De regen is niet genoeg: nog altijd problemen door droogte
Je zou denken: eindelijk wat regen — probleem opgelost! Maar helaas: de plensbuien van de afgelopen weken zijn nog lang niet genoeg om de droogteschade van de zomer helemaal te herstellen.
Rivieren blijven ‘droog’
Volgens Rijkswaterstaat blijft de afvoer van de Rijn én de Maas ‘uitzonderlijk laag’. Dat betekent concreet: minder water in de rivieren, lagere vaardiepte en dus langere wachttijden bij sluizen voor vrachtschepen. Voor de beroepsvaart is het dus nog steeds een behoorlijke uitdaging.
Natuur blijft kwetsbaar
Ook natuurgebieden, die al flink te kampen hadden met de hitte en droogte van de zomer, zijn nog steeds gevoelig. De regen heeft wel geholpen, maar niet overal even veel — en vooral niet diep genoeg in de grond om de schade volledig te herstellen.
Grondwater: onttrekking nog steeds verboden
Ondanks de regen gelden er nog steeds onttrekkingsverboden voor grondwater. Niet omdat het nu plots te droog is, maar omdat de bodem nog niet weer voldoende aangevuld is na de zware droogteperiode. Goed nieuws wel: de vraag naar water neemt af — onder andere omdat het groeiseizoen in de landbouw nu achter de rug is.
Regen viel vooral aan de kust
De regen die wel viel, bleef vooral hangen aan de westkust. “Verder landinwaarts is het deze maand tot nu toe duidelijk droger”, legt meteoroloog Amara Onwuka van Buienradar uit. In delen van Gelderland, Overijssel en het oosten van Nederland viel slechts 30 tot 50 millimeter — terwijl normaal gesproken 50 tot 70 millimeter verwacht wordt.
Waarom valt het dan juist aan de kust? Dat is typisch voor deze tijd van het jaar: het zeewater is warm, de lucht erboven relatief koel, en lagedrukgebieden zorgen voor heftige buien — soms zelfs wolkbreuken, onweer of windstoten. Landinwaarts blijft het daardoor vaak droog en stil.
Trump dreigt in VN-toespraak: “Of Iran herstelt zich – of ik vernietig ze”
Dat deed hij tijdens zijn optreden op de jaarlijkse Algemene Vergadering van de Verenigde Naties in New York. Terwijl Trump vorig jaar bijna een uur lang volop in de spiegel keek, bleef zijn toespraak dit keer rond de 35 minuten – en was het vooral een doorlopende lofzang op zichzelf en zijn beleid.
Hij noemde Amerika ‘sterker dan ooit’, prees zichzelf voor het ‘oplossen’ van talloze conflicten, en sprak over de arrestatie van Maduro (die hij ‘dictator en crimineel’ noemde) alsof het een routineklus was. Ook de Zuid-Amerikaanse drugskartels kreeg hij in zijn vizier: ‘de Islamitische Staat van het westelijk halfrond’, volgens hem een bende moordenaars die ‘moeten worden omgebracht, verbannen of opgesloten’.
Oekraïne kwam meerdere malen langs – en volgens Trump is vrede daar al bijna binnen handbereik, want ‘beide partijen hebben er genoeg van’. En dan: “De VS krijgt het voor elkaar, sneller dan veel mensen zullen denken.”
Maar het echte brandpunt van zijn toespraak? Iran.
Trump stelde dat hij momenteel voor een ‘belangrijke beslissing’ staat:
“Komt er een akkoord met Iran dat hen in staat stelt zich te herstellen, en een veel grotere natie te worden dan ooit tevoren? Of vernietig ik de Islamitische Republiek – en snel ook – zodat ze nooit meer de kans krijgen om mensen en landen te doden en te verwoesten?”
Hij verwacht een akkoord ‘direct na’ de Amerikaanse tussentijdse verkiezingen van begin november. En ja, hij herhaalde – zonder enige twijfel – dat Iran ‘nooit’ een kernwapen zal krijgen. Ook riep hij alle wereldleiders op om Iran economisch te isoleren: “Dan zullen olieprijzen wereldwijd weer kelderen.” En dan nog die bekende zin: “De overwinnaar strijkt de buit op.” Die gebruikte hij ook over Venezuela, waarbij hij de gevangenneming van Maduro en de Amerikaanse greep op Venezolaanse oliebelangen als een soort trofee presenteerde.
