Max Verstappen houdt pole voor sprintrace Singapore na onderzoek van ruim een uur
Max Verstappen heeft de polepositie gepakt voor de sprintrace in Singapore. De Nederlander was in de kwalificatie voor de korte race op zaterdag ruim een tiende van een seconde sneller dan Mercedes-coureur George Russell. Toch duurde het na het zwaaien van de finishvlag nog ruim anderhalf uur voordat de Red Bull Racing-coureur zeker wist dat hij zaterdag om 11.00 uur vanaf de eerste positie mag vertrekken. Hij werd namelijk onderzocht na een inhaalactie op Lewis Hamilton terwijl de gele vlag al gezwaaid werd na een crash van Sergio Pérez. Na lang beraad kwam het verlossende verdict: geen straf. Verstappen was namelijk bezig aan een snelle ronde, Hamilton niet. Toen de gele vlag gezwaaid werd, moest Verstappen onredelijk hard remmen om Hamilton niet in te halen.
🚨 Max KEEPS #F1Sprint pole
“The Stewards were satisfied Verstappen reacted appropriately to the yellow flag by lifting off throttle and reducing speed… “
“The overtake was an unfortunate consequence of the significant closing speed differential and, in these circumstances, [the Stewards] determined not to impose a penalty”
F1 #SingaporeGP
Het was enigszins verrassend dat Russell zich als tweede kwalificeerde. De Brit worstelde de hele sessie en flirtte zelfs met een vroege uitschakeling in het tweede deel van de kwalificatie na een remfout. Charles Leclerc kwalificeerde zich op de derde plaats, kampioenschapsleider Kimi Antonelli stelde teleur met een zevende plaats. Antonelli reed rond met een geüpgrade auto, maar die aanpassingen leken hem weinig goed te doen. Na de vrije training koos hij er zelfs voor om de nieuwe voorvleugel terug te ruilen voor het oude exemplaar. Russell reed zelfs volledig met de oude Mercedes-wagen, die vrijwel het hele seizoen dominant is geweest. Het is dus zeer opvallend dat hij zich zo veel beter kon kwalificeren dan zijn jongere teamgenoot.
Ferrari zal niet tevreden zijn met de derde en zesde startplek. De hele sessie leken Leclerc en Hamilton mee te kunnen strijden om de eerste startplekken, maar in de finale gaf vooral Hamilton veel toe. Hij worstelde al de hele sessie met het laatste deel van de ronde, en daar verloor hij opnieuw veel tijd. Leclerc reed al met al een degelijke ronde, maar was niet opgewassen tegen Verstappen en de plots opgeklommen Russell, die lange tijd niet met de snelsten leek mee te kunnen.
Williams-coureur Carlos Sainz is woest op de wedstrijdleiding na de kwalificatie van de sprintrace in Singapore. “De helft van de auto’s reed een rondje met een motor die een halve seconde sneller was. Wij zaten aan de verkeerde kant.” “Om de een of andere reden besloot de FIA om ons ongelijk te behandelen.” De zogenaamde ‘overtake mode’ was namelijk niet beschikbaar in het eerste deel van de kwalificatie, zegt de FIA in een verklaring. “Dat was door een menselijke fout. Daarna werd de modus voor 27 seconden ingeschakeld, waarna hij weer werd uitgeschakeld.” “We erkennen dat deze ongelukkige menselijke fout gevolgen had voor de prestaties van bepaalde auto’s, afhankelijk van het moment van hun run en hun positie op het circuit.” Sainz kwalificeerde zich mede daardoor als allerlaatste en start morgen als 22ste.
Deel artikel: Advertentie via Ster.nl (opent in nieuw venster)
Een Sindy-droomhuis uit de jaren tachtig opgedoken in een Tilburgse kringloopwinkel
Een compleet Sindy-droomhuis uit de jaren tachtig is deze week binnengekomen bij kringloopwinkel La Poubelle in Tilburg. Voor iedereen die vroeger uren met Sindy- of Barbiepoppen speelde, is dit een flinke dosis jeugdnostalgie. “Je ziet aan de kledingstijl en de meubels duidelijk dat het uit die tijd komt”, vertelt Karin Braam van La Poubelle. “Zo’n groot poppenhuis roept bij veel mensen nostalgische herinneringen op.” Het Sindy-droomhuis kende door de jaren heen veel verschillende stijlen. “Interieurs uit de jaren tachtig hadden felle kleuren en geometrische vormen. Dat zie je ook terug in de inboedel van dit huis”, zegt Braam. “De gekleurde bankstellen, de grote radiokast en het behangmotief zijn typerend voor die tijd.”
