Bondscoach Veurink: “Ga niet te snel weg – Nederland is een topplek om op te groeien”
Een transfer naar een grote Europese club klinkt misschien als een droom voor veel jonge voetbalsters. Maar volgens bondscoach Arjan Veurink is het niet altijd de beste keuze – zeker niet als je nog maar net in je tienerjaren zit. “Tegen de jongste talenten zou ik absoluut willen zeggen: maak die stap niet te vroeg”, zegt hij, vlak voor de WK-kwalificatiewedstrijden tegen Hongarije.
En waarom? Omdat ons opleidingsmodel hier gewoon érg goed is. “We moeten niet onderschatten hoe sterk onze jeugdopleidingen zijn – vanaf onder-11 tot aan de Eredivisie.”
Wat gebeurt er nu eigenlijk?
Steeds meer tieners kiezen voor een snelle overstap naar het buitenland. Denk aan Renee van Asten (19) en Liv Pennock (18), die afgelopen zomer naar FC Barcelona vertrokken. Of Sophie Proost (19), die van FC Twente naar Bayern München ging. Fleur Verkooijen (18) stapte over van Ajax naar het tweede team van Real Madrid, en Silver van Hetten (17) – schoonzus van Donyell Malen – ging naar het Onder-19-team van AS Roma.
En dan zijn er ook al speelsters die wel vroeg vertrokken én nu bloeien: Wieke Kaptein (21) en Veerle Buurman (20), die sinds hun 18de bij Chelsea spelen – allebei in de basis. Veurink erkent dat dit een succesvol pad kan zijn: “Uiteindelijk heeft het ze veel goeds gedaan.” Maar hij benadrukt: het is geen garantie. En het is zeker geen ‘één groot model voor iedereen’.
Waar moet je op letten?
Volgens Veurink draait het om één ding: ben je echt klaar?
“Als je het gevoel hebt: ik ben uitgeleerd in Nederland, ik heb hier niets meer te leren… dan is dat een mooie graadmeter voor jezelf.” Maar hij waarschuwt ook: het buitenland brengt veel meer dan alleen voetbal mee. Denk aan een nieuwe taal, een andere cultuur, minder familie en vrienden om je heen. “Je moet je ergens thuis voelen om op je best te kunnen presteren”, zegt topsportcoach Soraya Verhoeve van Ajax – en dat is vaak lastiger dan je denkt.
En ja, hij begrijpt heel goed dat het moeilijk is om nee te zeggen tegen een topclub of een avontuur ver weg. Maar juist daarom is het belangrijk om kritisch na te denken – en niet te veel te laten leiden door de glans.
Hoe kijkt Veurink naar transfers in de praktijk?
Hij wordt regelmatig om advies gevraagd – net als zijn voorganger Andries Jonker. En omdat hij zelf in Engeland gewerkt heeft, kent hij de werkelijkheid daar goed. Maar hij neemt nooit de beslissing voor een speelster. “Ik stel kritische vragen. De keuze blijft altijd bij haar.”
Bij Oranje selectie is het aantal speelminuten wel een belangrijke indicator – maar niet het enige. “Het is een referentie: hoe gaat het met haar ontwikkeling, hoe is haar vorm?” Maar wie lang een goede bijdrage heeft geleverd aan Oranje, bouwt credits op. “Ik ben geen coach die een speelster zomaar aan de kant schuift.”
En dat zien we ook terug in de selecties: Isa Kardinaal (London City Lionesses) en Lotte Keukelaar (Ajax-jeugd, nu in het buitenland) zijn twee voorbeelden van speelsters die via een sterke Nederlandse opleiding naar internationale clubs gingen – op het juiste moment.
Amazon-gebruikers kijken verbaasd naar hun eigen profiel: ‘Heeft platte billen’
Het begon bij Megan Montgomery, een 36-jarige gebruiker die in de Amazon-app een vreemde pagina tegenkwam — vol met wat Amazon over haar denkt. Naast logische aannames zoals ‘winkelt op de vrouwenafdeling’ en ‘koopt haarbalmedicijnen voor haar kat’, stond er ook gewoon: ‘heeft platte billen’.
