Journalisten van AFP belaagd door kolonisten op de Westelijke Jordaanoever
Drie journalisten van het Franse persbureau AFP zijn gisteren tijdens hun werk in het Palestijnse dorp Jannatah — vlak bij Bethlehem — aangevallen door Israëlische kolonisten. Ze waren ter plaatse om verslag te doen van een groep Israëlische activisten die Palestijnse inwoners wilden steunen en beschermen tegen intimidatie en geweld van kolonisten uit de omgeving.
In het dorp was onder meer een toegangsweg afgesloten, wat deel uitmaakt van een patroon van dreiging en uitsluiting waar Palestijnen regelmatig mee te maken krijgen. De activisten probeerden daarom aanwezig te zijn als getuige én steunpilaar — tot er een confrontatie ontstond tussen hen en een groep kolonisten.
Toen de situatie escalerde, kwamen Israëlische militairen ter plaatse en vroegen ze zowel de journalisten als de activisten om onmiddellijk te vertrekken. Het gebied was officieel aangewezen als een ‘gesloten militaire zone’ — maar paradoxaal genoeg lieten de soldaten wel twee auto’s met kolonisten gewoon door. Onder die kolonisten bevonden zich ook veel kinderen.
Tijdens de chaos gooiden mensen stenen naar de journalisten en activisten. Één AFP-journalist werd zelfs door een kind met een stok tegen de kin geslagen en raakte lichtgewond. Volgens de Palestijnse Rode Halve Maan werden vijf activisten behandeld voor verwondingen; minstens één gewonde werd meegenomen in een Palestijnse ambulance.
Ook de voertuigen kregen het zwaar te verduren: banden van de AFP-auto’s werden lek gestoken, achterruiten ingegooid — en hetzelfde gebeurde met de auto’s van de activisten.
De Israëlische politie heeft aangekondigd dat er een onderzoek wordt gestart naar wat er precies is gebeurd.
Voor de context: de Westelijke Jordaanoever is Palestijns grondgebied dat sinds 1967 illegaal wordt bezet door Israël. Daar wonen ruim 500.000 Israëlische kolonisten in nederzettingen die volgens het internationaal recht eveneens illegaal zijn — naast zo’n drie miljoen Palestijnen. Sinds de oorlog in Gaza is het geweld, de intimidatie en de pesterijen van kolonisten tegen Palestijnen aanzienlijk toegenomen. Mensenrechtenorganisaties zoals Human Rights Watch wijzen erop dat het Israëlische leger hierbij steeds vaker betrokken raakt.
Eind juli werd bekendgemaakt dat Nederland vanaf 22 september geen goederen meer toestaat uit illegale nederzettingen in bezette gebieden. Het Nederlandse kabinet blijft pleiten voor een Europees verbod, maar daar is binnen de EU nog geen brede steun voor.
🏚️ Almere gaat 2.000 euro per jaar opleggen aan huizen die écht langdurig leegstaan
Almere schakelt over naar een wat strengere aanpak van woningen die jarenlang onbewoond blijven — en dat begint met een flinke boete: 2.000 euro per jaar, vanaf 1 januari 2027. De regel geldt alleen voor huizen die op die datum al minstens één jaar leegstaan.
Maar voordat de rekening binnenkomt, krijgen eigenaren eerst een waarschuwingsbrief. Dan is er nog ruimte om iets te regelen — bijvoorbeeld door te verhuren, te verkopen of zelfs tijdelijk in te trekken.
Wethouder Paul Tang (wonen) laat al weten dat hij de boete in 2028 graag opvoert naar 16.000 euro — als het aan hem ligt. Zijn reden? “We bouwen volop nieuwe woningen, maar moeten ook de bestaande volop benutten. Dat er 400 woningen leegstaan in een tijd van woningnood, is voldoende reden om tot actie over te gaan. Elke woning telt.”
De mogelijkheid voor zo’n lokale leegstandsbelasting werd eerder dit jaar wettelijk mogelijk gemaakt door minister Boekholt-O’Sullivan (Volkshuisvesting). Het doel: zorgen dat alle beschikbare woonruimte in Nederland ook daadwerkelijk wordt gebruikt.
Maar is het wel nodig?
Niet iedereen is overtuigd. Edward Touw van Vastgoed Belang, de belangenvereniging van vastgoedbeleggers, noemt de maatregel overbodig. Volgens hem gaan veel leegstandscijfers niet op — omdat ze niet rekening houden met energiegebruik. Als er stroom of gas wordt gebruikt, is de woning vaak wel degelijk bewoond (bijvoorbeeld door arbeidsmigranten of mensen die na een verhuizing vergeten zijn zich in te schrijven).
