Vincent Pastore, de iconische ‘Big Pussy’ uit The Sopranos, is overleden
De Amerikaanse acteur Vincent Pastore – beter bekend als Salvatore “Big Pussy” Bonpensiero uit de legendarische serie The Sopranos – is op 80-jarige leeftijd overleden. Amerikaanse media melden het nieuws, en volgens hen werd hij gistermiddag dood aangetroffen in zijn woning in New York. Een bekende was langsgegaan nadat Pastore een paar dagen onbereikbaar bleek te zijn. De precieze doodsoorzaak is nog niet bekend bij zijn familie.
Pastore was een gezicht dat je nooit vergeet: met zijn karakteristieke stem, expressieve blik en onmiskenbare aura van gevaarlijke loyaliteit bracht hij één van de meest memorabele figuren uit de moderne tv-geschiedenis tot stand. Zijn rol als de trouwe, maar uiteindelijk tragisch verdwaalde vriend van Tony Soprano (gespeeld door James Gandolfini) vormde een hartstochtelijk en emotioneel kardinaalpunt in de HBO-hit die van 1999 tot 2007 de Italiaans-Amerikaanse maffiawereld in New Jersey in de spiegel hield.
Maar The Sopranos was slechts het hoogtepunt van een indrukwekkende carrière. Pastore verscheen ook in klassiekers als Goodfellas en Carlito’s Way, en telde in totaal meer dan 180 rollen in films en series op zijn naam. En ja – voor de Nederlandse kijkers onder ons: hij had zelfs een klein, maar herkenbaar rolletje in Flodder in Amerika!.
Een ware karakteracteur, tot het einde toe.
Eline (37) en haar jarenlange strijd met koopverslaving: “Mijn geld moest op”
Drie kledingkasten die bijna barsten, bakken vol kleren die nooit gedragen worden — en toch bleef ze blijven bestellen. Eline van de Wege (37) uit Den Bosch ontwikkelde al op haar veertiende een sterke koopverslaving. “Omdat ik me thuis nooit echt veilig of fijn voelde, zocht ik naar iets wat me weer goed liet voelen.” En dat ‘iets’ was kopen — vooral kleding.
Op haar dieptepunt stonden er twintigduizend euro aan schulden op haar naam. En het begon zo klein: elke keer als ze geld kreeg, had ze het gevoel dat het moest weg. Sparen? Geen sprake van. Het liefst ging het geld naar nieuwe kleding. “Als ik daar mijn geld aan kon uitgeven, voelde ik me even weer oké.”
Haar jeugd was niet eenvoudig. In een gezin waar ze zich vaak onveilig voelde, werd het kopen van spullen een soort vlucht. En het ging niet alleen om kleding: haar relatie met eten speelde ook mee. “Zolang mijn gewicht fluctueerde, had ik altijd een excuus om nieuwe kleren te kopen.”
Met de jaren werd het steeds heftiger. “Op een gegeven moment zwom ik echt in de kleding. Drie kledingkasten, plus bakken — gesorteerd op maat. Wie heeft dat nou écht nodig?” vroeg ze zich later af. Ze begon steeds vaker achteraf te betalen: Klarna, een kredietrekening bij de Rabobank, meerdere creditcards, incassobureaus — overal stonden schulden.
En het gekste? Het leek wel alsof het systeem haar aanmoedigde. “Hoe meer ik betaalde, hoe ruimer mijn krediet werd voor achteraf betalen. Ik werd er eigenlijk voor beloond.”
Haar sociale leven begon eraan te gaan: als het haar beurt was om een rondje te kopen tijdens een avondje uit met vriendinnen, dook ze de wc in om snel te checken of ze nog iets kon storneren. Thuis bleven de pakketjes binnenstromen — maar op een gegeven moment vond haar partner het ook wel genoeg. Eline schaamde zich zo erg dat ze de pakketjes stiekem elders liet bezorgen. “Je wilt niet dat het opvalt bij anderen.”
