Spoedoverleg in Polen na ‘uiterst serieuze’ aanslagdreiging tegen premier
De Poolse autoriteiten zijn gisteren in spoedoverleg bijeengekomen nadat er een ‘uiterst serieuze’ dreiging tegen premier Donald Tusk naar voren kwam. Volgens Jacek Dobrzyński, woordvoerder van de Poolse inlichtingendienst, nemen ze de waarschuwing zeer serieus — zo serieus zelfs dat hij openlijk verklaarde: “Het is zeer waarschijnlijk dat deze dreigingen zullen worden uitgevoerd.”
Goed nieuws: volgens het grote Poolse dagblad Gazeta Wyborcza is de dreiging inmiddels geneutraliseerd. Karolina Gałecka, woordvoerder van het ministerie van Binnenlandse Zaken, bevestigde dat de Staatsbeschermingsdienst — de dienst die onder andere verantwoordelijk is voor de beveiliging van ministers — een e-mail met concrete informatie over de mogelijke aanslag naar de politie heeft doorgestuurd. “We kunnen geen details geven, maar we wilden dat u dit van ons vernam, en niet van andere bronnen”, aldus Gałecka.
Gazeta Wyborcza meldt ook dat een functionaris dicht bij de premier heeft gezegd dat de dreiging afkomstig zou zijn van rechtse extremisten, en dat de mogelijke daders waarschijnlijk zelfs Poolse burgers zijn. De Poolse nieuwsomroep TVN24, die zegt toegang te hebben tot het officiële rapport, spreekt over “een radicale organisatie die vrijwilligers zocht om de aanslag uit te voeren”.
Regeringswoordvoerder Adam Szłapka vertelde aan TVN24 dat Tusk vanmorgen rond 07.00 uur op de hoogte werd gesteld. Hij benadrukte dat de veiligheidsdiensten dagelijks talloze meldingen ontvangen — via e-mail, telefoon of post — maar dat dit signaal veel verontrustender was dan vergelijkbare waarschuwingen in het verleden.
Voor nu gaat Tusk gewoon door met zijn werkzaamheden. Overigens: Polen kreeg afgelopen jaar al meerdere malen te maken met drones boven eigen grondgebied — een ontwikkeling die bij veel burgers zorgen oproept, zoals blijkt uit deze video:
Colinda ontwierp deze luxe villa: zwembaden, wijnkelders, sauna en meer
In Etten-Leur staat een statige witte villa die je op het eerste gezicht voor een historisch monument zou houden. Maar hoewel hij er zo uitziet, is hij eigenlijk pas gebouwd in 2008 — helemaal naar de wensen van Colinda, haar man en hun zoon. “Veel mensen denken dat het monumentaal is vanwege alle fijne details, maar het is nog best jong”, lacht ze. En toch: “Het is gewoon mooi om met zoveel aandacht voor detail iets te creëren wat er al jaren uitziet.”
Het ontwerp kwam van architect Arjan Eland — en het was een intensieve samenwerking. “We hebben eindeloos met elkaar overlegd. We wisten precies wat we wilden en hoe we wilden wonen.” Colinda is interieurontwerpster tot in haar tenen, en dat merk je overal. “Elke vierkante centimeter is doordachte. Van elke ruimte wilde ik iets bijzonders maken — geen standaardoplossing, maar écht iets unieks.”
Zo scheidt een imposante wijnwand de keuken van de woonruimte. En ook voor de toekomst is alles voorzien: er is een lift die op alle verdiepingen stopt, en alle deuren zijn rolstoelvriendelijk. “Dat is bedacht om hier zo lang mogelijk thuis te kunnen blijven — zonder compromissen.”
Van kelder naar zwembeleving
De tuin heeft een hoogteverschil van anderhalve meter… en dat hebben ze slim benut. Je loopt de kelder in — en komt direct terecht in het binnenzwembad. Met openslaande deuren naar buiten voelt het helemaal niet als een kelder, maar eerder als een soort overgang tussen binnen en buiten. “Je komt uit op een binnenterras en kijkt door het glas omhoog naar een ander terras — een heel andere beleving dan je normaal zou verwachten.”
Naast het zwembad liggen een sauna én een bubbelbad. Onder het zwembad zelf? Een volwaardige wijnkelder. En pal naast de wellnessruimte: de kroeg. “Geen klein kroegje, maar écht een bruine kroeg”, grapt Colinda. Met biljart, een bar en zelfs een tapkraan.
Op de bovenste verdieping valt het licht van alle kanten binnen — dankzij drie grote lichtstraten. Hier vind je een fitnessruimte, een tafeltennistafel, een gameruimte én een volwaardige bioscoop. Maar haar favoriete plek blijft de keuken: het hart van het huis. Alle apparatuur is weggestopt achter een hoge kastenwand. “Zodra die deuren open gaan, verschijnen de machines — net als een magische show.” Er is een haard, en de keuken vloeit naadloos over naar het terras, waar ze vaak lekker zitten.
Door het hoogteverschil in de tuin zijn er verschillende niveaus: zonnige plekken én beschutte hoekjes in de schaduw. Er is een buitenkeuken met pizzaoven, een terras met hangstoelen — en ja, ook in de winter zit je buiten prima, dankzij de houtgestookte haard.
