PSV speelt vrijdag tegen Heerenveen — maar Bosz heeft nog niet eens alle spelers gezien
Pas één dag voor de eredivisiewedstrijd tegen Heerenveen heeft PSV-trainer Peter Bosz zijn volledige kern weer bij elkaar. Na drie weken interlandpauze is het een drukte van jewelste: “We krijgen vandaag nog een hele groep terug, die ik straks pas de hand zal schudden”, vertelde Bosz donderdagmiddag tijdens het persmoment.
De wedstrijd zelf staat gepland voor vrijdag om 20.00 uur — en ja, het is opvallend dat de ploeg pas zo laat weer compleet is. Maar Bosz ziet er geen drama in. “Dit wisten we van tevoren. Dit is gewoon de internationale kalender waar we mee moeten leven.” En wat veel mensen misschien niet weten: PSV heeft zelf gevraagd om juist op deze vrijdag te spelen. “Anders zouden we tussen zaterdag en dinsdag tegen Leipzig maar twee dagen rust hebben gehad. Dat zijn precies de momenten waarop blessures ontstaan. Dus klagen helpt niet — daar moet je mee leren omgaan.”
Wie speelt wel, wie niet? Dat weet Bosz zelf nog niet precies
In de afgelopen weken raakten Ricardo Pepi, Paul Wanner en Alassane Pléa geblesseerd. Ook Sami Ouaissa en Sam Lammers zijn nog niet wedstrijdfit. Gelukkig meldde Bosz donderdag dat er geen nieuwe blessuregevallen bij zijn gekomen. Lutsharel Geertruida, die tijdens de interlandperiode bij Oranje een knieblessure opliep, zou mogelijk alweer mee kunnen doen — maar Bosz durft het nog niet met zekerheid te zeggen.
En hier wordt het nog interessanter: Bosz heeft zelfs nog niet met alle spelers gesproken over hun conditie. “Ik moet nog met een aantal jongens praten — niet om te checken of ze geblesseerd zijn, maar om te zien of ze in staat zijn om te spelen. Want ik heb ze nog niet gesproken.” Hij noemt als voorbeeld Sergiño Dest, die pas dinsdag op woensdag nog speelde, en Ivan Perišić, die twee dagen geleden nog actief was voor zijn land.
“Niet zo’n probleem” — waarom Bosz kalm blijft
Dat hij een dag voor de wedstrijd nog niet alle spelers heeft gezien? “Niet zo’n probleem”, zegt Bosz geruststellend. “Met heel veel jongens werk ik al twee à drie jaar samen. Ze weten hoe we willen voetballen. Ze weten wat er van hen verwacht wordt op hun positie. Die automatismen verdwijnen niet ineens na drie weken. We doen al het hele seizoen hetzelfde — en dat weten ze ook. Daarom maak ik me geen zorgen.”
Wat wél belangrijk is, volgens Bosz? “Je moet fris zijn in je hoofd.” Niet alleen fysiek fit, maar ook mentaal energiek en klaar om te gaan. “Dat voelt een speler. En ik sprak net alweer een paar jongens — en die komen met een glimlach binnen. Dat is fijn.”
Waterstand Rijn niet meer te peilen: bord bij Lobith gewoon uitgeschakeld
Niet ver van waar de Rijn Nederland binnenstroomt — bij het bekende meetpunt in Lobith — hangt normaal gesproken een groot, lichtgevend bord dat je meteen laat zien hoe hoog (of juist laag) het water staat. Maar nu? Het bord is gewoon uit. Niet kapot, niet defect — maar bewust uitgezet door Rijkswaterstaat.
Waarom? Omdat de waterstand zo extreem laag is geworden dat de peilbuis die aan het gebouw zit, simpelweg boven water hangt. En als die buis niet onder de waterspiegel zit, kan-ie geen betrouwbare metingen doen. De getallen op het bord zouden dan gewoon onzin zijn — dus heeft men besloten: beter niets dan iets foutiefs tonen.
Hoe weten we dan nog wat de stand is?
Gelukkig is het niet allemaal duister. Online kun je de actuele waterstand nog wel vinden — alleen wordt die nu gemeten bij Lobith Haven, een stukje verderop. Door daarbij ongeveer 14 à 15 centimeter op te tellen, kom je redelijk dicht in de buurt van wat er bij het uitgeschakelde bord zou moeten staan.
En dit is niet de eerste keer dit jaar dat de Rijn ‘knapt’ onder de droogte. Een week geleden werd al bekend dat de peilbootjes van Rijkswaterstaat op rivieren in het oosten van Nederland niet meer kunnen varen — het water is gewoon te ondiep. Binnenvaartschippers moeten nu zelf inschatten of ze veilig kunnen doorgaan.