Toen ze de huur niet meer kon betalen en dacht: “Als ik zo doorga, raak ik dakloos”, wist ze dat het tijd was voor verandering. “Ik heb toen — met het schaamrood op mijn kaken — bij mijn moeder aangeklopt en gezegd: ‘Mama, ik zit echt in de shit.’ Maar ik wilde geen geld lenen.”
Met veel steun van moeder en zus, schuldhulpverlening én therapie kwam ze langzaam maar zeker boven water. “Na drie jaar had ik die twintigduizend euro schuld afgelost. Maar het was écht een lange weg voordat ik mezelf weer kon vertrouwen met geld.”
Zelfs het blokkeren van haar Klarna-account was een hele opgave. “Eerst zeiden ze: ‘Dan houd je toch gewoon op met kopen?’ Maar na veel bellen en mailen is het tot op de dag van vandaag geblokkeerd.”
Inmiddels beheert Eline al vier jaar haar eigen financiën — en daar is ze écht trots op. Haar boodschap aan iedereen die in een vergelijkbare situatie zit? Praat erover. “Ook al denk je: ‘dit lukt me deze maand nog wel.’ Ik weet hoe schamel je je voelt, maar op een gegeven moment kun je het niet meer alleen oplossen. Kopen is zo makkelijk geworden — dit kan iedereen overkomen.”
Is dat plaatje AI? Vanaf vandaag verplicht om het te laten weten
Langzaam maar zeker wordt het AI-regelgeven in Europa steeds concreter — en vandaag is er weer een belangrijke stap genomen. Een eerste deel van de Europese AI Act is officieel van kracht, en het doel is duidelijk: je moet voortaan weten wanneer je met AI te maken hebt. Geen geheimzinnigheid meer, geen verwarring — gewoon eerlijk opschrijven: “Dit is gemaakt door een computer”.
Wat moet er nu precies worden gelabeld?
Denk aan die foto’s die je op Instagram of LinkedIn tegenkomt: reclamebeelden, productfoto’s of zelfs portretten van ‘mensen’ die nooit echt bestaan hebben. Vanaf vandaag moeten die duidelijk aangeven dat ze AI-gegenereerd zijn — óók als ze er bijna écht uitzien. Hetzelfde geldt voor AI-chatbots bij klantenservice: ze mogen niet doen alsof ze een mens zijn. Als je met zo’n assistent praat, moet dat meteen duidelijk zijn.
Maar let op: waar het label moet staan, hangt af van de context.
– Bij films, series of andere fictie? Dan volstaat een korte vermelding in de aftiteling.
– Bij reclame, nieuwsberichten of informatie met publiek belang? Dan moet het label in beeld of direct zichtbaar zijn — of de inhoud moet daarna nog door een mens worden nagekeken. Dat laatste is specifiek bedoeld om nepnieuws de kop in te drukken én om content farms (websites die massaal slechte AI-artikelen pompen) een stokje te steken.
En wat gebeurt er als bedrijven zich niet aan de regels houden?
Dan kan het flink gaan prikkelen op de rekening: boetes lopen op tot in de miljoenen. Maar let op — deze regels gelden alleen voor bedrijven. Als jij persoonlijk een AI-gegenereerde meme of grapje op Twitter zet, dan ben je hier niet mee gebonden. De wet richt zich op organisaties, niet op individuele gebruikers.
Wat komt er later nog?
Deze nieuwe regels zijn pas het begin. De Europese AI-wet bevat ook veel strengere eisen voor zogeheten hoog-risico-toepassingen: denk aan AI die wordt ingezet bij sollicitaties, in de gezondheidszorg of bij politieonderzoeken. Maar die delen zijn nog niet van kracht — die gaan pas op zijn vroegst in december volgend jaar in.
En overigens: eind vorig jaar zijn de regels nog eens aangepast door de Europese Commissie. Volgens hen is het een vereenvoudiging, nodig om Europa beter te laten meedraaien in de wereldwijde AI-race. Tegenstanders zien het anders: zij beweren dat de regels juist zijn afgezwakt onder druk van grote techbedrijven.
