen na aankomst in het Britse Huddersfield werd hij gearresteerd in zijn hotelkamer, schrijft The Guardian. Daar vond de politie ook twee vuurwapens en 19 patronen. Op bodycambeelden van een van de agenten is te zien dat Natland in zijn onderbroek naar buiten stapte, waarna hij met zijn handen deed alsof hij de agent neerschoot.
Het Foxtrot Network
Natland werd gerekruteerd door het beruchte Foxtrot Network. Dat is een georganiseerd Zweeds crimineel netwerk met banden met Iran. De groep handelt in wapens en drugs, en staat bekend om grootschalig bendegeweld in Zweden. Het netwerk zou ook klussen doen voor de Iraanse overheid. Vorig jaar legde onder meer de Britse regering nog sancties op aan Foxtrot Network, ‘vanwege hun betrokkenheid bij geweld tegen Joodse en Israëlische doelen in Europa namens het Iraanse regime’.
Hoe het allemaal begon
Natland begon op zijn 13de met het gebruiken van drugs. Hij zat kort in een jeugdinrichting, waar hij voor het eerst een tiener zou hebben ontmoet die lid was van het Foxtrot Network. Door diegene werd hij overgedragen aan een ronselaar. Het zou gaan om een 17-jarige Noor met de bijnaam ‘Generaal’.
De mislukte missie
Op 17 maart 2025 nam de destijds 18-jarige Natland een vlucht van zijn woonplaats Stavanger naar Manchester. Daar werd hij gestopt door de immigratiedienst, die hem liet gaan op één voorwaarde: dat hij de eerste vlucht terug naar Noorwegen nam. Maar Natland had andere plannen. Hij had van zijn opdrachtgever, met gebruikersnaam ‘Agent 47′, instructies gekregen. Natland nam een taxi naar Huddersfield, op een uurtje rijden vanaf Manchester. Daar kreeg hij 2000 Britse pond in contanten, twee vuurwapens, kogels en een gestolen Nissan met een neppe kentekenplaat. De volgende ochtend stond de politie om 5.15 uur ’s ochtends op zijn hotelkamerdeur te bonken. In een plastic zakje onder zijn bed vonden de agenten de spullen die hij de dag daarvoor had opgehaald.
“Geen internationale huurmoordenaar”
Natland verklaarde aan de rechter dat hij ‘geen internationale huurmoordenaar was’. Hij zei voornamelijk te hebben ingestemd met de huurmoord zodat hij geld kon verdienen om drugs te kopen. Zijn advocaat stelde dat hij een ‘jonge, populaire, succesvolle student en sporter’ was voordat hij ‘ontspoorde’ door zijn drugsverslaving. Maar de politie vond ‘een aanzienlijke hoeveelheid bewijsmateriaal’ waaruit naar voren kwam ‘dat Natland zich er volledig van bewust was’ dat hij iemand moest gaan vermoorden in het VK. Zo had hij naar zijn vriendin ge-sms’t: “Ik ga op een waanzinnige missie. Het zou wel gaaf zijn om iemand te vermoorden. Als ik niet gepakt word, moeten we het vieren.” Een vriend van hem zou Natland ook hebben horen zeggen dat hij ‘veel geld zou krijgen en dat er iemand zou sterven’. Maar Natland meende dat het ‘bluf’ was, en dat hij eigenlijk ‘doodsbang’ was. Toch bleek hij na zijn arrestatie te hebben gelogen en bij zijn vriendin erop te hebben aangedrongen geen getuigenis tegen hem af te leggen.
Het oordeel van de rechter
De rechter is stellig: Natland wist wat hij deed. “Hoewel het belangrijk is dat er niemand is doodgeschoten of fysiek gewond is geraakt, ben ik ervan overtuigd dat u, als de politie niet had ingegrepen, had gedaan wat u had afgesproken.”
