Broeders-Bol bij eerste EK al kansrijk op 800 meter? ‘Leuk om onwetend te zijn’
Pim Scholts, redacteur atletiek, schetst hoe Femke Broeders-Bol gewend was aan een tot op de centimeter geplande voorbereiding bij grote toernooien. Die tijd is voorbij op haar nieuwe afstand, de 800 meter. De 27-jarige atlete begint haar eerste EK atletiek juist met een gevoel van onbevangenheid. “Ik ben heel benieuwd hoe het gaat zijn. Hoe dat gaat voelen en hoe mijn lijf en hoofd het toernooi doorgaan.”
Een andere wedstrijd dan op de 400 meter
De races op de 800 meter zijn voor haar wezenlijk anders dan de 400 meter (horden). Het draait niet alleen om snelheid of een sprintje trekken; plaatsing en tactiek spelen een cruciale rol. Toch heeft ze al een beeld bij wat haar te wachten staat. “Ik heb natuurlijk wel een idee van hoe het gaat zijn, heb al een beetje ervaring nu.”
Meteen aansluiting bij de wereldtop
Ondanks haar onervarenheid op dit nummer, heeft de 26-jarige Amersfoortse met slechts een handvol optredens al indruk gemaakt. Ze liep een nationaal record indoor en racete al tegen de Britse olympisch kampioen Keely Hodgkinson en de Zwitserse sensatie Audrey Werro. Vooral Werro is dit seizoen de dominante factor in de grote wedstrijden. Dat Broeders-Bol lang in haar spoor kon meekomen, zegt kenners genoeg over haar potentieel.
De ambitie voor Birmingham
Haar doel voor het toernooi is duidelijk: “Ik hoop dat ik de finale haal, vooral ook omdat ik graag een heel toernooi wil meemaken op de 800 meter.” Dat betekent vandaag goed door de series komen, woensdag de finale halen en donderdagavond strijden om de medailles. De EK atletiek in Birmingham zijn tot en met 16 augustus live te volgen bij de NOS, met dagelijkse liveblogs en avondsessies op tv, in de app en op NOS.nl.
Een leerschool voor de toekomst
Broeders-Bol wil in Birmingham “graag heel veel leren”, een doel dat haar coach Laurent Meuwly onderschrijft. “Dit toernooi gaat heel veel informatie opleveren, over haar kansen op de 800 meter maar ook hoe Femke er zelf naar moet kijken.” Hij benadrukt dat het potentieel van zijn pupil nog lang niet bereikt is, gezien de aerobische ontwikkeling die nog nodig is. “Het duurvermogen dat nodig is in de top, kun je niet in één jaar bereiken.”
Bescheiden beginnen, groot dromen
Haar instelling na de overstap was aanvankelijk bescheiden. “Ik ging het jaar niet in met het idee dat ik een medaille zou kunnen halen op een EK. Nooit gedacht dat ik al 1.55,6 zou kunnen lopen. Dat heb ik wel gedaan.” Zulke toptijden worden normaal gesproken gelopen met tempomakers en wavelights, maar die zijn er niet op een EK. Daarom bestudeerde ze voorgaande titeltoernooien: hoe plaatsten concurrentes zich, hoe blijven ze uit het gedrang en hoe verlopen finales?
De rol van joker
Op dat aspect ziet ze zichzelf als een joker. “Niemand weet precies hoe ik een toernooi ga lopen. Misschien doe ik daarom straks wel iets dat niemand verwacht. Het is ook een nadeel, omdat ik het zelf ook nog niet precies weet.” Toch is er één ding zeker: met een palmares vol EK-, WK- en Spelen-medailles is ze geen onbekende in het atletiekwereldje. Coach Meuwly vult aan: “Als je in de top drie geplaatst bent voor een toernooi, moet je altijd met een plan lopen om voor een medaille te gaan.” Maar hij voegt eraan toe: “We kunnen niet alles controleren. Als Femke de finale haalt, alles goed doet en vijfde of zesde wordt, kunnen we ook tevreden zijn.”
Elle danst op een paard en mag naar het WK: ‘Een echte teamprestatie’
Als klein meisje zat ze al regelmatig op een pony, maar het allerliefst deed ze een handstand of koprol op een houten paard. Elle van Dijk (26) uit Odiliapeel koos uiteindelijk voor voltige, wat zij omschrijft als ‘een mix van dans en acrobatische toeren op een galopperend paard’. Deze week staat ze op het WK in het Duitse Aken en daar wil ze laten zien wat ze kan tegen de beste voltigeurs ter wereld. “Het is echt geweldig om samen met je paard een mooie routine neer te zetten.”
De passie voor paardensport zit duidelijk in de familie, want haar moeder was al actief in de paardenwereld. “We hadden thuis een pony en mijn zus en ik waren behoorlijk fanatiek. In ons dorp zit een voltigeclub en ons mam dacht dat het slim was om daar te leren hoe je moet vallen en hoe je wat vrijer op een pony kunt zitten. Het idee was dat we daarmee betere ponyruiters zouden worden. Maar ik ontdekte al snel dat ik het veel leuker vond om op die pony te staan dan om erop te zitten.” In het begin trainde Elle vooral voor de lol, niet al te vaak. Maar toen ze in 2014 als toeschouwer bij de Wereldruiterspelen in Frankrijk was, sloeg de vlam echt over. “Dat was het grootste podium waar je op kunt staan, en de sfeer was geweldig. Bij voltige kun je echt je eigen talenten laten zien, of je nou sierlijk, flexibel of juist heel krachtig bent. Ik dacht meteen: dit is wat ik wil, het allerhoogste niveau halen.”
