Drie generaties, één podium: Lot van der List staat voor het eerst op Breda Barst — en neemt haar zoontje mee
Als klein meisje rende Lot van der List (24) niet naar de speakers of de hoofdpodiums tijdens Breda Barst — ze joeg op plastic bekers. Door het hele Valkenbergpark, over grond, onder struiken, zelfs in bomen en vuilnisbakken. Want wie er genoeg bij elkaar had, kreeg iets lekkers. “Dat was onze missie de hele dag.” Haar moeder Floor Raeijmaekers (56) lacht er nog om: “Ze klom in een boom en moest daar altijd uitgehaald worden. En ja, vuilnisbakken omkiepen? Ook gebeurd.”
En nu? Nu staat Lot zelf op het podium — tijdens Breda Barst dit jaar, op 4 en 5 september. Niet als bekerjager, maar als artiest. Na haar overwinning in de hiphopcategorie van de Grote Prijs van Breda vorig jaar, mag ze dit jaar een half uur lang spelen op de Future Stage. “Dat is natuurlijk supervet.”
Maar het mooiste? Het is écht een familiezaak. Lot neemt haar driejarige zoontje Noah mee — net zoals Floor vroeger háár meenam. En terwijl Lot zingt, past Floor op haar kleinzoon. Drie generaties, één park, één festival: Lot die ooit rondrende, Floor die altijd al kwam, en Noah die nu al meeleeft — al is het maar een uurtje. “Het is bijna een soort cultuur-dingetje bij ons”, zegt Lot. En Floor: “Zij is zo opgegroeid met Breda Barst. En dat je dan nu zelf op het podium staat én je eigen kindje meeneemt? Dat is volgens mij fantastisch.”
Natuurlijk zijn er zenuwen — ook al weet Floor al lang hoe goed haar dochter optreedt. “Elke keer is ze fantastisch. Dus daar hoef ik niet zenuwachtig over te zijn. Maar toch kriebelt het.” Vooral omdat het hier gebeurt. In hun eigen stad. Op Breda Barst. “Ja, super trots. En zeker hier. Dat maakt het nog meer speciaal.”
Van bijna opgedoekt naar onmisbaar: een boek over 50 jaar Omroep Brabant
Het had weinig gescheeld of Omroep Brabant had zijn vijftigste verjaardag nooit kunnen vieren. Het nieuwe boek Dit is Omroep Brabant van ex-presentator Tom van den Oetelaar leest bijna als een spannend avonturenverhaal — want er waren echt momenten dat de eerste onafhankelijke regionale omroep van Nederland op het randje stond.
Een begin vol twijfel… en hoop
Als je Tom vraagt welke periode het meest spannend was, dan moet hij kiezen tussen twee grote keerpunten: de komst van de televisie (en de heftige strijd met commerciële zender TV8) én het prille begin van Omroep Brabant zelf — toen Den Haag al na twee jaar wilde stoppen met steun.
Het idee voor een regionale omroep kwam van Ben Sies van de Eindhovense kunststichting. Hij had in Engeland gezien hoe krachtig zo’n lokale omroep kon zijn — vooral dankzij community service: dicht bij het publiek, altijd actueel, altijd relevant. “Als de treinen niet reden, hoorde je dat van een verslaggever op het station die live op de radio zat”, vertelt Tom met een glimlach. “En als het ijzelde, wist je binnen een minuut welke scholen dichtbleven. Je zou het de WhatsApp-groep van 1976 kunnen noemen.”
Maar dat experiment liep maar twee jaar — alleen in Zuidoost-Brabant, gefinancierd door de rijksoverheid. Daarna moest Omroep Brabant zelf aan de slag: bij elke gemeente apart subsidie vragen. En dat lukte niet. Den Haag trok de stekker eruit… en Omroep Brabant stond op het punt te verdwijnen.
Tot de mensen zich massaal inschakelden. De actie ‘Houdt Omroep Brabant in de lucht!’ leverde maar liefst 165.000 handtekeningen op — genoeg om Den Haag om te praten. En zo werd de omroep gered.
Van radio naar tv — met een paar flinke struikelblokken
Daarna ging het alleen nog maar omhoog. In 1989 kwamen studio’s in alle vier de regio’s van Brabant, en in 1997 — 21 jaar na de start — begon Omroep Brabant ook met regionale televisie.
