Wat maakt The Odyssey van Christopher Nolan zo bijzonder?
(En waarom je er misschien écht eens heen wilt gaan)
Waar de meeste films tegenwoordig digitaal worden opgenomen en vertoond, doet Nolan het anders: The Odyssey draait op een dikke, klassieke filmrol — niet de gebruikelijke 35 mm, maar 70 mm. Dat betekent: meer beeld, meer detail, meer ‘aanwezigheid’. En ja, het is de allereerste volledige speelfilm die helemaal met IMAX-camera’s is opgenomen. Samen vormt dat een combinatie die zowel technisch indrukwekkend als zeldzaam is.
Dat zegt regisseur Jeroen Houben — die zelf ook graag met analoge formaten werkt — over de film, gebaseerd op het 2.700 jaar oude epos Odyssee van Homerus. En hoewel hij toegeeft dat praten over filmformaten snel erg technisch wordt, benadrukt hij: dit is géén futiliteit. Het is duur, het is zeldzaam, en vooral: je voelt het als kijker. “Echt waar: bij een digitale vertoning voel je het verschil. Voor wie van film houdt, is het zeker de moeite waard om te ervaren.”
Maar let op: de ‘echte’ Nolan-ervaring — dus 70 mm + IMAX — is niet overal te krijgen. In Nederland zijn er geen IMAX 70mm-zalen. De eerste (en voorlopig enige) in de Benelux opende deze week in Kinepolis Brussel — precies samen met de première van The Odyssey. Wereldwijd zijn dergelijke zalen ook schaars.
In Nederland kun je de film wel in ‘gewone’ IMAX-zalen zien — bij Pathé (zeven zalen) en Kinepolis (drie zalen). Maar dan is het wel een digitale IMAX-versie, niet de 70 mm-filmrol. “Het is een groot digitaal bestand, geen fysieke rol”, legt Houben uit.
Wil je toch de 70 mm-ervaring? Dan moet je naar Eye in Amsterdam of KINO in Rotterdam. Daar draait de film op 70 mm — maar niet in IMAX. En daar zit de knoop: IMAX én 70 mm zijn allebei topervaringen, maar ze sluiten elkaar (nog) niet uit in Nederland. Houben laat het open: “Geen keuze nodig — beide zijn geweldig.” Persoonlijk kiest hij voor 70 mm: “Misschien is IMAX wat imposanter, maar cinematografisch vind ik 70 mm mooier: betere details, rijkere kleuren. Ja, dat is een beetje nerdy — ik ben zelf ook regisseur en reisde vorig jaar speciaal naar Londen om een film in een bepaald formaat te zien.”
Bij KINO in Rotterdam weten ze wat ze hebben. Frank Groot legt uit waarom 70 mm zo uniek is: “Uitzonderlijke scherpte, een fijne korrel, diepe kleuren en een contrastbereik dat digitaal nauwelijks kan evenaren.” Het resultaat? Een natuurlijker, tastbaarder gevoel — alsof je niet naar de film kijkt, maar erin zit.
Maar dat alles heeft ook een prijs. De projector bij KINO dateert uit 1965 — Philips kreeg er destijds een technische Oscar voor. De bijbehorende apparatuur is al decennia niet meer in productie, en tijdens de coronatijd moesten ze wereldwijd verzamelaars aanspreken om alles bij elkaar te krijgen. En dan heb je nog een gespecialiseerde operateur nodig om die kilometerslange filmrol soepel af te spelen. Opleidingen voor dit vak bestaan niet meer — dus sinds deze lente is KINO zelf begonnen met een eigen opleiding voor 35 mm- en 70 mm-operateurs.
Nolan is niet de enige die 70 mm gebruikt, maar hij doet het wel op schaal — en met veel invloed. Zijn staat van dienst maakt het mogelijk om samen met camerafabrikanten speciale, dure apparatuur te ontwikkelen. “Ik mag niet eens in de buurt van zo’n camera komen”, spot hij zelf. En hoewel sommigen denken dat dit ook een slimme marketingtruc is (“Iedereen heeft het erover”), gelooft Houben dat het echt uit liefde voor film komt. “Liefde of niet — bioscopen zijn blij. De verwachtingen voor deze zomer zijn hooggespannen, en The Odyssey levert flink aan op de kassa.”
En Hollywood? Die vindt het ook geweldig: “Moeite waard” — zo wordt de film genoemd door filmliefhebbers over de hele lijn.
Voetbaltrainer uit Vlissingen veroordeeld voor seksueel misbruik van minderjarig teamlid
Een 63-jarige voetbaltrainer uit Vlissingen zit nu achter de tralies: hij kreeg vier jaar gevangenisstraf, waarvan één jaar voorwaardelijk, wegens verkrachting én aanranding van een meisje dat ooit in zijn jeugdteam speelde. Het slachtoffer was destijds pas 15 jaar oud — en zat bij de voetbalvereniging Zeelandia Middelburg.