“Niet dat het niet klopt, maar moet je me daar nou zo mee confronteren?”, schrijft ze lachend onder een screenshot van de pagina, die ze op Threads deelde.
Daarna gingen talloze andere gebruikers zelf ook eens kijken wat Amazon over hen wist — met soms hilarisch bizarre resultaten. Één persoon ontdekte dat ze geen fan is van SpongeBob, geen planten in leven kan houden, én te klein is om bij de bodem van een 1 meter hoge doos te komen. Een ander heeft heel kleine oren, en bij één vrouw staat letterlijk: ‘haar man heeft dunne benen’.
Waar komt dat allemaal vandaan? Dat is niet altijd duidelijk — maar het lijkt een mix te zijn van eerdere aankopen, recensies die je hebt geschreven, én gesprekken met Alexa. Bij Megan is de ‘platte billen’-aanneeming waarschijnlijk gebaseerd op haar aankoop van een bil-liftende legging. En ja: ook kindergesprekken met Alexa kunnen in het profiel van de ouders belanden. Zo laat een moeder zien dat in haar profiel staat dat ze niet kan typen, van suikerspinnen houdt, én dat ‘de vader van de klant alles koopt wat de klant wil’.
“Ik moet mijn zesjarige in bedwang houden, anders blijft Alexa denken dat ik niet kan typen”, schrijft ze.
Deze vreemde profielen tonen hoeveel informatie webwinkels als Amazon over jou verzamelen — en hoe makkelijk die data wordt omgezet in ‘kenmerken’ door kunstmatige intelligentie. Amazon gebruikt dat om gerichte aanbevelingen te doen, maar het bedrijf heeft inmiddels zó veel touchpoints (webshop, streamingdienst, e-readers, spraakassistent) dat het steeds meer over je weet — vaak zonder dat je het direct in de gaten hebt.
Of dit ook gebeurt bij Nederlandse gebruikers? Onduidelijk. In Europa gelden strengere privacyregels dan in de VS — bijvoorbeeld over het opslaan van gesprekken met spraakassistenten. En in de Nederlandse Amazon-app zijn deze profielpagina’s in elk geval niet te vinden.
TikTok wil met een eigen Shop concurreren met Amazon. Maar aan die Shop rammelt een boel, zie je in deze video:
Hennie de Laat (58) uit Tilburg op brute wijze vermoord – dader krijgt 10 jaar cel
Eind 2017 werd Hennie de Laat (58) uit Tilburg op een vreselijk gewelddadige manier om het leven gebracht. Bijna negen jaar later is Werner de R. daarvoor veroordeeld tot tien jaar gevangenisstraf voor doodslag. De rechtbank in Breda sprak woensdag het vonnis uit – het Openbaar Ministerie had twaalf jaar gevraagd. Veel familieleden van Hennie waren aanwezig bij de uitspraak. Werner zelf was er niet, net zomin als zijn advocaat.
Hennie werd op zaterdagavond 23 december 2017 dood gevonden bij garageboxen aan de Hoogvensestraat in Tilburg. Ze was meerdere keren gestoken en haar hals was doorgesneden. Volgens de rechtbank moet ze in haar laatste minuten veel angst hebben gehad. De rechters spreken van een ‘vreselijke en gewelddadige dood’.
Werner kende Hennie goed – volgens de rechtbank zag hij haar zelfs als een soort stiefmoeder. Die avond hadden ze afgesproken omdat er een onopgelost conflict was over een geldschuld. Het OM stelt dat Hennie naast haar uitkering ook geld verdiende met het verkopen van cocaïne. Werner kocht regelmatig drugs bij haar en had nog een schuld openstaan.
Werner verklaarde eerder dat Hennie hem die avond een zakje cocaïne had gegeven – en daarbij zijn handen zou hebben vastgepakt. Volgens hem zou zijn DNA daardoor bij haar nagels terecht zijn gekomen. En inderdaad: op negen van de tien nagels van Hennie werd DNA van zowel haarzelf als Werner gevonden. Maar de rechtbank vindt het veel waarschijnlijker dat dat DNA tijdens een gevecht of worsteling op haar handen terechtkwam – en niet alleen bij het overhandigen van een zakje coke.