Maar de weg naar tv was geen rozenpad. TV8, de commerciële concurrent, begon eerder en maakte ‘spannende’ tv — “niet zo houterig en stijfjes als wij”, schrijft Tom. En toen Omroep Brabant eindelijk zijn eerste uitzending deed? Dat werd een nachtmerrie. Zo’n nachtmerrie dat sommige oud-medewerkers er nu nog badend in het zweet wakker van schrikken. Gelukkig bleek die ramp geen voorspelling van de toekomst. Uiteindelijk moest TV8 het veld ruimen — en Omroep Brabant bleef als enige regionale tv-zender in Brabant over.
Een vrijheid die het boek pas echt levendig maakt
Tom is blij dat hij alles mocht opschrijven — de mooie én de minder fraaie momenten. “Niemand heeft me iets in de weg gelegd. Ik kreeg volkomen de vrije hand. Dat maakt het boek natuurlijk ook zo interessant”, zegt hij tevreden.
Vandaag is Omroep Brabant veel meer dan alleen radio of tv: nieuws vind je via tv, radio, allerlei socialmedia-kanalen, de website én de app. Hoe het regionale medialandschap er over 50 jaar uitziet? Dat weten we nu nog helemaal niet. Maar één ding is zeker: de geschiedenis van deze omroep staat nu mooi en tastbaar op papier.
Het boek Dit is Omroep Brabant, vijftig jaar het gevoel van hier, is verkrijgbaar in de webshop van Omroep Brabant.
Oproep om binnen te blijven in Overasselt is opgeheven
De oproep aan inwoners van Overasselt om voor de zekerheid binnen te blijven, is officieel ingetrokken. De politie geeft aan dat er geen aanwijzingen meer zijn dat verdachten zich nog in of rond het dorp verstoppen. Dat betekent: je mag weer rustig naar buiten, wandelen, fietsen of je dagelijkse dingen doen — maar blijf wel alert. Als je iets vreemds ziet of merkt (bijvoorbeeld onbekende mensen die zich verdacht gedragen, auto’s die langzaam langsrijden of mensen met grote tassen op een ongebruikelijke plek), bel dan meteen 112.
Vannacht was er extra politietoezicht in het gebied: meer agenten, meer bewaking, meer oog op straat. Bij daglicht gaat het onderzoek verder — onder andere op plekken waar de gewapende groep afgelopen nacht actief was.
Wat gebeurde er gisteravond?
Tussen Overasselt en Nederasselt zijn agenten de hele avond op zoek geweest naar leden van een zwaarbewapende, gemaskerde groep. Die groep was ’s nachts onderweg naar een boerderij net buiten het dorp — een plek die volgens justitie in verband wordt gebracht met drugshandel.
Volgens beeldmateriaal van bewakingscamera’s verschenen rond 04.00 uur twee busjes op de Ewijkseweg. Daaruit stapten tientallen mannen, veelal met maskers en zware vuurwapens. Ze liepen richting de boerderij — maar stopten onderweg bij een auto waar iemand in zat. Er werd vijf keer geschoten. Daarna trok de groep zich terug.
De man in die auto bleek een 51-jarige uit Wijchen te zijn. Hij was volgens de politie als beveiliger ingehuurd door de bewoners van de boerderij. Hij is overleden aan zijn verwondingen.
En daarna ging het pas echt mis: op twee politieagenten die ter plaatse waren afgevaardigd, werd ook geschoten. Één van hen raakte levensbedreigend gewond, maar beide agenten zijn nu buiten levensgevaar. Een inwoner van Overasselt zag ze zelfs op straat liggen — kort nadat het vuur was geopend.
Jacht op de bende — en wat we nu weten
Na de schietpartij zetten de politie en de Dienst Speciale Interventies een grote operatie op: helikopters, speurhonden, huis-tot-huiscontroles, controle op snelwegen en zelfs bij een station. Waarschuwingsschoten werden gelost, maar niemand raakte gewond daarbij.