CBS-cijfers bevestigen dat: van de bijna 200.000 woningen die op papier leegstaan, is slechts een fractie — zo’n 25.000 — écht onbewoond (zonder energieverbruik). Voor Almere betekent dat: in plaats van 400 huizen, is er sprake van ongeveer 40 woningen met langdurige, echte leegstand.
En waarom staan die dan leeg? Vaak door onverwachte omstandigheden: ziekte van de eigenaar-bewoner, of vertraging bij vergunningen voor verbouwing, verduurzaming of transformatie. Soms speelt de gemeente zelf zelfs een rol in die vertraging.
Touw pleit daarom voor een andere prioriteit: in plaats van ambtenaren in te zetten om leegstandsboetes uit te delen, zou Almere juist sneller bouwvergunningen moeten geven. En hij staat daar niet alleen mee. Ook hoogleraar stedelijke economie Hans Koster (VU) twijfelt aan het nut van de belasting — nu al. Internationaal gezien is Nederlandse leegstand met zo’n 2,3 procent juist heel laag, en meestal gaat het niet om speculatie, maar om praktische knelpunten.
Toch vindt Koster het wel slim dat Almere de belasting nu al aankondigt: “Theoretisch gezien is het een prima maatregel. Er is nu weinig weerstand tegen invoering. Als de woningmarkt later weer anders draait — en speculatie weer aantrekkelijk wordt — heb je deze maatregel klaarliggen.”
Rens en Carlyn vierden de Brabantsedag — en toen kondigde Ninthe zich plotseling aan
“Het zal toch niet, hè?”, dachten Rens (30) en zijn hoogzwangere vriendin Carlyn (29) vorig jaar tijdens de Brabantsedag. Maar toch wel: terwijl het slotfeest in Heeze nog in volle gang was, kreeg Carlyn — die intussen alweer thuis was — opeens weeën. Op de wc. Ze belde meteen Rens, en de volgende ochtend werd hun eerste kindje geboren: Ninthe. Carlyn was pas op 9 september uitgerekend.
“Dat vonden wij, vooral ik, goed getimed na de Brabantsedag”, vertelt Rens, een van de hoofdwagenbouwers van vriendengroep Hopeloos. Zijn vriendin Carlyn zit bij de kledingcommissie. “Er was geen teken dat ik rustiger aan moest doen. Daarom had ik het idee om dat in de week ná de Brabantsedag te doen.” Na het helpen met de kleding ging ze dus gewoon mee naar de parade — en daarna naar de tent. “Ik zat op een krukje en dat ging goed.”
Rens wilde die avond één biertje drinken. “Want stel dat… Dan moet het natuurlijk verantwoord zijn om de auto te pakken.” Hij wilde flink feestvieren, want hun groep had de tweede plaats behaald. “Carlyn zei: doe maar niet, want je weet maar nooit. Misschien voelde ze toen al iets aan.”
Om half elf ’s avonds ging Carlyn naar huis. “Ik dacht: ik ga naar bed. Maar ik voelde me ineens anders.” Op het toilet voelde ze de weeën opkomen — en belde direct Rens. Hij was op dat moment nog in de tent, voor de prijsuitreiking. “Ze belde me op”, blikt hij terug. “Ik dacht nog: wie belt me nou op dit tijdstip? Carlyn is al thuis.” Toen hij op zijn telefoon keek, zag hij dat zij het was. “Je moet nú naar huis komen”, kreeg hij te horen.
Rens ging direct naar huis en samen reden ze naar het ziekenhuis. “Het was een hele leuke verrassing”, zegt Carlyn. “We hadden eigenlijk op 4 september een keizersnede op de planning staan. Daar waren we vanuit gegaan.”
De bevalling gebeurde in een waas. Rens was doodop: “Je bent van ’s ochtends half zeven tot laat in de tent, voor het feest, en gaat dan direct naar het ziekenhuis. Ik zat netjes op het stoeltje af te wachten.” Carlyn lachend: “Je lag uitgeblust op die stoel, ik had niks aan jou.” Als de bevalling echt begon, werd Rens gewekt door de artsen. “We waren heel gelukkig”, zegt Carlyn. “Maar wel heel moe.” Rens: “Het is wel komisch: eerst feestvieren in de tent en een paar uur later ouders worden.”
