37 verdachten van illegale mijnbouw overleden in een Nigeriaanse cel
Zeker 37 mensen die waren gearresteerd wegens illegale mijnbouw, zijn dood aangetroffen in een cel in Nigeria. Ze zaten vast bij een militaire politie-eenheid — en dat al sinds hun arrestatie op dinsdag of woensdag.
Volgens officiële bronnen zou een ziekte-uitbraak de oorzaak zijn van de sterfgevallen. Maar één van de overlevenden vertelt een heel ander verhaal aan persbureau AP. Hij zegt dat hij samen met zo’n 65 andere gevangenen opgesloten zat in een cel die nauwelijks geventileerd was. En volgens hem is het niet een virus geweest, maar stikstoftekort: “Plotseling konden we geen adem meer halen. We drongen ons allemaal naar de deur om frisse lucht te krijgen”, aldus de man. De gevangenen bonkten op de celdeur om de bewakers te waarschuwen — maar het hielp niet.
De lichamen zijn inmiddels naar een ziekenhuis gebracht voor onderzoek naar de precieze doodsoorzaak. Welke ziekte de overheid precies vermoedt, wilde een overheidsfunctionaris niet prijsgeven.
De gouverneur van de staat Niger heeft intussen drie dagen rouw afgekondigd voor de slachtoffers.
🚨 Zeer uitzonderlijke zaak: 15-jarige uit Meerstad verdacht van dubbele moord op ouders
De schok zat diep in Meerstad toen het kind in de eerste uren na de moord werd aangehouden – direct in de eigen woning aan de Meerhoven. Daar vonden agenten de lichamen van de ouders. Hoe het echtpaar precies om het leven is gekomen en wat er voorafging, is tot nu toe nog geheim. Vanwege de extreme gevoeligheid van de zaak én de jeugd van de verdachte heeft de politie bewust heel weinig losgelaten.
Het Openbaar Ministerie (OM) verdenkt de 15-jarige van dubbele moord. Bij een moordverdenking gaat het OM standaard uit van voorbedachten rade – oftewel: het zou een doordachte, geplande daad zijn. Volgens meerdere medeleerlingen en hun ouders zou het kind beelden van de gewonde of overleden ouders hebben gedeeld met vriendinnen. RTL Nieuws meldde dat destijds al, en de politie bevestigde toen wel dat ze die geruchten kenden – maar meer heeft ze sindsdien niet gezegd. Medescholieren waren volkomen geschokt, zowel door wat er gebeurde als door de beelden die rondgingen.
🔍 Hoe zeldzaam is zo’n zaak eigenlijk?
Volgens hoogleraar Veiligheid en Interventies Marieke Liem (Universiteit Leiden) komt het voorkomen dat een kind één of beide ouders doodt, maar een paar keer per jaar voor. In de afgelopen dertig jaar is het gemiddeld iets meer dan vijf keer per jaar gebeurd – al variëren de cijfers behoorlijk, mede omdat het zo zeldzaam is.
“Ouderdoding is al zeldzaam, dubbele ouderdoding al helemaal, en de combinatie met een minderjarige verdachte is zeer uitzonderlijk.”
Van alle mensen die hun ouders doden, is ongeveer één op de tien nog minderjarig. De meeste daders zijn dus volwassen. En hoewel het overwegend jongens zijn die dit doen, is er ook een klein percentage meisjes: slechts 7 procent. Dat betekent dat het aantal minderjarige meisjes dat één of beide ouders heeft vermoord, op één hand te tellen is.
💭 Waarom zou iemand zoiets doen?
Volgens Liem lopen de motieven sterk uiteen:
- Ernstige psychische problemen: bijvoorbeeld psychotische stoornissen waarbij iemand stemmen hoort die tot moord opdragen.
- Wraak of zelfbescherming: denk aan langdurig mishandeling of seksueel misbruik – soms wordt alleen één ouder gedood, maar ook de andere kan slachtoffer worden als het kind vindt dat die niets heeft gedaan om te beschermen.
- Financieel motief: zoals een erfenis, vaak in combinatie met verslaving.
En ja: combinaties van meerdere motieven komen ook voor. Over het motief in de zaak uit Meerstad is tot nu toe niets bekend.