Op verschillende plekken in Nederland zijn in totaal 34 verdachten opgepakt — onder wie mensen uit Frankrijk, België, Algerije én Nederland. Alles wijst erop dat Overasselt het toneel was van een gewelddadig conflict tussen criminelen.
Volgens bronnen bij Het Parool en De Telegraaf draaide het conflict om een grote partij cocaïne die ooit verdwenen was uit de organisatie van de voortvluchtige crimineel Jos L., ook bekend als ‘Bolle Jos’. De bewoner van de boerderij, Jan G., zou vroeger zaken met hem hebben gedaan. Criminele kringen vermoeden dat de bende naar Overasselt kwam om een deel van die verdwenen partij terug te halen — en daarom waren er zo veel mensen nodig.
Jan G. en zijn kind wisten via de achterkant van hun woning te ontkomen. En hoewel het allemaal dramatisch klinkt: veel inwoners van Overasselt zijn er niet echt verrast door. Volgens mensen die de familie goed kennen, was iedereen al lang op de hoogte van de betrokkenheid bij drugshandel.
Dat is ook niet zo gek: in 2019 werd bij een brand op het terrein een drugslab gevonden. In 2024 stonden er op een dag gewapende mannen voor de poort. En vorig jaar werd er met een automatisch wapen 25 keer op de boerderij geschoten. Ook dit jaar kreeg Jan G. een gevangenisstraf van vier jaar — hij gaat daartegen in beroep.
Samenvattend: een nacht van ‘on-Nederlands’ geweld
Burgemeester Minses van Heumen noemde wat er gisteravond gebeurde tijdens de persconferentie letterlijk “on-Nederlands”. En dat zegt wel wat: een zwaarbewapende invasie, moord, schietpartijen op politie, en een massale jacht op verdachten — allemaal in een rustig dorpje in Gelderland.
Maar één ding is duidelijk: de directe dreiging is nu weg. De straten zijn veilig. En de politie blijft natuurlijk alert — net als jij.
Aanvallen heen en weer tussen VS en Iran: explosies in zuiden van Iran, doden en gewonden
De spanningen tussen de Verenigde Staten en Iran zijn opnieuw flink opgeëscaleerd — met echte gevolgen op de grond. Gisteravond begonnen nieuwe aanvallen over en weer, en het werd snel duidelijk dat dit geen ‘show’ was, maar een harde escalatie met menselijke slachtoffers.
Iraanse media meldden explosies in meerdere steden in het zuiden van het land: Bandar Abbas, Sirik, Jask, Kuhestak én op het eiland Lavan in de Perzische Golf. In Kuhestak raakte één van de raketten een huis waar juist een huwelijksceremonie bezig was. Volgens rapporten vielen daarbij vier doden en minstens 35 zwaargewonden.
Het Amerikaanse Centcom (militair commando voor het Midden-Oosten) bevestigde gisteravond dat de VS opnieuw had aangevallen. Volgens hen waren de luchtaanvallen een reactie op recente pogingen om schepen in de Straat van Hormuz te raken én op bedreigingen tegen Amerikaanse troepen in de regio.
Maar Iran liet zich niet ongestraft. De Iraanse Revolutionaire Garde (IRGC) kondigde een “zware straf” aan en vuurde in dezelfde nacht raketten af op Amerikaanse doelen in Jordanië, Koeweit en Bahrain. Alle drie de landen liggen binnen bereik van Iraanse raketten — en dat bleek ook. De Jordaanse luchtmacht claimt dat ze dertien raketten hebben onderschept. Gelukkig: niemand raakte gewond. Uit Koeweit en Bahrain kwamen geen meldingen van schade of gewonden, maar wel werden er explosies gehoord.
En dan Trump: op sociale media schreef hij dat als “de mislukte natie Iran wraak neemt voor deze volkomen gerechtvaardigde aanval, ze opnieuw worden getroffen”. En vervolgens: “Ditmaal veel harder en op een veel grotere schaal… En als dat voorbij is, zal er nog maar heel weinig overblijven van de Islamitische Republiek Iran.” Zware woorden — en die vallen niet in een vacuüm.