Het Britse zusje van Barbie
In 1959 bedacht het Amerikaanse speelgoedmerk Mattel de allereerste Barbiepop. Vanaf 1963 speelde het Britse merk Pedigree daar slim op in met de Sindy-pop. Sindy kreeg een jonger en eenvoudiger uiterlijk dan de glamoureuze Barbie en werd al snel een serieuze concurrent. In de jaren zeventig was ze de best verkochte pop in het Verenigd Koninkrijk. Vanaf 1974 had Sindy haar eigen droomhuis. Dat was iets ingetogener dan het flamboyante Barbiehuis van Mattel. Barbie was in Nederland populairder, maar genoeg mensen hebben warme herinneringen aan Sindy. “De klant die dit poppenhuis binnenbracht, heeft er vroeger samen met haar zus uren mee gespeeld”, vertelt Braam. “Het stond nog op de overloop bij hun ouders, maar door een verhuizing hebben ze er met pijn in het hart afscheid van moeten nemen.”
Tijdsgeest
Niet alleen de meubels zijn kleurrijk. Ook de kleding van de poppen is felgekleurd, compleet met grote oorringen, vette kuiven en gewafeld haar. “In die tijd was het nog heel normaal dat er overal werd gerookt: voor de klas en zelfs in het vliegtuig”, vertelt Braam lachend. “De vorige eigenaresse heeft als kind kleine gaatjes in sommige vingers van de poppen gemaakt. Daar stopte ze papieren sigaretjes in. Je groeide daar in die tijd mee op, dus voor kinderen was dat een heel normaal beeld. Dat kun je je nu bijna niet meer voorstellen.”
Sindy-verzamelaars
Volgens Braam is zo’n compleet huis populair onder verzamelaars, omdat het al vijftig jaar meegaat en je de Sindy-collectie hier minder vaak ziet dan Barbie. “De originele dozen van de poppen zitten er niet meer bij, anders was het meer waard geweest. Onder de liefhebbers zitten trouwens ook kinderen die de winkel binnenstappen, want het huis ziet er gezellig uit met al die kleine spulletjes.” La Poubelle is een redelijk grote kringloopwinkel waar vrijwilligers samenwerken met medewerkers voor wie het lastig is om werk te vinden. “We hebben een maatschappelijke functie en willen voor iedereen toegankelijk zijn”, zegt Braam. “Dit vintage Sindy-huis is ongeveer honderd euro waard, maar met liefhebbers kunnen we altijd in gesprek over de prijs.”
Vredesprijs voor Zuid-Afrikaanse mensenrechtenchef en oud-ICC-rechter Navi Pillay
Wie is Navi Pillay?
De Nobelprijs voor de Vrede gaat dit jaar naar de Zuid-Afrikaanse rechter Navi Pillay. Best indrukwekkend als je bedenkt wat ze allemaal heeft gedaan: van 2003 tot 2008 was ze rechter bij het Internationaal Strafhof (ICC), en daarna van 2008 tot 2014 was ze Hoge Commissaris voor de Mensenrechten van de Verenigde Naties. Tegenwoordig werkt ze voor het Internationaal Gerechtshof aan de zaak over genocide op de Rohingya in Myanmar. Vorig jaar leidde Pillay nog een VN-onderzoekscommissie die concludeerde dat Israël genocide pleegt in Gaza. “De internationale gemeenschap mag niet zwijgen over de genocidale campagne die Israël voert tegen het Palestijnse volk. Het negeren van tekenen en bewijs van genocide komt neer op medeplichtigheid”, zei ze toen.
Reacties en controverse
De keuze voor de Zuid-Afrikaanse lijkt een flinke hint richting wereldleiders als president Trump en premier Netanyahu, die behoorlijk kritisch zijn op haar rapport over Gaza én op haar oude werkgever het ICC. Het Israëlische ministerie van Buitenlandse Zaken noemt de erkenning voor Pillays werk in een reactie op X een “rechtvaardiging van anti-Israëlhaat”. En dan komt het: “Joseph Goebbels applaudisseert zeker vanuit de hel”, schrijft het ministerie. Behoorlijk heftige taal dus.
