Traeen verlaat de Tour de France na zware val – en laat de gele trui achter
Torstein Traeen is uit de Tour de France gestapt, en dat na een pijnlijke en ongelukkige afloop in de gele trui. Na de zesde etappe – de zware rit door de Pyreneeën met de beklimming van de Tourmalet – bleek de Noor zwaarder gewond dan aanvankelijk gedacht: een gebroken rib én een hersenschudding. Zijn ploeg Uno-X Mobility maakte donderdagavond bekend dat hij vrijdag niet meer van start zal gaan.
Interessant detail: tijdens de etappe zelf onderging Traeen al wel een officiële hersenschuddingstest, zoals het protocol voorschrijft. Maar later, bij nadere controle, werd de hersenschudding toch geconstateerd. Dat betekent dat hij al tijdens de rit op geruime achterstand reed toen hij door een stuurfout uitgleed – en toch doofietste, gehavend en met pijn, tot aan de finish in Loudenvielle. Daar kwam hij als 51ste over de streep, bijna een halfuur achter winnaar Tadej Pogacar, die daarmee ook de nieuwe drager van de gele trui werd.
Traeen had de leiderstrui pas dinsdag veroverd, na een sterke inzet in de etappe naar Foix. Hij begon donderdag dus met een voorsprong van bijna acht minuten op Pogacar – maar die leidde uiteindelijk niet tot een blijvende plek in de top van het algemeen klassement.
“Dit is absoluut niet hoe we het gele avontuur wilden afsluiten”, zei ploegleider Thor Hushovd – oud-wielrenner en toekomstige wielercoach – met een knikje naar het korte, maar intensieve hoofdstuk van Traeen in de gele trui.
🟡 Helmond Sport haalt Dean Huiberts binnen – een energieke middenvelder met internationale ervaring
Helmond Sport heeft een flinke versterking binnengehaald: Dean Huiberts is officieel aangesloten bij de club! De 26-jarige middenvelder komt per direct in actie voor de ploeg van hoofdtrainer Frédéric Frans – en dat is geen kleinigheid. Denk aan iemand die niet alleen kan lopen, maar écht blijft drukken, steeds weer opnieuw, van de eerste tot de laatste minuut.
Huiberts kent de Eredivisie als zijn broekzak: bij PEC Zwolle speelde hij bijna honderd competitiewedstrijden en groeide uit tot een vaste waarde. Daarna zocht hij nieuwe uitdagingen – eerst in België bij Beerschot, daarna in Italië bij Pro Vercelli. Dus ja: hij heeft al in drie landen gevoetbald, en dat merk je. Niet alleen in zijn techniek, maar vooral in zijn voetbalintelligentie én zijn manier van denken over het spel.
🔥 Wat brengt hij nou eigenlijk mee?
Eerlijk gezegd: veel.
– Intensiteit: Huiberts is geen speler die wacht tot het gebeurt – hij zorgt er zelf voor dat het gebeurt.
– Loopvermogen: Hij dekt meters en meters, zowel defensief als offensief.
– Flexibiliteit: Hoewel hij het liefst als aanvallende middenvelder speelt, past hij zich prima aan op andere posities in het middenveld.
– Winnaarsmentaliteit: Volgens technisch manager Dirk Jan Derksen is dat net zo belangrijk als zijn kwaliteiten op het veld – en dat zegt wat.
🌍 Van Twente via Zwolle naar Helmond – een reis met avontuur
Zijn voetbalreis begon bij FC Twente, waar hij jarenlang de jeugdopleiding doormaakte. Bij PEC Zwolle maakte hij de grote stap naar het eerste elftal – en bleef daar lang genoeg om echt zijn stempel te drukken. Toen volgden de stappen naar België en Italië: geen vluchteling van het Nederlandse voetbal, maar iemand die wilde groeien, leren en zich blijven ontwikkelen. En nu? Nu is hij terug – maar dan met meer bagage dan ooit.
🧡 Klaar voor een nieuw hoofdstuk
Huiberts is enthousiast over zijn nieuwe club. De ambities van Helmond Sport, de manier waarop Frédéric Frans voetbal wil spelen – dat alles sprak hem aan. En hij hoopt samen met zijn nieuwe teamgenoten én de supporters een seizoen neer te zetten waar je graag over praat.
Kort samengevat: Helmond Sport heeft met Dean Huiberts geen gewone middenvelder binnengehaald. Het is een speler met karakter, ervaring, energie en een duidelijke visie op wat voetbal moet zijn: hard, slim en altijd met doel.
