Nog één dag nazomer met mogelijk 25 graden, daarna regen en stevige wind
Vanochtend is het eerst wat mistig of nevelig op sommige plekken — maar die trekt véél sneller op dan gisterochtend. Daarna komt de zon er flink tussendoor, het blijft droog en je kunt echt nog even genieten van dat laatste beetje nazomerse sfeer. Vooral in het noorden hangt wat meer bewolking, maar verder is het een rustige ochtend met een zachte oostenwind en temperaturen rond de 18 à 19 graden.
Vanmiddag blijft het lekker zonnig en droog — een echte herfstdag met klare lucht en veel zon. Pas tegen het einde van de middag begint het in het westen wat wolkiger te worden. En hoewel de regen volgens de nieuwste berekeningen iets later aankomt dan eerst gedacht, blijft het in ieder geval tot de avond droog. Misschien spettert het pas tegen de avond een beetje in Zeeland. De temperatuur loopt op tot 20 graden aan zee — en op plekken als het Vrijthof in Maastricht kan het zelfs oplopen tot 25 graden! Een zachte tot matige zuidoostenwind maakt het extra aangenaam.
Vanavond en vannacht verandert het beeld snel: vanuit het westen trekt dikker bewolkt weer op en het gaat op steeds meer plaatsen regenen. Tegen het einde van de nacht trekt de regen naar het oosten, terwijl het in het westen nog een bui kan geven. De temperatuur daalt naar 10 à 13 graden, afhankelijk van waar je bent. En de wind? Die draait naar het noordwesten en neemt flink toe — vooral langs de zuidwestelijke kust zijn windstoten tot zo’n 75 km/u mogelijk.
Morgen wordt een typische wisselvallige herfstdag: afwisseling van zon, wolken én verspreide buien. De noordwestenwind waait matig tot krachtig (en langs de kust in de ochtend soms zelfs hard), met windkracht 4 tot 7. Windstoten tot 75 km/u zijn ook morgenochtend nog mogelijk langs de kust. De temperatuur stijgt niet hoger dan ongeveer 16 graden — wat overigens helemaal normaal is voor deze tijd van het jaar. We zijn de laatste tijd gewoon wat verwend geweest met al dat zonnige weer. De laatste keer dat De Bilt zo’n temperatuur noteerde, was op 18 mei — toen werd het 16,3 graden. Dat is dus alweer lang geleden!
In het jaar dat Demi Vollering alles won, bleef ze zichzelf herinneren: ‘De klus is nog niet geklaard’
Demi Vollering heeft dit seizoen bijna alle grote koersen op haar naam geschreven: de Ronde van Vlaanderen, Luik-Bastenaken-Luik, de Giro d’Italia, de Tour de France én zowel de Europese als de wereldtitel. En toch? Ze zit in Slovenië, voor een hotel, met haar regenboogtrui al om — en zegt gewoon: “The job is not finished.”
Dat is geen vage filosofie, maar een mantra die ze samen met bondscoach Laurens ten Dam heeft opgepakt — geïnspireerd door Kobe Bryant. Toen ze tijdens de Tour de France de vijfde etappe won, stuurde Ten Dam haar een berichtje met felicitaties én die vier woorden. Voor beiden — grote Kobe-fans — werd het een soort interne code: blijf scherp, blijf focussen, blijf doorgaan. Na de Tour stuurde zij hem terug: “Ja, job’s not finished.” Want de WK in Canada stond nog op de planning. En nu ze ook die regenboogtrui heeft? Nog steeds niet helemaal klaar. Olympisch goud mist nog. De Amstel Gold Race staat hoog op haar lijstje. En eigenlijk zou ze elk jaar graag Luik-Bastenaken-Luik willen winnen — maar dan wel op een manier die voelt als haar manier: rustig, doordachte, zonder kramp.
Minder koersen, meer focus
Dit seizoen begon ze bij FDJ-Suez met een bewuste keuze: minder wedstrijden, alleen de doelen die echt telden — en daar dan écht op voorbereiden. Denk aan details. Denk aan discipline. Denk aan Kobe: niet alleen hard werken, maar ook hoe je werkt. Elke dag begint ze met yoga en meditatie. Ze heeft geleerd om druk los te laten — zoals na de Tour, toen ze gewoon de bergen in trok met een tent op haar bagagedrager: fietsen, slapen onder de sterren, even verdwijnen. “Even één zijn met de natuur. Dat was het beste wat ik had kunnen doen.”