Het misbruik begon al in 2014, kort nadat het meisje onder zijn leiding kwam te spelen. Volgens Omroep Zeeland kreeg ze al snel heel veel aandacht van hem — terwijl ze op dat moment emotioneel erg kwetsbaar was, onder andere door de recente scheiding van haar ouders. Het duurde tot 2018 voordat het misbruik stopte. Pas jaren later, in 2024, deed ze aangifte.
De rechtbank vond haar verhalen overtuigend: consistent, gedetailleerd én gesteund door bewijs. Denk aan getuigenverklaringen van mensen uit haar omgeving én talloze chatberichten die via haar telefoon waren verstuurd. Ook het grote leeftijdsverschil — maar liefst 35 jaar — speelde een rol in de uitspraak. Bovendien dreigde de man met zelfmoord als ze naar de politie zou gaan — wat extra psychische druk op haar legde.
Interessant (en zorgwekkend) is dat de verdachte al eerder straf had gekregen: in 2003 werd hij veroordeeld voor ontucht met zijn pleegdochter. Zeelandia Middelburg zegt daar niets van geweten te hebben. De club bevestigt wel dat hij van 2012 tot 2017 vrijwilliger was — en dat ze vanaf 2015 begonnen met het vragen van een Verklaring Omtrent het Gedrag (VOG). Of hij ooit daadwerkelijk een VOG heeft ingeleverd, weten ze niet.
Naast de gevangenisstraf moet hij vijf jaar lang geen trainer of teamleider meer zijn — en ook nog eens 20.000 euro schadevergoeding betalen aan het slachtoffer. Hij ontkende tot het einde toe het seksueel misbruik: volgens hem was er ‘meer dan een zoen nooit geweest’.
Topatleet vraagt zich af: waarom vinden we suggestieve beelden van sporters eigenlijk normaal?
“Ik zag vaak foto’s of slow-motionbeelden van mezelf – en ook van andere atleten – waarbij ik echt dacht: is het nou echt nodig om op die manier mijn lichaam in beeld te brengen? Moet je echt een foto maken waarop je tussen mijn benen kijkt? Het kan, heel vaak, ook anders. En gelukkig voor alle atleten gaat dat nu écht veranderen.”
Dat zegt voormalig topatlete Laura de Witte, die onder meer twee keer meedeed aan de Olympische Spelen en een Europese titel op haar naam heeft. Ze reageert op nieuwe richtlijnen die de Europese Unie van Omroepen (EBU) samen met European Athletics heeft aangekondigd over hoe vrouwelijke atleten in beeld worden gebracht.
Tot nu toe gebeurde dat veel te vaak op een seksueel suggestieve manier – en dat wil men nu aanpassen.
Wat verandert er precies?
Denk bijvoorbeeld aan polsstokhoogspringers: die mogen voortaan niet meer van onderen worden gefilmd, omdat dat ‘ongemakkelijke beelden’ oplevert. Ook close-ups van billen of andere delen van het lichaam die niets te maken hebben met de sportieve actie behoren nu officieel tot het verleden.
Laura vindt het een grote stap in de goede richting:
“Beelden komen heel vaak te veel in de privacy van vrouwelijke atleten terecht. Er wordt te vaak ingezoomd op de billen of tussen de benen. Dat is gewoon niet prettig. Ik snap wel dat je de volledige actie wilt vastleggen – dus dat die beelden er zijn, is logisch. Maar te vaak kiezen ze juist voor dat ene beeld: de foto, de close-up of de slow motion die net iets te suggestief is. Dat moet veranderen.”
Een andere kijk – letterlijk
Een belangrijke oplossing? Eenvoudigweg filmen en fotograferen vanuit een andere hoek. Op de bijbehorende plaatjes zijn precies de perspectieven te zien die omroepen voortaan bewust willen vermijden.
“Het is jammer dat het nodig is, maar ik ben blij met het besluit”, zegt Laura. En het is niet alleen een kwestie van respect – het helpt ook de sport zelf.
“Voor een race in een vol stadion staan er een heel leger fotografen en camera’s voor je. Dan ben je ineens heel erg bewust van hoe je eruitziet. Als je eerder al eens een onprettige ervaring hebt gehad met zo’n beeld, dan leidt dat toch af. Van je concentratie. Van je prestatie.”
“Eigenlijk maakt iedereen het wel eens mee”
Onder atleten wordt er regelmatig over gesproken, vertelt Laura.