Waarom Pillay deze prijs verdient
Volgens het Nobelcomité toont Pillay “een enorme moed” door zich in te zetten voor de vervolging van daders van oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid. Haar werk is volgens de jury ontzettend belangrijk voor de internationale rechtsorde, en ze prijzen haar “sterke morele kompas”. Pillay werd geboren in een Indiase Tamil-familie tijdens de apartheid in Zuid-Afrika. Ze werd advocaat en verzette zich tegen wat de jury noemt “diepgewortelde structurele discriminatie, segregatie en uitsluiting”. Al vroeg in haar carrière verdedigde ze Nelson Mandela en anderen die zich uitspraken tegen de apartheid.
Het belang van internationaal recht
Wat opviel: het comité besteedde veel aandacht aan het belang van het internationaal recht. “In een tijd van existentiële uitdagingen waaronder meer oorlogen en conflicten dan de wereld in lange tijd heeft gekend, is internationaal recht niet langer slechts een aanvulling op vrede en veiligheid. Het is een absolute noodzaak.” Dat systeem staat volgens de jury op dit moment “onder enorme druk”, en “instellingen ervan worden aangevallen”. “We zien een verschuiving naar machtspolitiek ten koste van juridische kaders en wereldwijd respect voor recht en gerechtigheid.” En dat is gevaarlijk: “Wanneer macht het recht overneemt, ondermijnt dat stabiliteit, vertrouwen en vreedzame co-existentie.”
Een boodschap aan wereldleiders
De prijs is daarom ook een boodschap aan degenen die het internationaal recht ondermijnen, aldus de voorzitter van het Nobelcomité. De Amerikaanse president Trump viel het ICC onlangs aan. Hij sprak over “schijnprocessen” en zijn minister van Buitenlandse Zaken, Rubio, zei dat de VS het hof “steen voor steen wil afbreken”. De VS legde al sancties op aan medewerkers van het ICC, en vandaag maakte Trump zijn dreigementen over nog zwaardere sancties waar.
Pillays reactie
Pillay hoorde het nieuws over de Nobelprijs tijdens een juridische conferentie in Neurenberg, in het gebouw waar na de Tweede Wereldoorlog het eerste internationale strafhof werd opgezet om de misdaden van de nazi’s te berechten. Daar was ook een menigte bijeengekomen om de prijsuitreiking te vieren. “Als jullie nog iets harder klappen, deel ik deze prijs misschien wel met Trump”, zei ze lachend. Daarmee verwees ze naar haar voorganger Machado, die haar Nobelprijsmedaille aan de Amerikaanse president aanbood. Pillay droeg de prijs op aan “alle overlevenden van internationale misdrijven, aan de juristen en verdedigers van internationale gerechtigheid van wie het medeleven en de moed ervoor blijven zorgen dat straffeloosheid niet de overhand krijgt”. Ten slotte richtte ze zich tot de wereldleiders: “Jullie hebben de wettelijke plicht om de mensenrechten te beschermen en af te zien van oorlog”.
Eerder eerbetoon in Rotterdam
Op 9 juni 2016 ontving Pillay een eredoctoraat van de Erasmus Universiteit Rotterdam. Ze hield destijds de Mandeville Lezing, waarin ze zich uitsprak over mensenrechten en de vluchtelingencrisis van dat jaar. Ze constateerde toen dat vreemdelingenhaat, afwijzing, verdenking en agressie dominant waren in het publieke debat. Ze zei dat het een misvatting was dat migratie een bedreiging zou vormen. Europa had in de geschiedenis ook veel geprofiteerd van migratie, beargumenteerde ze.
Hoe wordt de winnaar gekozen?
De winnaar van de Nobelprijs wordt ieder jaar gekozen door het Noorse Nobelcomité. Leden van dat comité zijn Noorse staatsburgers die worden geselecteerd door het Noorse parlement voor een periode van zes jaar. Om voor de prijs in aanmerking te komen, moet je worden genomineerd. De Amerikaanse president Trump was volgens persbureau Reuters genomineerd door Cambodja, Israël en Pakistan. Wie nog meer kans maakten op de Vredesprijs, was vooraf niet duidelijk. De volledige lijst met namen wordt pas na vijftig jaar bekendgemaakt.
Mag jouw hond in bed? Deze baasjes vinden van wel: ‘Ik probeer zo stil mogelijk te liggen’
Een hond in je bed? Eerst vond ik dat helemaal niks
“Een hond in je bed? Daar kan ik echt van walgen”, dacht de 58-jarige Monique Spruijtenburg uit Zoetermeer toen ze nog hondloos was. Maar dat gevoel verdween als sneeuw voor de zon toen ze drie jaar geleden haar eerste hondje kreeg. Inmiddels slapen dwergkeesjes Kiki en Poppy bij haar in bed. “Ik word er rustig van als ze dichtbij zijn. En als er wat is, kunnen ze me ook wakker maken.” Dat is volgens haar wel eens voorgekomen, toen een van hen niet lekker was. Op haar beurt heeft ze een gevoel van bescherming met haar honden in de buurt.
