Een laatste groet: Huisdieren krijgen een bijzonder afscheid in Nieuwkuijk
Het klinkt misschien een beetje gek: een overleden huisdier dat niet wordt begraven of gecremeerd, maar wordt opgelost in water. Toch is dit, resomeren genaamd, in het dierencrematorium in Nieuwkuijk heel normaal. Bij zo’n afscheid van een trouwe viervoeter komt nogal wat kijken. “Hier ligt een dier er toch mooier bij.”
“Ik neem afscheid van mijn hulphond. Mijn partner kun je hem haast wel noemen, mijn vriend”, vertelt baasje Alex. Hij kijkt sip naar zijn overleden hondje Cashley. “Hij heeft me altijd gesteund. In slechte tijden wist hij er altijd voor te zorgen dat ik tot rust kwam”, mijmert hij. Cashley ligt er vredig bij in een van de opbaarkamers van het crematorium. Half ingestopt onder een witte deken op een zacht mandje. Op de deken prijken twee kleurrijke bloemen en in de hoek brandt zachtjes een kaars. Alex aait de hond nog een keer over zijn bol. “Doe opa de groetjes”, fluistert hij.
Een trouwe vriend voor altijd
De man heeft kenmerken van autisme en zijn hulphond was dan ook hard nodig. “Sinds ik de hond had, durfde ik weer naar buiten.” Zijn buurvrouw is meegekomen om afscheid te nemen van de trouwe viervoeter. “Ik zal hem ook heel erg missen. Het was altijd mijn oppashondje. Het was zijn tweede thuis als hij bij mij was.”
Het verdriet van zo’n kleintje
“Ik heb altijd een karretje klaarstaan voor de ontvangst”, legt eigenaresse Petra Kelders uit. “Vanmorgen hebben ze een katje gebracht. Die kan dan even hierin liggen en dan hebben we een klein gesprekje.” Het rouwproces bij dieren verschilt volgens Kelders sterk van persoon tot persoon. “De ene heeft echt de tijd nodig en de ander zegt vooral: kom maar door.” Ze maakt een gebaar met haar hand. “Vooral kinderen hebben het er vaak moeilijk mee. We hebben kleine knuffelhondjes om ze te troosten, maar ze moeten ook hun verdriet kunnen uiten. Dan moet ik ook wel een paar keer slikken, want het verdriet van zo’n kleintje raakt me ook.”
Pootafdrukken en as
Alex wil drie kleine epoxy pootafdrukjes laten maken van Cashley. In de afdrukken zit as van de hond verwerkt. Ook wil hij een armband maken met daarin een beetje as van zijn trouwe vriend. Bij het dierencrematorium is bijna alles mogelijk, vertelt Kelders. De een kiest voor een gouden urn met kleine pootafdrukjes, de ander voor een zwart-wit exemplaar of zelfs een compleet beeldhouwwerk. The sky is the limit.
Oplossen in water
Een grote zware deur zwaait open. Petra loopt een ruimte met een hoog plafond binnen. Het mechanische gezoem van een grote machine vult de kamer. “Dit is de resomatiemachine”, legt ze uit. “Als de dieren binnenkomen, moeten we eerst weten hoeveel ze wegen voordat ze erin gaan. Het blijft een bijzondere manier, vind ik.” Cashley wordt langzaam van zijn zachte bedje in de opbaarkamer getild en in een mandje op een karretje gelegd. Petra rijdt hem naar de resomatieruimte.
De laatste pootafdruk
Met een tondeuse scheert ze voorzichtig een stukje van een van zijn pootjes vrij. “Hier gaan we zo de pootafdruk van maken, maar dan kunnen de haren niet in de weg zitten.” Daarna pakt ze een klein doosje met inkt en schuift dat voorzichtig onder de poot. De afdruk wordt op papier gedrukt. De herinnering aan Cashley is vastgelegd. “Vaak worden deze afdrukken bijvoorbeeld ook getatoeëerd”, legt Kelders uit. In het kantoor legt ze de laatste hand aan de armband en de pootafdrukjes voor Alex. Voor hem blijft vooral het afscheid belangrijk. “We vinden het fijn dat we hebben kunnen zorgen voor een mooi afscheid. Hier ligt een dier er toch mooier bij dan bij een dierenarts op de tafel.”