⚖️ Wat gebeurt er nu juridisch?
Omdat het onderzoek nog loopt en het OM nog niet al het bewijs heeft verzameld, begint de rechtszaak vandaag met een pro-formazitting. Tijdens zo’n zitting wordt bijvoorbeeld besproken hoe het onderzoek ervoor staat, en of de verdachte langer in voorlopige hechtenis moet blijven.
Volgens hoogleraar jeugdrecht Mariëlle Bruning (ook Universiteit Leiden) ligt een verlenging van de hechtenis bij zo’n ernstige zaak ‘voor de hand’. En terug naar huis kan de verdachte sowieso niet – want beide ouders zijn er niet meer. Dat noemt Bruning ‘uitzonderlijk’.
De Raad voor de Kinderbescherming zal waarschijnlijk adviseren om de verdachte vast te houden tot de inhoudelijke behandeling. Dan zou het kind terechtkomen in een justitiële jeugdinrichting – daar kunnen jongeren vanaf 12 jaar worden geplaatst. Maar Bruning benadrukt:
“Meestal proberen ze kinderen van 12, 13 en 14 jaar juist uit dit soort inrichtingen te houden, omdat het best zwaar is om hier te zitten.”
Als uit onderzoek blijkt dat er sprake is van een ontwikkelingsstoornis of psychische aandoening, kan de rechter een PIJ-maatregel opleggen: de jeugdvariant van tbs. Die duurt maximaal twee jaar in eerste instantie, en kan onder voorwaarden meerdere keren worden verlengd.
🌱 Is er hoop voor de toekomst?
Ja – volgens Liem hoeft zo’n zware beschuldiging niet het einde van een normaal leven te betekenen.
“We moeten dan ook de deur niet dichtgooien voor deze kinderen.”
Als psychische klachten goed behandelbaar zijn met medicijnen en therapie, kan het volgens haar goed komen. Ook bij jongeren die uit wraak handelen, ziet ze in de praktijk dat herstel mogelijk is.
“Dat komt omdat het kind zeer afhankelijk was van de ouders en in een heel moeilijke situatie zat. Als die situatie voorbij is, kan een jongere anders naar het verleden leren kijken – en met hulp weer vooruitkomen.”
GroenLinks en PvdA gaan samen: van ‘rood of groen’ naar één krachtige stem voor Brabant
Jarenlang hebben ze er samen aan gewerkt — en vrijdag is het dan eindelijk zover: GroenLinks en de PvdA vormen officieel één fractie in de Provinciale Staten van Noord-Brabant. En die krijgt een nieuwe naam: PRO Brabant.
Fractievoorzitter Jade van der Linden (voorheen GroenLinks, straks dus PRO) leidt als eerste de nieuwe linkse club. Haar boodschap is duidelijk: “Wij kiezen niet tussen groen en sociaal — die twee horen bij elkaar.”
Voor de fusie moet Provinciale Staten nog officieel toestemming geven op vrijdag. Daarna wordt er één laatste keer namens GroenLinks gesproken — want vanaf dan is de PvdA volledig onderdeel van dezelfde fractie.
“Ik ben echt trots op het werk dat we de afgelopen jaren hebben verricht om deze fusie tot stand te brengen,” zegt Van der Linden. “We hebben elkaar écht gevonden.”
Samenwerken? Dat deden ze al lang voordat de naam veranderde
Al voor de verkiezingen in maart 2023 besloten GroenLinks en de PvdA: samen op de kieslijst, of helemaal niet. Sinds het eerste begrotingsdebat overleggen hun Statenleden steeds samen — en beslissen ook gezamenlijk over hoe ze stemmen op voorstellen. Beide partijen leveren daarnaast elk een gedeputeerde.
In Brabant was de weerstand tegen de fusie opvallend klein — veel kleiner dan in linkse bolwerken als Amsterdam of Nijmegen. Alleen de afdelingen van GroenLinks in Tilburg en Eindhoven waren twee jaar geleden even terughoudend op lokaal niveau. Maar zelfs daar stemden de leden uiteindelijk met grote meerderheid voor de fusie.
