Amsterdam zet betonblokken neer rond het Javaplein voor de Pride-viering in Oost
De gemeente Amsterdam heeft betonblokken geplaatst rondom het Javaplein in stadsdeel Oost — en dat is allemaal in de aanloop naar een grote Pride-feestdag. Vanaf 15.00 uur wordt er daar gevierd wat diversiteit echt betekent: met muziek, leuke marktkraampjes, smakelijke eettentjes én live-optredens.
Burgemeester Femke Halsema kondigde zondag aan dat er tijdens de Pride-vieringen in de stad waar nodig extra veiligheidsmaatregelen worden genomen. Dat zei ze nadat er zaterdag een aanslag plaatsvond op de Pride in Berlijn: een bestelbusje reed daar in op bezoekers, waardoor één vrouw om het leven kwam en 31 mensen gewond raakten.
Een woordvoerder van Halsema wil tegenover ANP geen direct verband leggen tussen die aanslag en de betonblokken in Amsterdam. “Er wordt gewoon gedaan wat de burgemeester heeft aangekondigd: waar nodig zijn er extra maatregelen. We doen op elk moment een veiligheidsanalyse.”
Sinds zaterdag is WorldPride in Amsterdam — een internationaal lhbti-evenement dat eens per twee jaar in een andere wereldstad plaatsvindt. Dit jaar is het voor het eerst in Nederland, en dus ook in de hoofdstad. De viering loopt deels gelijk met de jaarlijkse Pride Amsterdam, die al sinds 8 juli op volle kracht bezig is.
Het meest bekende onderdeel is natuurlijk de Canal Parade — komende zaterdag. Die botenparade begint om 12.00 uur en trekt jaarlijks honderdduizenden kijkers. Over eventuele extra veiligheidsmaatregelen rondom de parade wil de woordvoerder van Halsema zich niet uitlaten. Volgens de gemeente worden er zowel zichtbare als onzichtbare maatregelen genomen — maar meer details daarover blijven onder de pet.
🍻 Alcoholvrij bier breekt een belangrijke barrière: voor het eerst boven de 10-procentgrens!
In het eerste halfjaar van 2026 is de verkoop van gewoon (alcoholhoudend) bier flink inzakkend: naar 4,6 miljoen hectoliter. Dat melden de Nederlandse Brouwers — de branchevereniging die vijftien grote brouwerijen vertegenwoordigt, waaronder Heineken, Grolsch, AB InBev en Royal Swinkels. Volgens hen zit de hele biersector onder druk. En dat heeft gevolgen: zo zouden ruim 70.000 banen in brouwerijen, horeca, logistiek, supermarkten en zelfs de landbouw op het spel staan.
Maar terwijl het ‘gewone’ bier achteruitgaat, stijgt alcoholvrij bier juist hard op! In de afgelopen zes maanden werd er 537.000 hectoliter alcoholvrij bier verkocht — dat is 7,7 procent meer dan in dezelfde periode van 2025, en maar liefst 22 procent meer dan in 2024. En daar komt het bij: het marktaandeel van alcoholvrij bier is voor het eerst ooit boven de 10-procentgrens uitgekomen: precies 10,4 procent. Een klein, maar symbolisch belangrijk moment voor de bierwereld.
⚠️ Accijnsverhoging in zicht — en de brouwers zijn niet blij
Er komt echter een extra wolkje boven de bierkroeg hangen: per 1 januari 2027 wil het kabinet de accijns op bier jaarlijks laten meestijgen met de inflatie. Dat betekent: duurdere biertjes. De brouwers vrezen dat consumenten daardoor steeds vaker over de grens gaan om goedkoper te kopen — vooral in Duitsland, waar bier en wijn niet onder de geplande accijnsverhogingen vallen.
Hans Noorman van CRAFT, de vereniging van onafhankelijke brouwerijen, waarschuwt al: “Daardoor zijn er al horeca- en retailbedrijven in grensgebieden dichtgegaan — of ze dreigen dat te doen.” Ook Koninklijke Horeca Nederland (KHN) pleit voor uitstel van de verhoging. Directeur Udo Delfgou benadrukt: “Als we de accijnsverhoging nu doortrekken, schaden we juist de economie — terwijl de biersector juist een sterke groeimotor zou kunnen zijn.”
En ja: de horeca zit al onder enorme druk. Van alle sectoren in Nederland gaat relatief gezien het meeste faillissement plaats in de horeca.