Er zijn ook duidelijke aanwijzingen dat Hennie zich tegen haar belager heeft verzet: op haar handen zaten verwondingen die daarbij passen. De rechtbank onderzocht verschillende scenario’s – zoals of Werner zijn DNA alleen bij het overhandigen van cocaïne had achtergelaten, en Hennie daarna door iemand anders zou zijn aangevallen. Maar deskundigen concludeerden dat het DNA veel beter past bij een scenario waarin Hennie en Werner met elkaar hebben geworsteld. En die conclusie vond de rechtbank betrouwbaar.
Toch benadrukten de rechters dat DNA alleen niet genoeg is voor een veroordeling – daarom werd ook naar ander bewijs gekeken.
Werner had geen alibi. Hij beweerde dat hij rond die tijd in een kelder bij het huis van zijn ex-vriendin was, waar hij cocaïne zou hebben gebruikt en bier gedronken. Niemand kon echter bevestigen dat hij daar op dat moment echt was. Ook viel zijn kleding die avond op: rond halfnegen droeg hij nog een jas of trui, maar toen hij later bij anderen aankwam, had hij alleen een T-shirt aan – terwijl het koud was. Hij kon nooit aannemelijk uitleggen waarom hij zijn bovenkleding kwijt was.
Zijn gedrag na de dood van Hennie woog ook mee. Zijn verklaringen over waar hij die avond precies was geweest, waren niet consequent. Later probeerde hij tijdens het uitgaan op de telefoon van iemand anders te kijken of er meldingen over Hennie waren binnengekomen bij 112. Ook probeerde hij volgens de rechtbank een vriendin ervan te overtuigen dat hij eerder op een bepaalde plek was geweest dan daadwerkelijk het geval was.
De rechtbank concludeert dat Werner na de dood van Hennie in haar auto heeft gezeten – en daarna zo snel mogelijk naar een andere plek is gegaan om een alibi te creëren, zich van kleding heeft ontdaan en van auto is gewisseld. Omdat er op de nagels van Hennie géén DNA van een onbekende derde persoon werd gevonden, komt de rechtbank tot de conclusie dat Werner degene is geweest met wie zij heeft gevochten.
De rechtbank vindt bewezen dat Werner Hennie heeft gedood: haar hart werd doorboord met een scherp voorwerp en haar hals werd doorgesneden. Daarmee staat volgens de rechters vast dat hij opzet had op haar dood. Maar dat hij van tevoren al van plan was om haar te doden – dat kan volgens de rechtbank niet worden bewezen. Daarom wordt hij vrijgesproken van moord, maar veroordeeld voor doodslag.
Wat de rechters zwaar aanrekenen: Werner heeft nooit verantwoordelijkheid genomen voor wat er is gebeurd. Daardoor blijven de nabestaanden, zo stellen ze, ook nu nog met de vraag zitten: waarom is hun moeder gedood?
Voor doodslag krijgt Werner tien jaar cel – twee jaar minder dan het OM had gevraagd. Bij het bepalen van de straf hield de rechtbank ook rekening met de lange duur van de zaak: Hennie werd in 2017 gedood, en tot aan het vonnis verstreken bijna negen jaar. Volgens de rechtbank is daarmee de redelijke termijn voor de behandeling van de zaak overschreden.
Amerikaanse vrouw opgepakt voor online steun bij Canadese schoolshooting
De politie in de Amerikaanse staat Washington heeft een 30-jarige vrouw gearresteerd omdat ze – volgens de aanklacht – actief heeft meegewerkt aan de voorbereiding van een gruwelijke schietpartij op een school in Canada, die eind februari plaatsvond.
Op die dag schoot de 18-jarige dader, Jesse Van Rootselaar, eerst haar moeder en halfbroer dood in hun thuissituatie. Daarna reed ze naar haar voormalige middelbare school in Tumbler Ridge (Brits-Columbia), waar ze vijf leerlingen en één leraar vermoordde. Daarnaast raakten 25 anderen gewond. Uiteindelijk bracht ze zichzelf om het leven.