Jarenlang de grote man, nu zit De Bruyne op de bank — en dat accepteert hij met een knikje
Jesse Wieten, redacteur voetbal
Waar bondscoach Roberto Martínez tot het einde van het WK vasthield aan Cristiano Ronaldo (41), durfde Rudi Garcia zonder blinken Kevin De Bruyne (35) op de bank te zetten. En dat terwijl de Belgische ster jarenlang als onbetwist leider van het middenveld fungeerde. Vrijdagavond in Los Angeles staat België tegen Spanje in de kwartfinales — en wie weet: misschien moet De Bruyne daar weer even wachten op zijn kans.
In de zestiende finale tegen Senegal kwam hij pas in de 56ste minuut het veld op, toen België al 2-0 achterstond. Toch draaide het team het geheel om (3-2). Tegen de Verenigde Staten (4-1) bleef hij daarentegen helemaal buiten beeld. “Wat doet hij nu? Iedereen was verbaasd”, zegt Hans Vandeweghe, sportcolumnist bij De Morgen. “Maar het werkte ook prima zonder hem.”
Voormalig Rode Duivel Thomas Buffel noemt het een gewaagde keus: “Als het mis was gegaan, had het hele land zich op Garcia gestort. Dan was zijn baan waarschijnlijk weg. Alles of niets.” Toch begrijpt hij het besluit wel: “Tegen Amerika wilde Garcia meer agressie in het middenveld. Dus Nicolas Raskin, Amadou Onana en Youri Tielemans — en na Onana’s blessure ook Hans Vanaken. Kevin had een klein pijntje en had niet alles meegetraind. Dat speelde mee.”
Het was trouwens de eerste keer sinds de Nations League-wedstrijd tegen Italië in 2021 dat De Bruyne op de bank begon bij een interland. Daarna was hij 37 keer op rij basisspeler. Eerder dit toernooi stond Garcia zelf nog volledig achter hem, nadat een journalist hem afdeed als een ‘has-been-acteur’ die in Hollywood elke rol zou aannemen. Bleacher Report ging zelfs zo ver om een sarcastische foto van Romelu Lukaku en De Bruyne te delen — alsof ze samen voor een bejaardenhuis stonden.
Garcia reageerde scherp: “Verdomme mensen, beseffen jullie wel wie Kevin De Bruyne is? Een monument van het voetbal. Zulke spelers worden niet elk jaar geboren. Hij heeft geantwoord op het veld.”
En dat deed hij ook: tegen Nieuw-Zeeland (5-1) maakte hij een doelpunt en hielp België zich te herstellen na de tegenvallende wedstrijden tegen Egypte (1-1) en Iran (0-0).
Toch koos Garcia er bewust voor om hem tegen Senegal te wisselen — en tegen de VS helemaal over te slaan. Wie dacht dat De Bruyne zich zou terugtrekken of kwaad zou worden, had het mis. “Je zag hoe hij meeleefde met het team”, zegt Vandeweghe. “Hij beseft heel goed dat zijn beste jaren voorbij zijn — en wil absoluut niet weggaan als een nukkige oude man die zijn plek niet wil afstaan.”
Buffel: “Dat typeert hem. Je zag eerst de teleurstelling na de wissel tegen Senegal — logisch, met die 2-0 achterstand. Maar uiteindelijk was hij blij met de overwinning.”
Vandeweghe beaamt dat: “Hij is slim genoeg om te weten dat hij er het beste mee moet maken. Hij is niet over het paard getild, heeft geen Cristiano-allures.”
Buffel speelde ooit samen met De Bruyne bij KRC Genk — en herinnert zich nog goed hoe bijzonder hij al toen was: “Thibaut Courtois en Kevin waren uitzonderlijke talenten. Je zag het potentieel. Ze waren al beslissend, ondanks hun leeftijd. Kevin moest nog groeien, vooral fysiek — en dat deed hij later ook.”
De vraag is nu: komt hij vrijdag tegen Spanje weer op de bank? Sinds hij in 2012 een vaste waarde werd bij de Rode Duivels, is hij nooit twee interlands op rij als reserve begonnen.
Vandeweghe: “Ik verwacht hem weer op de bank — maar hij kan nog steeds een cruciale rol spelen als invaller. Als Garcia creativiteit nodig heeft, dan roept hij hem.”
Buffel denkt ook dat hij tegen Spanje weer van pas kan komen: “Iemand die de passing verzorgt in de omschakeling. Die de aanvallers goed wegstuurt. Het wordt een duel tussen hem en Hans Vanaken om die derde middenveldplek.”