Onderzoek: long covid en ME/CVS beschadigen spieren — maar niet omdat patiënten te weinig bewegen
Spieren van mensen met long covid of ME/CVS (myalgische encefalomyelitis / chronisch vermoeidheidssyndroom) zijn op een fundamentele manier anders dan die van gezonde mensen die gewoon langdurig stilzitten of zelfs zestig dagen in bed liggen. Dat blijkt uit nieuw onderzoek van de Vrije Universiteit Amsterdam — een vervolg op eerder werk waarin al werd gevonden dat er iets bijzonders aan de hand is met de spieren van deze patiënten, wat mogelijk verklaart waarom ze zo snel uitgeput raken.
Toen dat eerste onderzoek verscheen, kregen de wetenschappers kritiek: “Misschien is het verschil gewoon het gevolg van minder beweging? Zou het niet gewoon inactiviteit zijn?” Om dat te testen, besloten ze een heel specifieke vergelijkingsgroep te nemen: gezonde vrijwilligers die zestig dagen volledig in bed lagen, zonder zich te verroeren — een extreme vorm van inactiviteit. Van hen werden kleine stukjes spierweefsel genomen en onder de microscoop bekeken.
En wat bleek? Langdurige bedrust leidt wel degelijk tot veranderingen: spieren worden kleiner, er ontstaan subtiele aanwijzingen voor insulineresistentie, en de energiefabriekjes in de cellen (de mitochondriën) tonen lichte afwijkingen. Maar: niet bijna zo sterk als bij mensen met long covid of ME/CVS.
Eén van de meest opvallende verschillen? De kleur van de spieren. Bij patiënten waren de spieren duidelijk minder rood. En dat zegt veel: rode spieren zijn rijk aan mitochondriën én goed doorbloed — ideaal voor duurprestaties en uithoudingsvermogen. Witte spieren daarentegen zijn sneller moe. Volgens hoofdonderzoeker Rob Wüst komt die kleurverschuiving vooral door twee dingen:
🔹 Minder functionele mitochondriën (die van nature rood zijn),
🔹 En een slechtere doorbloeding — waardoor zuurstof en brandstof moeilijker bij de spiercellen komen.
Interessant: zelfs topsporters die long covid kregen, vertoonden dezelfde spierafwijkingen. “Dat is het beste bewijs dat dit niet alleen over inactiviteit gaat”, zegt Wüst. Het wijst erop dat er tijdens of na de infectie (of bij ME/CVS misschien al eerder) iets structureels gebeurt in de spierweefsels — maar waarom, dat weten we nog niet. Is het een auto-immuunproces? Zit er een onopgemerkte ontsteking in het zenuwstelsel die de spieren ‘uitschakelt’? Dat moet nog onderzocht worden.
Wel is duidelijk: langdurige inactiviteit is op zich al schadelijk — dus bewegen blijft belangrijk. Maar voor mensen met long covid of ME/CVS is het geen simpele kwestie van ‘meer bewegen om beter te worden’. Veel patiënten lijden aan post-exertionele malaise (PEM): een vertraagde, hevige reactie op zelfs minimale inspanning — denk aan het inruimen van de vaatwasser of het kijken naar één aflevering tv. Die reactie kan dagen of weken duren, en leidt regelmatig tot een ernstige achteruitgang: sommige mensen kunnen daarna zelfs niet meer lopen.
In Nederland leven naar schatting 400.000 tot 450.000 mensen met langdurige gevolgen van een coronabesmetting. Van hen zijn 90.000 tot 100.000 zwaar beperkt in hun dagelijks functioneren. Ruim 12.000 zijn (deels) arbeidsongeschikt verklaard. En hoewel er hoopvolle signalen zijn — zoals bestaande medicijnen die bij sommige patiënten bepaalde klachten verminderen — is er nog steeds géén genezende behandeling voor long covid, ME/CVS of vergelijkbare chronische post-infectieuze aandoeningen. En terwijl onderzoek dringend nodig is, wil het kabinet dat vooralsnog niet financieren.
Deze Nederlandse bedrijven krijgen Trumps importheffingen terug — en dat is een flinke financiële meevaller
Nederlandse exporteurs naar de VS krijgen geld terug: een groot deel van de importheffingen die Donald Trump in april 2025 introduceerde, is onwettig verklaard — en dus moeten ze worden terugbetaald. Dat betekent een aangename verrassing op de bankrekening voor een aantal bekende Nederlandse multinationals.