Natuursteen, Marokkaans stucwerk en veel liefde
Binnen is vrijwel overal travertin te vinden; buiten wordt Belgisch hardsteen gebruikt. “Zonder overdrijven: er hangen hier zo’n vijftig keukenbladen van natuursteen rondom het huis.” En in de badkamer? De wanden zijn gepolijst met authentiek Marokkaans stucwerk.
Colinda’s wens is simpel — maar krachtig: “In dit huis is op alle manieren geleefd. Alles is gedeeld met vrienden en familie. Ik hoop dat de nieuwe bewoners er met net zoveel liefde en passie van genieten. Dat verdient dit huis.”
De vraagprijs? €3.500.000. Het woonoppervlak is 865 m², het perceel 1.516 m².
Migrantenschip kapseist bij Djibouti: minstens 139 doden, tientallen vermisten
Voor de kust van Djibouti in Oost-Afrika is een boot met migranten gezonken — en het einde is tragisch. Volgens de Internationale Organisatie voor Migratie (IOM) zijn er zeker 139 mensen omgekomen, en nog eens 84 worden nog steeds vermist. De ramp gebeurde in de nacht van donderdag op vrijdag, vlak bij de kustplaats Obock.
Het schip was onderweg van Obock naar een haven in Jemen — een korte, maar uiterst gevaarlijke oversteek. Op boord zaten zo’n 350 mensen. Veel migranten gebruiken deze route als eerste stap op weg naar de rijke Golfstaten aan de andere kant van het Arabisch schiereiland.
Gelukkig hebben meer dan tachtig mensen de ramp overleefd. Zij komen allemaal uit Ethiopië, het buurland van Djibouti. Over de nationaliteit van de slachtoffers heeft de IOM niets bekendgemaakt.
De IOM noemt de ramp een ‘pijnlijke herinnering’ aan de enorme risico’s die migranten lopen op deze route. Vorig jaar kwamen er al 900 mensen om of raakten zij vermist op precies dezelfde traject — en dat terwijl Jemen nog steeds geteisterd wordt door geweld. Toch blijft de stroom migranten niet afnemen: de afgelopen maand registreerde de IOM minstens 20.000 mensen die vanuit Ethiopië binnenkwamen in Djibouti.
Verstappen pakt zijn eerste overwinning ooit in Singapore — en doet het met stijl!
Max Verstappen heeft eindelijk de Grand Prix van Singapore op zijn naam staan. Ja, eindelijk — na jarenlang proberen en meerdere keren dichtbij zijn geweest, is het nu eindelijk gelukt: de Nederlander won voor het eerst in zijn carrière op het strakke, nachtelijke circuit van Marina Bay.
En wat een weekend was het! Verstappen had alles onder controle: zaterdag begon al met een overwinning in de sprintrace, gevolgd door de snelste tijd in de kwalificatie. Zondag dan? Een volledige show van start tot finish — zelfs met lastige radioproblemen die de communicatie met zijn pitwall bemoeilijkten. Geen probleem: hij reed gewoon verder, alsof niets aan de hand was.
Dit was trouwens zijn 250ste Grand Prix in de Formule 1 — een mooi moment om zo’n bijzondere zege te pakken.
Wie stond er naast hem op het podium?
Naast Verstappen kregen Ferrari-rijder Charles Leclerc en wereldkampioenschapsleider Kimi Antonelli een plekje op het podium. Leclerc hield het lang spannend, maar kon de Nederlander niet meer inhalen nadat Verstappen in de tweede racehelft flink op voorsprong ging. Antonelli, die als derde over de streep kwam, vergrootte daarmee zijn voorsprong op teamgenoot George Russell — die uiteindelijk als negende finishte na een start vanaf de achterste rij (vanwege een motorwissel). Antonelli ligt nu 102 punten voor op Russell.
Verstappen zelf klom door deze overwinning naar de vierde plek in het WK — met inmiddels 221 punten op zijn naam.
Hoe ging het precies op de baan?
Bij de start moest Verstappen meteen scherp zijn: Leclerc zat direct naast hem en probeerde al in de eerste bocht te passeren. Maar Max hield stand — en bleef de leiding behouden. De eerste tien ronden waren een spannende duel: nooit meer dan één seconde verschil tussen de twee.
Maar toen kwam de wending: in ronde 25 ging Leclerc de pits in voor zijn eerste bandenwissel… en had toen al tien seconden achterstand. Verstappen bleef nog even op zijn zachte banden — en bleef ongelofelijk snel. Pas in ronde 32 maakte hij zijn enige pitstop, waarbij hij overging op mediumbanden. Hij kwam terug als leider — en bleef dat ook. Vanaf dat moment was het een rustige, onbedreigde cruise richting zijn 73ste Grand Prix-overwinning.