Vier gewonden bij zware botsing in Eerde – straatrace mogelijk oorzaak
Op foto’s is te zien dat de auto uiteindelijk tot stilstand kwam tussen de bomen langs de weg. Volgens de politie raakten twee inzittenden zwaargewond, waaronder de vrouwelijke bestuurder. Alle vier de mensen in de auto zijn naar het ziekenhuis gebracht — één van hen moest zelfs onder grote inspanning uit het voertuig bevrijd worden.
Er was een flinke hulpactie op gang: traumahelikopter, brandweer én meerdere ambulances waren massaal aanwezig. Hoe het ongeluk precies kon gebeuren, is nog niet duidelijk. Wel weten we dat de auto eerst de weghelft in tegengestelde richting overstak, daarna in de berm belandde, vervolgens beide weghelften weer overschreed en uiteindelijk aan de rechterkant van de weg tot stilstand kwam.
Volgens omwonenden die met RTL Nieuws spraken, zou er mogelijk een straatrace aan voorafgegaan hebben. Zij zeggen remgeluiden te hebben gehoord vlak voor de klap. Na het ongeluk werd ook een andere auto aangetroffen aan de kant van de weg — die zou eveneens betrokken zijn geweest bij de race. Die auto is door de politie meegevoerd voor nader onderzoek. Een woordvoerder bevestigt aan RTL Nieuws dat de politie serieus overweegt dat het gecrashte voertuig inderdaad aan een straatrace deelnam.
Bloot op vakantie? Voor Bas en Anne is dat gewoon… normaal
Veel mensen van hun leeftijd kijken er raar mee, of hebben meteen een heel bepaald beeld bij – alsof naakt zijn iets excentrieks of zelfs ongemakkelijks is. Maar voor Bas (37) en Anne (29) is het precies het tegenovergestelde: bloot op vakantie is de normaalste zaak van de wereld. Op naturistenterrein De Posthoek in Rucphen behoren ze dan ook tot de jongste gasten. En ja, dat valt op. Want ze merken zelf ook dat naturisme onder jongeren steeds minder bekend – en daardoor ook minder vanzelfsprekend – lijkt te worden.
Onder de bomen, met hun labrador op sleeptouw, hebben ze een heerlijk rustig plekje gevonden. Het stel uit Zeeland verblijft al anderhalve week op De Posthoek – een terrein van de naturistenvereniging Zon en Leven. Voor Anne was bloot zijn nooit iets bijzonders: haar moeder nam haar vroeger al mee naar de sauna. Samen met Bas ontdekten ze later, tijdens een kampeervakantie op een naturistenterrein, wat naturisme écht inhoudt.
“Veel mensen van onze leeftijd vinden het raar of hebben er meteen een bepaald beeld bij. Terwijl het juist gaat om hoe bevrijd je jezelf voelt. Het is fijn om jezelf letterlijk én figuurlijk bloot te kunnen geven. Ik denk dat jongeren er gewoon te weinig vanaf weten”, zegt Bas.
Dat beeld herkent ook Wilma Machielse, landelijk secretaris van Zon en Leven. Volgens haar is de kijk op bloot de afgelopen decennia flink veranderd.
“Het hoort nu eenmaal bij deze tijd dat met name de jongere generatie preutser is geworden. Vroeger was het heel gewoon dat vrouwen topless in de zon lagen. Nu worden ze zelfs bekeurd. Kijk maar eens naar wat er is gebeurd bij de Galderse Meren – echt bizar.”
Maar De Posthoek laat volgens haar precies zien wat naturisme écht betekent:
“Het is veel meer dan alleen maar naakt rondlopen. Iedereen is hier gelijk. Je kleren zeggen een heleboel – hier zeggen kleren helemaal niks. Je wordt geaccepteerd zoals je bent, met het lichaam dat je hebt. Mensen voelen zich hier vrij om zichzelf te zijn.”
En dan is er nog het één zijn met de natuur: groenwerkdagen, gezamenlijk meedoen, geen papiertjes op de grond – het is allemaal onderdeel van de sfeer.