Philips: 186 miljoen euro terug — gisteren bekendgemaakt
Philips maakte gisteren bekend dat het 186 miljoen euro terugkrijgt van de Amerikaanse overheid. Dat stond in de resultaten van het tweede kwartaal. Een fors bedrag, en zeker geen kleinigheid in tijden van wereldwijde handelsonzekerheid.
Bugaboo: ‘Een half procent van onze Amerikaanse omzet’
Ook de kinderwagenfabrikant Bugaboo ziet een financiële meevaller aankomen — al staat het geld nog niet op de rekening. CEO Adriaan Thierry vertelde aan het Financieele Dagblad dat het gaat om iets meer dan een half procent van de Amerikaanse omzet. Hoewel hij geen exact bedrag noemt, geeft hij wel toe dat hij op meer had gehoopt: het bedrijf betaalde meerdere heffingen, maar krijgt alleen geld terug voor één ervan.
AkzoNobel: Terugbetaling onderweg — maar geen cijfers
Verffabrikant AkzoNobel bevestigt ook dat het geld terugkomt, maar houdt de hoogte van de terugbetaling onder zijn pet. Geen cijfers, wel een duidelijke boodschap: het geld is onderweg.
De eerste uitbetalingen begonnen in mei — “enigszins laat”
De eerste terugbetalingen zijn pas in mei gestart. Volgens ondernemingsvereniging Evofenedex was dat “enigszins laat”. Voor veel bedrijven was het een opluchting — zij wachtten al maanden op deze uitkeringen. Maar voor sommige grote namen is het wachten nog steeds niet voorbij.
Wie wacht er nog?
Heineken, lichtbedrijf Signify, Kendrion (specialist in elektromagnetische systemen) en Unilever hebben nog geen reactie ontvangen over hun aanvragen. Ook hier is onbekend hoeveel geld er precies op het spel staat.
Waarom moeten die heffingen eigenlijk terug?
Trump voerde op 2 april 2025 wereldwijde handelsheffingen in — maar het Amerikaanse Hooggerechtshof verklaarde ze in februari ongeldig. De juridische basis ontbrak simpelweg. Bedrijven die al hadden betaald, konden het geld daarom terugeisen. In totaal moet de VS zo’n 166 miljard dollar (ongeveer 145 miljard euro) terugbetalen.
Niet zomaar geld op de rekening: het is best ingewikkeld
Volgens Evofenedex is het proces om het geld terug te krijgen “behoorlijk complex”. Bedrijven moeten bijvoorbeeld geregistreerd staan in Amerikaanse overheidsystemen én over een Amerikaanse bankrekening beschikken — anders komt de uitkering gewoon niet binnen.
En nu dan? Nieuwe heffingen, nieuwe onzekerheid
Ter vervanging van de onwettige heffingen heeft Trump alweer nieuwe maatregelen ingevoerd. En er dreigt nog een extra heffing — gericht op landen die volgens de VS te veel producten met staatssteun produceren en tegen dumpprijzen exporteren.
Evofenedex benadrukt dat vooral de onzekerheid het lastigst is: bedrijven passen hun winstverwachtingen aan, en sommige projecten worden ineens minder aantrekkelijk. Toch is de vereniging hoopvol: “Blijft dat uit, dan kunnen we voorzichtig concluderen dat we de piek in heffingen alweer een jaar geleden hebben gehad.”
In de video hieronder leggen we uit hoe die heffingen precies werken:
Laadpaalparkeren wordt minder streng: benzine- en dieselauto’s mogen straks ook op laadplekken staan
Op een paar plekken in Noord-Brabant en Limburg verandert de regel: vanaf nu mogen auto’s met een benzine- of dieselmotor gewoon parkeren op een plek waar een laadpaal staat — zelfs als ze niet aan het laden zijn. Dat gebeurt binnen een nieuwe proef van energiebedrijf Vattenfall. Tot nu toe waren dergelijke parkeerplaatsen strikt voorbehouden aan elektrische auto’s die daadwerkelijk opladen. Tijdens deze proef geldt dat niet meer: andere bestuurders lopen geen risico op een boete als ze daar even stoppen.
Waarom deze proef eigenlijk begint
De reden? Parkeerdruk én laadinfrastructuur groeien tegelijk — en dat botst vaak. Veel wijken zitten al krap met parkeerplaatsen, terwijl het aantal elektrische auto’s snel stijgt. “Elektrische auto’s hebben laadplekken nodig, maar in veel buurten is de parkeerdruk ook hoog. Met deze proef kijken we of gedeelde laad- en parkeerplekken een goede oplossing kunnen zijn”, legt Vattenfall uit.