De volgende ochtend ontbraken ze bij de koffie met gebak om tien uur — het moment waarop de wagen wordt afgebroken. “Toen ging er bij de anderen een lichtje branden.”
Bij thuiskomst uit het ziekenhuis wachtte nog een verrassing: vrienden hadden de kinderwagen die op de wagen van bouwgroep Hopeloos stond, in hun tuin gezet — met een naambordje erop.
Ninthe heeft haar eerste kinderparade inmiddels meegemaakt, afgelopen weekend. Haar ouders nemen haar ook mee naar de bouwplaatsen, waar zij zelf nu alweer werken aan de wagen voor de Brabantsedag zondag. “Ze krijgt het met de paplepel ingegoten.” De speculaasjes vindt ze in elk geval al erg lekker. “We proberen ons enthousiasme over te brengen. Ze heeft ook al een bouwshirtje.”
Haar ouders hopen dat Ninthe later zelf mee gaat doen. “Dat zou ontzettend mooi zijn”, zegt Rens. “We proberen wel mee te geven dat het hartstikke leuk is om onderdeel te zijn van een bouwgroep.” En zijn tip voor toekomstige ouders? “Als je ooit de ambitie hebt om kinderen te krijgen rond de Brabantsedag, houd dan Sinterklaas aan. Dan heb je nog een rustige maand augustus.”
VS schiet opnieuw op vermeende drugsboot in de Caribische Zee — vier doden
Volgens het Amerikaanse leger was die snelle boot in de Caribische Zee een drugsvoertuig — maar tot nu toe is daar geen bewijs voor geleverd. Het US Southern Command (Southcom) heeft op X (vroeger Twitter) beelden van de aanval gedeeld en spreekt over een nieuwe ‘gerichte dodelijke operatie’ tegen drugskartels.
“We zullen deze narcoterroristen opjagen, verstoren en verslaan”, aldus Southcom. “We zijn vastberaden om het geweld en de terreur van de kartels — zowel in de regio als tot in de Verenigde Staten — te neutraliseren.”
Deze soort operaties begonnen een jaar geleden, op initiatief van toenmalig president Donald Trump. Sindsdien zouden volgens NBC News in totaal 67 vermeende drugsboten zijn vernietigd, met 223 doden als gevolg. Eind mei werd nog een andere verdachte boot in de Stille Oceaan tot zinken gebracht — ook daarvan verspreidde Southcom beelden.
Overlijden Dolly Parton maakt wereldwijd veel los: ‘Er was er maar één zoals zij’
Het nieuws van het overlijden van Dolly Parton sloeg in als een bom — niet alleen in de Verenigde Staten, maar ook hier bij ons. De legendarische zangeres, songwriter, actrice en filantroop die al decennia lang het hart van countrymuziek vormde, is heengegaan. En dat roept wereldwijd intense reacties op: van verdriet, bewondering tot diepe persoonlijke herinneringen.
Nederlandse artiesten en presentatoren reageren met respect en emotie
In Nederland liet de rouw zich snel voelen. Waylon deelde op Instagram: “Country-muziek heeft een van zijn grootste sterren verloren. Ik heb er geen woorden voor, ik ben alleen maar verdrietig.” Douwe Bob gaf zijn eerbetoon op TikTok met een emotionele uitvoering van I Will Always Love You.
Frank Evenblij, die Parton persoonlijk leerde kennen tijdens een programma in Amerika samen met Ilse DeLange, schreef op Instagram: “Amerika had er maar één zoals Dolly — én ze was misschien wel de enige die dat land nog echt wist te verbinden.”
Ook muziekjournalist Leo Blokhuis, regelmatig te horen bij Nieuwsuur, was diep geschrokken: “Ik probeer altijd objectief te blijven, maar ik ben gewoon een grote fan van haar. Zo’n levenslustige vrouw! Ze heeft glazen plafonds stukgeslagen — een van de eerste vrouwen die zowel zakelijk als creatief volledig haar eigen weg ging.”
In de VS: een nationale rouwdag
In de Verenigde Staten wordt Dolly Parton al jarenlang gezien als een levende legende — en nu als een onvervangbare cultuuricon. Reba McEntire, collega en vriendin uit de countrywereld, tweette op X: “Dank je Dolly voor al het moois dat je op deze wereld voor ons hebt gedaan.”
Dionne Warwick sprak vanuit het hart: “De hemelse Vader heeft besloten een van zijn kinderen tot zich te nemen. Dolly was echt een kind van God — en is nu in zijn goede handen.”