Verkocht of uitgehuwelijkt: vooral kinderen dupe van extreme droogte in Afghanistan
Afghanistan heeft al vijf jaar te maken met een genadeloze droogte, en dat komt door klimaatverandering. Het treft gezinnen keihard. In het land hangt 61 procent van de huishoudens af van landbouw om rond te komen. Maar door die aanhoudende droogte gaat het steeds vaker mis met de oogsten. En voor gezinnen die geen eten meer op tafel krijgen, hebben de Taliban amper iets geregeld qua humanitaire hulp. “Ze stoppen het geld liever in hun leger”, zegt Cees Roels, een oud-diplomaat die jaren in Afghanistan werkte. “Zo gaat het geld naar het in stand houden van repressie.” Daar komt bij dat er flink minder internationale hulp het land in komt. “Hulporganisaties willen natuurlijk niet dat de Taliban het geld voor andere dingen gebruikt of er juist sterker van wordt,” legt Roels uit. “Maar je wilt het land ook helpen. Dat is een lastig dilemma.” Armoede en droogte drijven gezinnen tot het uiterste. Ze grijpen naar steeds extremere manieren om te overleven, benadrukt Gulhan Durzai, die onderzoek doet naar Afghanistan, onder meer voor het Afghanistan Analysts Network. “Het gaat bijvoorbeeld om kindhuwelijken, het verkopen van kinderen en kinderen via gevaarlijke smokkelroutes naar het buitenland sturen om te werken.” Meisjes worden al op jonge leeftijd uitgehuwelijkt. In ruil daarvoor krijgt de familie een bruidsschat van een paar honderd tot een paar duizend euro. “Zelfs een klein bedrag kan een gezin helpen om vandaag te overleven”, zegt Durzai. Maar het verandert niks aan de omstandigheden die hen hierin hebben geduwd. “Het is uiteindelijk een wanhopige poging om te overleven, waarbij de dochter een toekomst kwijtraakt die ze nooit meer terugkrijgt.” Het leidt tot hartverscheurende situaties, ziet Durzai. “Minderjarige meisjes worden soms uitgehuwelijkt aan mannen van rond de 70 of aan Taliban-leden, als tweede of derde vrouw.” In de Britse krant The Guardian vertellen families over hun keuze. “Ik had liever gehad dat ze dood was dan dat ze aan zo’n oude man werd uitgehuwelijkt,” zegt Bana, de moeder van de 11-jarige Gulalai. Het meisje is verloofd met een winkelier van eind 40, omdat haar ouders geleend geld niet kunnen terugbetalen. Ook Sara en haar man zagen geen andere uitweg, nadat ze door droogte ontheemd raakten. Hun 10-jarige dochter Nazia hebben ze voor ruim 2700 euro uitgehuwelijkt. “Als haar toekomstige echtgenoot ons bezoekt, wil ze hem niet zien en begint ze te huilen”, vertelt haar moeder. En dan zijn er nog de dodelijke ongelukken door de droogte. In heel Afghanistan heeft de wanhopige zoektocht naar water geleid tot honderdduizenden diepe, smalle en moeilijk te vinden gaten. Daardoor zijn akkers van boeren veranderd in dodelijke vallen. De afgelopen vijf jaar zijn volgens hulpverleners honderden Afghanen in waterputten gevallen die niet goed waren afgesloten nadat ze leeggepompt waren, schrijft de BBC. De meeste slachtoffers zijn kinderen. In de praktijk hebben de Taliban-autoriteiten maar heel beperkt maatregelen genomen om iets aan de situatie te doen. “Er zijn slechts een paar kleine dammen aangelegd”, zegt Durzai. Sterker nog, het beleid heeft de gevolgen van de droogte juist erger gemaakt, stelt de onderzoeker. “Door mismanagement van water, waaronder illegale waterwinning.” De overstap van papaverteelt naar tarwe, na het opiumverbod van de Taliban, maakt het droogteprobleem nog ingewikkelder, benadrukt Roels. “Want hoe verbouw je genoeg voedsel als water steeds schaarser wordt, zonder de grondwatervoorraad verder uit te putten?” Gezinnen hebben dan ook weinig hoop voor de toekomst. “Ze rekenen niet op steun van de Taliban-autoriteiten en hopen eerder dat internationale ngo’s en liefdadigheidsorganisaties hulp kunnen bieden,” besluit Durzai.
Ritzeges Van Dijke en Markus in Eneco Tour, prijzengeld mannen en vrouwen gelijk
Mick van Dijke pakt eerste profzege in Eneco Tour
Mick van Dijke heeft de derde etappe van de Eneco Tour op zijn naam geschreven. De renner van Red Bull-Bora hansgrohe was te sterk voor zijn vluchtgenoot Victor Campenaerts en boekte zo zijn eerste overwinning als prof. Campenaerts mocht wel de leiderstrui in het algemeen klassement aantrekken.