Volgens de openbare aanklager in Seattle had de gearresteerde, James Cody Bryant, minstens zes maanden lang regelmatig contact met Van Rootselaar — voornamelijk via online chats. En dat contact was niet onschuldig: Bryant zou haar tips hebben gegeven over hoe de aanslag maximale impact kon hebben. Zo schreef ze onder meer dat een grote, open ruimte beter geschikt is dan een gang, omdat mensen daar minder mogelijkheden hebben om te vluchten of zich te verbergen.
Ook stuurde Bryant geld naar Van Rootselaar, zodat ze een aansteker kon kopen om daarmee een explosief te maken. En ze gaf advies over hoe het plan geheim kon blijven — bijvoorbeeld door chatverkeer te wissen. De twee leerden elkaar drie jaar geleden kennen via een online chatplatform. Het eerste jaar was het contact sporadisch, onder meer door een tijdelijke dwangopname van Van Rootselaar wegens psychische klachten. Maar in de zes maanden voor de schietpartij spraken ze bijna dagelijks met elkaar.
Hoewel zowel Van Rootselaar als Bryant trans vrouwen zijn, zegt de aanklager dat er geen aanwijzingen zijn dat hun genderidentiteit de reden was voor hun online verbinding.
Interessant (en verontrustend) is ook dat Bryant wel degelijk probeerde Van Rootselaar van haar plan af te brengen — meerdere keren zelfs. Maar toen Van Rootselaar haar angst uitsprak dat Bryant ‘zou gaan klikken’ (lees: naar de autoriteiten zou stappen), antwoordde Bryant: “Ik weet dat ik levens zou kunnen redden ofzo, maar ik weet het niet.” En uiteindelijk deed ze het niet.
Van Rootselaar had overigens niet alleen contact met Bryant, maar gebruikte ook ChatGPT om haar plan te bespreken en voor te bereiden. Dat leidde vorige maand tot een rechtszaak van de provincie Brits-Columbia tegen OpenAI — met de claim dat het bedrijf de aanslag had kunnen voorkomen door tijdig alarm te slaan.
💡 Denk je aan zelfdoding of maak je je zorgen om iemand?
Erover praten helpt. 24/7 gratis en anoniem via de chat op www.113.nl (opent in nieuw venster) of telefonisch op 113 of 0800-0113.
Antony in shock na afgaan explosief op auto van zijn overleden moeder
Eerst werd er een mortier in zijn achtertuin gegooid — nu is zijn auto het doelwit geworden. Op de auto van zijn overleden moeder is een zelfgemaakt explosief gelegd en ontploft: een ‘cobra’-achtig apparaat met een fles brandstof. Antony uit Eindhoven vertelt dat hij een halfjaar geleden bewust afstand heeft genomen van een groep ‘foute’ vrienden… en dat die keuze nu lijkt te worden bestraft met bedreigingen, aanslagen en een steeds dreigender gevoel van onveiligheid.
“Dit is het meest pijnlijke wat ik ooit heb gevoeld”
Woensdagochtend om kwart voor zes klinkt er een enorme knal in de Martijnlaan in Eindhoven. Antony schrikt wakker. “Ik keek naar buiten, zag mijn buren al staan en toen zag ik een rookwolk.” De explosie was gericht op de auto van zijn moeder — een voertuig dat hij na haar overlijden twee jaar geleden heeft geërfd. Voor hem is het meer dan alleen een auto: het is een herinnering, een stukje van haar. En daarom raakt hij diep van slag. “Dit is het meest pijnlijke wat ik ooit heb gevoeld. Pak mij aan, maar ga niet aan de spullen van mijn moeder zitten.”
Van mortier in de tuin tot bom op de auto
Twee maanden nadat hij zich had teruggetrokken uit die oude kring, volgde de eerste aanslag: een mortier die in zijn achtertuin ontplofte. Op camerabeelden is de knal duidelijk te zien en horen — gelukkig zonder materiële schade. Toch was het een duidelijk signaal. “Ik denk dat ze mij als verrader zien”, legt hij uit. Daarna bleef het een tijd stil… tot dinsdag. Op dat moment begonnen de beschuldigende en bedreigende berichtjes via WhatsApp binnen te komen. En de volgende ochtend — woensdagochtend — volgde de explosie op zijn moeders auto.