Ton (84) en Annie (81) uit Zuid-Holland kennen die sfeer al jaren. Ze komen jaar na jaar terug naar De Posthoek.
“Het voelt voor mij als thuiskomen”, zegt Ton. “Iedereen is begaan met elkaar en we helpen elkaar. Maar het is wel erg vergrijsd. Nieuwe aanwas is belangrijk voor het voortbestaan.”
Zon en Leven beheert meerdere naturistenterreinen in Nederland, waaronder De Posthoek. De vereniging telt 3300 leden – het aantal blijft redelijk stabiel, maar de gemiddelde leeftijd stijgt wel. Daarom probeert de vereniging bewust nieuwe generaties te bereiken.
“Gelukkig hebben we ook leden tussen de dertig en veertig. Dat zijn voornamelijk jonge ouders met kinderen. Om generatiegenoten te enthousiasmeren, hebben we speeltoestellen geplaatst en worden er speciale activiteiten voor kinderen georganiseerd”, vertelt Wilma.
Op sommige locaties zijn de regels zelfs versoepeld voor jongeren tot en met achttien jaar: zij hoeven niet verplicht bloot te zijn.
“Pubers hebben moeite met bloot zijn en dat moet je respecteren. Je ziet dat de stap om de kleding uit te trekken makkelijker wordt gezet wanneer het niet wordt opgelegd.”
Anne begrijpt die terughoudendheid helemaal.
“Iedereen kan zomaar een foto maken en plaatsen op het internet. Hier is dat absoluut verboden.”
Voor Bas en Anne blijft De Posthoek een plek waar ze graag terugkomen.
“Ik kan hier gewoon mijn laptop buiten achterlaten zonder mij zorgen te hoeven maken. Hier is veel respect en je voelt je veilig. Dat vind je niet overal. Het enige wat ik weleens mis, zijn gespreksonderwerpen met leeftijdsgenoten.”
Wilma herinnert zich een mooie zin van een bezoeker van ‘buitenaf’, die het gevoel op het terrein treffend omschreef:
“Was de wereld maar overal zo mooi als op De Posthoek.”
Zeker vier doden in Gaza bij Israëlische luchtaanvallen
Gisteren zijn tijdens Israëlische luchtaanvallen op de Gazastrook minstens vier Palestijnen omgekomen, zo melden Palestijnse gezondheidsautoriteiten — een bericht dat Reuters heeft overgenomen. De aanvallen vonden plaats in Gaza-Stad én in Deir al-Balah, terwijl er officieel al sinds oktober een staakt-het-vuren van kracht zou moeten zijn.
In Deir al-Balah raakte een appartement onder vuur: daar kwamen een man en zijn vrouw om het leven, en vier anderen raakten gewond. In Gaza-Stad viel bij een andere luchtaanval op een appartement ook slachtoffer: twee mensen stierven, waaronder een kind, volgens lokale hulpverleners.
Het Israëlische leger bevestigde gisteren dat het meerdere wapenopslagplaatsen van Hamas had aangevallen. Volgens hen bevond één van die locaties zich vlak naast een ziekenhuis — en zou Hamas die plek bewust gebruiken als schuilplaats. Dat gebeurde maar twee dagen nadat de Amerikaanse president aankondigde dat Hamas en andere gewapende groepen in Gaza ‘zouden gaan neerleggen’. Hij sprak over een “historische overeenkomst” van de door hem opgerichte Board of Peace (Vredesraad), die toezicht zou moeten houden op de wapenstilstand. Maar hoe concreet dat akkoord echt is, blijft onduidelijk. De president noemde niet met wie de afspraak precies is gemaakt — en Hamas heeft herhaaldelijk gezegd dat het pas wil ontwapenen als Israël stopt met aanvallen én zijn troepen uit de Gazastrook terugtrekt.
Een Israëlische functionaris liet tegenover Reuters weten dat de troepen pas zullen terugtrekken zodra Hamas daadwerkelijk begint met ontwapening. Premier Netanyahu heeft tot nu toe geen publieke reactie gegeven op het Amerikaanse initiatief.
Buitenland
Deel artikel:
