Wielrennersvakbond wil andere starttijd voor zomerkoersen vanwege de hitte
Het is de eerste keer ooit in de geschiedenis van de Ronde van Frankrijk dat koersmomenten zijn verplaatst omwille van extreem hoge temperaturen. De vakbond van wielrenners (CPA) vindt het besluit om de starttijden aan te passen volkomen begrijpelijk én verantwoord — maar wel met één belangrijke voorwaarde: de renners moeten voortaan eerder en beter bij dergelijke beslissingen betrokken worden.
Voor het komende seizoen wil de CPA graag samen met alle partijen — organisatoren, jury, wielerfederaties — overleggen over een duurzame oplossing. Denk aan vroegere starts, betere hydratatieprotocollen of zelfs aanpassingen in de koerskalender. En gisterenochtend ging de bond al een stap verder: tijdens een bespreking met de juryvoorzitter én de organisatoren van de Tour werd ook gevraagd om de tijdslimiet voor renners met 2 procent te versoepelen.
Sinner houdt zijn Wimbledon-kroon hoog – een epische finale tegen Zverev!
Jannik Sinner heeft op Wimbledon zijn titel met succes verdedigd! In een heerlijk spannende en technisch hoogstaande finale versloeg de Italiaanse wereldnummer één Alexander Zverev met 6-7 (7), 7-6 (2), 6-3, 6-4. Het was geen makkelijke overwinning — maar wel een prachtige bevestiging van zijn status als de beste man op het gras én als een van de meest consistente grandslamspelers van dit moment.
Voor Sinner is het alweer zijn vijfde grote titel, en tegelijkertijd zijn dertigste ATP-titel. Een geweldige prestatie — vooral gezien de zorgen die er nog wel eens waren na zijn verrassende uitschakeling in Parijs, waar hij fysiek helemaal op de knop stond. Maar in Londen liet hij niets meer aan het toeval over: na een moeizame eerste ronde tegen Kecmanovic liet hij op het gras van de All England Club géén enkele set meer gaan.
Zverev daarentegen kwam met veel zelfvertrouwen naar de finale — en terecht. Na eindelijk zijn eerste grandslamtitel te hebben gepakt op Roland Garros eerder dit jaar, speelde hij zich ook op Wimbledon weer naar de top. Voor hem was het de eerste keer dat hij op elk van de vier grandslams de finale haalde. En hoewel hij deze keer niet wist te winnen, is het toch een andere soort nederlaag dan de drie die voorafgingen: nu weet hij wat het voelt om een grote trofee te tillen — en volgende week wordt hij bovendien wereldnummer twee, nu Carlos Alcaraz nog steeds geblesseerd is.
De finale zelf? Echt een klassieker. Beide spelers leunden zwaar op hun service, gaven elkaar nauwelijks ruimte, en maakten de kleinste foutjes tot beslissende momenten. In de eerste set won Zverev de tiebreak op dramatische wijze — met een knalforehand rechtdoor en een uitbarsting van pure vreugde. Maar Sinner liet zich niet ontmoedigen. In de tweede set kreeg Zverev onder druk twee afzwaaiers op eigen opslag — en Sinner pakte de kans met beide handen aan (7-2 in de tiebreak).
Vanaf dat moment begon de balans langzaam te verschuiven. Zverev kreeg op 3-3 in de derde set zijn eerste breekkans van de hele wedstrijd — maar Sinner hield stand, mede dankzij een glijpartij van de Duitser die even de concentratie verstoorde. En toen Sinner op 4-3 zelf breekpunt kreeg… ja, ook hij gleed even uit, krabbelde op, en won het punt op een bijna ongelofelijke manier — terwijl Zverev gefrustreerd zijn racket op het gras smeet.
In de laatste twee sets werd het steeds duidelijker: Sinner bleef stoïcijns op niveau, terwijl Zverev steeds meer fouten maakte, minder goed bewoog en zijn beruchte service langzaam maar zeker verloor. Op 3-3 in de vierde set brak Sinner hem definitief — en sloot de partij met kalmte en klasse af.
En nog een Nederlandse feestdag op Wimbledon!
Terwijl de herenfinale de hoofdprikkels leverde, was er ook reden tot feest in de rolstoeltennis-arena: Niels Vink pakte voor de vierde keer op rij de Wimbledon-titel bij de quads! De 23-jarige Brabander versloeg landgenoot Sam Schröder met 6-1, 6-3 — een overtuigende zege die zijn tiende grandslamtitel betekent. Het was een herhaling van de finale van 2022, maar nu was Vink duidelijk de sterkste. Na zijn overwinningen op de Australian Open en Roland Garros eerder dit jaar is dit zijn derde grote titel van het jaar. Top!
Van der Poel pakt zijn derde Tour-ritzege na een lange, spannende vlucht
Mathieu van der Poel heeft de negende etappe van de Tour de France gewonnen – en dat na een heerlijk onvoorspelbare, langdurige aanval over een pittig heuvelachtig parcours. De 31-jarige Nederlander van Alpecin-Premier Tech was op het eind simpelweg de sterkste: bij de aankomst in Ussel liet hij Tobias Halland Johannessen, Tom Pidcock en Alex Baudin in zijn wiel, terwijl het peloton slechts zes seconden achter hem binnenschoot.
Deze rit, net voor de rustdag, werd vanwege de extreme hitte met dertig kilometer ingekort – en dat maakte het vanaf de start al écht kookklaar. Er was geen tijd om te wachten: de tussensprint zat al op maar 15 kilometer na de start, en de ploeg van Mads Pedersen hield de aanvallers net zo lang in toom tot de Deen daar zijn punten kon pakken. Maar zodra Pedersen zijn streep had gepasseerd, begon het pas écht te borrelen – en Van der Poel gaf de aanzet voor een ware storm van demarrages.
Voor veel renners was deze dag rood omcirkeld: een van de weinige ritten waar ze écht een kans hadden om te winnen. Met 2.800 hoogtemeters en een paar venijnige klimmen was het te zwaar voor de meeste sprinters, maar ook te kort en te stukken voor pure klassementsrenners om hun voorsprong echt uit te breiden. Zestien renners sloegen uiteindelijk een gat – onder wie Van der Poel, Johannessen, Derek Gee-West, olympisch mountainbikekampioen Pidcock én Amerikaans kampioen Quinn Simmons.
Op de Suc au May, de zwaarste klim van de dag, zette Van der Poel zich weer op de juiste plek: bij het allerbeste deel van de kopgroep. Na uren van chaos bleef er een groep van acht over richting de finale – maar het peloton bleef nooit stil. Met UAE Team Emirates (en dus Tadej Pogacar) op kop, en steun van Netcompany-Ineos, werd de voorsprong van de kopgroep nooit groter dan anderhalve minuut. Toen Van der Poel merkte dat het peloton dichterbij kwam, demarreerde hij op de laatste steile helling – de Mont Bessou. Daar bleven alleen Johannessen, Pidcock en Baudin bij hem – en die drie hielden samen de voorsprong staande, ondanks steeds meer ploegen die in de achtervolging meehielpen.
De laatste 25 kilometer gingen vooral bergaf, waarna het beslist werd in een korte, intense sprint. Met het peloton letterlijk op hun hielen was Van der Poel zijn medevluchters duidelijk de baas. En terwijl hij over de streep reed, won Filippo Ganna de sprint van het peloton – op slechts zes seconden achterstand – gevolgd door groenetruidrager Pedersen, die op dit zware parcours knap standhield én nog meer punten verdiende.
Na zijn overwinningen in 2021 en 2025 is dit nu Van der Poels derde ritzege in de Tour. En in deze editie is hij, na Olav Kooij, de tweede Nederlandse ritwinnaar.
Marc Márquez domineert Duitsland – en zet de druk op WK-leider Martín
Motorcoureur Marc Márquez heeft op de Sachsenring weer eens laten zien waarom hij een van de grootsten aller tijden is: hij won de Grand Prix van Duitsland voor de tiende keer in zijn carrière. Vanaf poleposition reed de Spanjaard volledig onaangevochten naar de finish – zijn derde zege in vier races dit seizoen.
In het begin had hij nog wat tegenstand te verduren van broer Álex Márquez en Raúl Fernández, maar toen Álex in ronde negen (van de dertig) een schuiver maakte, sloeg de kans toe. Vanaf dat moment was er geen houden meer aan: Márquez trok weg en finishte met een comfortabele voorsprong.
Ai Ogura (Aprilia), die twee weken geleden nog de TT van Assen op zijn naam had gezet, moest zich met een sterke tweede plaats tevredenstellen. Raúl Fernández (ook Aprilia) eindigde als derde – een mooie beloning voor zijn consistente race.
Door deze overwinning loopt Márquez flink in op klassementsleider Jorge Martín. Die eindigde gisteren slechts als vijfde, waardoor de kloof in het wereldkampioenschap kleiner wordt. Martín staat nu op 208 punten, Márquez op 190 – dus 18 punten achter. De 33-jarige Ducati-coureur klom daarmee van de vijfde naar de derde plek in het klassement. Hij passeerde zowel de geblesseerde Marco Bezzecchi (die zaterdag zijn sleutelbeen brak en dus afwezig was) als Fabio di Giannantonio, die al in ronde vijf crashte en uitviel.
Ogura profiteerde ook van de stand – hij is nu de nieuwe nummer twee in het WK met 194 punten.
Motorsport
Deel artikel:
Vink pakt Wimbledon voor de vierde keer op rij – en spreekt over een bijzonder gevoel
Niels Vink heeft het ongelofelijke weer voor elkaar gekregen: voor de vierde keer op rij is hij kampioen op het gras van Wimbledon. De 23-jarige rolstoeltennisser uit Helmond liet zondag in de finale weinig ruimte voor twijfel – hij versloeg landgenoot Sam Schröder uit Limburg met een duidelijke 6-1 en 6-3.
En dat was nog niet alles: eerder dit weekend won hij ook al het dubbelspel, samen met Guy Sasson uit Israël. Geen wonder dat hij vooraf al als grote favoriet ging – met drie opeenvolgende Wimbledon-titels op zijn naam was de druk groot… maar Vink bleef gewoon doorgaan waar hij mee was gestopt. Hij deed het hele toernooi op een manier die precies paste bij de verwachtingen – strak, krachtig en vol zelfvertrouwen.
Met deze zege pakt hij zijn tiende Grand Slam-titel in het enkelspel. Na afloop kuste hij de grond, keek naar de hemel en deelde een heel persoonlijk moment met het publiek: “Ik voelde dat iets me heeft geholpen.”
Een emotionele Vink legde uit dat hij de aanwezigheid van zijn vorig jaar overleden coach Hans-Jurgen Striek sterk voelde tijdens de finale. Zijn nieuwe trainer ondersteunt hem goed, maar – zo zei hij – “de lege stoel naast hem was niet leeg. Dat voelde ik echt vandaag.”
Finn Stokkers keert terug bij RKC Waalwijk — en dit keer voor drie jaar!
Goed nieuws voor de Geelblauwen: spits Finn Stokkers is officieel weer van de partij bij RKC Waalwijk! Hij heeft een driejarig contract getekend en keert na vier jaar terug naar het Mandemakers Stadion — dit keer voor een nieuwe, langere periode.
Finn, inmiddels dertig jaar oud, speelde al eerder tussen 2020 en 2022 voor RKC. In die tijd liep hij 61 officiële wedstrijden op en scoorde twaalf keer, terwijl hij ook zes assists gaf. Na zijn vertrek naar Go Ahead Eagles is hij nu transfervrij teruggekomen bij de Brabantse club — en dat voelt volgens hem als thuiskomen bij een “warme club”.
Technisch directeur Bernard Schuiteman is blij met de aanwinst: hij vond het belangrijk om een ervaren spits in de selectie te halen, vooral om de jongere spelers te ondersteunen. En ja — er was ook belangstelling van andere clubs, maar Finn koos bewust voor Waalwijk.
Zijn voetbalreis begon bij Sparta Rotterdam, daarna speelde hij onder meer voor Fortuna Sittard en NAC Breda. Bij Go Ahead Eagles kreeg hij onlangs zelfs Europees voetbal mee — waaronder een doelpunt tegen OGC Nice in de UEFA Europa League. Toch trok de nostalgie (en de toekomstige ambities van RKC) harder: met een driejarig contract kan hij zich volledig focussen op groei, stabiliteit en het delen van zijn ervaring binnen het team.
