Iraanse voetbalsters krijgen Australisch paspoort na vlucht uit Iran
Fatemeh Pasandideh en Atefeh Ramezanisadeh — twee voormalige Iraanse voetbalinternationals — zijn woensdag officieel Australisch staatsburger geworden tijdens een naturalisatieceremonie in Brisbane.
Het was een zware keuze, maar ook een duidelijke: vijf maanden geleden vroegen ze asiel aan in Australië, nadat ze tijdens de Aziatische kampioenschappen voor vrouwen samen met een paar medespelers hadden geweigerd het Iraanse volkslied te zingen. Dat moment — begin maart, tijdens de wedstrijd tegen Zuid-Korea — werd wereldwijd opgemerkt: terwijl de muziek klonk, bleven hun monden stijf gesloten. Een stil, krachtig gebaar van verzet tegen het strenge islamitische regime in Iran.
In Iran werd dat direct als hoogverraad gelezen. In staatsmedia werden de speelsters afgeschilderd als ‘verraders’, en ze vreesden ernstige gevolgen bij terugkeer — waaronder vervolging of zelfs gevangenschap.
Australië reageerde snel: minister van Binnenlandse Zaken Tony Burke bood toen zeven speelsters een humanitair visum aan. Maar uiteindelijk kozen vijf van hen ervoor om niet door te gaan met de asielaanvraag en terug te keren naar Iran — volgens Australische media onder druk van bedreigingen tegen hun families. Pasandideh en Ramezanisadeh besloten anders: ze bleven, en gingen officieel in het asielproces.
En nu? Woensdag kregen ze hun Australische nationaliteit.
“Gisteren was een van de gelukkigste dagen van mijn leven. Ik ben ontzettend trots en dankbaar dat ik officieel Australisch staatsburger ben geworden”, zei Pasandideh na afloop. “We zijn topsporters — en het blijft onze droom om onze sportcarrière hier in Australië voort te zetten.”
Sinds maart trainen ze mee met de vrouwenploeg van Brisbane Roar — en die deur staat nog steeds open. “Wat zij hebben meegemaakt, is meer dan de meeste mensen in hun hele leven ervaren”, aldus een woordvoerder van de club. “Iedereen bij Brisbane Roar is blij dat we een klein steentje hebben kunnen bijdragen. Als ze ooit weer een trainingsshirt willen aantrekken en met ons mee willen trainen, staat de deur altijd open.”
TOP Oss versterkt selectie met energieke linksback Jay Kuiper
TOP Oss heeft een frisse wind binnengeblazen in de defensie: de 22-jarige Jay Kuiper is officieel toegetreden tot de selectie! Hij tekent voor één seizoen en draagt voortaan rugnummer 24 op zijn shirt.
Jay is geen onbekende in het betaalde voetbal — hij kwam eerder uit bij Almere City FC, waar hij de afgelopen twee seizoenen onder contract stond. Voordat dat begon, groeide hij op in de jeugdopleiding van FC Groningen. Nu krijgt hij bij TOP Oss een nieuwe kans om zich écht te laten zien: als energieke, aanvallend ingestelde linksback met een sterke drive naar voren.
Hij is al een tijdje actief in de voorbereiding van de club, dus de overgang verloopt soepel. En dat past prima bij zijn mentaliteit: hij wil niet alleen meedoen, maar ook écht bijdragen — met kracht, beweging en tactisch inzicht.
Technisch directeur Linton Posthumus ziet veel potentie in Jay: hij komt uit de Tweede Divisie, maar heeft ruimte om zowel fysiek als tactisch verder te groeien. De club gelooft er volledig in en heet hem dan ook van harte welkom in Oss.
Een nieuwe start, een nieuw nummer, en veel enthousiasme — Jay Kuiper is klaar om zijn stempel te drukken.
KNVB blijft kritisch over Infantino na spoedberaad bij de FIFA
De FIFA heeft woensdagavond officieel excuses aangekondigd voor het controversiële plan dat eerder deze week naar buiten kwam — en erkent dat er flinke fouten zijn gemaakt bij de opstelling ervan. In een brief aan alle nationale voetbalbonden beloofde de wereldvoetbalbond ook een grondige evaluatie van wat er misging. En nu het plan officieel is ingetrokken, benadrukt de FIFA nadrukkelijk dat ze “geen enkele aanval meer zal tolereren op haar integriteit en goed bestuur”.
Maar dat is niet genoeg voor de KNVB. Een woordvoerder van de Nederlandse bond reageert kort en krachtig: “We hebben kennisgenomen van de brief. We zullen de inhoud ervan gezamenlijk met de UEFA en de andere Europese bonden bespreken. De brief verandert niets aan ons eerder ingenomen standpunt.”
Kortom: de KNVB blijft kritisch, blijft op afstand en blijft duidelijk tegen president Gianni Infantino en de manier waarop de FIFA de afgelopen dagen te werk ging.
Griekspoor en Van de Zandschulp schokken Montreal met twee grote upsets!
De Nederlandse tennissers Tallon Griekspoor en Botic van de Zandschulp hebben woensdag allebei een ware sensatie op het ATP-masterstoernooi in Montreal neergezet — en dat op één en dezelfde dag. Geen kleinigheid: ze versloegen twee van de beste spelers ter wereld, én wel precies de nummers drie en vier op de wereldranglijst.
