Onderwerp van artikel
Een roeister die kort voor het WK een verkeersongeluk krijgt, maar toch aan de start staat van de belangrijkste race van haar leven.
Van ziekenhuis naar Bosbaan: Drenth rijdt dwars door de ellende
Roeien was even het allerlaatste waar ze aan dacht, toen ze begin deze maand met haar fiets op de voorruit van een auto knalde. Toch duurde het maar een paar tellen voordat het WK door haar hoofd schoot. “Mijn eerste gedachte was: ik ga trouwen op 18 september”, zegt Drenth, die drie weken na het drama gewoon weer in de vrouwenacht zit. “Hoe ziet mijn gezicht eruit? En direct daarna: er zijn nog drie weken en dan is het WK!”
Dat WK roeien op de Amsterdamse Bosbaan is nu dus in volle gang. Maar toen Drenth bij het ongeluk – ze werd geschept door een auto – voelde hoe het glas van de voorruit onder haar in stukjes brak, kon ze zich echt niet voorstellen dat ze erbij zou zijn. En toch staat ze er, nog geen maand later. Met een behoorlijk gehavend gezicht, dat wel.
“Met sirenes werd ik naar het ziekenhuis gebracht”, vertelt ze over die bewuste dag in augustus. “Allerlei onderzoeken volgden. Mijn lijf was gelukkig in orde, maar mijn gezicht was toegetakeld en mijn voortanden zaten los. Die zijn inmiddels weer vastgezet.” De hardste klap kwam op haar hoofd. “Ik twijfelde of ik misschien een hersenschudding had. Dat had echt roet in het eten gegooid.”
Gelukkig viel de schade reuze mee. Na de eerste schrik kon ze de blik weer op het WK richten en ging ze snel aan de slag met revalideren. “Ik heb zeker zes dagen niet geroeid en ben heel rustig opgebouwd”, zegt ze. Op het water draagt ze gezichtsbedekking. “Dat is om ervoor te zorgen dat de littekens uit de zon blijven en mooi helen.”
Zondagmiddag moet ze met al haar ervaring de Holland Acht naar een goede race op het WK helpen. “Ik ben ontzettend blij dat ik hier nu sta. Dit worden de belangrijkste twee kilometer die ik hier ooit ga roeien.” En daarna kan ze haar aandacht weer volledig richten op 18 september, haar trouwdag. Niet voor niets het allereerste waar ze aan dacht na die klap.
FC Eindhoven haalt Kroatisch talent binnen
FC Eindhoven heeft een nieuwe versterking binnen: de twintigjarige Kroatische middenvelder Antonio Bazdaric. De club heeft hem voor één seizoen gehuurd van het Slowaakse AS Trenčín. Bazdaric is een jeugdinternational van Kroatië en kan op meerdere plekken op het middenveld uit de voeten.
Vorig seizoen kwam de Kroaat 24 keer in actie in de hoogste competitie van Slowakije. Ook speelde hij tien wedstrijden voor diverse Kroatische jeugdelftallen. Die internationale ervaring neemt hij nu mee naar Eindhoven.
Goede indruk bij FC Eindhoven
Bazdaric heeft al een week meegedraaid met de selectie en voelt zich goed in de stad en bij de club. Hij ziet zijn overstap als een mooie kans om zich als speler te ontwikkelen. Volgens hem is de Keuken Kampioen Divisie een uitgelezen podium voor jonge voetballers.
Technisch Manager Marc Scheepers is positief over de aanwinst. Hij ziet dat Bazdaric zich snel heeft aangepast en dat zijn kwaliteiten goed passen bij het middenveld van FC Eindhoven. Met de komst van de Kroaat hoopt de club het middenveld verder te versterken voor het komende seizoen.
FC Eindhoven wil zich herpakken tegen Heracles Almelo
Aanstaande zondag staat voor FC Eindhoven een belangrijke wedstrijd op het programma. De ploeg van trainer Jan Poortvliet ontvangt dan Heracles Almelo, en dat na een zeer teleurstellende middag in Den Bosch. Daar ging het vorige week volledig mis tegen FC Den Bosch, waar met maar liefst 5-2 werd verloren.
Een bittere middag in Den Bosch
De wedstrijd tegen FC Den Bosch liep uit op een regelrechte nachtmerrie. Kevin van Veen zette FC Eindhoven nog wel op voorsprong, maar daarna ging het helemaal fout. De defensie stond te wankel en de ploeg zakte compleet door het ijs. Zelfs trainer Poortvliet was na afloop duidelijk in zijn oordeel: “Dat kan niet.” Er waren maar weinig spelers die ook maar in de buurt kwamen van hun normale niveau en dat baart de oefenmeester grote zorgen.