Dit is al de derde nacht op rij met aanvallen tussen beide landen. De eerste Amerikaanse luchtaanval op Iran in weken vond afgelopen weekend plaats. Daarop reageerde Iran met raketbeschietingen op Amerikaanse bases in de regio. Halverwege vorige maand liep het zestig dagen durende staakt-het-vuren af — een tijdelijke adempauze waarin beide kanten eigenlijk tot een akkoord moesten komen. Maar in plaats van onderhandelingen, kwam er alleen meer spanning.
Amerikaanse militairen in Pattaya: ‘Zullen echt niet allemaal wild geslagen van boord gaan’
In november 2025 vertrok het Amerikaanse vliegdekschip naar de Stille Oceaan voor een vijf maanden durende missie. Toen eind februari de oorlog tegen Iran begon, voer het schip meteen door naar het Midden-Oosten. Dat betekent: 250 dagen — bijna negen maanden — zonder bar, zonder kroeg, en zonder seksueel contact. En nu? Vandaag landen ze in Pattaya: de Thaise badplaats die bekendstaat om haar bruisende nachtleven én haar donkere reputatie als hotspot voor sekstoerisme.
Wat de autoriteiten zo bezorgd maakt
De Thaise politie is al flink op de been. Extra patrouilles, bewakingsdrones boven de uitgaansbuurten, en de afgelopen dagen zijn tientallen sekswerkers opgepakt. Waarom? Omdat over een paar dagen zo’n 5000 Amerikaanse militairen voet aan wal zetten — na een langdurige, extreem geïsoleerde periode op zee. De vraag is niet of ze willen losgaan, maar hoe ze zich zullen gedragen onder die enorme prikkels.
Psycholoog: ‘Niet iedereen gaat direct over de rooie’
Volgens seksuoloog en psycholoog Nynke Nijman is het hele verhaal veel genuanceerder dan het lijkt. “250 dagen zonder alcohol of drugs is voor veel mensen geen ramp — en ook geen seks is voor de meesten geen groot probleem, zeker niet als je dagelijks adrenaline krijgt via je werk.” Volgens haar is de echte uitdaging: kun je jezelf beheersen als het wel wordt aangeboden?
Voor sommigen is dat lastig. Ze zullen denken: we zijn eindelijk van boord — nu moet het er écht even van komen. Die groep kan overmatig consumeren en voor overlast zorgen. Maar de grootste groep? Die zal waarschijnlijk juist terugtrekken. “Na zo’n lange tijd zonder externe prikkels werkt je zenuwstelsel anders. Terug in een omgeving vol verleidingen kun je je daaraan gewoon niet meer aanpassen — net zoals veel mensen deden na de coronaperiode.”
Waarom Thailand zo streng is — en waarom de VS mee wil spelen
De strenge maatregelen zijn niet alleen gebaseerd op bezorgdheid. Critici wijzen erop dat de Thaise overheid de komst van de militairen gebruikt om het wereldwijde imago van Thailand als sekstoerismebestemming even op te poetsen. Prostitutie is illegaal — maar vaak gedoogd. Nu kijken de hele wereld én de VS mee… en daar wil niemand een slechte indruk mee maken.
Nijman begrijpt dat volledig: “Een Amerikaanse soldaat die zich vergrijpt aan (soms nog minderjarige) prostituees? Dat is het laatste wat Thailand én de VS willen zien op het nieuws.” Vooral met de Epstein-files nog vers in het geheugen, en MeToo die seksueel misbruik harder dan ooit onder de loep neemt, zou een dergelijke zaak een enorme politieke storm veroorzaken — zeker onder een regering-Trump.
Ook de VS doet mee aan de controle
Daarom treft de Amerikaanse marine ook eigen voorbereidingen: militairen krijgen verlof in groepjes, zodat Pattaya niet ineens wordt overspoeld. Sommigen reizen zelfs door naar Bangkok. En achter de schermen speelt ook iets anders: recente berichten over slechte leefomstandigheden aan boord — vieze sanitaire voorzieningen, slecht eten, zelfmoordpogingen — maken het extra belangrijk dat dit verlof goed verloopt. Het moet niet alleen leuk zijn — maar vooral netjes.
