Aanslag of misverstand? Wat gebeurde er nou écht bij RAF Fairford?
Vijf mannen werden opgepakt, de explosieve opruimingsdienst kwam eraan, en binnen no-time werd Iran genoemd. Maar nu zijn alle verdachten op borgtocht vrijgelaten — en niemand weet precies wat er die nacht is gebeurd. De wegen naar het piepkleine dorpje Whelford in Engeland staan nog steeds afgezet met politielint. En dat terwijl het hele verhaal steeds waziger lijkt te worden.
In de nacht van zaterdag op zondag zag een bewoner drie witte bestelbusjes én een groep gemaskerde mannen — op slechts een steenworp afstand van de militaire vliegbasis RAF Fairford. Het leek niet kloppen, dus belde de persoon meteen de politie. Binnen tien minuten waren gewapende agenten in het dorp. Bewoners moesten meteen hun huizen verlaten — sommigen zelfs in pyjama — en werden tijdelijk ondergebracht in een buurtcentrum.
Diezelfde nacht greep de Britse politie vijf verdachten aan. Allemaal Britse burgers. Ze zouden verdacht zijn van het overtreden van de explosievenwet én van het voorbereiden van een terroristische aanslag. Ondertussen werd de plek waar de busjes stonden grondig onderzocht — met een robot van de explosieve opruimingsdienst. Een groot gebied rondom werd afgezet.
Sky News meldde op basis van bronnen dat de politie ook onderzoekt of Iran mogelijk achter het plan zat. Dat klinkt minder uit de lucht gegrepen dan het lijkt: Amerikaanse bommenwerpers gebruiken RAF Fairford namelijk om missies in de Straat van Hormuz uit te voeren. En de Iraanse revolutionaire garde heeft eerder openlijk RAF Fairford aangewezen als ‘legitiem doelwit’ — met behoorlijk scherpe woorden.
Vandaag deed Amerikaanse minister Marco Rubio (Buitenlandse Zaken) nog een schepje bovenop door die verdenking te herhalen. Maar bewijs leverde hij niet — en op verdere vragen over wie erachter zou zitten, ging hij niet in.
En dan komt het meest verrassende: de vijf verdachten zijn op borgtocht vrijgelaten. Opvallend, want in het Verenigd Koninkrijk mogen terreurverdachten tot veertien dagen zonder aanklacht vastgehouden worden. De Britse krant The Sun vat de situatie op de voorpagina spottend samen met de kop: ‘Plot’s going on, Prime Minister?’
De verwarring houdt niet op bij de vrijlating. Vanaf het begin spreken verschillende versies elkaar tegen. President Trump beweerde bijvoorbeeld dat de verdachten al langere tijd in beeld waren bij inlichtingendiensten. De Britse politie daarentegen benadrukte juist dat alles begon met een tip van een gewone omwonende. En bewoners van Whelford zeggen weer dat de beveiliging rond de basis al dagen eerder was opgevoerd — voor het incident zelf.
Twee dagen later is het dus eerder onduidelijker dan duidelijker. Wat deden die vijf mannen bij RAF Fairford? Was er echt sprake van een aanslag in de maak — of ging het om een serieus misverstand? Vooralsnog is daar geen antwoord op. Het Britse anti-terrorismeonderzoek loopt wel door.
Als eerste op de hoogte van het laatste nieuws
40 jaar kleuterjuf — en nu draait Francien (78) een kinderopvang in Kenia
Zelfs jaren na haar pensioen blijft Francien van de Moosdijk uit Lieshout gewoon doorgaan waar ze hartstikke goed in is: kinderen opvoeden, knus maken en veilig laten voelen. Veertig jaar lang was ze kleuterjuf in Nederland — en nu, op 78-jarige leeftijd, heeft ze samen met haar partner Arnold Mauer (84) een volledig nieuwe stap gezet: een kinderopvang opgericht in Ukunda, een dorpje vlakbij Mombassa in Kenia.