“Het ging allemaal heel natuurlijk,” blikt Van der Linden terug. “Bij iedereen leefde de wens om samen door te knokken. Dat het enthousiasme er bij iedereen is, weet je van tevoren niet.”
Macht? Ja — maar alleen als middel, niet als doel
Sinds 2019 zitten GroenLinks en de PvdA samen in de coalitie. Voor de PvdA is dat gewoon dagelijks bestuur — voor GroenLinks was het toen nieuw. Inmiddels is ook GroenLinks een erkende bestuurspartij in Brabant.
“Macht is een middel om dingen te bereiken, maar het is geen doel op zich,” benadrukt Van der Linden. “We hebben laten zien dat we effectief zijn én verantwoordelijkheid nemen.”
Na de Provinciale Statenverkiezingen van maart 2027 wil ze graag weer meebesturen — niet voor de macht zelf, maar om iets te betekenen voor de Brabanders. “Wij gaan voor een groen én eerlijk Brabant.” Haar ervaring speelt daarbij een rol: “We hebben gezien wat voor een rommel het werd toen Forum voor Democratie aan de macht kwam in 2020. Je ziet dat er dingen afgebroken kunnen worden als de verkeerde mensen achter de knoppen zitten.”
Rood én groen — geen keuze, maar één verhaal
Volgens Van der Linden hoef je niet te kiezen tussen het sociaaldemocratische verhaal van de PvdA en het groene verhaal van GroenLinks. “Die twee horen bij elkaar — ik ga niet kiezen tussen groen en rood.”
Hoe ziet dat concreet uit? Ze noemt een paar voorbeelden:
– Betaalbaar openbaar vervoer, zodat minder mensen met de auto reizen;
– Een gezonder leven in de stad en op het platteland;
– Hulp bij het verduurzamen van woningen, zodat mensen een lagere energierekening krijgen.
“Alleen focussen op de dag van vandaag, zonder oog voor toekomstige generaties — dat is geen bestaanszekerheid. Maar tegelijkertijd is het invoeren van onbetaalbare klimaatmaatregelen voor het individu ook niet sociaal. Het moet allebei.”
Laatste verkiezingen? Niet zo rooskleurig — maar dat maakt het juist spannend
De meest recente verkiezingen — voor gemeenteraad én Tweede Kamer — liepen voor GroenLinks-PvdA (in veel regio’s al als PRO actief) in Brabant niet zo goed als gehoopt. Op veel plekken verloor links stemmen aan andere partijen.
Dat ziet Van der Linden als een duidelijke uitdaging voor de nieuwe partij:
“We hebben een goed verhaal — dat moeten we aan de man brengen. Dus langs de deuren, op de straat. We moeten zorgen dat de mensen voor wie we het doen dat ook écht zien.”
Meer dan tien aanhoudingen bij anti-AZC-protest in Opheusden — ME ingezet
Gisteravond is het flink misgegaan tijdens een protest tegen de mogelijke komst van een asielzoekerscentrum in Opheusden. Tijdens een gespreksavond over asielopvang in de gemeente Neder-Betuwe — die binnen het gemeentehuis plaatsvond — kwamen buiten honderden demonstranten bijeen. Volgens de De Gelderlander was de sfeer in eerste instantie nog beheersbaar, maar draaide die in de loop van de avond steeds meer op.
Er werd met zwaar vuurwerk gegooid en een deel van de betogers richtte zich direct tegen de aanwezige politieagenten. Daarop werd de Mobiele Eenheid (ME) ingeroepen om de orde te herstellen. Tegen het einde van de avond was de rust “grotendeels teruggekeerd”, zo meldt de politie. De raadsleden, die sinds het einde van de vergadering binnen moesten blijven omdat het buiten te onveilig was, konden uiteindelijk weer naar buiten.
De gemeente Neder-Betuwe heeft wettelijk de taak om 132 asielzoekers op te vangen — waaronder acht alleenstaande minderjarigen — volgens de spreidingswet. De gespreksavond had juist als doel om verschillende mogelijkheden voor opvang te bespreken. Een definitief besluit over waar of hoe er precies wordt gehuisvest, was echter nog helemaal niet genomen.