Een man met capuchon, een knal, en veel vragen
Op beveiligingsbeelden is de aanslag helder vastgelegd: een man met een zwarte jas en capuchon loopt door de straat, nadert de auto, haalt iets uit zijn zak, en rent weg — direct daarna volgt de knal. Antony: “Ik ben er echt van geschrokken, vooral omdat ze mij niet met rust laten.”
Een huis vol herinneringen, maar ook vol risico’s
Antony zou graag verhuizen, maar dit huis heeft grote emotionele waarde. Het is van zijn moeder, net als de auto. “Ik heb dit huis van haar gekregen”, zegt hij. Daarom kiest hij nu voor een andere aanpak: extra beveiliging. Hij wil “genoeg” camera’s ophangen en hoopt dat de politie snel actie onderneemt. “De dader staat duidelijk op beeld, dus ik hoop dat ze hem snel pakken.”
Britse man Karl (57) keert na 28 jaar lopen over de hele wereld weer terug in het VK — via een epische zwemtocht door het Kanaal
“28 jaar later, maar hij is weer thuis”, zegt Karl met een brede glimlach, nog steeds in zijn wetsuit, aan de kust bij het Kanaal. Zijn laatste stap naar huis? Een drie dagen durende zwemtocht — waarin hij in totaal twintig uur lang door het water trok.
Het avontuur begon in 1998, vanaf het zuidelijkste puntje van Chili. Vanaf daar liep Karl gewoon verder — zonder uitgebreid plan, zonder garanties, alleen met een karretje vol spullen en een doel voor ogen: terug naar huis.
Onderweg moest hij van alles trotseren: wekenlang door sneeuw en ijs bij min 30 graden, een gevaarlijke doortocht door de beruchte Darién Gap — één van de meest onherbergzame jungles ter wereld — en talloze grensovergangen, bureaucratie en onvoorspelbare weersomstandigheden.
Maar zelfs de allerlaatste etappe — van Frankrijk naar het Verenigd Koninkrijk — bleek geen makkie. Om het Kanaal te oversteken op de officiële manier (zwemmend), heb je niet alleen een gecertificeerde hulpboot nodig, maar ook toestemming van de Franse autoriteiten. En die boot is erg moeilijk te vinden: de wachtlijst loopt gemiddeld twee jaar. Toch slaagde Karl erin om afgelopen week een boot te regelen — én de uitzondering te krijgen die hem toestond om vanaf de Franse kust af te zwemmen.
Eerder had hij al geprobeerd een andere weg te vinden: via de Eurotunnel. Niet in een trein, maar via de servicetunnel — bedoeld voor onderhoud en evacuaties. De Franse overheid vond dat geen goed idee. Zijn verzoek werd meteen afgewezen.
Deze reis heeft in de loop der jaren de naam ‘Goliath Expedition’ gekregen. Het idee kwam bij Karl toen hij nog in het Britse leger diende. Hij tekende een route op de wereldkaart en liet het aan collega’s zien. Hun reactie? “Onmogelijk.” Dat was precies wat Karl nodig had om toch te beginnen.
Hij liep gewoon. Soms vloog hij tussendoor naar Mexico (goedkoop wonen) of de VS (veel sponsors), maar altijd terug naar exact dezelfde plek waar hij was gestopt — om daar verder te gaan waar hij was gebleven.
Nu is hij eindelijk weer in het VK. Maar… het is nog niet afgelopen.
In een Instagram-video zegt hij het zelf: “I gotta get back on the road.”
Zijn uiteindelijke bestemming? Hull — zo’n 400 kilometer verderop. Daar woont zijn moeder.
“Die plek heb ik 28 jaar geleden achter me gelaten. En daar gaan we het afsluiten.”
Als eerste op de hoogte van het laatste nieuws
