Inter-legende Sandro Mazzola overleden op 83-jarige leeftijd
De Italiaanse voetbalicoon Sandro Mazzola is op 83-jarige leeftijd overleden — kort na middernacht, na een langdurig ziekbed. Dat maakte Inter Milan vannacht bekend.
Mazzola was én is voor veel fans gewoon de Inter: hij speelde zijn hele profcarrière (zeventien jaar!) bij de club uit Milaan, kwam tot maar liefst 565 wedstrijden en scoorde er 161 keer. In 1965 werd hij zelfs topscorer van de Serie A. Met het Italiaanse nationaal elftal pakte hij in 1968 de Europese titel — toen nog een toernooi met slechts vier landen — en had hij in beide wedstrijden een vaste plek in de basis. Twee jaar later stond hij ook in de WK-finale tegen Brazilië… die helaas verloren ging. In totaal droeg hij het Italiaanse shirt 70 keer en scoorde 22 keer.
In 1971 eindigde hij als tweede in de verkiezing voor de Ballon d’Or — achter Johan Cruijff, die de prijs daarna nog twee keer zou winnen.
Zijn voetbalverhaal begon al vroeg, maar ook tragisch: zijn vader Valentino Mazzola, legendarische speler van Torino, kwam in 1949 om bij de vliegramp van Superga — waarbij de hele Torino-selectie om het leven kwam. Sandro was toen pas zes jaar oud. Toch groeide hij uit tot één van de meest iconische figuren van de jaren ’60 en ’70 — een tijd waarin Italië vaak werd geassocieerd met catenaccio, maar waarin hij juist glansde op de counter. Samen met Inter won hij de Europa Cup I én de wereldbeker voor clubs in 1964 én 1965, en vier keer de Italiaanse titel.
In 1977, op 35-jarige leeftijd, stopte hij met voetballen — maar niet met Inter. Jarenlang bleef hij actief als bestuurslid en technisch directeur bij de club, en ook bij Genoa en Torino. Daarnaast was hij jarenlang co-commentator bij RAI, en miljoenen Italianen herkenden zijn stem tijdens de WK-overwinningen van 1982 en 2006.
Inter speelt vanavond om 18.00 uur uit tegen AS Roma in de Serie A.
Ouazane holt na Ajax-training vaak metro in: hij moet zelf training geven aan meidenteam
Redacteur voetbal
De trainingspartij is al een tijdje op gang als de stem van Ajax-speler Abdellah Ouazane (17) over het kunstgrasveld van WV-HEDW in Amsterdam-Oost klinkt. “Als je kan schieten, moet je schieten!” roept hij lief maar duidelijk naar een meisje met een bos krullen. Ze probeert het — en mist. “Geeft niet hoor”, zegt hij meteen geruststellend.
Vandaag is Ouazane geen speler, maar trainer. En dat doet hij niet bij Ajax, maar bij een jong meidenteam van de Amsterdamse amateurclub WV-HEDW — als onderdeel van zijn MBO-opleiding. Het is woensdagmiddag, en hij is net aangekomen op het sportpark. Van De Toekomst liep hij eerst naar de metro, stapte uit bij Amstelstation, en vervolgde de reis met de bus.
De week ervoor zou hij ook al moeten trainen, maar dat ging niet door vanwege de landelijke OV-staking. “Ik ben nog maar 17, hè”, zegt Ouazane met een knikje — alsof dat alles uitlegt. “Dus ik kan nog niet autorijden. Mensen vergeten dat wel eens.”
In de metro kijken ze soms raar als ze hem zien zitten: de tiener die dit seizoen al debuteerde in het Ajax eerste elftal én direct indruk maakte. “Laatst sprak iemand me aan omdat hij het zo speciaal vond dat ik in de metro zat. Gek eigenlijk. Voor mij is het gewoon normaal.”
En dat is ook hoe hij het ziet bij het trainen van de meiden: geen grote deal, gewoon onderdeel van de opleiding. “Het is de bedoeling dat ik hier elke woensdag training geef. Dit is pas de tweede keer.” Als kind trainde hij zelf ook vaak — op het veld, op straat, zelfs met huiswerk van Ajax: passeerbewegingen van bekende spelers nadoen of hooghouden met het ‘verkeerde’ been. “Wie weet komen we daar hier ook een keer aan toe.”
Lescoördinator Dion van Meerten begeleidt Ouazane en andere Ajax-jeugdspelers in hun leertraject. “Jeugdspelers zeggen vaak: na de voetbalcarrière wil ik óf ondernemer worden, óf jeugdtrainer. Veel van hen vinden het gewoon leuk om op een veld te staan met kinderen.” Vandaag is ‘Appie’ er dus — maar ook spelers uit de Onder-17 en Onder-19, een speelster van Ajax Vrouwen én een van Jong Ajax. En vanuit het Johan Cruijff College zijn er nog speelsters van Telstar, FC Utrecht en AZ bij.
Ouazane is niet de eerste Ajax-talent die terwijl hij doorbreekt, ook lesgeeft. Van Meerten: “Een paar seizoenen geleden liep Jorrel Hato hier rond toen hij al in het Ajax eerste speelde — en nu speelt hij bij Chelsea.”