Deel artikel: Advertentie via Ster.nl (opent in nieuw venster)
Trump roept Rusland én Oekraïne op om ophoudend te doen met bommen op stroomcentrales en olie-installaties
De Amerikaanse president blijft regelmatig over het einde van de oorlog praten — en nu weer specifiek over het stoppen met aanvallen op energievoorzieningen. Vorige maand had hij al iets soortgelijks aangekondigd, maar toen gebeurde er uiteindelijk niets concreets op het gebied van energie-infrastructuur.
Vandaag liet Oekraïense president Volodymyr Zelensky weten dat zijn land wel degelijk bereid is om de aanvallen op Russische olieraffinaderijen te staken — maar alleen als Rusland tegelijkertijd ophoudt met het bombarderen van Oekraïense stroomcentrales, transformatorstations en andere cruciale energie-installaties. Zijn boodschap was duidelijk: “Oekraïne wil graag meewerken aan de-escalatie, maar Poetin lijkt daar tot nu toe geen zin in.” En verder: “Alle stappen naar minder spanning moeten wederzijds zijn — en bovendien ondersteund door harde, nakombare afspraken.”
Als eerste op de hoogte van het laatste nieuws
Kees wilde zijn eeuwenoude dorskast bijna opstoken, maar nu draait hij weer
Vijf jaar lang zocht Kees Rovers uit Nuenen naar een plek waar zijn honderdjarige dorskast veilig en zichtbaar kon staan. Geen makkelijke klus: nergens een geschikte plek, geen gemeente die interesse toonde, geen ruimte in de garage — en toen begon het echt te knellen. Op een gegeven moment stond hij er zelfs bij stil: misschien maar opstoken. Gelukkig kwam het nooit zover.
Zondag draaide de oude houten machine weer — dit keer in het Boerenbondsmuseum in Gemert. En ja hoor: Kees mocht hem zelfs even aan de praat proberen. Een enorme herrie, een dikke wolk stof, en een brede glimlach op zijn gezicht. “Ik ben dik tevreden”, zegt hij. “Ik ben blij dat hij hier terechtgekomen is.”
De kast had hij vijf jaar geleden voor maar driehonderd euro op Marktplaats gevonden — maar tot zondag had hij hem nog nooit in actie gezien. “Ik heb helemaal geen landbouwachtergrond”, bekent hij. “En toch voelt dit als meer dan een hobby. Het is eigenlijk een missie: laten zien hoe Brabant zich in ruim honderd jaar van een arme landbouwstreek ontwikkelde tot een welvarende regio.”
Hoe het zo ver kwam? Jarenlang stond de dorskast gewoon opgeslagen in Nuenen. Toen die opslag verdween, bleef Kees met de kast op zak. “Ik kon zomaar geen nieuwe plek vinden. De gemeente had ook geen interesse. Dan zit er niks anders op dan maar opstoken”, vertelt hij. Op het laatste moment kwam er hulp: Hein Donkers nam de kast over, zette hem tijdelijk bij zich neer — en uiteindelijk werd het Boerenbondsmuseum in Gemert de nieuwe thuisbasis.
En wat deed zo’n dorsmachine eigenlijk? Begin 1900 was het een echte revolutie voor Brabantse boeren: graankorrels hoefden niet meer met de hand van de stengel gescheiden te worden. De machine deed dat voor je — ‘het kaf van het koren’ scheiden, zoals het heette. Meer efficiëntie, meer oogst, meer inkomen.
Kees probeert de machine zelf aan de gang te krijgen — met een klein beetje twijfel: “Ik weet niet of dat wel verantwoord is”, lacht hij. Maar de vrijwilligers van het museum geven hem de groene licht: “Mag ik er een in doen?” Ja. Dan nog een. En dan nog één… Tot het een beetje misgaat: de bos moet omgedraaid worden, en dat vergeet Kees. De vrijwilligers pakken het rustig over.
Ook Toon de Rooij kijkt vol aandacht toe. Zijn familie bouwde vroeger precies zulke machines — in Nuenen. Als jongetje van zeven zag hij ze staan in de werkplaats: netjes op een rij, onder leiding van zijn vader en ooms. “We mochten er als kinderen niet te dichtbij komen, maar wel kijken.” Nu ziet hij er eentje weer draaien — met zijn eigen familienaam erop. “Als ik dan mijn eigen naam erop zie, voel ik me toch heel voldaan.”
Jan van den Dijk van het museum is ook blij: “We hadden al een vergelijkbare machine, maar die was kapot. We willen laten zien hoe dat vroeger werkte — en als het dan ook nog uit de streek komt, is dat mooi.”
Voor Kees is deze zoektocht nu afgerond — maar dat betekent niet dat hij stopt met spitten naar historische stukken. Thuis heeft hij zelfs een klein ‘museumpje’ met voorwerpen die het leven van Brabanders vroeger in beeld brengen. En op zijn verlanglijstje staat alweer iets bijzonders: een oude apothekerspot met het opschrift ‘cochlear’. Zo’n pot is te zien op een stilleven dat Vincent van Gogh in Nuenen schilderde — en zou volgens Kees gebruikt zijn tegen scheurbuik. Hij speurt er al jaren naar. “Een apothekerspot met het opschrift Kochnier”, herhaalt hij nog maar eens. Mocht iemand zo’n pot hebben staan: Kees hoort het graag.
