KNVB zegt nee tegen FIFA’s plannen om voetbal nog verder te vercommercialiseren
De KNVB heeft duidelijk gemaakt dat het geen steun geeft aan de nieuwe, controversiële plannen van de FIFA om het internationale voetbal verder te vercommercialiseren. Volgens de Nederlandse voetbalbond staat “het belang van de sport altijd zwaarder dan de commerciële belangen”. En dat is geen lege woordvoering: alle nationale bonden hebben afgesproken om niet mee te doen aan FIFA-competities zolang dit voorstel op tafel blijft.
De KNVB benadrukt dat het internationale voetbal niet alleen bestaat voor de FIFA of grote sponsors — het is ook en vooral voor de clubs, de competities, de spelers én de supporters, zowel in het betaald als het amateurvoetbal.
Bondsvoorzitter Frank Paauw en secretaris-generaal Gijs de Jong namen donderdag deel aan een spoedoverleg van de UEFA over deze kwestie. Het overleg vond digitaal plaats — en was duidelijk gericht op een gezamenlijke, sterke reactie van Europa tegen de FIFA-plannen.
Springruiter Van der Vleuten zet welzijn van zijn legendarische paard boven WK
De afgelopen jaren was Maikel van der Vleuten bijna onlosmakelijk verbonden met zijn sterrenpaard Beauville Z — een combinatie die op de grootste toernooien steeds weer voor glansprestaties zorgde. Maar over drie weken, tijdens de wereldkampioenschappen in Aken, zal hij er niet bij zijn. Niet vanwege blessures of onduidelijkheid over de selectie, maar uit puur respect voor zijn 16-jarige hengst.
Van der Vleuten kiest bewust voor het welzijn van Beauville Z. “Hij kan nog steeds topklaar zijn op het allerhoogste niveau”, zegt hij, “maar ik volg mijn gevoel — en dat zegt me dat een volledig WK met alle druk, reizen en herhaalde kwalificatierondes gewoon te veel is voor hem.”
De 38-jarige springruiter is al tien jaar lang één van Nederland’s meest consistente toppaarden. In 2012 haalde hij met Verdi TN teamzilver op de Olympische Spelen in Londen; in 2014 werd het teamgoud op het WK in Frankrijk. Toen kwam Beauville Z — de bruine kracht die hem in Tokio én Parijs tweemaal individueel brons opleverde. Maar nu voelt het anders. “Op het EK in 2025 merkte ik het: iets meer moeite met de hoogte, een beetje minder fris fysiek. Het voelde niet meer zoals in Parijs het jaar daarvoor.”
“Ik wil hem niet overvragen. Hij geeft aan dat het niet meer van harte gaat. En dat is ook topsport: het op tijd voelen, en daarmee ook makkelijker accepteren dat een WK dit keer niet doorgaat.”
Wie vertegenwoordigt Nederland in Aken?
Zonder Van der Vleuten én Beauville Z is het Nederlandse springteam kleiner dan gewoonlijk — en ook zonder Kim Emmen (Imagine) en Sanne Thijsen (Cupcake Z), die beide niet mee mogen. De hoop ligt nu op Willem Greve (Grandorado TN N.O.P.) en Harrie Smolders (Mr. Tac), de ervaren kopstukken van het team. Daarnaast maken debutanten Bas Moerings (Ipsthar) en Michael Greeve (Denver) hun mondiale debuut. Mathijs van Asten (Cassina Dior) reist als reserve mee.
Wat na het WK? Een nieuwe generatie in de maak
Van der Vleuten had eigenlijk al een opvolger klaarstaan: O’Bailey van het Brouwershof, waarmee hij in 2023 Nederlands kampioen werd. Maar de hengst overleed deze winter — een harde slag. Nu richt de ruiter zich op jongere, talentvolle paarden. “Ze moeten routine opdoen. Die fase kun je niet versnellen — denk aan het eerste keer binnenlopen in een vol stadion. Dat moet een paard gewoon leren.”
Geen WK dus dit jaar — maar de blik is al gericht op volgend jaar (EK) en verder naar 2028 en de Olympische Spelen in Los Angeles. “Ik heb het gevoel dat ik daar ga zijn. Maar paarden zijn levende wezens — er kan altijd iets gebeuren. Als alles blijft crescendo gaan, dan heb ik daar een goed gevoel bij.”
Van Aert pakt opnieuw de overwinning – maar dit keer pas na de finish
Wout van Aert heeft niet alleen de eerste etappe van de Ronde van Denemarken gewonnen — hij pakte ook de tweede, en dat op een bijzonder spannende manier. Na een hectische eindsprint leek het even alsof Australiër Jensen Plowright de rit had gewonnen. De jubel was groot, de camera’s draaiden, en de commentator had het al uitgeschreeuwd… totdat twintig minuten later de jury plotseling terugkwam op haar beslissing.