En Pattaya zelf? Die hoopt op geld
Terwijl de autoriteiten zich zorgen maken, kijkt Pattaya juist uit naar de komst van de militairen. Na een zomer met lagere toeristeninkomsten hoopt de burgemeester op een flinke boost. Hij verwacht dat elke militair tussen de 1000 en 3000 baht (25–78 euro) per dag uitgeeft. En dat is logisch: Pattaya is oorspronkelijk ontstaan tijdens de Vietnamoorlog — toen Amerikaanse militairen hier al vaak hun laatste stop maakten voordat ze terugkeerden naar huis.
Als eerste op de hoogte van het laatste nieuws
Wereld schiet over de 1,5-graden-grens — en de risico’s stijgen snel naar gevaarlijke hoogten
De afgelopen zomer was een waarschuwing in levende lijve: hittegolven die records verbraken, bosbranden die kilometersver brandden, droogtes die rivieren tot slierten lieten inkrimpen en overstromingen die steden onder water zetten. Veel van die extreme weersomstandigheden passen in het beeld van een opwarmende aarde — en volgens nieuw VN-onderzoek is de drempel van 1,5 graden opwarming nu onvermijdelijk overschreden.
Dat betekent niet dat we de strijd hebben opgegeven — integendeel. Maar het betekent wel dat we nu moeten accepteren dat de wereld tijdelijk warmer zal worden dan die 1,5 graad, ten opzichte van de tijd vóór de industriële revolutie. De hoofdreden? We stoken nog steeds te veel fossiele brandstoffen — olie, gas en kolen — en dat moet écht sneller stoppen, zegt de VN.
En hoewel het al te laat is om de 1,5-graden-grens volledig te behouden, maakt elke fractie van een graad nog steeds uit. Elke maand, elk jaar waarin we de opwarming beperken of terugdringen, redt levens, beschermt natuurlijke ecosystemen en voorkomt economische schade. De keuzes die we nu — en in de komende jaren — maken, zijn dus cruciaal.
Er is nog hoop om later deze eeuw de temperatuur weer omlaag te brengen, maar de technieken daarvoor (zoals CO₂-afvang of herbebossing op enorme schaal) zijn nog lang niet gegarandeerd toepasbaar op de vereiste schaal. “Dit is niet de toekomst die we voor ogen hadden”, zegt Inger Andersen van UNEP. En VN-secretaris-generaal Antonio Guterres benadrukt: “De verzengende hitte, extreme bosbranden en dodelijke overstromingen van deze zomer zijn een waarschuwing voor wat ons te wachten staat.”
Als de opwarming doorgaat, wordt extreem weer frequenter en heftiger, smelten gletsjers sneller, stijgt de zeespiegel verder en komen kwetsbare ecosystemen onder toenemende druk. Kleine eilandstaten en laaggelegen kustgebieden lopen zelfs het risico geheel of gedeeltelijk onder te lopen. En er is een extra zorg: zogenoemde kantelpunten. Denk aan het onomkeerbare smelten van de ijskappen op Groenland of Antarctica, het stilvallen van de oceaanstroming AMOC of het instorten van het Amazone-regenwoud — veranderingen die de wereld voorgoed zouden kunnen veranderen.
Ook de gezondheid van mensen, de beschikbaarheid van voedsel en water, en de veerkracht van onze infrastructuur staan op het spel. En die gevolgen zijn niet eerlijk verdeeld: degenen die het minst bijdragen aan de uitstoot, lijden vaak het meest.
Het Klimaatakkoord van Parijs blijft daarom essentieel — met zijn doel om de opwarming ‘ruim onder’ twee graden te houden, en liefst beperkt tot 1,5 graad. Op de klimaattop in Glasgow in 2021 werd dat doel nog eens scherper geformuleerd: 1,5 graad is de nieuwe nooit-meer-overschrijden-grens. En de VN herhaalt nadrukkelijk: landen met een lange geschiedenis van hoge uitstoot — zoals Nederland, de EU en andere westerse landen — moeten het snelst en meest ambitieus optrekken.
Maar ook als we tijdelijk boven de 1,5-graden-grens komen, is het nog steeds mogelijk om de schade te beperken — door de overschrijding zo klein en zo kort mogelijk te houden. Dat is nu de beste en belangrijkste strategie om kwetsbare mensen te beschermen, onherstelbare verliezen te voorkomen en een leefbare toekomst voor iedereen veilig te stellen.