Natuurclub MOB jaagt op ruim 130 boerenvergunningen — vooral rondom de Peel en Veluwe
Je hoort het steeds vaker: boeren staan onder druk van stikstof, natuurdoelen en juridische procedures. En nu komt er een nieuwe speler in beeld die flink aan de ketting trekt: de natuurorganisatie MOB (Milieu- en Natuurorganisatie Brabant, maar actief in heel Nederland). Sinds 2023 is MOB bezig met zogenoemde intrekkingsverzoeken — een juridisch instrument waarmee ze provincies vragen om bestaande natuurvergunningen of -toestemmingen van landbouwbedrijven weer in te trekken. Waarom? Om nabijgelegen beschermde natuurgebieden, zoals de Peel en de Veluwe, te laten herstellen.
En dat aantal loopt op: RTL Z telde ruim 130 locaties waar MOB zo’n verzoek heeft ingediend — vooral in de provincies Limburg, Overijssel, Gelderland en Noord-Brabant, dus precies daar waar de stikstofdruk op Natura 2000-gebieden het zwaarst is.
“Alle seinen stonden op groen” — tot het niet meer zo leek
Neem bijvoorbeeld Elleke van den Berg, jonge pluimveehouder die het familiebedrijf overnam. Ze vertelde zelf: “Er was ambitie, er waren plannen, er was een gezonde basis. En, erg belangrijk, alle vergunningen waren op orde.” Maar juist die ‘op orde’-vergunningen zijn nu onder vuur — niet door een fout in de aanvraag, maar door een strategie van MOB: geen bedrijf sluiten, maar de vergunning intrekken. Want zonder vergunning mag je niet meer opereren. En zonder bedrijf verdwijnt ook de ammoniakuitstoot die op de natuur neerslaat.
Pluimveehouder Frank Rooijakkers uit Noord-Brabant kende dat gevoel al eerder: in augustus vertelde hij in de Provinciale Staten dat hij ‘dag en nacht’ worstelt met de gedachte dat de provincie zijn bedrijf wil sluiten — niet omdat hij iets misdoet, maar omdat de natuur in de Deurnsche Peel & Mariapeel en de Grootte Peel verder mag niet verslechteren.
Rechtbanken, overleg en een uiteindelijke keuze
De provincie Noord-Brabant probeerde eerst overleg met MOB én de betrokken boeren — op verzoek van de rechtbank van Oost-Brabant, die in een eerdere zaak de provincie nog één jaar de tijd gaf om tot een oplossing te komen. Maar volgens de provincie leidde dat overleg niet tot juridisch houdbare alternatieven. En dus besloot ze in juli om de vergunningen van vijf Brabantse pluimveehouders wel in te trekken — een besluit dat direct samenhangt met de onvoldoende vooruitgang op nationaal niveau.
De hoop ligt bij Den Haag… maar is die realistisch?
Minister Jaimi van Essen (LVVN) liet onlangs weten dat het intrekken van vergunningen precies is wat hij wil voorkomen. Hij werkt aan een landelijk maatregelenpakket — onder andere met een gedwongen, generieke krimp van de veestapel als de natuurdoelen in 2035 niet zijn gehaald. Ook wil hij dat in oktober via een spoedwet naar de Tweede Kamer gaan.
Maar experts waarschuwen: het Rijk kan niet alles oplossen. Volgens hoogleraar Chris Backes (Omgevingsrecht, Universiteit Utrecht) zijn rijksmaatregelen slechts een deel van de oplossing. Voor gebieden als de Peel en de Veluwe — extreem stikstof-overbelast — blijft het risico op intrekking reëel, tenzij provincies ook zelf extra maatregelen nemen. En dat is nog lang niet gegarandeerd.
“Garantie krijg je bij de Media Markt”
Dat laatste wordt nog eens duidelijk als je kijkt naar de reactie van minister Van Essen op een vraag van de BBB in de Kamer: kon hij garanties geven dat boeren hun bedrijf niet kwijtraken? Zijn antwoord: “Volgens mij heeft het Kamerlid zelf een keer aangegeven dat garantie iets is dat je bij de Media Markt krijgt op een wasmachine.”
En dat zegt veel. Want voor boeren als Van den Berg, die over ‘onherroepelijke vergunningen’ beschikken, is die onzekerheid onaanvaardbaar — en voorlopig ook onopgelost.