Een symbool van een systeem onder druk
Het uitgeschakelde bord bij Lobith lijkt misschien een klein detail — maar het is wel een duidelijk signaal: onze meetinfrastructuur is niet altijd voorbereid op extreme laagwaters zoals we die de afgelopen maanden meemaken. Waterdeskundigen en klimaatwetenschappers waarschuwen al lang: dit soort droogteperiodes en uitzonderlijk lage waterstanden zullen in Nederland vaker voorkomen als het klimaat blijft veranderen.
Op dit moment ligt de waterafvoer bij Lobith rond de 580 kubieke meter per seconde — een waarde die nog steeds uitzonderlijk laag is. Wanneer de Rijn zich weer herstelt? Dat is nog onduidelijk. Het hangt af van veel regen — vooral dieper in het stroomgebied, in Duitsland en Zwitserland. Volgens Deltares kan het, als het meezit, nog tot november of december duren voordat de afvoer weer op een ‘normaal lage’ waarde van rond de 1000 kuub per seconde komt. Maar het is ook mogelijk dat het pas in het nieuwe jaar gebeurt — of zelfs pas in het voorjaar.
Deel artikel: Advertentie via Ster.nl (opent in nieuw venster)
Stel dat ASML morgen aanklopt?
Ja, precies — dat is de vraag die Breda Airport nu hardop stelt.
Breda International Airport wil het Airparc naast de start- en landingsbaan flink opschalen: meer ruimte voor hightechbedrijven, luchtvaartondernemingen én bedrijven die gewoon écht een vliegtuig nodig hebben om hun werk te doen. Denk aan kleine zakenvliegtuigen naar klanten in Europa, of aan innovatoren die elektrische vliegtuigen of drones ontwikkelen. Maar er zit één groot struikelblok in de weg: een regel uit het omgevingsplan die bepaalt dat maximaal de helft van de kantoorruimte mag worden bezet door bedrijven zonder directe band met de luchtvaart.
En dat is volgens eigenaar Stef Have gewoon niet meer van deze tijd.
Op het Airparc werken nu zo’n tweehonderd mensen — over tien jaar moet dat, volgens Have, oplopen naar vijfhonderd. Toen hij het vliegveld in 2008 overnam van de gemeenten in West-Brabant, kreeg hij drie duidelijke doelen mee: kwaliteit verbeteren, werkgelegenheid creëren én het vliegveld financieel zelfstandig maken. De bedrijven op het Airparc moeten daar een grote rol in spelen.
En die zijn al behoorlijk indrukwekkend: Breda Aviation (vliegschool), Orange Aerospace (drones en vliegtuigtechnologie), S2IX (IT) en Cematec — een belangrijke toeleverancier van ASML die hier hoogwaardige onderdelen maakt. “Stuk voor stuk bedrijven met een sterke uitstraling voor de regio”, zegt Have. En juist die diversiteit is cruciaal: luchtvaart, hightech én bedrijven die de luchtvaart gebruiken — bijvoorbeeld om snel en efficiënt te reizen.
Want terwijl Eindhoven en Rotterdam zich steeds meer richten op passagiers- en vrachtvervoer, ziet Have een groeiende kans voor kleinere zakelijke luchtvaart. En dan denkt hij verder: elektrische vliegtuigen, superstille toestellen voor tien personen, drones — allemaal technologieën die hier in Breda ruimte krijgen om te groeien. “Dat gebeurt niet op Schiphol. Daar is geen ruimte, en ook geen commercieel belang. Wij wel.”
Daarom wil Breda Airport graag een living lab opzetten: een echte proeftuin waar nieuwe drones en elektrische vliegtuigen veilig kunnen worden getest. Maar daarvoor moet het Airparc eerst meer ruimte krijgen — en dat kan alleen als die oude 50-procentregel wordt versoepeld.
“Dit beleid dat gisteren bedacht is, past simpelweg niet meer bij de realiteit van vandaag”, zegt Have. “We hebben een mix van bedrijven nodig om het vliegveld financieel gezond te houden. Stel dat ASML morgen aan de deur klopt? Dan moet ik ze nu weigeren — alleen omdat ze ‘niet luchtvaart’ zijn. Dat is onzin.”
Volgens Have kijkt de provincie bij luchthavenplannen vooral naar geluid, stikstof en natuur — en terecht. Maar de economische dimensie weegt veel te licht mee. “Natuurlijk investeren we massaal in duurzaamheid. Maar we zijn inmiddels ook een plek voor innovatie, bedrijfsleven en banen. Daarin mis ik wat politieke steun. We zetten veel in, en we leveren daadwerkelijk werkgelegenheid in de regio.”