En ja hoor: na grondig bestuderen van de fotofinish bleek Van Aert nét vóór Plowright over de streep te zijn gekomen. Geen seconde te laat, geen millimeter te veel — gewoon pure, knappe wielrennersinstinct in de slotmeters.
Voor de 31-jarige Belg is dit zijn tweede opeenvolgende ritzege in Denemarken. Een mooie rentree, gezien hij eerder dit seizoen moest afzien van de Tour de France door een bacteriële infectie. Gisteren al snelste in de openingsrit — vandaag dus meteen de leiderstrui veiliggesteld én een tweede overwinning in de wacht gehaald.
En er was nog een bijzondere aanwezigheid aan de start in Glyngore: Jonas Vingegaard. De Deense ster van Visma-Lease a Bike woont daar zelf, en liet zich hier voor het eerst weer openbaar zien sinds zijn opgave in de Tour. “Het gaat redelijk goed, ik kan mijn arm alweer gebruiken. Niet perfect, maar wel in de goede richting”, vertelde hij met een rustige glimlach.
De wind speelde de hele dag een grote rol — het peloton viel regelmatig uiteen in waaiers, vooral in de vlakke, open stukken. Pas in de aanloop naar de finish kwam alles langzaam weer bij elkaar. En dan die eindstrijd: Plowright dacht hij had het gedaan, maar de foto’s vertelden een andere waarheid.
In het algemeen klassement staat Van Aert nu met een voorsprong van veertien seconden bovenaan — voorlopig voorbij Sloveen Lukas Kubis.
Na een zwaar jaar: Vos zet alles op één kaart voor de gele trui in de Tour
Door het overlijden van haar vader Henk – haar grootste fan – kende Marianne Vos een persoonlijk heel zware periode. Op het sportieve vlak zat het ook niet mee: bij een val in de Vuelta Feminina in mei brak ze haar sleutelbeen. Nu, een paar dagen voor de start van de Tour de France Femmes, voelt de 39-jarige renster uit Babyloniënbroek zich goed en wil ze volledig toeslaan. En ja: geel is het hoofddoel.
Het verlies van haar vader kwam hard aan. “Het was een zware tijd. De voorbereiding op het seizoen verliep anders en moeizamer dan normaal”, vertelt ze donderdag. “Ik ben het team dankbaar voor de ruimte die ik kreeg om bij mijn familie te zijn – en voor het vertrouwen. Het werk wat ik kon doen, heb ik gedaan.” Omdat haar vader ziek was, liet ze Milaan-Sanremo links liggen; na zijn overlijden ook de Ronde van Vlaanderen. Parijs-Roubaix deed ze wel – en eindigde daar op een mooie tweede plek. Een maand later volgde de val in de openingsrit van de Vuelta Feminina… en daarmee de breuk.
Maar nu is het weer tijd voor de grote doelen. “Lang heb ik niet over de Tour nagedacht, want deze ronde bestond (tot 2022) gewoon nog niet voor vrouwen. Ik ben blij hoe snel hij is gegroeid en hoe groot hij nu is.” Ze won al drie etappes in de Tour en droeg meer dan een week lang de gele trui. Dit jaar gaat ze er met Visma – Lease a Bike volledig op af. “De laatste voorbereidingen zijn goed gegaan, we zitten in de juiste vibe. We gaan Pauline Ferrand-Prévot zo goed mogelijk ondersteunen om de gele trui te behouden – dat is ons hoofddoel. En als er daarnaast een kans is op een etappewinst? Dan pakken we die ook graag.”
Als meest ervaren renster in de ploeg is ze een rolmodel voor veel jongere collega’s. En hoewel ze 39 is, voelt ze zich professioneel nauwelijks veranderd. “De Tour is een nieuwe race waar ik me, net als altijd, zo goed mogelijk op voorbereid. Het team heeft hoge ambities – daar werk ik hard voor.”
Een extra uitdaging? De hitte. Maar daar maakt ze zich geen zorgen over. “In onze ploeg wordt serieus mee omgegaan. We hebben bijvoorbeeld al in de hitte getraind. De ene renster gaat er makkelijker mee om dan de andere, maar als prof moet je je kunnen aanpassen.”
EK-debuutant Manou geniet op de duikplank: ‘Pijn? Ach, hoort bij de sport’
Toen haar oudere broer besloot om schoonspringen te gaan doen, werd de nog piepjonge Manou Meulebeek (20) uit Uden ‘verplicht mee’ naar trainingen en wedstrijden. Een paar jaar later mocht ze zelf kiezen welke sport ze wilde gaan doen — en zonder lang te hoeven nadenken koos ze ook voor de duikplank. Vijftien jaar later staat ze op het punt om haar grote internationale debuut te maken op het Europees kampioenschap: “Ik heb hier zo hard voor gewerkt, ik mag trots op mezelf zijn.”