Elle draait al jaren mee aan de wereldtop, en dat komt niet zomaar. Ze stopt er ontzettend veel uren in. “Ik train twee keer per week in Duitsland of thuis op onze eigen paarden, ik doe aan krachttraining en heb voltigetrainingen in ons trainingscentrum.” Haar grootste kracht? Haar doorzettingsvermogen. En trainen zelf vindt ze ook totaal niet saai: “Het is juist leuk om oefeningen technisch beter te maken en om nieuwe elementen te leren. Voltige is echt een teamprestatie, want je hebt je paard en de longeur (zie kader) keihard nodig.”
Vanaf 13 augustus staat Elle voor de tweede keer op het WK. Maar ondanks haar plek in de wereldtop verdient ze er geen cent mee. “Het kost zelfs alleen maar geld”, zegt ze lachend. Toch kan ze fulltime bezig zijn met haar passie. “In ons trainingscentrum organiseren we naast voltigetrainingen ook kinderfeestjes, teambuildingsactiviteiten, clinics en ruiterfit-trainingen. Daarnaast wil ik voltige ook toegankelijk maken voor mensen met een beperking, via para-voltige.”
FC Eindhoven begint seizoen met winst
De Blauwwitten zijn het nieuwe voetbalseizoen goed begonnen. Afgelopen weekend werd de eerste competitiewedstrijd direct gewonnen. Op het AFAS Trainingscomplex in Wijdewormer was Jong AZ met 0-1 te sterk af.
Een spannende openingsfase
Het duel was direct fel. Al na drie minuten pakte Rens Boon een gele kaart. Jong AZ had in het begin de meeste balaanspraak en kreeg kansen via Hessel de Wit en Ayoub Oufkir. Maar doelman Jort Borgmans stond zijn mannetje en hield FC Eindhoven overeind. Ook de ploeg uit Brabant was gevaarlijk: Siegert Baartmans kopte bijna raak, en kort voor rust schoot Tyrese Simons net naast. Met een 0-0 stand gingen beide ploegen rusten.
Strijd in de tweede helft
Na de pauze werd het spel levendiger. Mika de Jonge zag zijn inzet van de lijn worden gehaald, terwijl Niek Munsters met een afstandsschot op de lat mikte. De Eindhovense verdediging bleef sterk en Borgmans keepte uitstekend, waardoor Jong AZ niet tot scoren kwam.
De beslissende kopbal
De winnende treffer viel in de 82e minuut. Uit een hoekschop van Niek Munsters kopte Owen Renfrum hard raak: 0-1. FC Eindhoven verdedigde de voorsprong tot het einde en bedankte de meegereisde fans in het uitvak voor hun steun.
Vrijdag staat de eerste thuiswedstrijd op het programma. Dan komt MVV Maastricht op bezoek.
NEC houdt Europese droom levend na knappe zege op Olympiakos
Wat een avond in Nijmegen! NEC heeft zich vanavond weten te plaatsen voor de volgende ronde van de Champions League-kwalificatie. Na een zinderende wedstrijd tegen het Griekse Olympiakos, die pas in de verlenging beslist werd, mogen de Nijmegenaren blijven dromen van het miljardenbal. De eindstand was 2-1, en na het 0-0 gelijkspel van vorige week is dat genoeg om verder te gaan.
De ploeg van trainer Dick Schreuder begon furieus aan de wedstrijd en zette Olympiakos, dat vorig seizoen tweede werd in Griekenland, meteen onder druk. De kansen waren er, maar echt gevaarlijk werden de Grieken voorlopig niet. Toch kreeg NEC halverwege de eerste helft wel twee dompers te verwerken. Sami Ouaissa liep een blessure op en werd na 25 minuten gewisseld, en even later moest ook verdediger Philippe Sandler er noodgedwongen af.
Die wissels gooiden het spelbeeld flink door elkaar. Hoewel NEC de druk erop hield, werden echte kansen schaars. Olympiakos, dat er stevig in ging en flink wat overtredingen maakte, kwam juist beter in de wedstrijd. Dat resulteerde direct na rust in een doelpunt voor de bezoekers. Na een foutje van NEC-doelman Gonzalo Crettaz kon Ayoub El Kaabi de 0-1 binnenschieten.
Even leek NEC aangeslagen, maar de ploeg herpakte zich snel. Met de ervaren Dusan Tadic (37) en Bryan Linssen (35) voorop, werden de kansen weer gecreëerd. In de 70ste minuut was het dan eindelijk raak: Tadic gaf een perfecte voorzet en Linssen werkte de bal er op acrobatische wijze in. De gelijkmaker was dik verdiend.
Tien minuten later kreeg NEC nog een flinke opsteker. Kostas Fortounis van Olympiakos ging hard op de enkel van Darko Nejasmic en kreeg na een VAR-ingreep rood. Met een man meer ging NEC op jacht naar de winnende treffer. In de 93ste minuut leek Kaj Sierhuis de wedstrijd te beslissen met een kopbal, maar de goal werd afgekeurd wegens buitenspel. Het publiek in het Goffertstadion kon het bijna niet geloven, maar het betekende verlengen.
In die verlenging was NEC meteen weer de bovenliggende partij. Een voorzet belandde via Sierhuis uiteindelijk voor de voeten van Emre Mor, de Turkse aanwinst, die vervolgens koelbloedig afrondde. Die treffer bleef wél staan. Daarna speelde NEC de verlenging volwassen uit en boekte zo een knappe overwinning.
Door deze zege blijft niet alleen de Champions League-droom leven, maar staat NEC ook alvast een mooi zakcentje te wachten: bijna 4,5 miljoen euro aan prijzengeld. In de volgende ronde wacht het Noorse Bodø/Glimt, dat vorig jaar nog voor een grote stunt zorgde door de achtste finales van de Champions League te halen. Een mooie uitdaging, maar eerst mag er even uitbundig gefeest worden in Nijmegen.