Prinses Margriet opent nieuw bezoekerscentrum bij de erevelden in Bergen op Zoom
Prinses Margriet heeft donderdag het frisse, nieuwe bezoekerscentrum bij de militaire erevelden aan de rand van Bergen op Zoom officieel geopend — en dat was een bijzondere dag. Op deze grootste militaire begraafplaats van Brabant liggen ruim 2400 soldaten begraven die tijdens de Tweede Wereldoorlog sneuvelden. Elke grafsteen vertelt een uniek verhaal… maar tot nu toe miste het plaatje als geheel vaak wat context, diepgang en verbinding. Dat is nu anders: het centrum zorgt ervoor dat de geschiedenis niet alleen aanwezig is, maar ook levend wordt.
“Ze zei meteen ja op de uitnodiging”, lacht Giel Janssen, voorzitter van de stichting die het centrum op poten zette. En dat is geen wonder: Prinses Margriet — geboren in 1943 in Ottawa, toen een deel van de koninklijke familie veilig in Canada verbleef — heeft een bijzondere band met dit onderwerp. Als ‘Bevrijders Margriet’ groeide ze op met het bewustzijn van de rol die Canadese troepen speelden in de bevrijding van Nederland. Ze bezocht de erevelden al vaker — onder meer tijdens de viering van tachtig jaar bevrijding in 2024 — en nu keert ze weer terug, voor iets écht speciaals. Want bezoekerscentra zoals dit zijn zeldzaam in Nederland: naast Bergen op Zoom zijn er er slechts twee andere — in Holten (Overijssel) en Breda. Het doel? Niet alleen uitleg geven, maar ook ruimte bieden voor nadenken, herkennen en verbinding.
Zes levens, één oorlog
“De jongste generaties missen vaak de verhalen uit de eerste hand van mensen die het echt meemaakten”, zegt burgemeester Margo Mulder van Bergen op Zoom. “We hebben verhalen nodig waarin we ons kunnen verplaatsen.” En die zijn er nu — in het Nederlands én in het Engels — op grote zuilen binnen het centrum. Zo staat het leven van Dennis Hoare, die op amper 16 jaar loog over zijn leeftijd om mee te vechten en in het hart van Bergen op Zoom sneuvelde. Of dat van Mozes Hurwitz, die zijn veelbelovende hockeycarrière opgaf om ten strijde te trekken — en kort na een treffen bij zijn tank in de bossen van Wouwse Plantage overleed.
Veel van de verhalen draaien om de Slag om de Schelde in de herfst van 1944: de cruciale operatie in West-Brabant en Zeeland die ervoor zorgde dat de geallieerden de haven van Antwerpen konden gebruiken — een doorslaggevende stap voor de verdere bevrijding. Tijdens die wekenlange strijd vielen talloze Canadese soldaten, vooral in en rond Woensdrecht, Wouwse Plantage en Welberg. Maar er liggen ook bemanningen van neergestorte vliegtuigen: Polen, Britten, Australiërs, Zuid-Afrikanen… en zelfs een Tsjechoslowaakse bemanning die pas in 2022 werd gevonden en herdacht.
Een plek om stil te staan — en verder te denken
De erevelden trekken jaarlijks duizenden bezoekers uit de hele wereld — en die aantallen nemen gestaag toe. Het nieuwe centrum, dat ruim 2,4 miljoen euro kostte, wordt volledig gedragen door 130 vrijwilligers en is gratis toegankelijk. Er is een filmzaal, een rustige bezinningsruimte waar je berichtjes kunt achterlaten… en dan zijn er nog die spiegelwanden rondom het gebouw. Geen willekeurige keuze: “Een spiegel waarin we onszelf aan kunnen kijken als mens”, legt burgemeester Mulder uit. “Ieder op zijn of haar manier bijdraagt aan een veilige en vrije samenleving.”
Ondanks ‘sluipschutters’ in het Italiaanse parlement krijgt Meloni haar omstreden kieswet erdoor
Er stond behoorlijk wat op het spel — en toch is het gelukt. Giorgia Meloni’s coalitie had weliswaar een meerderheid in het parlement, maar de stemming over de nieuwe kieswet was anoniem. En dat betekende risico: bij een eerdere poging hadden leden van haar eigen coalitie tegen gestemd. Ze werden daarom meteen ‘sluipschutters’ genoemd — ongezien, van achter een scherm, de wet de nek omdraaien.
Om de druk op die sluipschutters op te voeren, liet Meloni zelfs vallen dat ze zou aftreden… en daarmee de hele regering zou laten instorten. Een harde kaart — maar blijkbaar een werkende. De kieswet is nu goedgekeurd.
Wat zit er nou precies in die wet?
Het meest omstreden onderdeel is de premio di maggioranza: een meerderheidsbonus. Als een partij of coalitie 42 procent van de zetels haalt, krijgt ze er nog eens 17,5 procent bij — genoeg voor een solide, onbetwiste meerderheid.