Het leven is een voortdurende wisseling
Vollering zegt het helder: “Het leven is één groot proces met ups en downs.” Als je net iets geweldig hebt bereikt, denk je vaak: ‘Nu heb ik het uitgevonden!’ Maar juist als je daar te krampachtig aan vasthoudt, komt de neerwaartse spiraal weer op gang. En dan leer je pas écht — opnieuw. “Continu gaat het zo. Je moet de balans vinden: meegaan met die flow, zonder te proberen alles vast te houden.”
Niet alleen over winnen — maar over samen
Op de EK en WK reed het Nederlandse team vol vertrouwen voor haar. Onder Ten Dam is de ploeg anders gaan kijken naar samenwerking. Vorig jaar zei hij: “Als je nu wint, betaal je.” Dat betekent: er is een bonussysteem afgesproken. Maar Vollering benadrukt: “Ik hoop dat geld niet de motivatie hoeft te zijn. Het gaat om trots, om samen wereldkampioen worden — met Demi, maar ook voor Nederland.” En dat intrinsieke engagement? Volgens haar is dat bij deze groep absoluut aanwezig.
Wat nu?
Na misschien wel één van de sterkste seizoenen in de geschiedenis van het Nederlandse vrouwenwielrennen — ja, de gedachte aan Sportvrouw van het Jaar komt wel opdagen. Tegen concurrenten als Jutta Leerdam, Femke Kok of Xandra Velzeboer. “Daar ben ik niet per se mee bezig,” zegt ze, “maar ik heb er wel eens met mijn vriend Jan over gepraat: zou het eindelijk weer eens een wielrenster worden?”
Voorlopig blijft haar focus waar het altijd is: op de weg voor haar. En op die vier woorden, die ze nog steeds in haar hoofd draait:
“Job’s not finished.”
Nog één keer de Messi-show: 85.000 Argentijnen zien laatste goal en assists
Na 208 interlands in het blauw-wit van Argentinië — en een carrière die alles heeft meegemaakt, van teleurstellingen tot wereldkampioenschappen — was het gisteravond echt het einde van een tijdperk. Lionel Messi droeg voor de laatste keer het rugnummer 10, en deed dat met een 3-0 overwinning tegen Benin in een oefenwedstrijd. Maar het ging niet om het resultaat: het ging om hem. En hij gaf nog één keer alles — met één doelpunt en twee assists, alsof hij wilde zeggen: zo zag jullie me altijd, en zo blijf ik in jullie geheugen.
Voor de 85.000 mensen die het uitverkochte Estadio Monumental in Buenos Aires vulden, was elke beweging van Messi een moment op zich. Een pass, een dribbel, een blik naar de kant — het maakte niet uit. Alles werd bejubeld alsof het een WK-finale was. De straten naar het stadion waren al uren voor aftrap vol met fans met lichtblauwe en witte vuurwerkfakkels; binnen klonk het volkslied als een lawine — behalve bij Messi zelf, die naast zijn zoons stond, stil en duidelijk onder de indruk van de emotie.
Misschien kwam de Argentijnse machine daarom wat traag op gang: pas in de tweede helft viel de eerste treffer — gevolgd door Messi’s doelpunt en zijn twee assisten. Het was geen gewone wedstrijd, maar een eerbetoon. Zelfs zijn shirt was speciaal: zijn eigen logo, en het beroemde nummer 10 glansde in het goud. Ook de hele selectie van 2022 — de ploeg waarmee hij het wereldkampioenschap won — was uitgenodigd om toe te kijken.
Na de laatste fluit kreeg Messi een zee van knuffels van zijn ploegmaats. Buiten het veld vielen er tranen, en zelfs een speler van Benin kreeg een vriendelijke maar duidelijke hint om zijn selfie-plannen even op te schorten. Er volgde een droneshow, een concert, en een applaus die nooit leek weg te sterven.
In zijn afscheidswoord was Messi open en emotioneel. “Ik denk vanavond veel aan mijn vader”, begon hij — een verwijzing naar Jorge Messi, die begin augustus overleed. Hij sprak over pijn, over mooie momenten, over geven wat hij had. En hij bedankte iedereen: zijn teamgenoten, zijn familie, en vooral de fans. “Blijf ook na mij vierkant achter het Argentijnse elftal staan”, riep hij hen toe. In een filmpje dat later online verscheen, zei hij het simpel: “Het was mijn droom om dit shirt te dragen. Bedankt dat jullie zo veel van me hielden. Ik zal het altijd bij me dragen.”
Minder reacties en langer beschikbaar: huurwoningen worden steeds duurder – en daardoor ook steeds onbereikbaarder?