Mensen maken hun honden ’s nachts vaker wakker dan andersom
Die conclusie trekken Canadese onderzoekers van de universiteit van Toronto nadat ze drie weken lang de slaap hebben gemonitord van 25 mensen en hun in totaal 38 honden. Waardoor het precies komt dat de honden eerder wakker worden, is niet één op één vast te stellen, zegt gedragsonderzoeker Jori Noordenbos tegen RTL Nieuws. De mensen in het onderzoek bij wie dit naar voren kwam, gaven ofwel aan dat de hond altijd bij hen in bed sliep, of dat dat soms het geval was. “Daardoor is het niet helemaal duidelijk waar de honden zich in het huis bevonden op het moment van de metingen.” Het is namelijk niet ongebruikelijk dat honden ’s nachts uit zichzelf wakker worden en op een ander plekje gaan liggen.
Dat je als baasje je trouwe viervoeter ’s nachts wel eens wakker maakt, klinkt Monique bekend in de oren. “Als ze tegen me aan zitten, probeer ik zo stil mogelijk te blijven liggen als ik slaap. Maar mijn man blijft vaak wel bewegen. Dan worden ze wel wakker.”
Het is compleet persoonlijk
Het is volgens gedragswetenschapper Noordenbos compleet persoonlijk of je een hond bij je in bed neemt of niet: zowel voor jou, als voor je hond. “Als je in de buurt bent van iemand met wie je een band hebt, word je rustiger. Dat hebben honden ook als ze bij ons zijn.” Het is ook weer niet zo dat als je hond niet bij je wil slapen, dat die je niet leuk vindt. “Sommige honden vinden het ook gewoon te warm, of vinden het niet fijn om tegen iemand aan te slapen. Dat verschilt per individu, net als bij mensen”, zegt Noordenbos.
Eerdere studies laten volgens Noordenbos een wisselvallig beeld zien. “Bepaalde onderzoeken laten zien dat mensen liever bij hun hond of partner slapen. Aan de andere kant zijn er ook onderzoeken waarin mensen zeggen juist onrustiger te slapen in dat geval. Hierin is het ook belangrijk te kijken naar wat die mensen gewend zijn.”
Ava als levende wekker
De bordercollie van de 36-jarige Pascal van der Plaat uit Waddinxveen zou volgens hem juist beter slapen in zijn buurt. “Ava is heel erg aanhankelijk. Ze begint in de avond meestal in haar eigen bench, maar ’s nachts zoekt ze toch de warmte op in bed.” En zodra het licht wordt, dient ze voor Pascal ook als een levende wekker. Over zijn kat Stuiter is Pascal minder te spreken in de nacht. “Die wil altijd bovenop je liggen. Dan denk ik wel: wegwezen. Maar ze komt altijd terug, en dan val je toch weer in slaap.”
Maar Stuiters slaapplek is niet zonder risico’s. “Soms krijgt ze vliegles. Dan draai je je iets te hard om, en hoor je wat gekrijs. Maar dan ligt ze een kwartier later toch weer bij je.” Uiteindelijk vindt Pascal het toch wel fijn dat zijn dieren ’s nachts bij hem in de buurt zijn.
Otto verandert in een klein monster
Otto, de teckel van de 23-jarige Danique Gravekamp uit Halsteren, sliep normaal gesproken nooit in bed. Maar na een weekendje bij Daniques schoonmoeder te hebben gelogeerd, wilde hij niet meer anders. “We hebben hem wel eens geprobeerd in de bench te laten slapen, maar dat werd piepen. Sindsdien is in bed slapen standaard.” Het samen slapen maakt Otto volgens Danique ‘echt gelukkig’. En haar ook. “Als hij tegen me aankruipt, krijg ik daar wel een geluksgevoel van. Maar zodra-ie wakker wordt, verandert hij in een klein monster. Dan wil hij spelen. Als hij gaat bijten, weten we: tijd om op te staan.”