Meloni zegt dat dit de regeringsstabiliteit moet vergroten. En ja, veel Italianen zijn daar blij mee: sinds de Tweede Wereldoorlog heeft Italië gemiddeld maar iets langer dan een jaar per regering gehad. Meloni zelf zit nu al vier jaar aan het roer — de langstzittende premier sinds 1945.
Maar niet iedereen juicht. Politicologen, linkse journalisten en sommige parlementariërs noemen het voorstel ronduit ondemocratisch. Waarom? Omdat een coalitie die géén meerderheid van de kiezers achter zich heeft, via deze bonus wél een grote meerderheid in het parlement zou krijgen — kunstmatig, dus.
En dan is er nog de timing: volgend jaar zijn er verkiezingen. En de peilingen geven Meloni’s coalitie tussen de 40 en 45 procent — net te weinig om alleen te regeren… maar wel genoeg om met die bonus weer aan de macht te blijven.
En wat nu met de rechterflank?
Meloni werd vier jaar geleden verkozen met een rechts-populistische agenda — maar de afgelopen jaren is ze internationaal wat gematigder geworden: ze werkt goed samen met de EU en steunt Oekraïne. Dat heeft bij een deel van haar kiezers teleurstelling veroorzaakt. En daar is nu een nieuw alternatief: Roberto Vannacci, oud-generaal en oprichter van de ultrarechtse partij Futuro Nazionale.
Hij staat duidelijk rechts van Meloni: vindt dat er te veel geld naar Oekraïne gaat, is vriendelijker jegens Rusland, en is openlijk tegen de EU. Meloni heeft duidelijk gemaakt dat ze niet met hem wil samenwerken. Maar de peilingen zoals ze nu liggen? Zonder Vannacci kan ze geen rechtse coalitie vormen… tenzij ze die meerderheidsbonus heeft. En die heeft ze nu.
Als eerste op de hoogte van het laatste nieuws
Nederlandse verdachte van ontvoering en dood van Dean (4) blijft onschuld claimen
De rechtszaak rond de gruwelijke dood van het vierjarige Belgische jongetje Dean Verberckmoes speelt zich af in de rechtbank van Gent — maar één van de hoofdverdachten komt uit Nederland. Dave De K. (39), een Nederlandse man, wordt in België vervolgd voor doodslag en ontvoering met de dood tot gevolg. Zijn toenmalige vriendin Romy W. (29) zit naast hem op de bank en wordt verdacht van medeplichtigheid aan die ontvoering.
Dean logeerde regelmatig bij het stel in Sint-Gillis-Waas, omdat zijn moeder tijdelijk werd behandeld voor depressies. Op 12 januari 2022 ging hij weer naar hen toe — maar deze keer zou hij nooit meer thuiskomen. Toen zijn moeder even buiten de instelling was, nam De K. het kind mee in zijn auto. Alarmbellen gingen meteen rinkelen: hij had al eerder een celstraf van tien jaar gekregen voor de dodelijke mishandeling van zijn toen tweejarige stiefzoontje.
Op 17 januari werd De K. zwaar onder invloed aangehouden in Meerkerk (Utrecht), zonder Dean. Die avond wees hij de politie op een plek bij Neeltje Jans in Zeeland — en daar werd het lichaam van Dean gevonden, bedekt met een deken. Het kind had meer dan vijftig blauwe plekken en ernstige inwendige verwondingen.
Tijdens het onderzoek gaf De K. toe dat hij Dean had mishandeld. In zijn verklaring tegen agenten zei hij: “Het kan dat er klappen zijn geweest”, en legde het uit als een woede-uitbarsting. Hij vertelde ook over heftige ruzies met Romy W., vooral over haar alcoholgebruik, en bekende dat hij in die periode veel drugs gebruikte — van cannabis en speed tot GHB en XTC.
Romy W. werd een dag later gearresteerd. In de rechtbank hield ze vandaag vol dat ze niets te maken had met wat er met Dean gebeurde. De officieren van justitie schetsten een beeld van een extreem chaotisch leven: W. heeft sinds haar tienerjaren een zwaar alcoholprobleem, terwijl De K. volop drugs gebruikte én zich intens bezighield met seksuele zaken. Interessant detail: W. maakte per brief een eind aan de relatie — terwijl ze allebei al in voorarrest zaten.
Morgen worden De K. en W. voor het eerst persoonlijk ondervraagd in de rechtszaal. De zaak is zo zwaar dat de rechtbank acht dagen heeft ingepland om alles te behandelen. Een volksjury van twaalf burgers zal uiteindelijk beslissen of de verdachten schuldig zijn. Het hof hoopt op 19 oktober een uitspraak te kunnen doen.
In de woonplaats van Dean werd destijds een zeer emotionele herdenkingsbijeenkomst georganiseerd — waar 250 mensen kwamen om het kleutertje te eren.