Cuba noemde hij ‘een volkomen mislukte staat’ en voorspelde dat het land ‘binnenkort zal omvallen’ – waarna de Cubaanse delegatie direct de zaal verliet.
En dan Groenland: Trump kondigde aan dat de VS ‘twee militaire bases’ gaat bouwen op het Deense eiland in het Noordpoolgebied. Een akkoord met Groenland én Denemarken zou al zijn gesloten – hoewel concreet wat er precies is afgesproken, vaag bleef. En ja, hij herhaalde opnieuw: “Er is geen wereldregering. We zullen een soeverein land blijven.”
Klimaatverandering? Nog steeds ‘bedrog’, volgens hem. Kunstmatselijke intelligentie? Vanaf nu moet het ‘superintelligentie’ heten – en de VS gaat het hard aanpakken. En het Internationaal Strafhof in Den Haag? Volgens Trump een instelling die ‘showprocessen’ voert, met ‘een kwaadaardige groep mensen’ als medewerkers. Zijn oproep: “Alle landen roep ik op per direct uit het Internationaal Strafhof te stappen.”
Dat past in een bredere trend: onder Trump trokken de VS zich eerder al terug uit UNESCO, de Mensenrechtenraad en de WHO. En financieel? De VN zit in de knoei: eind vorig jaar een tekort van ruim 1,5 miljard dollar – onder andere omdat de VS lang niet betaalde. Pas vorige week werd nog 725 miljoen dollar afgelost om te voorkomen dat de VS zijn stemrecht in de Algemene Vergadering zou verliezen. In februari had men al eens 160 miljoen dollar overgemaakt om een totale financiële inzinking te voorkomen.
Miljoenen voor meer en veiligere parkeerplekken voor vrachtwagens
Het is een bekend, maar toch zorgwekkend beeld: een zware vrachtwagen staat stil op de vluchtstrook van de snelweg — terwijl dat absoluut verboden is. Niet omdat chauffeurs het bewust riskeren, maar vaak omdat ze geen andere keus hebben.
Daarom stelt het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat 43 miljoen euro beschikbaar om de komende jaren meer en betere parkeerplaatsen voor vrachtwagens te realiseren. Denk aan nieuwe locaties, uitbreiding van bestaande parkings en betere infrastructuur rondom deze plekken.
Maar waarom is dit zo dringend? Omdat er simpelweg te weinig plekken zijn — en dat leidt tot gevaarlijke situaties. In Brabant ontbreekt er dagelijks ruim 776 parkeerplaatsen voor trucks. In Limburg is het tekort nog veel groter: maar liefst 1.551 plekken. Landelijk ligt het tekort op ongeveer 4.400 plaatsen. En zonder actie kan dat in 2040 oplopen tot wel 7.000.
De reden ligt vooral in de strikte regels rond rij- en rusttijden. Chauffeurs moeten elke dag elf uur aaneengesloten rusten — en daar is geen ontsnapping aan. Doorrijden uit tijdgebrek of om een plek te vinden is niet alleen levensgevaarlijk door vermoeidheid, maar ook juridisch riskant: overtreden van de rusttijdregels kan boetes van meer dan duizend euro opleveren. Parkeren op de vluchtstrook is ‘maar’ 320 euro — dus soms kiezen chauffeurs, onder druk, voor de goedkoper ogende (maar uiterst gevaarlijke) optie.
Transport en Logistiek Nederland (TLN) benadrukt dat de 43 miljoen euro een belangrijke stap is, maar geen wondermiddel. “We moeten realistisch zijn: met deze investering alleen wordt het bestaande tekort niet weggewerkt. Daarvoor zijn op termijn aanvullende maatregelen, ruimte en investeringen nodig.”
Ondertussen werkt Rijkswaterstaat al mee aan de oplossing — op een directe manier. Op diverse plekken langs de snelwegen worden nu rood-witte paaltjes geplaatst. Die staan stevig in de grond verankerd en maken het fysiek onmogelijk om met een vrachtwagen langs de weg te stoppen. Vroegere losse pylonen werden namelijk gewoon opzij gereden — deze niet.