“Eigenlijk maakt iedereen het weleens mee – dat er bijvoorbeeld foto’s van je billen rondgaan. Ook als toeschouwer vroeg ik me weleens af: waarom vinden we dit eigenlijk normaal? Het leek soms wel om iets anders te gaan dan om de sport zelf.”
Op sociale media werd dat nog eens extra duidelijk: de commentaren gingen steeds vaker over hoe het lichaam eruitzag, in plaats van over wat de atleet op het baan of op het veld had gepresteerd.
Daarom koos Laura in de latere jaren van haar carrière bewust voor een broekje met pijpjes, in plaats van een opgesneden model.
“Juist omdat ik me zo bewust was van mijn kleding. Op een gegeven moment voelde het fijner om pijpjes te dragen. Je ziet dat steeds vaker bij vrouwen – uit een soort zelfbescherming.”
Sport blijft spannend – ook zonder suggestieve beelden
En dan nog een belangrijk punt: volgens Laura hoeven deze nieuwe regels absoluut niet ten koste te gaan van het kijkplezier.
“Ik denk dat de sport nog steeds even goed in beeld kan worden gebracht – alleen vanuit een iets andere hoek, met andere close-ups. Eerlijk gezegd vraag ik me af of mensen het verschil wel echt gaan merken.”
Kabinet zit met handen in het haar: dader kunstroof verkoopt T-shirts vanuit de cel
Je zou denken: na een zware straf voor een schandaalachtige kunstroof – denk aan die gouden helm uit Roemenië, gestolen uit het Drents Museum in Assen – is het tijd om stil te staan, nederig te zijn en je te heroriënteren. Maar nee: één van de veroordeelde daders, Douglas W., heeft vanuit zijn cel een webshop opgezet met kleding die precies die daad verheerlijkt. Ja, echt: T-shirts met afbeeldingen van de gestolen helm, en andere items die verwijzen naar de overval. En het gekke? Het kabinet kan er weinig tegen doen.
“Niet passend”, maar wel toegestaan
Staatssecretaris Van Bruggen van Justitie noemt het “niet passend”, maar ook duidelijk: er is weinig wettelijke ruimte om er een stokje voor te steken. Dat schrijft ze in antwoord op vragen van JA21-Kamerlid Eerdmans. Zolang er geen strafbare feiten worden gepleegd – zoals laster, bedreiging of schade aan slachtoffers – en de openbare orde niet in gevaar is, mogen gedetineerden gewoon ondernemen. Ook al gaat het om producten die hun eigen misdrijf op een bijna ironische manier in de spiegel houden.
Van Bruggen benadrukt: “Er is geen wettelijke grondslag die alle commerciële uitingen verband houdend met het gepleegde delict verbiedt.” Kortom: verheerlijken is geen strafbaar feit – hoe ongemakkelijk het ook aanvoelt.
Wat kan wel? Beperkingen, toezicht… en een strikte bankrekening
Dat betekent niet dat alles mag. Gedetineerden ondergaan communicatiebeperkingen, en hun gedrag speelt mee bij beslissingen over verlof, overplaatsingen of andere rechten. En financieel gezien is het ook beperkt: ze mogen maximaal 250 euro op hun gevangenisrekening hebben staan, en geld overmaken kan alleen onder toezicht van een medewerker van de Dienst Justitiële Inrichtingen (DJI). Dus: winst maken? Ja. Er echt mee genieten? Nee.
En wat met het adres van de gevangenis?
Een knelpunt: wordt de gevangenis gebruikt als postadres voor de webshop? Van Bruggen gaat daar niet specifiek op in – ze houdt zich aan de algemene regel: het gebruik van een gevangenisadres voor zakelijke doeleinden is “niet in lijn met de bestemming en het karakter van een gevangenis”. Maar juridisch gezien ligt de verantwoordelijkheid bij de Kamer van Koophandel. DJI vindt het eveneens “onwenselijk”, maar wettelijk? Weer: weinig grip.
De advocaat van Douglas W. voegt nog een nuance toe: volgens hem is de webshop niet vanuit de cel opgericht door W. zelf, maar door “mensen die dicht bij hem staan”.
Terugblik op de zaak
W. werd vorige maand veroordeeld tot vier jaar gevangenisstraf voor zijn rol in de kunstroof. Dat gebeurde na een deal met het Openbaar Ministerie: in ruil voor strafvermindering gaven hij en zijn medeverdachten de gouden helm én twee armbanden terug.
Het resultaat? Een dader die straf krijgt – maar tegelijkertijd een merk bouwt rond diezelfde strafbaar feit. En het kabinet, hoe ongelukkig ook, moet toekijken.
Motten in je huis én wolven in de Chaamse Bossen? Ja, echt waar!