Nog veel vragen onbeantwoord
Volgens Noordenbos zou het waardevol zijn als er nieuw onderzoek volgt op dat van de universiteit van Toronto, omdat veel vragen onbeantwoord blijven. “Ze hebben bijvoorbeeld geen controlegroep gehad van mensen zonder hond. Ook is het onderzoek alleen met husky’s gedaan, en zijn bijna alle eigenaren vrouwen. Dat maakt ook uit voor het slaapritme.”
Ook zou beter gekeken moeten worden naar de band tussen het mens en de hond. “Honden die trauma’s hebben – zoals sommige asielhonden – zijn vaak ook wat volgzamer. Ik kan me voorstellen dat dit soort honden ook ’s nachts meer op de eigenaar reageren, als die bijvoorbeeld naar het toilet moet.” Verder moeten mensen volgens Noordenbos helemaal zelf weten of ze hun hond bij hen laten slapen. “Het is wel belangrijk te weten dat er bacteriën mee kunnen komen aan hondenpoten, waar een klein gezondheidsrisico aan zit. Maar verder: als je er allebei beter door slaapt, is het gewoon leuk.”
Meer rouwen om je huisdier dan om een familielid komt vaker voor dan gedacht. Uit Brits onderzoek blijkt dat één op de vijf mensen het verlies van een huisdier pijnlijker vond dan dat van een familielid. Nemen we het rouwen om onze huisdieren wel serieus genoeg?
Waarom niet elk huis zomaar van het gas af kan
Het lijkt zo simpel: we moeten allemaal van het gas af, en een warmtepomp is dé oplossing. Maar in de praktijk ligt dat een stuk ingewikkelder. Niet elk huis leent zich namelijk voor zo’n warmtepomp, en sommige woningen vallen zelfs onder uitzonderingen.
Deze woningen krijgen voorrang op een uitzondering
Denk aan huizen die al op een warmtenet zijn aangesloten, of waarbij dat binnenkort gaat gebeuren. Ook monumentale panden hebben een uitzonderingspositie, omdat het aanvragen van vergunningen daar vaak een hoop gedoe oplevert. En dan zijn er nog de appartementencomplexen: die zijn uitgesloten van de regeling. Vaak is er simpelweg te weinig ruimte om een warmtepomp te plaatsen, zowel binnen als buiten het gebouw.
Appartementenbewoners zoeken naar andere oplossingen
Voor deze groep betekent het dus zoeken naar een andere manier om vóór 2050 van het gas af te komen. Dat kan een behoorlijk lastig proces zijn, vertelt onderzoeker Rutger Bianchi van adviesbureau Berenschot. Tegelijkertijd loopt de gasrekening voor mensen die nog wel gas blijven gebruiken flink op.
Volgens Bianchi is het vooral organisatorisch een uitdaging. Bewoners van een appartementencomplex zitten namelijk vaak in een vereniging van eigenaren (vve), en om het pand te verduurzamen moeten alle neuzen dezelfde kant op staan. Daarnaast zijn deze huishoudens voor alternatieven vaak afhankelijk van externe partijen, zoals een gemeente die een warmtenet aanlegt. En juist de aanleg van die warmtenetten ligt stil door nieuwe regels.
Een succesverhaal uit Hilversum
Vve De Vier Seizoenen in Hilversum wist 27 appartementen van 39 jaar oud van buiten te verduurzamen, met aanpassingen aan het dak en de ramen. “Hopelijk scheelt het maandelijks een paar tientjes, maar het is in ieder geval goed voor het wooncomfort”, zegt voorzitter Pieta Weeda.
Maar van het gas afstappen wordt volgens haar een veel grotere uitdaging. Niet in elk appartement past een warmtepomp, en die is ook niet altijd rendabel omdat bewoners van kleine appartementen weinig gas verbruiken. Een collectieve warmtevoorziening zoals een warmtenet zou een optie kunnen zijn, maar dan moeten ook alle leden van de vve instemmen. “Het is een ingewikkelde puzzel. Ik zie dit in de komende vijf tot tien jaar nog niet gebeuren”, aldus Weeda.
Financieel gat wordt steeds groter
Bianchi waarschuwt dat er iets moet veranderen, anders raakt deze groep achterop. Het financiële gat tussen mensen met en zonder gasaansluiting wordt volgens hem de komende jaren alleen maar groter.
Klimaatminister Stientje van Veldhoven benadrukt dat een warmtepomp niet de enige oplossing hoeft te zijn om van het gas af te komen. Voor appartementen noemt ze bijvoorbeeld een zogenoemde blokoplossing, waarbij niet elk appartement een eigen warmtepomp krijgt. Ook een aansluiting op een warmtenet of een andere vorm van gezamenlijke warmte zijn opties.