Slotstuk in langstlopend proces tegen Klaas Otto: 5,5 jaar cel geëist
Dinsdag was het zover: het gerechtshof in Den Haag hoorde het slotstuk van het langst lopende strafproces tegen Klaas Otto (58) uit Bergen op Zoom. De officier van justitie vroeg 5,5 jaar cel voor witwassen en gewelddadige afpersing — een aanklacht die tot ver terug reikt, tot voor hij überhaupt bekend werd als oprichter van motorclub No Surrender.
Een zaak die jarenlang doorging
Het hele proces begon al in 2007, nog voordat Otto in het publieke oog viel. Toen had hij een autohandel, een autoverhuurbedrijf én een zonnestudio in Bergen op Zoom. Volgens politie en justitie waren die bedrijven niet alleen commerciële ondernemingen — ze zouden ook zijn gebruikt om misdaadgeld ‘schoon te wassen’.
De zonnestudio bijvoorbeeld: Otto had hem maar één jaar, en volgens deskundigen kwamen er verrassend weinig klanten — en van diegenen die wel kwamen, betaalde driekwart contant. In de kassa zaten onder meer 23 biljetten van 500 euro en 16 van 200 euro. “Niks geks, allemaal legaal”, zei Otto voor het hof. Hetzelfde geldt volgens hem voor zijn autozaak: “Negentig procent ging toen contant. Nu is dat anders.” Maar juist die grote hoeveelheden cash trokken destijds de aandacht van het onderzoek.
Van voorarrest tot hoger beroep
In de zomer van 2015 belandde Otto in voorarrest. Eind 2018 stond hij voor de rechtbank in Breda — en kreeg zes jaar cel. De officier had toen tien jaar gevraagd, maar een paar zware aanklachten (zoals het laten ontploffen van een handgranaat en een brandstichting in Halsteren) konden niet worden bewezen.
In hoger beroep liet het OM die delen van de aanklacht vallen. Ook de beschuldiging van getuigenbeïnvloeding verdween, wegens gebrek aan bewijs. Wat overbleef: witwassen en gewelddadige afpersing — met nu een eis van 5,5 jaar cel.
“Ik ben een nieuw leven begonnen”
Otto bleef tijdens de zitting onveranderlijk op zijn onschuld hameren. “Vraag maar, ik wil overal op antwoorden”, zei hij. Hij vertelde over een oude vriendengroep die samen in zaken ging — en uiteindelijk tegen hem keerde. “Mensen tegen mekaar opstoken, pliesie erbij”, noemde hij het. Zijn theorie? “Hoe kunnen we Klaas zo lang mogelijk opsluiten?”
Een van die ex-vrienden zou door Otto zijn afgetuigd — wat hij ontkent. Een andere zakenpartner schoot hem zelfs neer: “Ik werd bekend door mijn hoofd geschoten.” Die heftige periode is volgens Otto definitief achter de rug. Op zijn strafblad komt niets bij. Hij is hertrouwd, weer vader geworden en runt nu een metaalbedrijf. En ja — tot ieders verbazing — zei hij ook: “Ik heb er een afkeer van gekregen”, verwijzend naar zijn tijd als motorclubbaas.
Vrijspraak of maximaal 40 maanden?
Zijn advocaten pleitten voor vrijspraak, vanwege het gebrek aan betrouwbaar bewijs en de vele ongeloofwaardige getuigenverklaringen. Als er toch een straf komt, dan hooguit de 40 maanden die hij al in voorarrest heeft gezeten.
Het gerechtshof doet uitspraak op 18 november. Maar zelfs dan is het nog niet voorbij: Otto moet ook 1,6 miljoen euro misdaadgeld aan de staat betalen — voor het vermeende witwassen via zijn autohandel en zonnestudio. Dat vindt hij flauwekul, en daarom is hij daartegen ook in hoger beroep gegaan.
ACM kan straks ook ingrijpen bij kleinere fusies en overnames
Je kent dat wel: je zoekt een dierenarts in je buurt, maar er blijft maar één over na een reeks overnames. Of je probeert een plek te vinden in de kinderopvang, en merkt dat bijna alle locaties van dezelfde groep zijn — met plots hogere tarieven of minder flexibele uren. Tot nu toe kon de Autoriteit Consument en Markt (ACM) daar vaak weinig aan doen… tenzij de betrokken bedrijven groot genoeg waren om boven een bepaalde omzetdrempel te zitten. Maar dat gaat nu veranderen.