Ze begon op zesjarige leeftijd met springen — eerst vanaf de kant van het zwembad, daarna stapje voor stapje hoger: staand van de 1-meterplank, dan de 3-meter, en uiteindelijk haar eerste salto. “Het was vooral gewoon heel leuk. Fijn dat ik altijd met mijn broer mee kon naar de training, en ik had een supergezellige groep.”
Angst op de plank? Die kent ze niet. “De adrenaline is juist fijn — daar geniet ik van. En ja, soms doet het behoorlijk pijn als een sprong mislukt. Dat heb ik al meerdere keren meegemaakt. Vaak zwem ik er dan even een klein stukje bij, en dan is het weer goed. Ach, pijn hoort nou eenmaal bij de sport.” De toren van 10 meter is niet haar ding: “Daar sta je stil en komt alles uit je benen. Ik vind het juist fijn om te veren van de plank.”
Bij PSV Schoonspringen werd ze al vroeg gezien als een groot talent. Op zeventienjarige leeftijd plaatste ze zich voor TeamNL. Om haar niveau verder te tillen, besloot ze twee jaar geleden naar Amerika te vertrekken. Nu combineert ze bij The University of Texas Rio Grande Valley topsport met een studie toerisme. “In Nederland is het lastig om veel wedstrijden te springen. In Amerika had ik al snel een stuk of acht onder de knie. Daar leerde ik echt om met wedstrijdspanning om te gaan.” En meer dan alleen sportief is er veranderd: “In Nederland was ik het verlegen meisje. Nu ben ik veel zelfstandiger én socialer.”
In haar eerste jaar op de universiteit werd ze uitgeroepen tot Diver of the Year én Rookie of the Year. Vorig jaar was ze opnieuw de beste duikster van de universiteit. “Mijn niveau is flink omhoog gegaan. Ik heb persoonlijke records gesprongen — en ook records voor de universiteit gebroken.”
Bijna elke dag traint ze twee keer. Ook nu ze tijdelijk weer in Nederland is, fietst ze regelmatig van Uden naar het zwembad in Eindhoven. “In deze sport ben ik nooit uitgeleerd. Ik blijf werken aan de perfectie van mijn sprongen — zowel op de 1- als op de 3-meterplank. Een groot toernooi op de 3-meter is een volgend doel.”
Als bijbaantje werkt ze in een fastfoodrestaurant in Uden. Vanaf vrijdag maakt ze in Parijs haar EK-debuut op de 1-meterplank. “Ik doe al vijftien jaar aan schoonspringen en heb er keihard voor gewerkt. Dit EK voelt als een beloning — ik ga er volop van genieten. Maar het is zeker geen eindstation. Ik heb natuurlijk sportieve dromen, maar blijf nuchter: ik kijk steeds wat de beste stap is voor míjn lichaam.”
Ook Else Guurtje Praasterink uit Eindhoven is bij het EK van de partij — zij springt vanaf de 10-meter toren.
UEFA zegt: “Geen WK meer onder deze voorwaarden!”
De UEFA heeft een harde boodschap afgegeven aan de FIFA: zolang de plannen van FIFA-voorzitter Gianni Infantino over het WK op tafel liggen, trekt Europa zich terug. Tijdens een spoedoverleg van alle 55 lidbonden is besloten dat nationale ploegen die onder de UEFA vallen voorlopig niet meer zullen deelnemen aan het WK of andere FIFA-toernooien. Dat staat zwart op wit in de officiële verklaring van de Europese voetbalbond.
De reden? De FIFA wil een nieuw bedrijf oprichten dat alle commerciële rechten rond de wereldkampioenschappen gaat beheren — en daarbij aandelen verkopen aan particuliere investeerders. Kortom: het WK zou gedeeltelijk in handen komen van bedrijven buiten het voetbal, in plaats van volledig onder controle te blijven van de wereldvoetbalbond.
De UEFA noemt het voorstel “onacceptabel” en verwerpt het unaniem en ondubbelzinnig. En dat betekent concreet: geen enkel Europees nationaal elftal speelt mee zolang deze plannen nog actief zijn. De boycot blijft van kracht totdat het voorstel volledig wordt ingetrokken én er bindende toezeggingen komen dat de FIFA haar bestuur én toernooien nooit meer zal openstellen voor particulier eigendom.
“Laat er bij niemand enige twijfel over bestaan: de UEFA en haar nationale bonden zullen zich met absolute vastberadenheid tegen deze plannen verzetten”, klinkt het scherp in de verklaring. En dan volgt de kernboodschap, simpel maar krachtig: “Sommige dingen zijn simpelweg te belangrijk om te verkopen.”
En wat is zo belangrijk? Volgens de UEFA is het WK van de FIFA niet iets wat je in de winkel kunt leggen. Het behoort aan het voetbal zelf — en zolang Europa een stem heeft, blijft het ook van het voetbal, niet van investeerders.