In de heuvelachtige rit van Sittard naar Watersley (110 kilometer) was het Campenaerts die met nog 42 kilometer te gaan de aanval koos. Van Dijke en Hartthijs de Vries sprongen mee en samen sloten ze aan bij een kopgroep. Uiteindelijk bleven alleen Campenaerts en Van Dijke over. Campenaerts deed met het klassement in zijn achterhoofd het meeste werk, waarna Van Dijke in de sprint geen enkele twijfel liet bestaan.
Femke Markus soleert naar zege bij de vrouwen
Bij de vrouwen ging de derde etappe naar Femke Markus. De 29-jarige renster van SD Worx zette op 17 kilometer van de finish haar aanval in en wist de finish vijf seconden eerder te bereiken dan klassementsleidster Lieke Nooijen.
In de finale bleef een groep van ongeveer twintig rensters over. Nadat Markus was ontsnapt, zette Visma-Leasa-a-Bike, de ploeg van Nooijen, de achtervolging in. Markus bleef echter hard doorrijden en pas in de slotkilometers werd het verschil kleiner. Nooijen won de sprint van de achtervolgers en verdedigt zaterdag in de etappe van Hoogeveen naar de VAM-berg in Drenthe een voorsprong van 28 seconden op nummer twee Markus. Zondag staat de slotetappe in Arnhem op het programma.
Prijzengeld mannen en vrouwen gelijkgetrokken
De organisatie van de Eneco Tour heeft vandaag besloten het prijzengeld voor mannen en vrouwen alsnog gelijk te trekken. Eerder kwam er kritiek van onder anderen renster Charlotte Kool op de ongelijke betalingen. Bij de proloog ontving de winnaar bij de mannen 1490 euro, terwijl de snelste vrouw slechts 220 euro kreeg.
“Zelfde starttijd, zelfde afstand en zelfde energie. Ik ben dan ook benieuwd of we korting krijgen op energie in de Eneco Tour”, schreef Kool daarover op sociale media.
Gijs (29) kreeg een stamceltransplantatie: “Dankbaar dekt de lading niet”
Even voorstellen
Gijs Zebregts uit Breda is 29 en hij heeft iets bijzonders meegemaakt. Dankzij een anonieme donor kreeg hij de kans om leukemie uit zijn lichaam te knokken – en dat is tot nu toe gelukt. Daarom wil hij graag meer mensen vertellen over stamceldonatie.
Toen het duidelijk werd
Bij Gijs begon het allemaal met acute leukemie. “Ik had al een jaar lang rare klachten. Moe, longontsteking, zonnesteken,” vertelt hij. “Eigenlijk voelde ik me op een gekke manier opgelucht, toen ik wist wat er écht met me aan de hand was.”
Op dat moment had Gijs nog nooit gehoord van stamceldonatie. Maar al snel werd duidelijk dat hij een stamceltransplantatie nodig had. Even in gewone taal: als je bloed ‘ziek’ is, heb je gezonde bloedstamcellen nodig om weer beter te worden. Die krijg je dus van iemand anders die zijn eigen bloedstamcellen doneert, zodat jouw lijf weer gezond bloed kan maken.
Supersnelle match
Na tweeëneenhalve week kreeg Gijs al te horen dat er een match was gevonden. Dat is bizar snel. Binnen familie heb je een kans van één op vier op een match, daarbuiten wordt er gezocht in de landelijke en wereldwijde donorbank. Dat er voor Gijs dus zo snel iemand gevonden werd die ook nog eens geen familie was, is echt uniek.
De week voor de transplantatie
Maar daarmee was de kous nog niet af. “De week voor de transplantatie was ik heel erg met hem bezig,” zegt Gijs. “Ik wist wanneer en wat hij moest doen. Vroeg me constant af wat hij nu aan het doen zou zijn. En of hij wel door zou zetten.”
Dat is namelijk best spannend – er zijn ook donoren die op het laatste moment afhaken. Te eng, te spannend, of toch bang dat ze er zelf iets aan overhouden. “En er is niks zo erg als dat er een patiënt klaarligt, en je dan moet horen dat de donor toch niet meer wil.”
Gelukkig ging het goed
Bij Gijs gelukkig wel. Zijn donor zette door en de cellen sloegen aan. Daarom deelt hij graag zijn verhaal, maar hij gaat niemand verplichten. “Je moet het echt voor jezelf bepalen,” benadrukt hij. “Ik geef er alleen bekendheid aan, ik verplicht niemand.”
Voor Gijs betekende het dat hij zijn leven terugkreeg. Zijn periodieke scans zullen altijd spannend blijven, maar tot nu toe is hij schoon.
De brief aan zijn donor
Als Gijs één brief aan zijn donor mocht schrijven – volledig anoniem – dan zou hij dit zeggen: “Ik mocht zeggen hoe het op dat moment ging, maar verder niks over mijn ziekteproces of mijn identiteit. Er mocht níks op de kaart staan, waaraan je Nederland kon linken.”
Hij schreef dat het goed ging en dat de cellen aan leken te slaan. Dat hij dankbaar was en dat de donor hem zijn leven terug heeft gegeven. “Al zal ‘dankjewel’ nooit helemaal die lading dekken. Ik probeer nu gewoon dankbaar te zijn voor elke dag.”
Een kind kan de was doen: ouderwetse Ceylon-wasknijpers duiken op in Dongen
Wassen ophangen is iets van alle tijden. Deze week kwam er bij kringloopwinkel Parels & Prul in Dongen een set Ceylon rubber-wasknijpers boven water die zo’n tachtig jaar oud is. “Best bijzonder dat zo’n set na al die jaren nog compleet is”, aldus Stijn Rompa van Parels & Prul. “Zeker omdat een wasknijper nou niet bepaald iets is waar mensen zuinig mee omspringen.” Vroeger, voordat de wasdroger z’n intrede deed, hing bijna iedereen de was nog buiten aan de lijn. En omdat kleding bij een flinke windvlaag nog weleens wilde wegwaaien, werd in 1853 in Vermont de allereerste wasknijper uitgevonden: van hout, met een voorgespannen metalen veer erin.
Rubberfabriek Ceylon
Achter de rubberen knijpers die bij Parels & Prul zijn binnengebracht, schuilt nog een ander verhaal. In 1937 werd Rubberfabriek Ceylon opgericht in Maastricht. De naam verwees naar het huidige Sri Lanka, dat in de 19e eeuw door de Britten werd gekoloniseerd en toen Ceylon heette. “Sri Lanka stond bekend om z’n hoogwaardige rubberplantages, en met de naam Ceylon wilde de Limburgse fabriek kwaliteit uitstralen”, weet Stijn. De fabriek was eigenlijk bekend van de fietsbanden, maar begon na de Tweede Wereldoorlog ook rubberen wasknijpers te produceren. “Hout en metaal waren na de oorlog schaars, en juist die grondstoffen had je nodig voor een wasknijper. Rubber was er wel genoeg, dus daar speelde Ceylon slim op in”, vertelt Stijn.
Ouderwetse gebruiksaanwijzing
Op de achterkant van de verpakking staat de gebruiksaanwijzing van de Patent Rubber Wasknijper. Stijn: “Dat ouderwetse taalgebruik geeft een mooi tijdsbeeld. Veel vrouwen droegen toen nylonkousen, en met deze knijpers zou je bij het ophangen geen ladders meer in je panty krijgen. Ook dat lachende jongetje op de voorkant ademt de sfeer van de naoorlogse jaren vijftig. Die korte broek met riem en dat rode colbertje zijn typisch voor die tijd.” Om de knijpers lang mee te laten gaan, werd aangeraden ze op een vochtige plek te bewaren. “Rubber droogt anders na verloop van tijd uit. Bij deze set is dat ook gebeurd, maar het rubber is gelukkig niet gaan brokkelen.”
Museumstuk
Of deze rubberen wasknijper vroeger populair was, is niet meer te achterhalen. “Ik durf niet te zeggen of dit jarenlang een topproduct is geweest of juist een flop. In de jaren zestig werd het sowieso goedkoper om wasknijpers van kunststof te maken. Uiteindelijk ging de Ceylon fabriek in 1980 dicht”, zegt Stijn. Parels & Prul houdt de set voorlopig nog even in de eigen collectie. “Het zou zomaar kunnen dat een textiel- of openluchtmuseum interesse heeft. Of bijvoorbeeld een huishouden dat nog volgens de oude stempel leeft. Mocht ik het te koop aanbieden, dan ligt de prijs tussen de vijftien en twintig euro.” Voorlopig is dit stukje geschiedenis nog te bewonderen in de winkel.