Een ruime meerderheid in de Tweede Kamer heeft ingestemd met een initiatiefwet van VVD-Kamerlid Julian Bushoff. Die wet geeft de ACM straks ook de macht om in te grijpen bij kleinere fusies en overnames — zodra er een risico is op te veel marktmacht op plaatselijk of sectoraal niveau. “Nu zien we in de kinderopvang, de zorg en bij dierenartsen dat grote partijen een serie aan overnames doen”, legt Bushoff uit. “Dat kan leiden tot hogere prijzen of een slechtere kwaliteit — en dat willen we echt voorkomen.”
Denk aan commerciële huisartsenketens waar de bereikbaarheid onder druk kwam, of aan dierenartsketens met gemiddeld hogere tarieven. Of aan innovatieve start-ups die stilletjes worden opgekocht door dominante spelers — soms juist om hun verdere ontwikkeling te blokkeren. Dat laatste noemen experts ‘killer acquisitions’. Tot nu toe was de ACM vaak machteloos, omdat de overnames onder de bestaande drempels bleven. Maar met de nieuwe regels kan de toezichthouder straks onderzoek doen — en zelfs een overname tegenhouden — als de totaalomzet van de betrokken partijen samen meer dan 50 miljoen euro bedraagt.
Minister Heleen Herbert van Economische Zaken is blij met het initiatief — waar het kabinet actief aan heeft meegewerkt. Volgens haar zijn er genoeg voorbeelden van fusies die ‘onder de radar’ bleven, maar uiteindelijk toch leidden tot dominante spelers. De wet moet juist concurrentie én innovatie stimuleren. En ja: dit is de eerste grote aanpassing in de mededingingswet op dit gebied sinds 1998. Belangrijk detail: de regels gelden alleen voor toekomstige overnames — wat in het verleden gebeurde, blijft onaangetast.
🚨 Kamer zegt: “Laat die verkeersboetes nou eens rusten!”
Een flinke meerderheid in de Tweede Kamer vindt het tijd om te stoppen met het steeds maar weer opschroeven van verkeersboetes. Ze vragen het kabinet expliciet om af te zien van de geplande verhoging — en dat verzoek kreeg steun van meerdere partijen, onder wie Denk. In hun motie staat helder: “Boetes zijn er voor de verkeersveiligheid, niet om begrotingsgaten mee te dichten.”
Het kabinet wil de boetes laten meestijgen met de inflatie én daarnaast nog eens met 2,7 procent verhogen. Maar veel Kamerleden denken: “Die bedragen staan al lang niet meer in verhouding tot de ernst van de overtreding — laat staan als ze nu ook nog eens omhooggaan.” En gisteren kreeg die kritiek ook een serieuze boost: de Raad van State zei dat het kabinet de verhoging eigenlijk moet heroverwegen. De belangrijkste juridische adviseur van het kabinet stelde zelfs dat het helemaal niet duidelijk is of zo’n verhoging wel noodzakelijk, evenredig en proportioneel is.
Concreet betekent het: als je volgend jaar door rood licht rijdt, betaal je vanaf dan €330 in plaats van €320 — dus tien euro meer. En bij het niet betalen wordt het pas echt pijnlijk: na twee aanmaningen wordt het bedrag verdubbeld. De Raad voor de Rechtspraak waarschuwde eerder al dat burgers daardoor snel in ernstige financiële problemen kunnen belanden.
Al jarenlang klinkt kritiek op de hoogte van de boetes. Het WODC (Wetenschappelijk Onderzoek- en Datacentrum) noemde de wet zelfs “oneigenlijk in gebruik” en pleitte voor duidelijke waarborgen om toekomstige verhogingen beter te regelen. Ook het Openbaar Ministerie zegt al lang dat de bedragen veel te hoog zijn — en zelfs het CJIB, dat de boetes innent, heeft eerder kritiek geuit. Toch bleven de bedragen ondanks alle waarschuwingen hard stijgen.
Pogingen van de Kamer om de boetes omlaag te krijgen, liepen telkens op niets uit. Het demissionaire kabinet gaf vorig jaar toe dat het het geld “hard nodig had” om de begroting rond te krijgen. Eerdere ministers erkenden ook wel dat de boetes relatief hoog liggen — maar toch legden kabinetten meerdere malen moties van de Kamer om verhogingen tegen te gaan gewoon naast zich neer.