De vorm van de tegenstander
Heracles Almelo verkeert echter in blakende vorm. Afgelopen maandag liet de ploeg uit Almelo zien waarom ze hoog op de ranglijst staan, door Jong FC Utrecht met 6-1 af te maken. Poortvliet zag die wedstrijd en was vol lof over de tegenstander. Hij noemt het spel van Heracles zelfs “een voorbeeld waar je met je eigen team van droomt”. De uitdaging voor FC Eindhoven is dan ook groot, maar de trainer wil zeker niet bij voorbaat opgeven.
Volle inzet als sleutel
Ondanks de sterke tegenstander is de boodschap van Poortvliet duidelijk: het moet anders en beter. Zijn ploeg zal met passie moeten spelen en negentig minuten lang honderd procent scherp moeten zijn. “Wij moeten druk zetten en de ruimtes benutten wanneer die er liggen”, aldus de trainer. De teleurstelling van vorige week moet juist worden omgezet in motivatie om op eigen veld te laten zien wat FC Eindhoven in huis heeft.
Wijzigingen in de selectie
Voor de wedstrijd van zondag zijn er ook wat personele wijzigingen. Zo kan Thijs Muller mogelijk weer een plek op de bank krijgen. Tyrese Simons is echter nog niet inzetbaar, omdat hij nog altijd met een blessure kampt. FC Eindhoven hoopt in ieder geval op de steun van het eigen publiek om er een goede wedstrijd van te maken en zondag de weg omhoog weer te vinden.
Van Duijn maakt op huurbasis de overstap van AZ naar FC Utrecht
Het was even schakelen, maar het is rond: aanvaller Van Duijn gaat op huurbasis van AZ naar FC Utrecht. De club uit Alkmaar nam Van Duijn in 2024 over van Quick Boys. Vorig seizoen werd hij een halfjaar verhuurd aan Telstar, waar hij speelde onder Anthony Correia. De trainer is tegenwoordig werkzaam bij FC Utrecht. Dat maakt deze overstap extra bijzonder, want de spits komt dus weer precies de juiste coach tegen.
Met deze verhuurperiode hoopt Van Duijn meer speelminuten te maken en zich verder te ontwikkelen in de Eredivisie. Bij Utrecht krijgt hij een kans om zich te bewijzen onder een trainer die hem al kent van zijn tijd bij Telstar. De verwachtingen zijn dan ook wederzijds positief; beide partijen zien deze stap als een mooie kans voor de toekomst.
De supporters van FC Utrecht kunnen zich vast verheugen op een interessante aanwinst, terwijl AZ een speler op een goed niveau laat rijpen. Het is een klassieke constructie waar beide clubs baat bij hopen te hebben, en voor Van Duijn zelf is het een uitgelezen kans om stappen te maken.
Weghorst eindelijk weer de gevierde man: ‘Kreeg hulp van boven, was zelfs bliksem’
Het was even slikken voor Wout Weghorst bij FC Twente. De eerste weken waren verre van rooskleurig, maar gisteravond was daar ineens de ommekeer. In de Conference League play-offwedstrijd tegen Qarabag nam de spits het heft in eigen handen en was hij met een assist en een doelpunt de grote man in de 4-1 overwinning. En dat deed hem zichtbaar wat.
“Ik heb de afgelopen weken enorm veel over me heen gekregen, en dat was ook terecht, want ik speelde gewoon niet goed”, gaf Weghorst eerlijk toe in een interview met Oost. “Maar ik ben ontzettend blij dat ik nu op deze manier weer boven kom drijven. Dat weet ik ook van mezelf: als je blijft geloven en nooit opgeeft, wordt dat uiteindelijk beloond.”
De spits, die bekend staat als een gelovig man, haalde daarbij ook een bijzonder moment aan. “Ik heb vanaf minuut één die hulp van boven gevoeld. Dat was echt iets moois. Er was zelfs bliksem voor de wedstrijd.” Met een knipoog voegde hij eraan toe: “En nu gaat iedereen lachen.”
Weghorst is inmiddels wel gewend aan de aandacht, zowel positief als negatief. Zo was er afgelopen competitiewedstrijd nog luid gejuich te horen toen hij werd gewisseld. Toch bleef trainer John van den Brom hem steunen, zelfs toen hem werd gevraagd of het niet tijd was voor een andere spits. De inbreng van de 34-jarige aanvaller was voor gisteren beperkt gebleven tot één doelpunt en één assist in 487 minuten, wat bij de Twente-supporters voor teleurstelling zorgde.
“Ik snap dat er een groot verwachtingspatroon was en dat mensen veel van me vinden. Dat wist ik ook. Ik ben iemand die het heel graag goed wil doen voor iedereen, maar daarin raakte ik mezelf een beetje kwijt.”