“Mijn kleindochter zei het ooit zo mooi: Oma, je leeft in twee werelden”, lacht Francien. En dat klopt wel degelijk. In Nederland is ze de bekende, warme juf die generaties kleuters heeft begeleid. In Kenia is ze nu mede-oprichter van Yaya — Swahili voor ‘oppas’ — een levendige, kleurrijke kinderopvang waar twintig kleuters elke dag terechtkunnen.
Van vakantievriendin naar partnerschap
Het begon allemaal met een vriendschap. Tijdens een vakantie in Kenia leerden Francien en Arnold June kennen — een lokale vrouw die in het hotel waar zij verbleven werkte. “Ze had geen baan, stond helemaal alleen en verdiende bijna niets”, vertelt Francien. Een klik, een gesprek, een idee: wat als ze samen iets opzetten?
June vond een simpel gebouwtje dat te huur was — “alleen muren, geen ramen”, herinnert Arnold zich. Samen maakten ze er een echte opvang van: toilet, stromend water, frisse verf, veilige speelruimtes. De huur? Oorspronkelijk zeventig euro per maand — maar omdat ze alles zelf opknapten, werd het de helft. Toen de vergunningen binnen waren, kwamen de eerste kinderen.
Elke dag weer opnieuw
De ouders betalen slechts zeventig cent per dag — veelal verkopers van groenten, winkeliers, hulpkrachten of mensen met een klein stalletje. En Francien en Arnold doen alles om het zo prettig mogelijk te maken:
– Elke ochtend worden de kinderen gewassen en aangekleed in schone kleren, klaar om opgehaald te worden.
– De opvang is superflexibel: belt een ouder dat hij of zij langer moet blijven op zijn of haar werk? Dan blijven ze tot 20.00 uur open — want twee medewerkers wonen zelf op de locatie.
– En ja, Yaya is ook een soort thuis voor de medewerkers: zonder deze plek hadden ze geen onderdak gehad.
Waarom Kenia? Gewoon… omdat het past
Francien en Arnold zijn al jarenlang verliefd op Kenia. Ze waren ooit sponsorkinderen via Foster Parents — en toen ze hun sponsorkind gingen opzoeken, hingen hun foto’s aan de wand van een hut, tussen koeien, mest en stro. “De warmte van de mensen, hun manier van denken, hun rust… dat spreekt ons enorm aan”, zegt Francien.
Nu is hun leven een mix van zon, zorg en kleine, grote daden. Arnold werkt momenteel aan de aansluiting van elektriciteit — “we hebben zonne-energie, maar stroom is ook belangrijk”. En de toekomst? Ze hopen op een eigen gebouw, én op een opvang die op termijn zelfstandig kan blijven — zonder sponsoring. Maar tot die tijd genieten ze simpelweg van het leven daar: relaxed, van dag tot dag, met veel lach en nog meer liefde.
Meer Nederlanders overleden door een val: gemiddeld ruim 21 per dag
Vorig jaar zijn flink meer mensen in Nederland omgekomen na een val dan het jaar daarvoor. In totaal kwamen er 7810 mensen te overlijden nadat ze waren gevallen, gestruikeld of uitgegleden. Dat is ongeveer 480 doden meer dan in 2024 — volgens berekeningen van het CBS. En het wordt al jarenlang steeds erger: het aantal dodelijke vallen stijgt continu, zelfs als je rekening houdt met het feit dat onze bevolking ouder wordt (en vallen voor oudere mensen vaak gevaarlijker zijn).
Gemiddeld betekent dat: ruim 21 mensen per dag. Elke dag.
Een val is daarmee de meest voorkomende oorzaak van niet-natuurlijk overlijden in Nederland. En het betreft bijna altijd oudere mensen: 79% van de slachtoffers is 80 jaar of ouder. Slechts 2% is jonger dan 60.
