Doden en gewonden na explosie op Boliviaanse legerbasis
Gisteren heeft een zware explosie plaatsgevonden op een militaire basis in Bolivia – specifiek bij een opslagplaats voor vuurwerk van het ministerie van Defensie. Het gebeurde rond 14.30 uur lokale tijd, en de gevolgen waren ernstig: volgens de lokale gezondheidsdirecteur Rita Nebraska zijn tussen de tien en vijftien mensen om het leven gekomen, en 62 gewonden geregistreerd.
Veertien van die gewonden zijn overgebracht naar ziekenhuizen in La Paz – onder wie een meisje met heftige, derdegraads brandwonden. Ook buiten het legerterrein was de klap te voelen: tientallen woningen in de omgeving raakten beschadigd, onder andere doordat ramen uiteensprongen.
De oorzaak van de explosie is nog onbekend. De brandweer waarschuwt dat er op het terrein nog steeds een hittebron actief is – wat betekent dat een nieuwe explosie niet kan worden uitgesloten. Omwonenden zijn daarom dringend gevraagd om minstens 150 meter afstand te houden van het gebied.
Corry Konings wordt 75 — en ja, ze viert het écht: met koffie, taart én een optreden op haar verjaardag
“Een stukje gebak hoort erbij.” In de keuken van haar villa in Berkel-Enschot snijdt Corry Konings royale plakken van een speciaal aangekocht taartje — voor de gelegenheid, uiteraard. “Vooruit, ik doe ook mee”, besluit ze met een knipoog en pakt zelf ook een stuk. Met kopjes koffie binnen handbereik begint het gesprek — en meteen volgt de eerste lach: “Echt, word ik 75? Kunnen we het niet gewoon omdraaien?”
Aanstaande dinsdag is het zover: Corry wordt 75. Maar voelen doet ze zich er niet naar. “Ik weet dat het zo is, maar ik voel me er niet naar.” En tijd om er lang bij stil te staan? Die heeft ze ook niet — want op haar verjaardag zelf staat er gewoon een optreden gepland. “Die afspraak was al gemaakt. Er komen nog genoeg dagen waarop ik het kan vieren.”
Buiten schijnt de zon breeduit over haar achtertuin. “Ik moet eigenlijk nog de kastanjes van de tennisbaan oprapen”, merkt ze op terwijl ze uit het raam kijkt. Een typisch Corry-moment: geen rust, geen stilstand. Want naast ‘rommelen in de tuin’ staat ze maandelijks tien à elf keer op de plank — op podia door heel Nederland. “Stilzitten? Kan ik altijd nog.”
Al meer dan zestig jaar zingt ze — en dat bewijs hangt letterlijk aan de wand: in de hal, naast de voordeur, prijkt een lange rij onderscheidingen. Daar tussenin: de Edison, de Rembrandt, talloze BUMA Awards en gouden platen. En sinds kort ook een nieuwe ster: een gouden plaat voor tien miljoen streams van haar evergreen Ik krijg een heel apart gevoel van binnen. “Daar ben ik ontzettend trots op. Het nummer is vijftig jaar oud — en nog steeds springlevend.”
Haar nieuwste single Er hangt iets in de lucht (Amore) trekt ook nog steeds fans naar haar shows. “Het is prachtig om op een festival te staan en duizenden jonge mensen mijn liedjes uit volle borst te horen meezingen. Ze kennen de nummers, willen allemaal met me op de foto… Dat mijn muziek al die generaties blijft bereiken? Dat vind ik heel bijzonder.”
“Willen jullie trouwens nog koffie?”, onderbreekt ze zichzelf haast verontschuldigend — gastvrijheid staat in huize Konings hoog in het vaandel. En ja, ze is en blijft een echte Brabantse: geboren en opgegroeid in Breda, vanaf haar vijftiende opgegroeid bij oom en tante in Sint Willebord — waar ook haar carrière begon met Corry en de Rekels. “Ik krijg nog altijd een heel apart gevoel van binnen als ik daar ben. En ook in Breda’s Westeinde.”
Terwijl ze even terugdenkt aan haar beginperiode — en haar ontdekker Ries Brouwers én mentor Pierre Kartner noemt — gaat plots de bel. Een groepje scholieren staat voor de poort: ze wilden graag met hun beroemde streekgenoot op de foto. “Hahaha, dat hadden ze me gisteren gevraagd toen ik in de tuin aan het werk was. Maar ik zag er niet uit in mijn werkkleren — dus vandaag mochten ze terugkomen.” Op haar oprit, tussen de jonge fans, straalt ze van oor tot oor. “Hoe leuk is dit? Ik vind het fantastisch! Sowieso dat ik in goede gezondheid deze leeftijd mag bereiken. En ik hoop dat ik nog lang kan genieten van mijn kinderen, kleinkinderen én van mijn fans.”
‘Ons Corry’ is dus lang niet van plan om te stoppen. “Zolang mijn stemmetje het doet, blijf ik lekker zingen. Willen jullie misschien nog koffie of iets fris?”