Gijzeling in supermarkt Berlijn, politie massaal aanwezig
Sinds gisteravond houdt een man een vrouw gegijzeld in een supermarkt in de Berlijnse wijk Marienfelde. De politie is massaal ter plaatse en staat in contact met de gijzelnemer. De man zou de vrouw rond 22.00 uur hebben overmeesterd. Over het motief of de achtergrond van de gijzeling is nog niets bekend. Er is geen informatie naar buiten gebracht over de toestand van de vrouw. Volgens buurtbewoners zei de winkelmanager een wapen te hebben gezien, meldt dagblad Bild.
Het gebied rond de supermarkt is ruim afgezet. Ook een speciaal arrestatieteam, ambulances en de brandweer zijn aanwezig. Duitse media melden dat scherpschutters positie hebben ingenomen op een dak in de omgeving, maar dat is door de politie niet bevestigd. Medewerkers die tijdens de gijzeling in de supermarkt waren, zijn geëvacueerd en worden opgevangen. Volgens Duitse media worden zij als getuigen gehoord.
De supermarkt ligt in een rustige woonwijk in het zuiden van Berlijn, waar zich ook scholen en kinderdagverblijven bevinden. De politie roept mensen op de omgeving te mijden.
Auto vliegt in brand na botsing met ree op A28, snelweg kort dicht voor bluswerkzaamheden
De hulpdiensten kregen rond vijf uur vanochtend een melding binnen van een autobrand. Toen de brandweer ter plaatse kwam, bleek de voorkant van de auto volledig in vlammen te staan. De inzittenden wisten op eigen kracht te ontsnappen en werden opgevangen door de politie.
De Veiligheidsregio Drenthe kan niet bevestigen of het daadwerkelijk om een aanrijding met een ree ging. Het dier was in ieder geval niet meer aanwezig toen de brandweer arriveerde. Ook is het onduidelijk of het dier de botsing heeft overleefd.
Vanwege het blussen was de A28 tijdelijk afgesloten in de richting van Assen. Inmiddels is de snelweg weer helemaal open. De auto liep zware schade op en is weggesleept.
Een eeuwfeest op het Besterdplein: van gesteggel tot geliefde kermis
Zes jaar lang knokten bewoners en ondernemers van het Besterdplein in Tilburg voor een eigen kermis. Die vasthoudendheid heeft ervoor gezorgd dat het plein nu al een eeuw lang een vast onderdeel is van de grootste kermis van de Benelux. Wat begon als een simpele kinderkermis, is uitgegroeid tot een nostalgisch evenement voor jong en oud. De Tilburgse kermis is inmiddels een begrip in Nederland en ver daarbuiten, en elk jaar staan alle pleinen er vol met attracties. Alleen al het bezoeken van die pleinen is een dagtaak.
Hoe oud de kermis precies is, weet niemand exact. Wat wél vaststaat, is dat de geschiedenis van dit volksvermaak minstens 460 jaar teruggaat. Een archiefstuk uit 1567 noemt de kermis voor het eerst. “Vaak zijn kermissen verbonden met de kerk, maar dat is in Tilburg niet het geval”, vertelt oud-verslaggever van het Brabants Dagblad en kermiskenner Lauran Wijffels. “Hoogstwaarschijnlijk is het begonnen als een boerenoogstfeest. Het werd gehouden in september of oktober, dat is oogsttijd.”
Spaanse griep gooit roet in het eten
Tijdens de Eerste Wereldoorlog (1914-1918) bleef Nederland neutraal, maar de gevolgen waren groot voor Tilburg. De stad werd overspoeld met Belgische vluchtelingen en militairen stonden paraat. Een kermis paste daar niet bij, dus die jaren werd er geen gehouden. Ook direct na de oorlog durfde het stadsbestuur het niet aan. De Spaanse griep eiste miljoenen levens in Europa, en uit angst voor besmettingen vonden bestuurders het onverstandig om grote groepen mensen op straat te laten komen.