Opvallend veel motten in huis door het warme weer én twee wolven die zich blijkbaar gaan vestigen in de Chaamse Bossen — dat zijn maar een paar van de vijf verhalen die je donderdag zeker niet mag missen. Hieronder een snelle, informele samenvatting van wat er speelt — zonder flauwekul, puur op basis van wat er nu écht gebeurt.
🦋 Waarom zit je plotseling vol met grote bruine motten?
Door het warme weer zie je momenteel overal grote bruine motten rondfladderen — en nee, dat is geen toeval. Tussen juni en augustus is gewoon het hoogseizoen voor motten, en de hitte zorgt ervoor dat de eitjes sneller uitkomen. De soorten die je nu het vaakst tegenkomt? Kleermotten, vruchtmotten en nachtvlinders. Vooral kleermotten kunnen lastig zijn: hun larven eten gaten in wol, zijde en leer. Een expert van ProCuro Plaagdier Preventie raadt aan om goed te stofzuigen, horren te plaatsen en voedsel strak af te sluiten.
→ Bekijk origineel artikel
🐺 Twee wolven in de Chaamse Bossen? Ja, sporen wijzen erop
In bosgebieden in Midden-Brabant — waaronder de Chaamse Bossen — lijken zich twee wolven te hebben genesteld. Terreinbeheerders vonden duidelijke sporen: pootafdrukken en drollen, mogelijk als manier om hun gebied af te bakenen. De provincie gaat ze nu actief in de gaten houden om meer te weten te komen over waar ze leven en hoe ze zich gedragen. Of het een koppel is, is nog onduidelijk — maar ze blijven al zo lang op dezelfde plek dat het er sterk op wijst dat ze niet alleen op doorreis zijn. Voor vragen of zorgen kun je terecht bij het Landelijk Informatiepunt Wolven.
→ Bekijk origineel artikel
☕ Café ’t Uilennest in Tilburg mag (voorlopig) openblijven
Café ’t Uilennest in Tilburg heeft een rechtszaak gewonnen tegen de gemeente — en mag dus voorlopig blijven draaien. De gemeente had het café vorig jaar gesloten omdat oud-leden van de verboden motorclub Satudarah het zouden hebben gebruikt als clubhuis. Maar de rechter vond dat de gemeente onvoldoende had uitgelegd waarom andere oplossingen niet mogelijk waren, en dat het feit dat er anderhalf jaar lang niets gebeurd is, zwaarder moet wegen. Eigenaren Atilla en Gemma zijn opgelucht — maar ook moe van alle procedures. Na de zomer komt er nog een bezwaarzitting.
→ Bekijk origineel artikel
🎬 Leo Alkemade teleurgesteld over Gouden Kalf-nominatie
Acteur Leo Alkemade is behoorlijk teleurgesteld: zijn film Champagne maakt geen kans op een nominatie voor een Gouden Kalf. Terwijl de film in april al de Gouden Film-status kreeg (vanwege meer dan 100.000 bezoekers), vindt hij het systeem ‘stom’ dat slechts zes mensen beslissen wat er genomineerd wordt. Hij voelt zich door het filmfestival niet serieus genomen als acteur — mede vanwege zijn cabaretverleden. Opvallend genoeg wordt de film eind juli wél in veertig bioscopen in Brazilië vertoond.
→ Bekijk origineel artikel
🚽 Meer gratis toiletten op de Tilburgse Kermis — dankzij roze linten
Goed nieuws voor iedereen die naar de Tilburgse Kermis gaat: dit jaar zijn er veel meer gratis toiletten. De gemeente plaatst extra gratis dixies (44 stuks), en voor het eerst ook een speciale verzorgingsruimte voor mensen met een zware beperking. Dit is een direct gevolg van de protestactie van de Dolle Minas vorig jaar, die met roze linten om urinoirs aandacht trok voor ‘plasdiscriminatie’. Wethouder Maarten van Asten had toen al beloofd dat iedereen tijdens de kermis zonder te betalen naar het toilet moet kunnen.
→ Bekijk origineel artikel
Man opgepakt met grote hoeveelheid drugs én bijna 37.000 euro contant
Dit weekend is een man in Eindhoven aangehouden nadat agenten tijdens een controle op de Willem de Rijkelaan een behoorlijke lading drugs én een flinke som geld vonden — namelijk rond de 37.000 euro in contanten.
Tijdens de controle in de nacht van zaterdag 11 juli troffen de agenten niet alleen de verdovende middelen en het geld aan, maar ook een auto en meerdere telefoons. Alles is in beslag genomen voor verder onderzoek.
De verdachte zit nu vast op verdenking van verschillende overtredingen van de Opiumwet én van witwassen. Over welke soort drugs het precies gaat en hoeveel er is gevonden, heeft de politie bewust niet bekendgemaakt. Het onderzoek naar de zaak is nog gaande.
