Huub Artz ineens een grote bekende na zijn Tour-deelname: “Die aandacht is echt gaaf”
Van een vrij onbekende prof naar een echte publiekslieveling. Huub Artz (24) was maandagavond bij de vijftigste editie van het criterium Daags na de Tour in Boxmeer één van de populairste renners. De coureur uit Wintelre geniet met volle teugen van alle aandacht. “Twee jaar geleden reed ik hier ook mee, maar toen werd ik toch echt anders behandeld dan nu.”
Terug in Nederland ging Huub maandagmiddag meteen op bezoek bij opa en oma, die een enorme pan pasta voor hem hadden klaargemaakt. “Ik moest wel lachen toen de deksel van de pan eraf ging. Heel lief dat ze hadden gekookt, maar ik had al drie weken lang alleen maar pasta en rijst gegeten. Een patatje met snacks was wel lekker geweest, al heb ik door de vermoeidheid niet eens zoveel trek.” Het was niet zo dat hij zijn grootouders drie weken had gemist, want ze waren tijdens de Tour ook naar Frankrijk afgereisd. En ze waren niet de enige trouwe fans van Artz. “Mijn ouders waren de hele Tour erbij, mijn broer en zijn vriendin verrasten me zondag bij de finish, mijn vriendin kwam meerdere keren langs, en ik zag ook vrienden en andere familieleden. Al die steun heeft me enorm goed gedaan, al kon ik ze door de drukte en vermoeidheid minder vaak zien dan ik had gehoopt.”
Voor de Tour de France kon Artz nog ongestoord over straat. Inmiddels, na vijf top-tien noteringen in etappes van de Tour, kennen veel sportfans hem. Maandag bij Daags na de Tour stonden fans in de rij voor een handtekening of een foto. “Ik heb de hele Tour gevolgd en Huub was echt een sensatie”, zegt Tim uit Cuijk, die trots zijn handtekening laat zien. Even later wordt hij door de speaker van het criterium als ‘Tour-revelatie’ het podium opgeroepen voor een grote menigte. Artz vindt de aandacht prima, al voelt hij de Tour nog behoorlijk in zijn benen. “Natuurlijk had ik nu liever op het strand gelegen, maar het is ook mooi om met zoveel mensen een paar rondjes te rijden. De aandacht van het publiek en de pers is prachtig, het zegt iets over hoe groot de Tour de France is. Het is ook goed om bezig te blijven, want na deze criteriums begint de voorbereiding op nieuwe koersen alweer.”
Rondebaas Pierre Hermans was erg blij met de aanwezigheid van Artz. “De fans zijn ontzettend enthousiast dat hij er is, hij heeft het zelf verdiend. Het zegt misschien wel genoeg dat ik vaker over Huub Artz word gevraagd dan over de winnaar van de bolletjestrui, Richard Carapaz.”
Tallon Griekspoor begint met een nipt verlies aan het hardcourtseizoen in Amerika
Tallon Griekspoor is het Amerikaanse hardcourtseizoen niet goed begonnen. Hij verloor in de eerste ronde van het toernooi in Washington, waar hij in 2023 nog de finale haalde. Het werd een nipte nederlaag tegen de Chileen Alejandro Tabilo: 6-7 (3), 6-4, 4-6. Griekspoor, de nummer 67 van de wereld, heeft de laatste tijd een paar teleurstellende nederlagen moeten incasseren, waaronder ook in de eerste ronde op Wimbledon. “Ik zit momenteel in de hoek waar de klappen vallen. Terug naar de tekentafel,” zei Griekspoor destijds na die verliespartij. In de tussentijd hield hij zijn wedstrijdritme op peil door Bundesliga-tennis in Duitsland te spelen. Ook deed hij mee aan een driedaags demonstratietoernooi in Rio de Janeiro, waar hij met andere tennissers onder meer een bezoek bracht aan het beroemde Maracanã-stadion.
De weken zonder ATP-toernooien hadden wel voor wat frisheid gezorgd bij Griekspoor, die tegen Tabilo een aardig niveau liet zien en uitstekend serveerde (17 aces). Het waren de details die in Washington de doorslag gaven. Ook de nummer 30 van de wereld uit Chili had zijn beste opslagen meegenomen (14 aces), waardoor het voor Griekspoor lastig was om de service van Tabilo te breken. Dat lukte de Nederlander één keer, waarmee hij meteen de tweede set won (door een dubbele fout van Tabilo). In de eerste game van de derde set verloor Griekspoor direct zijn service en liep hij daarna continu achter de feiten aan. De 30-jarige Nederlander werkte op 3-5, 0-40 nog knap drie matchpoints weg, maar Tabilo serveerde zich een game later soepel naar de overwinning.