Begin jaren twintig keerde de kermis gelukkig terug. Dat moment greep Vereniging Besterd’s Belang aan om ook attracties naar hun plein te krijgen. Ze vroegen het gemeentebestuur om een kinderkermis, maar dat verzoek werd afgewezen. Toch bleven ze volhouden en bestookten ze het college van B en W, gemeenteraadsleden en ambtenaren zes jaar lang met verzoeken. Burgemeester Frank Vonk de Both was niet overtuigd dat bewoners écht achter de kermiswens zaten. Hij vermoedde dat kroegbazen en winkeliers hun omzet wilden opkrikken en twijfelde of de politie de orde kon handhaven. Dat schrijft Lauran Wijffels in zijn boek ‘Achterom is het kermis’, over honderd jaar kermis op het Besterdplein, dat in 2025 verscheen.
Toch groen licht
Maar de gemeenteraad was misschien wel klaar met de vasthoudendheid van Besterd’s Belang en stemde uiteindelijk in. In 1926 konden kinderen zich voor het eerst voor hun eigen deur vergapen aan de hippodroom, draaimolen, ponyrijbaan, zeiljachtcarrousel en een aantal eet- en snoepkramen. Het was meteen een groot succes, tekende het Nieuwsblad van het Noorden op. “De Besterdse kermis slaat een zeer goed figuur met een ponybaan, zeiljachtcarrousel, autotunnelvaart en hoog gaat ie…”
Wie nu een kijkje op het plein neemt, zal bijna geen enkele attractie van toen terugvinden. Op één na: de good old draaimolen! De kermis in Tilburg is van vrijdag 17 juli tot en met zondag 27 juli.
Hard en arrogant: waarom Argentinië tijdens het WK zoveel weerstand oproept
Het is 9 december 2022 en Oranje speelt op het WK voetbal in Qatar tegen Argentinië. Virgil van Dijk kijkt de scheidsrechter vol ongeloof aan. Even daarvoor heeft Lionel Messi de bal met zijn hand geraakt, maar de tweede gele kaart blijft uit. Het is een van de vele momenten waarop voetballiefhebbers zich afvragen: gelden voor Argentinië soms andere regels?
De achtste finale tegen Egypte tijdens dit WK heeft dat sentiment verder aangewakkerd. Een Egyptisch doelpunt werd na tussenkomst van de VAR afgekeurd en een penaltyclaim werd weggewuifd, waarna Argentinië de winnende goal maakte. De Egyptische bond diende officieel protest in en op sociale media gingen hashtags als #VARgentina en #FIFArgentina rond. Critici beweren dat de FIFA een ‘perfect Messi-afscheid’ wil zien. Zij wijzen erop dat Argentinië relatief veel overtredingen maakt, maar weinig gele kaarten krijgt.
Uit een rondvraag in Buenos Aires blijkt dat Argentijnen er anders over denken. Een vrouw zegt dat ‘het tegendeel waar is’. “Er zijn filmpjes waaruit blijkt dat Argentinië een paar penalty’s verdiende, maar niet kreeg.” Een stadsgenoot zegt dat scheidsrechters ‘Frankrijk meer helpen dan Argentinië’. Hoewel hij toegeeft dat er de laatste wedstrijd ’twijfelachtige dingen’ waren, vindt hij dat de ploeg over het algemeen eerder last heeft van de arbitrage. Een andere man spreekt van jaloezie. “Omdat zij Messi niet hebben. We hebben Messi, we hebben geen scheidsrechters nodig.”
In deze video zie je hoe Argentijnen hun eigen elftal bekijken:
Uit het WK Voetbalpanel van RTL Nieuws blijkt Argentinië met afstand het land dat we de WK-titel het minst gunnen. Argentinië kreeg tweemaal zoveel stemmen als welk ander land dan ook. Het is niet alleen het vermeende voordeel van de arbitrage dat de aversie voedt. Argentinië staat bekend als een team die de grens opzoekt: tijdrekken, verbaal uitdagen en discussiëren met de scheidsrechter.
“Het is een voetbalploeg die niet altijd sympathie oproept. Ze zijn vaak hard en arrogant”, zegt hoogleraar Latijns-Amerikaanse studies Michiel Baud. Veel Nederlanders denken nog altijd met woede terug aan de kwartfinale van het WK 2022, toen de Argentijnen herhaaldelijk in aanvaring kwamen met Oranje. De provocerende Lionel Messi viel in de ogen van Oranjefans van zijn voetstuk.