Hybride als tussenstap
Met de nieuwe regels moeten huishoudens op z’n minst een hybride warmtepomp aansluiten. Daarbij gebruiken ze nog wel gas, maar wel flink minder. Het kabinet hoopt echter dat zoveel mogelijk mensen kiezen voor een elektrische warmtepomp, waardoor de gasaansluiting helemaal verdwijnt.
Dat brengt wel een nadeel met zich mee: hoe meer mensen van het gas afgaan, hoe duurder het wordt voor de mensen die nog wel een gasaansluiting hebben. De kosten van het gasnetwerk worden namelijk over een steeds kleinere groep verdeeld. Daarbovenop komen hogere belastingen en onzekerheid over de toekomstige gasprijs door geopolitieke spanningen.
“Het is terecht en goed dat deze uitzonderingen er zijn. Maar er is wel werk aan de winkel om ervoor te zorgen dat iedere groep mee kan komen”, besluit Bianchi.
Rooise Benthe-Sophie dolblij met Televizier-Ring: ‘Hart zat in mijn keel’
Sint-Oedenrode – Donderdagavond was het feest voor Benthe-Sophie Broeren (24) uit Sint-Oedenrode. Samen met Britt Dekker en Esra de Ruiter won ze met PaardenpraatTV de Televizier-Ring Jeugd. “Je droomt het, je hoopt het. En dan komt het uit”, vertelt ze.
Een dag later is de galajurk alweer ingeruild voor een rijbroek. Tijdens het Gouden Televizier-Ring Gala in Koninklijk Theater Carré in Amsterdam wachtten de drie presentatrices in spanning af. Toen PaardenpraatTV als winnaar werd uitgeroepen, was het feest compleet. In zilveren glitterjurken renden ze het podium op.
Hart in de keel
“Mijn hart zat in mijn keel”, kijkt Benthe-Sophie vrijdag terug. “Toen hoorde ik Britt ineens zo hard brullen.” Daarna volgde nog een spannend moment: het podium op om de prijs in de categorie Jeugd op te halen. “Ik dacht: oh my god, ik moet met een lange jurk en hoge hakken normaal het podium op.”
PaardenpraatTV is een YouTube-serie die draait om paarden. De Rooise laat zien hoe het eraan toe gaat op manege Hoogeind Stables, die ze samen met haar moeder runt.
Grootste fanbase
Het programma won van de jeugdprogramma’s Carnavalskampioenen en Snapflat. “Kinderen zijn zo superhard gaan stemmen”, zegt Benthe-Sophie. “We zeggen ook altijd: we hebben de grootste en leukste fanbase van heel Nederland.”
Waar die populariteit vandaan komt? Daar heeft ze wel een idee over. “We proberen de kinderen van de bank te trekken en ook naar buiten te gaan.” Daarnaast doen de presentatrices challenges en leren ze kinderen allerlei dingen over paarden. “We laten zien wat je moet doen als het paard ziek is, hoe je omgaat met wedstrijdspanning.”
K3 van de paarden
Als echt paardenmeisje keek Benthe-Sophie zelf ook al naar PaardenpraatTV. Vier jaar geleden werd ze gekozen als derde presentatrice. “We zijn een soort van de K3 van de paarden.” Naast haar werk op de manege bedenkt ze wat leuk is voor een vlog en wat ze kinderen kan leren. “Paarden zijn mijn lust en mijn leven. Ik sta ermee op en ga ermee naar bed.”
Terug in de modder
Dat haar werk nu bekroond is met een belangrijke televisieprijs, maakt het extra bijzonder. Haar telefoon ontplofte van de berichtjes. “Iedereen leeft zo mee.” Ze geniet nog na. “Het ging ook zo snel gisteren. Het leek echt een droom.”
Na een avond glitter en glamour gaat het werk vrijdag gewoon weer door met paarden trainen en lesgeven. “Ik sta met mijn schoenen weer in de modder”, zegt ze. “We gaan door zoals we dat altijd gedaan hebben. Er komen nog zoveel mooie dingen op ons pad.”
Fans krijgen binnenkort een heel andere kant van haar te zien, verklapt ze. Met de meiden van PaardenpraatTV dook ze de studio in. Ergens in oktober brengen ze een eigen nummer uit. “Britt en ik hebben twee horrorstemmen, dus wij hebben zangles genomen”, zegt de Rooise met een lach.