Wie is voor jou de Brabander van het Jaar 2026? Laat het ons weten!
Geld ophalen voor een goed doel terwijl je zelf met zware gezondheidsproblemen kampt, gratis kleding of speelgoed delen met gezinnen die bijna niets overhouden, of zonder te aarzelen tussenbeide komen als iemand in gevaar is — sommige mensen nemen écht dat extra stapje. Gewoon omdat ze er zijn voor anderen. Misschien ken jij zo iemand: een buurman die altijd tijd heeft, een collega die nooit nee zegt als er hulp nodig is, of een jongere die opvallend veel aandacht heeft voor kwetsbare medemensen.
Daarom lanceert Omroep Brabant weer de verkiezing van de Brabander van het Jaar 2026 — een eerbetoon aan gewone mensen met een buitengewoon hart.
Ken jij iemand die altijd opdraait, ongeacht de omstandigheden? Iemand die zonder publieke roem dagelijks iets goeds doet — of juist één keer iets bijzonders heeft uitgehaald? Dan is dit jouw kans om die persoon in het zonnetje te zetten!
Hoe meld je iemand aan?
Stuur een e-mail naar [email protected] met:
– De naam én woonplaats van de kandidaat;
– Een korte, levendige uitleg waarom jij denkt dat hij of zij Brabander van het Jaar 2026 moet worden;
– Jouw eigen naam en contactgegevens (want als jouw kandidaat wint, nemen we graag contact met jou op!).
Aanmeldingen zijn mogelijk tot en met 15 oktober.
Uit alle inzendingen selecteren we vijf genomineerden — die krijgen een speciale uitnodiging voor een feestelijke avond in de Winter Efteling, waar ook de winnaar van 2026 officieel bekend wordt gemaakt.
En wie won vorig jaar?
De titel ging naar Joseph Pennings uit Helvoirt en Angel de Nijs uit Kaatsheuvel — twee onvermoeibare krachten achter drumband Maurits. Al meer dan dertig jaar begeleiden ze elke zondag samen mensen met een lichamelijke of geestelijke beperking, met veel geduld, humor en passie. Toen ze de prijs ontvingen, waren ze letterlijk onder de indruk: “Wij staan met tranen in onze ogen en de leden van onze drumband glimmen van geluk. Die zijn bijna nog blijer dan wij. En daar doen wij het voor, elke zondag weer.”
Jouw held staat misschien al op de lijst… of juist nog niet. Dat beslis jij.
Meer dan 1000 West-Nijl-virusbesmettingen in Europa – en het aantal stijgt snel
Tot en met donderdag zijn er al 1086 mensen in Europa besmet met het West-Nijl-virus – en dat zijn allemaal gevallen die ter plaatse zijn opgelopen, dus niet ingevoerd uit andere continenten. Begin augustus waren er nog maar 241 besmettingen bekend. Dat betekent: in minder dan twee maanden is het aantal meer dan vier keer zo hoog geworden.
Italië zit bovenaan de lijst met 516 besmettingen, gevolgd door Griekenland (284) en Spanje (88). Ook hier bij ons in Nederland zijn al 9 gevallen vastgesteld.
Wat is het West-Nijl-virus eigenlijk? Het is een virus dat vooral van vogel naar vogel wordt verspreid via muggen – maar diezelfde muggen kunnen het ook doorgeven aan mensen. Meestal merken besmette mensen niets, maar ongeveer één op de vijf krijgt griepachtige klachten of koorts, volgens het Duitse Robert Koch-Instituut. En ongeveer één op de honderd mensen raakt ernstig ziek, soms met complicaties zoals hersenvliesontsteking.
In totaal zijn besmettingen gemeld in 144 gebieden over heel Europa, waarvan maar liefst 62 in Italië alleen al. Het Europees Centrum voor Ziektepreventie en -bestrijding (ECDC) benadrukt wel dat deze cijfers niet het volledige beeld geven – veel milde gevallen worden waarschijnlijk niet gemeld of herkend.
En gisteren waarschuwde minister Hermans van Volksgezondheid nog eens extra: let goed op tegen muggenbeten, vooral in risicogebieden.
Door Trump gewenste strengere regels voor poststemmen weer geblokkeerd
Een Amerikaanse rechter in Boston heeft opnieuw een stokje gestoken voor de plannen van ex-president Donald Trump om het stemmen per post flink te beperken — precies op tijd voor de tussentijdse verkiezingen in november.
Districtsrechter Indira Talwani, die door president Obama werd benoemd, heeft besloten dat de federale regering niet mag doorgaan met haar nieuwe regels. Volgens haar is de kans veel te groot dat kiezers daardoor gewoon niet meer kunnen stemmen. Ze legt uit dat staten al diep in de voorbereidingen zitten: ze moeten binnen een strakke termijn miljoenen stembiljetten naar kiezers opsturen. En nu, zo laat in het verkiezingsproces, is er simpelweg geen ruimte meer om van koers te veranderen — anders blijft een groot deel van de stemgerechtigden gewoon buiten spel.