Let op: deze cijfers tellen alleen overlijdens waarbij iemand binnen 30 dagen na de val overlijdt én de val (of directe gevolgen ervan, zoals een heupfractuur of hoofdletsel) de hoofdoorzaak is. Vallen met fietsen, scootmobiel of andere vervoermiddelen worden bewust niet meegeteld — die vallen onder verkeersongelukken.
Het CBS deed deze berekeningen speciaal voor de Valpreventieweek van het ministerie van Volksgezondheid en VeiligheidNL. Diezelfde week meldde VeiligheidNL ook dat er vorig jaar 124.000 mensen van 65 jaar en ouder naar de spoedeisende hulp moesten na een val — 5000 meer dan in 2024.
VeiligheidNL zet zich in om valincidenten tegen te gaan, maar verwacht pas over jaren tastbare verbetering. Tot die tijd geeft de organisatie praktische tips om vallen te voorkomen: denk aan voldoende licht in huis, geschikt schoeisel en extra aandacht voor verminderd zicht.
Aantal woonwagenplekken in Brabant zakt — terwijl het uitsterfbeleid al jaren verboden is
Het aantal plekken waar woonwagens mogen staan in Brabant is sinds 2018 alleen maar afgenomen. En dat terwijl gemeenten sinds die tijd verplicht zijn om woonwagenbewoners een plek te bieden — een regel die voortkomt uit het officiële verbod op het zogeheten ‘uitsterfbeleid’. Dat blijkt uit cijfers van het ministerie van Volkshuisvesting, Wonen en Bouwen. Voor veel woonwagenbewoners komt dit niet als een verrassing: het bevestigt precies wat ze al jaren zeggen — dat er weinig tot niets gebeurt, ondanks beloften en wetgeving.
“Eerst zien” — de wachtlijst in Breda is lang én onzeker
In Breda staan momenteel 120 mensen op de wachtlijst voor een woonwagenplek. Eind vorig jaar beloofde de gemeente 29 nieuwe standplaatsen — maar voor veel bewoners klinkt dat al lang niet meer als hoop, maar als een lege formulering. Hun reactie? Eenvoudig: “Eerst zien.”
Jaantje van Boxtel (61) uit Breda kent die onzekerheid maar al te goed. Ze woont al dertien jaar tegen haar zin in een appartement, nadat haar oude woonwagenkamp werd gesloten. Toen er kort geleden plekken vrijkwamen in een nieuwbouwwijk, leek er eindelijk licht aan de horizon te komen. Maar die hoop werd snel de prullenbak ingegooid: de gemeente koos uiteindelijk voor huurhuizen — geen woonwagenplekken.
“Uitstelbeleid” in plaats van uitsterfbeleid
Bart Hülters van Woonwagenbelangen Breda noemt het rauw: “De gemeente heeft het uitsterfbeleid gewoon omgebouwd naar uitstelbeleid.” Volgens hem is er altijd wel een reden om geen woonwagenkamp te bouwen — of het nu weerstand uit de buurt is, een stankcirkel, of de kosten die ‘te hoog’ blijken. “Er is nog geen enkele paal de grond ingegaan voor die 29 beloofde plekken,” zegt hij.
Discriminatie blijft een harde realiteit
Ook de Nationale ombudsman Reinier van Zutphen herkent het probleem. Hij constateert dat Sinti en Roma nog steeds systematisch worden gediscrimineerd — bijvoorbeeld bij het zoeken naar werk, het aanvragen van een hypotheek voor een woonwagen of het afsluiten van een verzekering. Sommigen voelen zich zelfs gedwongen om hun achtergrond en cultuur te verbergen. De ombudsman roept de overheid daarom op om echt actie te ondernemen — niet alleen op papier, maar ook in de praktijk.
Brabant heeft de meeste plekken… maar ze verdwijnen wel
Hoewel Brabant met ruim 1715 standplaatsen de meeste woonwagenplekken telt van alle Nederlandse provincies, is het aantal sinds 2018 met 25 plekken gedaald. Tegelijkertijd zeggen Brabantse gemeenten dat ze samen 286 nieuwe plekken willen realiseren. Van die 286 zijn er op dit moment 84 ‘zo goed als geregeld’ — met een doeljaar 2027.