Daarnaast kost het nu vaak veel tijd om nieuwe laadpalen neer te zetten: gemeenten moeten eerst een verkeersbesluit nemen om een plek exclusief voor elektrische auto’s te reserveren. Als dat besluit niet meer nodig is, kan de aanleg van laadpalen mogelijk sneller gaan — en dus efficiënter.
Hoe het in de praktijk werkt
Tijdens de proef mogen alle auto’s (ook niet-ladende) gewoon op de laadplek staan. Er wordt gekeken hoe automobilisten hier mee omgaan: blijven ze lang staan? Geven ze ruimte als er iemand komt laden? En wordt de laadpaal daardoor wel voldoende gebruikt? De resultaten moeten later duidelijk maken of deze aanpak breder toegepast kan worden.
Welke gemeenten precies meedoen en wanneer de proef officieel van start gaat, is nog niet bekend.
Ook in Oisterwijk komt een vergelijkbare proef
Een soortgelijke test loopt binnenkort ook in Oisterwijk: vanaf 1 augustus 2027 worden daar op zes locaties laadpalen geïnstalleerd zonder gereserveerde parkeerplaatsen. Benzine- en dieselauto’s mogen daar dus ook gewoon parkeren — en de gemeente wil onderzoeken of de laadpalen dan nog steeds goed worden benut.
Deze truckers rijden (nog) niet over de Merwedebrug — ‘Nog niet misschien’
Sinds afgelopen weekend hangen er flitscamera’s bij de Merwedebrug op de A27. Het doel? Zorgen dat vrachtwagens zich eindelijk aan het verbod houden en niet meer over de brug rijden. Maar wat vinden de chauffeurs zelf van die nieuwe regel? We zijn langsgegaan bij verzorgingsplaats De Lucht-West langs de A2 in Bruchem, waar truckers even tot rust komen — en daar vroegen we het gewoon rechtstreeks.
“Nee, ik ben een brave chauffeur”
Kees Roks parkeert zijn koel- en vriesvrachtwagen op de rustplaats. Hij moet terug naar Breda — en ja, hij had via de A27 kunnen gaan… maar dat doet hij nu niet meer.
“Nee, ik ben niet verkeerd gereden”, lacht hij vanachter zijn stuur. “In plaats van over de Merwedebrug ga ik nu via Den Bosch. Dat kost een kwartiertje, hooguit twintig minuutjes extra.”
Zijn route heeft hij al aangepast, en veel stress ervaart hij er niet van. “We hebben niet zoveel keuze, het is gewoon zo. Voor de baas is het natuurlijk vervelender — die zit met alle extra kosten.” En over die camera’s? “Nee, ik heb ze niet genegeerd. Ik ben een brave chauffeur.”
En over de brug zelf? “Mocht-ie instorten, dan zegt iedereen: hadden ze ‘m maar afgesloten.”
“Een halfuur extra, dus… lekker aansluiten”
Een andere chauffeur, die luxe keukens vervoert, zegt ook geen keus te hebben. “Vandaag hadden we eens géén file vanuit Utrecht — maar normaal is het echt een drama.”
Omrijden kost hem naar eigen zegging zo’n halfuur extra. “We moeten in Waalwijk zijn, dus wij hadden gelukkig de keuze tussen de Merwedebrug of de A2. Nu is die keuze weg: gewoon aansluiten.”
Stiekem over de brug glippen in de hoop niet geflitst te worden? Geen optie. “Ik betaal die boete niet — en mijn baas ook niet. Dus: lekker aansluiten en wachten.”
“Ik heb tot nu toe geluk gehad”
Wendy uit Boekel rijdt pas sinds twee maanden op de vrachtwagen. De Merwedebrug stond de afgelopen week toevallig niet op haar route. “Ik heb tot nu toe geluk gehad.”
Ze werkt voor een koeriersbedrijf en bezorgt pakketten door heel Nederland. Ook zij houdt zich netjes aan de afsluiting — geen uitzonderingen.
“Nog niet misschien…”
Ritchie uit Eindhoven rijdt rond met zware stalen platen en rollen. Wanneer we hem vragen of hij toch eens over de Merwedebrug zou durven, antwoordt hij met een knikje en een glimlach:
“Nee… nog niet misschien.”
Hij heeft gehoord dat de boete 500 euro is. En dat is blijkbaar genoeg om te blijven wachten — tot op heden, althans.