Dat meldt Pararius in een update over het derde kwartaal van 2026. Pararius.nl is dé plek waar veel mensen kijken als ze snel een huurwoning willen vinden — zonder wachttijd, vaak in de vrije sector. Dat betekent: geen maximaal toegestane huurprijs zoals bij sociale huur, maar wel prijzen die volledig door de markt worden bepaald.
Op sites als Pararius.nl en huurwoningen.nl wordt het goedkope aanbod met de dag kleiner. In het segment tussen €1500 en €2000 per maand is het aanbod juist flink omhooggeschoten. Maar onder de €1500? Daar is het aanbod met ruim een kwart gekrompen. Vandaag de dag is nog maar één op de vijf huurwoningen die je online vindt onder de €1500 per maand.
En wat gebeurt er met de duurdere woningen? Die trekken veel minder aandacht. Advertenties voor huurwoningen vanaf €2000 krijgen amper reacties — en dat merk je ook in de cijfers: het gemiddelde aantal reacties per advertentie zakte naar 23. Een jaar geleden waren dat er nog 40. Dat is een daling van ruim 42 procent — en het laagste niveau sinds het tweede kwartaal van 2021.
“Op het prijsniveau van €2000 of meer concluderen veel mensen die op zoek zijn naar een huurwoning dat het voor hen toch geen zin meer heeft om het te proberen”, zegt Jasper Groot van Pararius.nl.
“Het gat tussen wat mensen zich kunnen veroorloven en wat er nu écht op de markt is, wordt steeds groter. Het zijn vooral expats die dit nog kunnen betalen — en misschien nog wel mensen die tijdelijk in een verbouwing zitten.”
Een ander duidelijk teken dat huurwoningen steeds onhaalbaarder worden: de advertenties blijven langer online staan. Ondanks de grote vraag stond een advertentie gemiddeld 21 dagen actief — drie dagen langer dan een jaar geleden.
Waar blijft al die goedkope huurwoning dan? Vaak verdwijnen ze gewoon van de markt. Die woningen werden vaak aangeboden door kleinere particuliere verhuurders. Maar die groep verkoopt steeds vaker zodra een huurder vertrekt — onder druk van strengere regels, hogere belastingen en gestegen rentes.
Overigens lijkt de verkoopgolf van huurwoningen even af te vlakken: in het derde kwartaal van 2026 was 5,4% van alle verkochte woningen in Nederland een voormalige huurwoning — een jaar geleden was dat nog 5,9%.
Toch is er een nieuwe trend op komst: steeds vaker worden juist duurdere huurwoningen (vanaf €2000) in de verkoop gezet. Volgens Groot komt dat door het recente kabinetsbesluit om het forfait op overige bezittingen — zoals huurhuizen — te verhogen tot bijna 8 procent. Dat maakt het voor sommige verhuurders financieel minder aantrekkelijk om vast te houden.
Tegenwoordig staan er op Pararius én huurwoningen.nl samen nog maar zo’n 13.500 huurwoningen — een paar jaar geleden waren dat er nog tienduizenden per kwartaal.
Let wel: deze platforms zijn niet de enige plekken waar je midden- of vrije-sector huurwoningen kunt vinden. Grote investeerders zoals Vesteda of Greystar hebben vaak hun eigen websites of werken via andere platforms zoals Funda.
En terzijde: veel sociale huurwoningen zitten nog steeds in slechte staat — denk aan zwarte schimmel en vocht. Je ziet het in deze video.
Benno L. woonde jarenlang omringd door kinderen in deze Duitse flat
Troosteloos. Dat is het eerste woord dat je opvalt als je door de Duitse buurt loopt waar Benno L. ooit woonde — voordat hij werd gearresteerd wegens kindermisbruik. Alleen de spelende kinderen op straat brengen wat leven in het beeld.
Benno, die na zijn vertrek uit Nederland in deze flat ging wonen, leek op het eerste gezicht precies de soort oude heer die je graag als buurman hebt: vriendelijk, altijd bereid om te helpen, en zo’n beetje ‘de opa van de wijk’. Hij kende iedereen — en iedereen kende hem. Zelfs zijn telefoonnummer gaf hij gewoon aan wie het vroeg.
Het gebouw zelf ziet er verlaten uit: een smoezelige witgrijze gevel met donkere vlekken boven de ramen. Je zou het makkelijk voor een tijdelijke opvang of een zorginstelling kunnen houden. Benno woonde jarenlang in een hoekwoning op de begane grond, direct grenzend aan een klein grasveldje. Naast zijn appartement stonden een rij garages — en in één daarvan stond zijn camperbusje, waar hij af en toe aan sleutelde.