Bonevacia (37) wil stokje nu doorgeven: ‘NK voelde als mijn laatste race’
“Dit voelde als mijn laatste race.” Liemarvin Bonevacia sprak met een brok in zijn keel na de finale van de 400 meter bij de NK atletiek. De Nederlands recordhouder liep in Hengelo naar de vijfde plaats, maar daar maalde de 37-jarige geen moment om. Na de finish snelde hij als eerste terug richting tribune om het publiek te bedanken. Eenmaal voor de camera kreeg hij het zondagmiddag zwaar. Zijn laatste race op Nederlandse bodem, plots sloeg dat gevoel in. “Ik houd heel veel van atletiek. Het heeft heel veel voor mij betekend. Maar er is ook een tijd om te stoppen.”
Bonevacia is al jaren een van de gezichten van de Nederlandse atletiek. Internationaal gelauwerd en gangmaker in succesvolle estafetteploegen. Een motivator met aanstekelijke energie en een groot hart voor Curaçao en de Nederlandse atletiek. “De emoties gingen nu niet om medailles,. Het ging om dat kleine kindje hier”, wees hij zondagmiddag op zijn hart. “Het kleine kindje dat ooit naar de Olympische Spelen zou gaan. Ik ging vier keer, en heb een olympische medaille. Ik heb al mijn doelen bereikt, maar moet nu het stokje doorgeven.”
De constatering doet hem pijn, hij vecht al langer tegen het feit dat er een keer een punt achter zijn loopbaan moet. “Ik moet er in de vakantie nog goed over nadenken, maar dit voelde als mijn laatste race. Het menselijk lichaam is zo gebouwd: we worden oud. Ik wil gewoon jong blijven en dit voor altijd blijven doen. Maar het kan niet, man.” “Wanneer er een punt is, is er geen weg terug. Het is nog wazig, maar vandaag voelde ik dat er een punt was.”
Dat gevoel was er eerder niet. Het plan om te stoppen maakte hem toen telkens aan het huilen. De Spelen van 2024 was zijn beoogde laatste kunstje. Maar een hamstringblessure gooide roet in het eten. Zonder te lopen was hij in Parijs alsnog belangrijk. “Zijn energie maakt ons team compleet”, zei Lieke Klaver destijds over Bonevacia, die de gemengde estafetteploeg buiten de baan bleef ondersteunen en vanaf de tribune naar olympisch goud schreeuwde. Eerder dat jaar stond hij nog individueel op het podium: brons bij de EK. Acht jaar na zijn eerste individuele brons op de EK in eigen land, voor hem nog steeds de mooiste van allemaal. Al was het nog maar het begin.
“Altijd rekening met mij blijven houden, ik ben een championship guy”, riep de toen 35-jarige routinier na het kunststukje in Rome. Dat vaak ongrijpbare onderdeel van topsport probeerde hij door de jaren heen altijd door te geven aan de talenten om zich heen: presteren op het hoogste podium, als het echt moet. Bij de komende EK, over twee weken in Birmingham, is hij er mogelijk nog bij op de estafette. Individueel loopt hij in ieder geval niet. Daarna laat hij zijn wijze lessen achter, net als het nationaal record dat hij al twaalf jaar in handen heeft en naar 44,48 heeft gebracht.
Eenmaal in zijn atletiekpension zegt hij ‘de atleet Liemarvin’ te willen vergeten. “Ik wil heel succesvol worden in iets anders. Misschien manager, coach. Ergens anders dezelfde passie in steken, zodat mensen me niet meer zien als de atleet, maar als een goed mens. Iemand met veel respect, veel liefde.” Bekijk hier de finales van de 400 meter bij de NK atletiek, met onder anderen Bonevacia.
Honkbalbondscoach Jones krijgt plekje in de MLB Hall of Fame: ‘Het was een zware weg’
De Curaçaose honkbalheld Andruw Jones is zondagnacht officieel opgenomen in de MLB Hall of Fame. Dit maakt hem de allereerste speler van Curaçao die deze eer krijgt. Tijdens de ceremonie in Cooperstown, vlakbij New York, werd er een plaquette onthuld en kreeg hij zijn ring. Al in januari werd duidelijk dat Jones gekozen zou worden, maar nu is het ook echt officieel.
Jones is momenteel de bondscoach van het Nederlandse honkbalteam. Hij treedt hiermee in de voetsporen van Bert Blyleven, die in 2011 als eerste Nederlander in de Hall of Fame werd opgenomen. Blyleven, geboren in Zeist, is trouwens nog steeds de enige Europese geboren honkballer in deze elitegroep.
“Er is geen makkelijke route om deze plek te bereiken als Curaçaoënaar, een klein eilandje hier meer dan 3000 kilometer vandaan”, zei Jones vanuit Cooperstown, het Amerikaanse honkbalcentrum waar hij zijn onderscheiding in ontvangst nam. “Dat ik als eerste speler uit Curaçao de Major League heb gehaald, was al bijzonder. Curaçao staat altijd voorop.”