Trots, geen tranen: Marokko’s WK-droom is voorbij – maar de hoop blijft groeien
Marokko is uitgeschakeld in de kwartfinales van het WK voetbal, en wel door Frankrijk. Toch is de stemming in het kamp allesbehalve somber. Integendeel: trots overheerst, zowel bij de spelers als bij fans over de hele wereld. En dat is geen toeval – want dit team spreekt veel mensen aan, ver boven de grenzen van Marokko zelf.
“We blijven werken aan de toekomst”
Bondscoach Mohamed Ouahbi liet na de nederlaag duidelijk weten dat hij niet in rouwmodus is. “Zeker als we zo doorgaan, ziet de toekomst er rooskleurig uit”, zei hij. Ja, het was een teleurstelling – maar geen reden om te stoppen. Marokko had eerder Nederland uitgeschakeld in de zestiende finales, speelde vaak mooi, vechtlustig voetbal en had met keeper Yasinne Bonou een echte ster op doel. Toch moest het tegen Frankrijk, de titelfavoriet én dezelfde ploeg die vier jaar geleden ook al in de halve finale stond – en toen ook met 2-0 won.
Ouahbi was realistisch: “We hebben er alles aan gedaan om te winnen, maar we stonden tegenover een zeer lastige tegenstander.” De eerste helft was zwaar: Frankrijk controleerde het spel, zowel op de flanken als in het centrum. Wanneer Marokko balbezit had, liep het vaak mis in de omschakeling – waardoor Frankrijk rustig in positie kon komen. Offensief bleef het lastig: pas in de 83ste minuut schoot Azzedine Ounahi op doel – en Mike Maignan redde prachtig. 2-1 werd het niet. Maar 2-0 wel.
Jong, Marokkaans, en trots op keuze
Wat wel opvalt? Steeds meer jonge talenten met Marokkaanse wortels, maar geboren buiten Marokko, kiezen bewust voor de ‘Leeuwen van de Atlas’. Zoals de 18-jarige middenvelder Ayyoub Bouaddi – geboren in Senlis, vlak bij Parijs, en jarenlang actief in alle Franse jeugdselecties. Toch koos hij voor Marokko. En na de uitschakeling door Frankrijk? Geen spijt. “Ik ben er trots op dat we met Marokko de laatste acht hebben gehaald.”
Ouahbi legde het mooi uit: “We weten dat we meer dan één land vertegenwoordigen. We staan voor het Marokkaanse volk – maar ook voor veel mensen in Afrika en Azië. Veel mensen herkennen zichzelf in dit team.” En daar blijft het op gericht: werken, bouwen, en in de toekomst écht titels pakken.
Feestelijke sfeer, ook na de nederlaag
En dat herkenningseffect was duidelijk te zien – ook hier in Nederland. In Amsterdam, Rotterdam en Den Haag gingen Marokkaanse fans massaal de straat op, ondanks de nederlaag. Vuurwerk knalde, auto’s toeterden, mensen juichten. De politie in Amsterdam noemde de sfeer “gemoedelijk en feestelijk”; in Rotterdam was het “over het algemeen best goed”, en in Den Haag verliep de avond “zonder grote incidenten”.
Toch bleef op een paar plekken een klein groepje hangen – waarbij vuurwerk naar de politie werd gegooid en brand werd gesticht. De ME moest op meerdere locaties ingrijpen, en er waren aanhoudingen. Maar de kern blijft: de teleurstelling was er, ja – maar de trots nog veel sterker.
Directeur RKC Waalwijk ruilt Waalwijk voor Arnhem
Willem van der Linden, de algemeen directeur van RKC Waalwijk, stapt per 17 augustus over naar Vitesse. Na twee jaar bij de Waalwijkse club gaat hij dus een nieuwe fase in bij de Arnhemse eredivisieclub.
Hij neemt daar de rol van algemeen directeur over van Ben Mansvelder, die de laatste tijd wegens een burn-out niet actief was en tijdelijk werd vervangen door Joost de Wit. Interessant detail: Van der Linden kent Vitesse al goed — tussen 2014 en 2018 was hij daar commercieel directeur.
Over zijn tijd bij RKC heeft hij alleen maar lovende woorden: “RKC is een warme club met fijne mensen en partners.” Als hoogtepunt noemt hij de lancering van de eigen jeugdopleiding — volgens hem de ‘kers op de taart’ van zijn periode in het Mandemakers Stadion.