Voor Ouazane is het soms passen en meten. De avond ervoor speelde hij nog 23 minuten mee in de 5-1 overwinning op Willem II in de Eredivisie. “Ik lag rond 12 uur in bed, daarna slapen, dan training bij het eerste, krachttraining, en weer hierheen.” Zelfs ploeggenoot Julian Brandt vroeg hem waarom hij zo’n haast had. “School”, antwoordde Ouazane. Waarop Brandt — 48-voudig Duits international — verbaasd reageerde: “Oh ja, jij gaat nog naar school…”
Ondanks alle aandacht en verwachtingen blijft Ouazane nuchter. “Na je profcarrière heb je altijd wat nodig om op terug te vallen. Jeugdtrainer worden lijkt me dan leuk — want dan kun je alles wat je hebt meegemaakt, doorgeven aan kinderen. Ondanks wat ik nu heb bereikt, moet ik me altijd blijven vasthouden aan de normale dingen van het leven.”
Zeg maar net op het moment dat hij dat zegt, ontdekt het hele sportpark dat er een Ajax-speler aanwezig is. Wat volgt, is een handtekening- en fotosessie van minstens een kwartier — en Ouazane laat geen spier vertrekken. “Vroeger wilde ik ook de handtekening van Hakim Ziyech. En die van Amin Younes heb ik nog steeds. Dus daar heb ik altijd geduld voor.”
Als de laatste handtekening is gezet — op een felroze voetbalschoen — stapt hij weer op de bus en trein richting Zaandam. Zaterdagavond wacht Excelsior in de Johan Cruijff Arena. “Ik denk dat het een mooi seizoen kan worden met Ajax. En ik hoop op veel speelminuten in het eerste elftal.”
De eredivisiewedstrijd van Ajax thuis tegen Excelsior is vanaf 20.00 uur te volgen in een liveblog op NOS.nl en in de NOS-app. Kort na afloop verschijnt er ook een samenvatting online.
Fransien krijgt gloednieuwe scooter van FC Den Bosch-fans — en vindt hem zelfs mooier dan haar oude!
Twee maanden na haar ongeluk heeft FC Den Bosch-steward Fransien Maas vrijdag een frisse, glanzende nieuwe scooter in ontvangst genomen — dankzij een hartverwarmende inzamelingsactie van de clubsupporters. Het ongeluk gebeurde begin augustus: Fransien werd aangereden door een 80-jarige automobilist terwijl ze onderweg was naar een wedstrijd van FC Den Bosch. In eerste instantie reed de bestuurder door, maar later meldde hij zichzelf toch bij de politie.
De gevolgen waren zwaar: een klaplong, een gebroken schouderblad, drie gebroken ribben én flinke blauwe plekken. Fransien lag dagen op de intensive care — en haar oude scooter was ook niet meer te redden.
Maar gelukkig gaat het nu langzaam maar zeker beter: “Naar omstandigheden gaat het redelijk. Iedere week iets meer.”
De 59-jarige Fransien is al jarenlang een echte ‘cultheld’ op de M-Side. Als steward is ze een vertrouwd gezicht tijdens elke thuiswedstrijd, en regelmatig wordt ze met een vrolijke zang toegejuicht — ook vrijdagavond weer, in het supportershome van FC Den Bosch, na de 2-1-overwinning op Helmond Sport: “Fransien, jalalalala!”
Na het ongeluk besloten fans spontaan om geld in te zamelen voor een vervanging. Binnen slechts 24 uur stond er al 5900 euro op de bank — en dus stond er vrijdag een strakke, nieuwe Vespa klaar voor haar. En Fransien’s reactie? “Deze is nog mooier dan de scooter die ik had!”
Voorlopig mag ze er nog niet echt mee op pad — maar een klein rondje in de wijk is al wel toegestaan. Angst? Die kent ze niet: “Ik weet eigenlijk niks meer van het ongeluk. En zonder scooter kom ik nergens.”
Als extra knutseltoevoeging kreeg ze ook een officiële FCDB-helm. En haar belofte? “Ik zal elke keer als ik langs het stadion rijd, een keer toeteren.”
Ook de fans zijn blij met het goede nieuws. Zoals Mees, een 13-jarige supporter: “Dit verdient ze echt. Ik geef haar elke week een knuffel als ik haar zie in het stadion.”
Opleving Lamens ten einde: nederlaag in kwartfinales São Paulo
Suzan Lamens’ kleine, maar opzwepende comeback in São Paulo is helaas gestopt bij de kwartfinales. De Nederlandse, momenteel 182e op de wereldranglijst, moest het afleggen tegen de Argentijnse Nadia Podoroska met 6–7 (5), 6–3 en 3–6.
Het was een wedstrijd waarin Lamens duidelijk haar best deed — en ook goed deed. Ze speelde stevig, verdedigde scherp en wist zelfs vijf games op rij te pakken vanaf 3–3 in de tweede set. Maar Podoroska, die in 2021 nog halve finaliste was op Roland Garros (maar nu op plaats 317 staat), bleef in de lange rallies het initiatief houden. Uiteindelijk was het net iets te weinig om door te stoten naar de halve finales.
Toch was het een opvallende week voor Lamens: ze won hier voor het eerst in bijna een jaar weer een WTA-wedstrijd — en daagdaarna direct een tweede. Een duidelijk teken dat de vorm langzaam terugkomt.