MOB weigert overigens officieel te bevestigen dat deze 130+ locaties specifiek op haar lijst staan. Wel benadrukt de organisatie dat het nooit om de boeren zelf gaat, maar om een drukmiddel: om de overheid te dwingen meer en sneller te doen voor natuurherstel.
Geen stroomaansluiting voor tienduizenden nieuwe huizen door bomvol net
Zo’n 55.000 woningen die nog moeten worden gebouwd in Oost-Brabant kunnen voorlopig geen stroomkabel krijgen — simpelweg omdat het elektriciteitsnet daar al vol zit als een volle trein op spitsuur. Enexis, de netbeheerder voor de regio, maakte dat donderdag bekend na nieuwe berekeningen. En het is nog onduidelijk wanneer die woningen wel van stroom kunnen worden voorzien.
Dat is een flinke klap voor de Brainportregio, waar economische groei en meer woningen hand in hand moeten gaan. Alleen: de woningbouw staat nu met zijn handen in zijn haar — want zonder stroomaansluiting kan er niet worden gebouwd.
Goed nieuws én minder goed nieuws
Sinds 1 juli mogen netbeheerders als Enexis geen ‘reserveringen’ meer maken op het net voor kleinverbruikers (zoals woningen). Voorheen konden projectontwikkelaars alvast een aanvraag indienen voor woningen waarvan de bouw binnen drie jaar zou beginnen. Landelijk kreeg Enexis zo’n 140.000 woningen aangemeld met die driejaarstermijn.
Het positieve: voor 54.000 van die woningen is er nog wel ruimte gevonden op het net.
Het minder positieve: voor de overige 86.000 woningen is dat niet het geval. En een groot deel daarvan staat juist gepland in Oost-Brabant.
Daarnaast kwamen er vóór 1 juli nog eens 60.000 reguliere aanvragen binnen voor nieuwe of zwaardere aansluitingen van kleinverbruikers. Voor context: normaal sluit Enexis per jaar rond de 25.000 nieuwbouwwoningen aan.
“We kunnen het niet meer alleen”
Rutger van der Leeuw, directeur van Enexis, zegt dat het aantal niet volledig uit de lucht komt vallen — maar wel veel hoger is dan verwacht:
“Het is gewoon een heel groot aantal. Een stuk groter dan we hadden verwacht.”
De 55.000 woningen in Oost-Brabant hoeven dus niet per se te verdwijnen van de tekenplank. Maar de vraag is: wanneer kunnen ze dan wel van stroom worden voorzien?
Van der Leeuw roept gemeenten, projectontwikkelaars én grote energieverbruikers op om mee te denken — en mee te doen:
“We kunnen het niet meer alleen.”
Drie manieren om weer stroom te krijgen
Volgens Enexis zijn er drie wegen om de knelpunt te ontlasten:
-
Het net verzwaren: meer kabels leggen in wijken, meer elektriciteitsstations bouwen. Maar daar moet samen over worden beslist:
“Als een gemeente ambitie heeft op het gebied van woningbouw, dan zeggen wij: dat kan. Maar we moeten het samen doen.”
-
Woningen slimmer bouwen: minder energie gebruiken, stroom op andere momenten halen (bijvoorbeeld via thuisbatterijen).
-
Grootverbruikers meenemen: bedrijven hun energieverbruik aanpassen, zodat er overdag meer stroom vrijkomt voor huishoudens.
Hoe bedrijven echt helpen
Dat laatste werkt al op verschillende plekken in Nederland. Bijvoorbeeld bij een papierfabriek in Maastricht: door het productieproces aan te passen, konden daar 3.500 huizen extra worden aangesloten.
In Brabant zijn er al eerste afspraken: met brouwerijen Bavaria en Dommelsch. Voor een bierbrouwer is het relatief eenvoudig — denk aan het opwarmen van ketels ‘s nachts in plaats van overdag.
Van der Leeuw hoopt op tien of twintig soortgelijke partners in Oost-Brabant:
“Als we er in Oost-Brabant tien of twintig hebben, is het probleem voor een groot deel opgelost.”
En zijn conclusie?
“Ik ben best hoopvol. We moeten nu gewoon aan de bak.”