Met de plaatsing voor het hoofdtoernooi van de Conference League via de verlenging, is dat voor Weghorst een geweldige opsteker. “Ik ben blij dat ik daarin een belangrijke rol heb gespeeld. Dat is wat je wilt en wat de club ook mag verwachten. Het moest beter, dat was duidelijk. Een zwaluw maakt nog geen zomer, maar ik ben wel superblij. Groot compliment voor iedereen, en een klein beetje voor mezelf.”
Deel artikel: Advertentie via Ster.nl (opent in nieuw venster)
De Klus is Nog Niet Geklaard: Oranje Stoomt Door op het WK
Jeroen Delmée, de bondscoach van onze hockeymannen, stond na die zwoegende zege op India met tranen in zijn ogen. Niet omdat het verdrietig was, maar puur uit trots. “Het emotioneerde me omdat ik een teamplayer ben,” vertelde hij. “Als ik zie hoe dit team knokt en voor elke meter vecht… Dat is toch het allermooiste in de sport?” Na het binnenharken van olympisch goud in Parijs (de eerste in 24 jaar!), lonkt er nu een nóg grotere prijs: de wereldtitel. We staan in de halve finale en zijn nog maar twee zeges verwijderd van de eerste wereldtitel sinds het legendarische jaar 1998. Een tijd waarin een groot deel van de huidige selectie nog niet eens geboren was.
Lars Balk, met 174 interlands een van de routiniers, is stellig over de rol van de coach. “Delmée is cruciaal. De structuur die hij met zijn assistenten heeft neergezet is ongelofelijk. De KNHB mag zich in de handjes knijpen met zo’n staf. Die moeten ze voor altijd vastleggen, dit is Champions League-niveau.”
De Meester die Zelf het Goede Voorbeeld Geeft
De 30-jarige Balk heeft de mindere jaren meegemaakt, waarin Oranje op Spelen en WK’s telkens net tekortkwam. Nu is hij een leider van een groep die op weg is een gouden generatie te worden. Waar komt dat vertrouwen vandaan? “Delmée speelt geen spelletjes, niet met de media en niet met ons. Ook als er geen camera’s bij zijn, draagt hij gewoon zelf de ballen en hesjes. Zijn verwachtingspatroon is heel hoog, maar omdat hij zelf het goede voorbeeld geeft, neemt hij ons daarin mee.”
Die instelling werpt zijn vruchten af. De wedstrijd van vandaag (18.00 uur) tegen Spanje, gecoacht door oud-Oranje-bondscoach Max Caldas, is live te volgen op NPO 1 en via een stream. “En de analyses zijn ook van grote klasse,” vervolgt Balk. “We weten voor elke wedstrijd precies waar de ruimtes liggen. En hij legt niet te veel uit. Hij stopt je hoofd niet vol met een miljoen instructies.”
Door Dik en Dun: De Kracht van het Collectief
Het woord dat telkens terugkomt bij deze selectie is groep. Duco Telgenkamp, die zichzelf vroeger een einzelgänger noemt, benadrukt na elke winst de “ongelofelijk mooie ploeg”. Jip Janssen heeft het over het teamgevoel en de winnaarsmentaliteit. En Jorrit Croon vult aan: “Sinds we met Delmée zijn begonnen, hebben we een frisse start gemaakt en gebouwd aan een echt team. Het voelt heel vertrouwd en we weten precies wat we aan elkaar hebben.”
Dat proces begon al in 2021 en sindsdien is er een hechte kern gevormd. Zes spelers in de selectie hebben nog geen 100 interlands achter hun naam staan; de rest is al jaren aan boord. Daardoor weten ze precies wat er van ze wordt verwacht. Balk: “Toen we aan het begin van de zomer bij elkaar kwamen voor het WK, konden we het gelijk over de details hebben. Dat is een teken dat de grote lijnen wel goed zitten. Dat gebeurt als je vijf jaar met elkaar bouwt.”
Veerkracht als Handelsmerk
Het resultaat is een Oranje met een enorme veerkracht. Op dit WK kwamen ze al achter tegen Nieuw-Zeeland, Japan en Engeland, maar elke keer werd de achterstand omgebogen naar winst. De personificatie daarvan is Croon. Een paar maanden geleden zat hij nog met tranen in zijn ogen bij aanvoerder Thierry Brinkman thuis, vrezend dat een blessure zijn toernooi zou verpesten. Nu staat hij er fitter dan verwacht. “Ik had tot de laatste weken twijfels of ik fysiek aan het toernooi kon verschijnen. Maar dat is dus gelukt. Omdat ik de dynamiek in de groep ken en we al jaren dezelfde afspraken hebben, wist ik dat de automatismen vanzelf terugkomen.”
De hockeyers weten als geen ander dat geschiedenis schrijven alleen kan als de focus totaal is. De herinneringen aan 1998 zijn inmiddels legendarisch, maar het huidige team wil zijn eigen hoofdstuk schrijven.