Ook het racistische en agressieve gedrag van een deel van de supporters kleurt het imago. Fans kwamen vlak voor de WK-finale in 2022 in opspraak door een supporterslied dat suggereerde dat Franse spelers eigenlijk geen echte Fransen zouden zijn, omdat hun voorouders uit Afrikaanse landen kwamen. Tijdens de Copa América van 2024 ontstond opnieuw controverse, omdat spelers dit lied mee leken te zingen.
Volgens Baud is de aversie tegen Argentinië in Europa vooral voetbalgerelateerd. Hij vermoedt dat het een ‘momentopname’ is. “Ik denk niet dat er in bijvoorbeeld Nederland of Duitsland hele sterke gevoelens bestaan tegenover Argentinië.” Het kan in het voetbal snel omslaan, zegt hij, want ‘Messi is ook twintig jaar lang bewonderd’.
In andere Latijns-Amerikaanse landen zit de afkeer dieper. “Argentijnen voelen zich heel wit, Europees en cultureel superieur aan andere Latijns-Amerikaanse landen. Wat wij met Duitsers hebben, hebben Latijns-Amerikanen met Argentinië.” Argentinië is volgens de hoogleraar niet per definitie een racistische samenleving, maar wel een land waar rechts-nationalistische ideeën breed gedragen worden. De Argentijnse president Javier Milei noemt hij ‘nationalistisch, anti-immigratie en anti-zwart’. “Mensen uit de omliggende Andes-landen zijn donkerder en Indiaanser. Die worden cabecitas negras genoemd: zwarte koppies. Daar zit een duidelijke racistische ondertoon in.”
Man die werd aangehouden voor moord op Britse oud-politica Widdecombe vrijgelaten
De Britse politie heeft een 26-jarige man, die was aangehouden op verdenking van de moord op oud-politica Ann Widdecombe, vrijgelaten. Hij wordt niet langer als verdachte beschouwd.
Widdecombe werd donderdag na een melding rond 11.30 uur door de politie gevonden in haar woning in Haytor, een dorpje in het zuidwesten van Engeland. De voormalig parlementariër had volgens de politie ernstige verwondingen opgelopen. Een dag later werd de 26-jarige Brit aangehouden.
Het onderzoek naar de dood van de 78-jarige Widdecombe gaat onverminderd door. Volgens assistent-hoofdcommissaris Matt Longman ligt de prioriteit nu bij het identificeren van de dader en het zorgvuldig onderzoeken van al het beschikbare bewijsmateriaal. De politie zegt dat rechercheurs tal van onderzoeken uitvoeren om de omstandigheden rond de dood van Widdecombe vast te stellen. Rond haar woning is de afzetting nog altijd van kracht, terwijl het Team Grootschalige Opsporing onderzoek doet.
Widdecombe trad in 1987 toe tot het Britse parlement. In de jaren 90 was ze staatssecretaris voor Werkgelegenheid en later staatssecretaris voor het Gevangeniswezen. Ook was ze een uitgesproken voorstander van de Brexit. Bij het grote publiek was ze ook bekend van haar deelname aan het BBC-programma Strictly Come Dancing en haar vele televisieoptredens. Zo prees ze woensdag op televisie nog het beleid van Reform UK-leider Nigel Farage.
De Britse premier Keir Starmer spreekt op X van verschrikkelijk nieuws. “Vandaag stappen we samen over de politieke kloof heen en breng ik hulde aan Anns toewijding gedurende haar vele jaren van publieke dienstverlening.”
Farage zegt op X dat hij “hevig ontdaan” is door de omstandigheden rond haar dood. Hij brengt in een video een eerbetoon aan Widdecombe. Ze was volgens hem “zonder twijfel de beste vrouwelijke politicus sinds Margaret Thatcher”. “Ze stond op en vocht voor waar ze in geloofde. Een toegewijd christen en iemand met sterke sociaal-conservatieve ideeën. Misschien niet populair in modern Groot-Brittannië, maar dat is waar Ann in geloofde.”
Farage stelt ook dat hij en Widdecombe regelmatig van mening verschilden. “Maar onze onenigheden waren in privésfeer, niet in het openbaar. En zo was Ann: loyaal, ze begreep dat het teamgame was.”