De voormalig tophonkballer dankt zijn plek in de Hall of Fame vooral aan zijn tijd als homerun-hitter en buitenvelder bij de Atlanta Braves, tussen 1996 en 2007. Zijn naam stond voor het eerst op de lijst in 2017, maar het duurde tot zijn negende poging voordat hij meer dan 75 procent van de stemmen kreeg. De verkiezing gebeurt door een commissie en honkbaljournalisten.
PSV en de Transfermarkt: Rust voor de Storm?
Het is deze zomer nog lekker rustig op de transfermarkt bij PSV. Voor veel fans is dat best spannend, maar de clubiconen Willy en René van de Klerk zitten er totaal niet mee. “De transferperiode is nog weken open en er komen nog wel wat bewegingen”, zegt Willy zelfverzekerd in hun eigen podcast bij Omroep Brabant. “Maar ik geloof er niks van dat er nog basisspelers vertrekken.”
“Dest en Veerman zie ik deze zomer niet vertrekken”, stelt Willy. “Als er echt serieuze belangstelling was geweest, waren ze allang weg.” Zijn broer René deelt die mening en verwacht geen massale uittocht.
Een bijzondere situatie is die van Mauro Junior, die net door coach Peter Bosz tot aanvoerder is benoemd. “Dat vind ik een goede zet”, zegt René. “Een mooie beloning voor zijn prestaties de afgelopen jaren. En wie weet helpt het om hem voor PSV te behouden.”
Tot nu toe vertrokken alleen Ismael Saibari en Anass Salah-Eddine. De transfers van Adamo Nagalo en Armando Obispo, die eigenlijk al afscheid had genomen, gingen op het laatste moment niet door. “Daar snap ik echt helemaal niks van”, baalt Willy. “Hoe neem je nu al afscheid als het nog niet rond is? Ze dachten dat het klaar was, maar dat klopte dus niet.”
René heeft er meer begrip voor en herkent het verhaal. Zelf maakte hij iets vergelijkbaars mee. “Ik was zelfs al bijna een maand bij Lazio Roma en mee op trainingskamp. Toen werd Lazio teruggezet naar de Serie B, waar geen buitenlanders mochten spelen. Daardoor kon ik terugkeren. Dat was heel zuur, want ik wilde er dolgraag spelen. Vorige week was er nog iemand uit Rome die me, 46 jaar later, eindelijk mijn Lazio-shirtje kwam brengen.”
De broers denken dat er, na de komst van Sven Mijnans, nog nieuwe spelers bij komen. In de oefenwedstrijd tegen Villarreal leek PSG nog wel wat versterking te kunnen gebruiken. “Maar niet iedereen was fit en sommigen waren nog niet helemaal op niveau”, zegt René er relativerend over. “Het is een oefenduel, dat moet je niet te serieus nemen.”
Volgens Willy en René wint PSV zondag de Johan Cruijff Schaal tegen AZ. Wat hen opvalt, is dat er nog geen nieuwe bondscoach voor Oranje is. “We gaan toch niet met die vakantieman in zee?”, vraagt René zich af, doelend op Michael Reiziger. “Die is goed voor wat hij nu doet bij de bond, maar hij is niet de coach die ons naar een hoger niveau tilt. Daar heeft hij de mentaliteit en klasse niet voor.”
Willy had een andere oud-PSV’er gezien als bondscoach: “Ik had Mark van Bommel graag bij Oranje gewild, maar hij ging met België praten zonder dat hij mij dat vertelde. Ik denk dat hij een prima coach voor de Belgen is. En misschien herstelt hij de derby der Lage Landen.” Voor Oranje oppert hij nog een andere oud-PSV’er: “Misschien is het iets voor Ruud van Nistelrooij.”
Lisa Bunschoten-Vos stopt met snowboarden: ‘Trots op wat we samen hebben bereikt’
Parasnowboardster Lisa Bunschoten-Vos heeft besloten te stoppen met haar carrière. De 30-jarige atlete, die meedeed aan maar liefst vier Paralympische Spelen, wil zich volledig gaan richten op haar gezin. Dat maakte de Nederlandse Ski Vereniging bekend.
Bunschoten-Vos, afkomstig uit Utrecht, heeft een indrukwekkende erelijst opgebouwd. Ze pakte drie paralympische medailles: in 2018 zilver op de snowboardcross en brons op de banked slalom, en in 2026 opnieuw zilver op de banked slalom. Daarnaast veroverde ze op wereldkampioenschappen acht medailles, waarvan vier gouden. Op de afgelopen Spelen in Cortina d’Ampezzo mocht ze samen met Jeroen Kampschreur de Nederlandse vlag dragen tijdens de sluitingsceremonie.
“Ik ben supertrots op hoe we onze sport met z’n allen hebben laten groeien”, laat Bunschoten-Vos weten. “Snowboarden zal altijd mijn passie blijven, alleen voor mijzelf niet meer in wedstrijdvorm. Ik blijf deze passie heel graag delen met anderen, in welke vorm weet ik nog niet precies.”