Tallon verslaat Zverev in een epische comeback
Griekspoor liet zich niet intimideren door Alexander Zverev, de als derde geplaatste Duitser en een van de zwaarste favorieten van het toernooi. Na een spannende eerste set die hij in de tiebreak verloor (6–7(3)), kwam Tallon sterk terug: 6–2, 6–4. Een echte knallende ommekeer — vooral gezien zijn moeilijke jaar tot nu toe. “Dit is een van de meest speciale overwinningen”, zei hij direct na afloop. “Echt, ik heb dit jaar een paar keer bijna de handdoek in de ring gegooid.”
Interessant detail: het was alweer de elfde keer dat hij tegen Zverev speelde — maar pas de derde keer dat hij won. En ja, hij plaagde even met een lichte glimlach: “Het werd wel weer eens tijd om tegen hem te spelen. De laatste keer was in januari in Australië… best lang geleden voor ons doen.”
Botic doet Medvedev uit de race
Niet veel later, nog dezelfde avond, zorgde ook Botic van de Zandschulp voor een grote verrassing. Hij sloeg Daniil Medvedev — de als vierde geplaatste Rus én winnaar van Montreal in 2021 — in twee duidelijke sets: 6–3, 7–6(5). Medvedev maakte maar liefst 40 ongedwongen fouten, en Botic profiteerde daar slim mee. Voor hem betekende dit niet alleen een mooie persoonlijke triomf, maar ook dat Medvedev zijn honderdste masterstitel op een rij misliep.
Een dag vol onverwachte uitschakelingen
Met de nederlagen van Zverev én Medvedev — en daarnaast ook de last-minute terugtrekking van de Canadese publiekslieveling Felix Auger-Aliassime (door een rugblessure opgelopen tijdens de training) — was het een historisch dagje in Montreal. In één klap vielen drie van de hoogst geplaatste spelers uit. Het toernooi kreeg er een heel andere draai mee — en Nederland zat middenin de storm.
WK-titel voor Herlings? Van ondenkbaar naar bijna zeker
“Tijdens mijn eerste grote wedstrijd in Montrova in februari dacht ik nog: Jeffrey, wat heb je nu toch gedaan?” — zo kijkt motorcrosser Jeffrey Herlings terug op zijn grote stap: na zeventien jaar bij KTM overstappen naar Honda. En ja, het was een behoorlijke ommezwaai. Niet alleen de motor voelt totaal anders, ook de manier van werken en denken bij het nieuwe team is anders. Bij KTM wordt er meteen geëxperimenteerd bij elke knik; bij Honda wordt eerst grondig geanalyseerd — maar als ze dan écht iets aanpassen, dan is het vaak een flinke sprong vooruit.
In het begin leek de WK-titel bijna ondenkbaar. Herlings zelf geeft eerlijk toe: hij had helemaal niet verwacht dat hij dit seizoen mee zou doen om de wereldtitel. Maar na vijf races stond hij al bijna gelijk met de leider. Daarna kwam de pech: motorproblemen, drie uitvalbeurten, en een flinke achterstand. Tot zijn concurrent Lucas Coenen (21) uit België een liesblessure opliep. Van 68 punten achterstand werd het plots 104 punten voorsprong — en die staat nu stevig.
Arnhem: de laatste Europese kans op kampioenschap
Woensdagochtend en -middag trainde Herlings ijverig op het circuit in Arnhem — over zo’n twee weken rijdt hij daar weer over het mulle zand tijdens de Grand Prix van Nederland. Het is de laatste Europese MXGP-wedstrijd van het seizoen… en in theorie kan hij daar al wereldkampioen worden.
Maar Herlings lacht erom: “Daar ben ik helemaal niet mee bezig. Het maakt mij niet uit waar ik kampioen word, als ik het maar word.” Toch moet hij toegeven: kampioen worden in Europa — met je fans om je heen — is wel het mooiste. “De MXGP-organisatie rijdt de laatste wedstrijden bewust overzees, vanwege het betere weer en de financiën. Dat snap ik wel, maar als rijder is het niet echt fijn om in Australië of China kampioen te worden.”
En ja — hij krijgt meteen een glimlach als hij terugdenkt aan 2018, toen hij voor duizenden oranje gekleurde fans in Assen wereldkampioen werd.
“Het is pas afgelopen als het afgelopen is”
Herlings weet hoe snel alles kan veranderen. Door blessures miste hij de afgelopen jaren vier titels. Dus hoewel de voorsprong groot is en de titel bijna in zicht lijkt, blijft hij realistisch: “Er zijn nog vijf wedstrijden. En wat met Coenen is gebeurd, is gewoon zwaar klote voor hem — maar het kan mij ook overkomen.”
En gas terugnemen? Nee. “Ik blijf gewoon doen wat ik altijd deed: hard rijden.” Voorzichtigheid helpt niet tegen alles — een motor kan stukgaan, je kunt aangereden worden, of gewoon van je fiets vallen tijdens een training. “Als je je daarover druk gaat maken, heb je geen leven meer.”
En nu? Nu hoeft hij niet meer te winnen om kampioen te worden. Maar dat wil niet zeggen dat hij minder hard zal rijden. Want Herlings weet: als het goed zit, dan zit het goed — en deze keer zit het écht goed.