Vanaf het begin liet hij weten dat hij goed kon klussen. Twee vrouwen uit dezelfde buurt herinneren zich nog goed hoe hij zich vrijwillig aanbood om klusjes te doen. Zo raakte hij in contact met een gezin dat vluchtelingen was uit Irak en Syrië — en boven hem woonde. Wat begon als het leggen van tapijt en het vertalen van brieven, groeide al snel uit tot een nauwe band. Benno werd regelmatig oppas voor de twee dochters van het gezin. Ze logeerden vaak bij hem — soms zelfs overnacht.
Maar achter die vriendelijke façade speelde iets heel anders. Later bleek dat hij de meisjes stiekem filmde terwijl ze zich afdroogden of aankleedden. Op beelden werd ook vastgelegd hoe hij ze betastte en hen — spelenderwijs, maar vaak half aangekleed — gymnastiekkunstjes liet uitvoeren. Op zijn slaapkamer werd een camera gevonden. En een van de meisjes vertelde op school dat ze wel eens bij Benno in bed sliep.
De arrestatie was een schok voor de hele buurt. Een speciale eenheid van de politie viel met veel geweld het appartement binnen — dagenlang stonden gewapende agenten bij zijn deur. “Niemand had dit zien aankomen”, zeggen de twee dames. Pas toen duidelijk werd dat het om kindermisbruik ging, kwam de realiteit langzaam binnen. Niet veel later werden eieren tegen zijn ramen gegooid.
Achteraf kijken ze terug en zien ze toch wat signalen: de kinderen waren veel bij Benno, vaak alleen, en soms liepen ze zelfs in hun ondergoed door het trappenhuis. Maar niemand dacht eraan dat het misbruik was. “Dit was totaal niet hoe we hem kenden”, zeggen ze. “Het is ontzettend verdrietig voor die twee meisjes — en voor alle andere slachtoffers.” Ze maken zich grote zorgen over de psychische gevolgen. “Echt een nachtmerrie.”
Lees hier al onze verhalen over Benno L.
Schaatsen kunnen uit het vet: Tullepetaons Klûnen gaat door
Goed nieuws voor alle klûners, schaatsenthousiastelingen en carnavalsliefhebbers in Roosendaal — het populaire Tullepetaons Klûnen blijft gewoon doorgaan! Na een korte periode van onzekerheid is het evenement officieel gered voor de komende jaren.
Eerder dit jaar maakte de oorspronkelijke organisatie, Stichting IJskoud & Nat, bekend dat na zes succesvolle edities het klûnfeest zou stoppen. Veel mensen dachten: dat was het dan. Maar nee — wie dacht dat het doek definitief was gevallen, kan de schaatsen weer uit het vet halen. En ja, letterlijk: er wordt weer geschaatst op het ijs, met klûn, kabaal en carnavalsgevoel!
Het hele evenement begon ooit als een losse ideeënborrel van vier vrienden op een terras — en groeide geleidelijk uit tot een massaal feest waar nu duizenden mensen op afkomen. Bij de laatste editie waren er zelfs ruim achtduizend deelnemers! Toch besloot de stichting om op het hoogtepunt te stoppen. “In de opbouw én in de voorbereiding zit ontzettend veel tijd. We wilden voorkomen dat het kwalitatief achteruitging”, legt voorzitter Mathieu Liebau uit.
Om het evenement toch levend te houden, werd actief gezocht naar een nieuwe, niet-commerciële organisator. Die is gevonden: Stichting Carnaval Roosendaal neemt de fakkel over. Volgens voorzitter Jacco van Gastel past het klûnen perfect binnen hun missie. “Het is een prachtige aanvulling op de carnavalskalender — en we gaan er de komende jaren alles aan doen om het succesvol voort te zetten.”
Dinsdagavond werden de betrokken horecaondernemers op de hoogte gesteld van de doorstart. Er is afgesproken dat Stichting IJskoud & Nat nog wel meewerkt aan de aankomende editie — zodat alle kennis en ervaring soepel wordt doorgegeven. Daarna treedt de stichting geleidelijk naar de achtergrond. “Zo zakt niemand meteen door het ijs”, grapt Mathieu Liebau. En hij voegt eraan toe: “We zijn ontzettend blij dat het gelukt is. Er staan al genoeg evenementen onder druk — en nu kunnen wij eindelijk ook eens gewoon genieten van ons eigen feestje, met een extra pilsje.”
De zevende editie van het Tullepetaons Klûnen vindt plaats op 10 januari 2027.