De regering-Trump had al geprobeerd het tijdelijke verbod van Talwani op te heffen bij het Hooggerechtshof (waar onder meer meerdere door Trump benoemde rechters zetelen), maar daar is nog niets over beslist. Gisteren maakte de regering bovendien bekend dat ze in beroep gaat bij het Hof van Beroep. Tegelijkertijd wordt de klok steeds harder: North Carolina is al begonnen met het versturen van stembiljetten, en andere staten zijn ook al volop aan de slag.
De tussentijdse verkiezingen — de zogenoemde midterms — vinden op 3 november plaats. Voor Trump is dit een belangrijke test: hij wil dat de Republikeinen hun meerderheid in het Congres behouden. Als dat mislukt, wordt het een stuk lastiger om zijn beleidsplannen door te drukken.
En dan nog iets: bijna één op de drie Amerikanen stemt al per post. Trump is al jaren tegen deze vorm van stemmen, ondanks dat er geen bewijs is voor systematische fraude. Hij legde zelfs ten onrechte de schuld van zijn nederlaag in 2020 bij poststemmen — en blijft tot op de dag van vandaag ongegronde beweringen verspreiden.
Met de nieuwe regels zou onder andere worden vereist dat staten hun kieslijsten van tevoren delen met de federale overheid. Weigeren ze dat, dan zou de Amerikaanse postdienst (USPS) stembiljetten mogen weigeren te bezorgen. Een aanzienlijke ingreep — en een risico dat Talwani duidelijk te groot vindt.
Australiër huurt helikopter om zijn vrouw in Nepal te vinden — nog steeds honderden vermisten
Een Australiër genaamd Bhavin Patel is in een wanhopige poging om zijn vrouw te vinden zelfs een helikopter gaan huren. Zij was onderweg terug van een bedevaart in het grensgebied tussen Nepal en Tibet toen de verwoestende overstromingen toesloegen.
Op dit moment worden er in Nepal nog minstens 5053 mensen vermist, waaronder 583 buitenlanders. Veel van hen waren op pelgrimstocht — ook Patel’s vrouw maakte deel uit van een groep volgelingen van de Indiase yogi Sadhguru. Die groep, waar ook twee nog steeds vermiste Nederlanders bij waren, werd net bij de grensovergang tussen Tibet en Nepal overvallen door de vloedgolf.
Patel vertelt aan ABC News dat hij vorige week vrijdag in Nepal aankwam. Hij liep langs ziekenhuizen in Kathmandu om te kijken of haar naam op lijsten van gevonden of overleden personen stond. Hij sprak ook met de stichting van de yogi én met personeel van de Australische ambassade — maar niemand kon hem iets zinnigs vertellen. Uiteindelijk besloot hij: ‘Ik ga zelf zoeken.’ En dus huurde hij een helikopter.
Omdat veel wegen onbegaanbaar zijn door de overstromingen, is het rampgebied vanaf het land moeilijk bereikbaar. Patel benadrukt dat hij de helikopter niet alleen voor zichzelf huurde: “Maar voor iedereen met vermiste familie in het gebied.”
Het is nu al ruim een week geleden dat de vloedgolf Nepal en Tibet trof. In Nepal zijn er minstens 1294 doden — huizen, scholen en hele dorpen bij de grens zijn letterlijk weggevaagd. Het aantal doden wordt verwacht nog flink te stijgen. In Tibet meldt het Chinese staatsmedia Xinhua tot nu toe 31 doden en 531 vermisten, maar dat getal wordt door veel betrokkenen als sterk onderschat beschouwd. De Chinese overheid is uiterst terughoudend met informatie — wat frustratie oproept bij familieleden van vermisten, zoals twee Belgen die hun moeder kwijt zijn. Ze klagen over een bijna totale stilte van Chinese kant: geen namen, geen beelden, alleen propagandavideo’s over wederopbouw.
Toch blijft de hoop leven. Gisteren werden in Nepal twee mannen levend uit een tunnel van een waterkrachtcentrale gered. Volgens één van hen zouden er nog meer mensen in dezelfde tunnel leven. In totaal worden bij twaalf waterkrachtcentrales in het gebied zo’n 900 werknemers vermist. Voor mensen die niet in tunnels zaten — zoals de pelgrims van de groep waar Patel’s vrouw bij hoorde — is de kans op overleving veel kleiner. Zij waren net terug van de Tibetaanse berg Kailash en hadden waarschijnlijk geen tijd om een veilige plek te vinden.
In een videoboodschap na de ramp zei de yogi zelf dat niemand weet wat er precies met de groep is gebeurd — maar dat het, gezien de omvang van de verwoesting, “er slecht uitziet”.
Op bewakingsbeelden van de grensovergang is duidelijk te zien hoe krachtig en plotseling de vloedgolf toesloeg.