Maar het gaat niet alleen om cijfers op papier. Ook in andere Brabantse gemeenten — zoals Made, Bergen op Zoom, Woensdrecht, Waalwijk en Helmond — zijn de wachtlijsten lang en de frustratie groot. Het wantrouwen onder woonwagenbewoners is dan ook geen toeval: het is gebaseerd op jarenlange ervaring.
De vraag voor de komende jaren is dus duidelijk: hoeveel plekken er op papier bijkomen, is minder belangrijk dan wanneer woonwagenbewoners er daadwerkelijk kunnen gaan wonen.
Elk nadeel heeft zijn voordeel: door alle blessures groeit Oranje in de breedte
Je kunt er bijna een hele ploeg mee vullen — de lijst met geblesseerden van het Nederlands elftal. Maar zoals Johan Cruijff al eens zei: elk nadeel heeft zijn voordeel. En dat blijkt nu echt te kloppen. Door al die afwezigen is Oranje juist flink aan het groeien in de breedte.
Xavi, die pas net als bondscoach is begonnen, had vast niet verwacht dat Mexx Meerdink en Ruben van Bommel zouden uitgroeien tot de grote blikvangers van zijn eerste twee duels. Dat zegt wel wat over hoe onvoorspelbaar voetbal soms is. Zonder de afmelding van Donyell Malen was Meerdink nooit in de selectie gekomen. En zonder de blessure van Brian Brobbey had hij nooit in de basis gestaan. Van Bommel daarentegen maakt meer minuten dan ooit verwacht — mede dankzij het recente wegvallen van Cody Gakpo.
Het moet Xavi een geruststellend gevoel geven dat ook spelers uit de Eredivisie — in wedstrijden tegen serieuze tegenstanders als Duitsland en Servië — bepalend kunnen zijn voor zijn ploeg. En dat terwijl Oranje op papier nog veel sterker kan worden.
Want laten we eerlijk zijn: in de huidige selectie ontbreken behoorlijk wat ervaren namen. Naast Malen, Brobbey en Gakpo is ook Justin Kluivert er nu niet bij. De aanvallende middenvelder van Bournemouth, die net zijn eerste twee goals van het seizoen had gemaakt, ligt een paar weken uit. Onder Ronald Koeman was hij een vaste waarde — nu wacht hij op zijn rentree.
En dan is er nog Frenkie de Jong: achter Virgil van Dijk de aangewezen reserve-aanvoerder van Xavi. Sinds zijn botsing met Jurriën Timber op een training tijdens het WK heeft hij geen minuut meer gespeeld voor FC Barcelona. Volgens Spaanse media hervat hij volgende week de training bij de Catalaanse club — wat betekent dat hij mogelijk weer beschikbaar is tijdens de volgende interlandperiode, halverwege november tegen Griekenland en Duitsland.
De rentree van Xavi Simons doet nog langer op zich wachten. Op het EK van 2024 nog basisspeler én scorend in de halve finale tegen Engeland, miste hij het WK door een zware knieblessure. Tottenham Hotspur verwacht hem pas in 2027 terug.
In de verdediging blijft het wachten op Matthijs de Ligt. De 52-voudig international miste het WK door een operatie aan zijn rug — een blessure die hem al bijna een jaar aan de kant houdt bij Manchester United. Zijn laatste wedstrijd voor Oranje dateert alweer van november 2025. Hij traint wel weer met de groep, maar de Engelsen doen het rustig aan.
Jurriën Timber paste ook langere tijd in dat rijtje — tot hij tegen Servië zijn eerste minuten voor Oranje in acht maanden maakte. Met zijn goede vorm bij Arsenal lijkt het logisch dat hij tegen Griekenland meer speeltijd krijgt. En gezien de drukte (vier duels in elf dagen), is het zelfs waarschijnlijk dat Xavi wat wijzigingen doorvoert.