Julia Roberts, die samen met Parton speelde in de klassieker Steel Magnolias, noemde haar “een betoverende en heerlijke vrouw. Haar gekend te hebben is een verrijking van mijn leven.”
Zelfs The Muppets — ja, die poppen! — namen even pauze om stil te staan bij haar dood: “Er zal nooit meer zo iemand zijn als Dolly Parton. Zij stond als zangeres, songwriter, actrice én filantroop aan de top. Ze bracht licht in deze wereld — en we zijn dankbaar voor elke seconde die wij met haar op en achter het podium mochten doorbrengen.”
Van Kelly Clarkson tot Elton John: een koor van bewondering
Kelly Clarkson omschreef haar als “een ongelooflijk talent — en nog steeds”, en benadrukte dat ze “een verbazingwekkende hoeveelheid kunst voor ons allemaal heeft achtergelaten.”
Elton John, wiens nummer Don’t Let the Sun Go Down on Me Parton op haar album Rockstar coverde, noemde haar “uniek en onvervangbaar”.
Bill Clinton, voormalig president van de VS, eert haar als “een geweldige liedjesschrijver en uitvoerende kunstenaar die de verhalen van alledaagse Amerikanen vertelde met eerlijkheid, nederigheid en hart”, en prijst haar jarenlange strijd tegen analfabetisme.
En Donald Trump gaf opdracht om de Amerikaanse vlag een week lang halfstok te laten hangen: “Dit is een verlies voor miljoenen mensen. Er was nooit iemand als zij — en die zal er ook nooit zijn.”
Eindhoven wordt komend weekend het culturele hart van Nederland
Eindhoven maakt zich klaar voor De Opening: de landelijke kick-off van het nieuwe cultuurseizoen! Vanaf vrijdag tot en met zondag transformeert de stad in een levendig, toegankelijk podium waar Nederland écht mee kijkt. In drie dagen tijd draait er op maar liefst 40 locaties in de stad een intensief programma met ruim 150 activiteiten — en veel daarvan is zelfs gratis te bezoeken.
Van muziek en literatuur tot dans, musical en theater: alles komt langs. Denk aan optredens van Gerard van Maasakkers, Björn van der Doelen, Soy Kroon, Fresku, Karin Bloemen, Philzuid en Joël Borelli. En dat is nog maar het topje van de ijsberg. Bijvoorbeeld in het Muziekgebouw Eindhoven kun je een kijkje nemen achter de schermen, een minicursus klassieke muziek volgen of zelf eens een cello oppakken. Voor de allerkleinsten is er zaterdagochtend op het Stadhuisplein De Grote Kinderboekenshow — met gratis pannenkoeken erbij, uiteraard. Liefhebbers van musicals krijgen alvast een smaakje van wat er komend seizoen op de plank staat.
De Opening is de opvolger van de iconische De Uitmarkt, die 45 jaar lang in Amsterdam plaatsvond. Vorig jaar debuteerde het evenement in Apeldoorn als eerste gaststad — en nu is Eindhoven aan de beurt om het culturele seizoen officieel te openen. Dat is geen toeval: steden moesten zich kandidaat stellen, en Eindhoven deed dat met overtuiging. “Eindhoven was een ontzettend enthousiaste kandidaat”, zegt Thera Westerhoud, directeur van De Opening. “We willen het evenement een eigen karakter geven. Iedereen kent Eindhoven als Brainport, als stad van kennis en design — maar hoe mooi is het om ook te laten zien dat het een volwassen, rijke cultuurstad is?”
Het weekend is bedoeld als een uitnodiging: kom voor iets wat je al kent, en neem onverwacht iets nieuws mee. Misschien een nieuw genre muziek, een onbekende kunstvorm of gewoon een frisse blik op iets wat je altijd al passeerde. Het motto zegt het al: ‘Open je Wereld’. Want cultuur helpt ons om verder te kijken, onze blik te verruimen en met andere ogen naar de wereld — en naar elkaar — te kijken.
Volgens Westerhoud kan Eindhoven zich opmaken voor een druk bezochte stad. In Apeldoorn trokken 75.000 mensen naar het evenement — en hier verwacht men vergelijkbare aantallen. Voor Eindhoven is De Opening meer dan een feestweekend: het is een visitekaartje, een kans om landelijk zichtbaar te worden als stad waar cultuur niet bijzaak is, maar kern.