Na de winst in Belgrado werd de training van maandagmiddag in Zeist geskipt. In plaats daarvan kregen de spelers een dagje vrij — hun enige vrije dag in een reeks van veertien dagen vol verplichtingen. Vandaag wordt er weer achter gesloten deuren getraind op de KNVB Campus. Morgenochtend staan ze weer op het veld, voordat ze naar Thessaloniki vliegen voor de wedstrijd tegen Griekenland — de verrassende koploper na winsten op Servië én Duitsland.
Xavi wil zijn eerste periode graag afsluiten als voorlopige nummer één in de Nations League-groep. Een fijn gegeven — zeker als je bedenkt dat dit Nederlands elftal nog veel beter kan worden.
Links viert ‘grote overwinning’ op begroting — rechts blijft sceptisch
Na weken van onderhandelen is er eindelijk beweging in de begrotingsplannen: de voorgenomen bezuinigingen op de WW en WIA zijn volledig van tafel. PRO-leider Jesse Klaver kondigde het nieuws aan na een telefoongesprek met premier Rob Jetten (D66). Het kabinet trekt ook de eerder aangekondigde verlaging van de AOW terug — die was al eerder geschrapt tijdens Prinsjesdag vanwege te weinig steun in de Tweede Kamer.
Klaver noemde het een ‘grote overwinning’ voor iedereen die heeft gestaakt of actie heeft gevoerd. Ook Volt-leider Laurens Dassen, die samen met Klaver de laatste onderhandelingen aanging, wil nu snel doorgaan: “Er moet zo snel mogelijk een totaalpakket komen.”
ChristenUnie-fractievoorzitter Mirjam Bikker reageert positief: “Ik merk dat er goede stappen zijn gezet. Goed dat het kabinet er nu echt voor zorgt dat de koopkracht wat gaat verbeteren.” Vooral hoger verdienenden profiteren — zij betalen pas bij een hoger inkomen het hoogste belastingtarief. Tegelijkertijd wordt de geplande verhoging van de arbeidskorting beperkt.
Goed nieuws voor de vakbonden: FNV schrapt de volgende stakingsronde. “Echt super fantastisch, ik ben er heel blij mee”, zegt FNV-voorman Hans Spekman.
Maar hoe wordt dit allemaal betaald? Om de rechtse oppositie mee te nemen, richt het minderheidskabinet zich op een nieuwe heffing in box 3 — denk aan aandelen, crypto, tweede huizen en spaargeld. Het doel is een vermogenswinstbelasting: belasting pas bij verkoop, dus pas als je daadwerkelijk winst maakt.
Alleen… de rechtse partijen kijken niet echt enthousiast. JA21-leider Joost Eerdmans: “Er wordt veel gedaan voor PRO, maar we zien geen enorme beweging naar JA21.” Zijn partij had expliciet meer aandacht gevraagd voor migratie en veiligheid — en die vraag is nog onbeantwoord. “Als daar niet iets op gebeurt, wordt het heel lastig.”
Ook SGP-voorman Chris Stoffer is duidelijk: “Wij zijn niet dolenthousiast.” Voor de SGP staat medisch-ethiek centraal — denk aan abortus en draagmoederschap. Stoffer wil maatregelen om vrouwen in moeilijke situaties écht te ondersteunen bij de keuze om hun kindje te houden. En het kabinet krijgt kritiek op zijn plannen rond draagmoederschap.
De coalitiepartijen zelf houden zich rustig. Jan Paternotte (D66): “Het moet nog lukken, er is nog werk te doen.” Ruben Brekelmans (VVD) zegt dat het kabinet ‘bezig is’ en ‘goed geluisterd heeft’. En CDA-leider Henri Bontenbal benadrukt het belang van ‘breed draagvlak’ — en van het herstellen van de polder.
