Koeman gaf te veel respect aan Marokko en betaalde de prijs
Jesse Wieten, redacteur voetbal
Het WK-avontuur van Oranje is al voorbij, nog voordat het echt lekker op gang kwam. Zuur en eigenlijk nergens voor nodig. Na de verkeerde wissels tegen Japan, vielen ook de keuzes van Ronald Koeman tegen Marokko verkeerd uit – het liep uit op een pijnlijke uitschakeling na strafschoppen. In wat misschien wel zijn laatste wedstrijd als bondscoach was, kreeg Koeman de rekening gepresenteerd voor zijn angst. Zijn plotselinge keuze voor een defensievere opstelling maakte Oranje aanvallend compleet machteloos tegen Marokko.
Omdat Oranje in de eerste drie wedstrijden al kwetsbaar was achterin, schakelde Koeman over op een systeem met vijf verdedigers. Het gevolg? Nederland miste een man op het middenveld. Kijk maar naar deze opvallende statistiek: Oranje had tegen Marokko slechts 30 procent balbezit – het laagste percentage ooit voor Nederland in een WK-duel. De WK’s van 1934 en 1938 niet meegerekend, want toen werden die cijfers nog niet bijgehouden. Het was een diepe buiging voor Marokko, en dat terwijl Oranje spelersmateriaal had om op eigen kracht te vertrouwen. Respect voor de Afrikaans kampioen? Jazeker, gezien hun prestaties de laatste jaren. Maar zo’n nederige houding was niet nodig.
Waarom koos Koeman voor een systeem dat niet was ingeslepen?
Marokko was weliswaar de nummer zeven van de wereld en had een ijzersterke eerste helft tegen Brazilië laten zien, maar verder waren ze niet indrukwekkend en hadden ze genoeg zwaktes. Na een redelijke groepsfase van Oranje – met veel aanvallende variatie en goals – was het logisch geweest om van eigen kracht uit te gaan. Dat gevoel, dat eindelijk weer klopte vanaf het duel met Zweden, was tegen Marokko volledig verdwenen.
Opvallend was dat Oranje al twee jaar niet meer met dit systeem was begonnen. Het was geen doordacht plan, maar een opportunistische beslissing. Waar Louis van Gaal voor het WK van 2022 bewust voor deze opstelling koos en er de tijd in stak om het erin te slijpen, had Koeman dit helemaal niet in zijn hoofd, zoals hij zelf vertelde. Hij dacht wel aan de optie om tijdens wedstrijden te schakelen of het op te lossen met een inzakkende middenvelder, zoals Frenkie de Jong. Maar dat werkte niet naar wens, vandaar de omschakeling.
In de NOS-studio had Pierre van Hooijdonk begrip voor de keuze van de bondscoach. Rafael van der Vaart was het er niet mee eens: je past je toch niet aan aan een “mindere” tegenstander?
Defensieve keuzes eisten opnieuw hun tol
Het was niet de eerste keer dit toernooi dat Koemans defensieve keuzes fout uitpakten. Bij de WK-opening tegen Japan (2-2) verloor Oranje na zijn wissels het initiatief en de voorsprong. En net als vier jaar geleden onder Van Gaal tegen Argentinië, ging het nu weer mis bij de strafschoppen.
Gisteren zei Koeman nog nadrukkelijk dat hij het anders had gedaan dan Van Gaal. Die wetenschappelijke benadering van Van Gaal vond Koeman maar “overdreven”. Ook onder Koeman werd er flink geoefend op strafschoppen, maar niet zo intens. Hoe dan ook, het liep weer fout. Justin Kluivert (paal), Quinten Timber (naast) en Crysencio Summerville (gestopt) misten, waardoor Oranje voor de vierde keer op een WK een strafschoppenserie verloor.
Deze uitschakeling voelt anders dan vier jaar geleden in de kwartfinales. Het is te vroeg. Net als in 1990 en 2006 ging het direct na de groepsfase mis. Nu al in de zestiende finales, toen in de achtste finales.
Was dit Koemans laatste wedstrijd als bondscoach?
Het duel met Marokko was voor Koeman zijn 64ste als bondscoach. Daarmee ging hij Van Gaal voorbij. Alleen Bob Glendenning staat nog boven hem, met 87 interlands. De vraag is of dit Koemans laatste was. Terug naar 2000: na de dramatische uitschakeling door Italië na strafschoppen in de halve finales van de Euro, maakte Frank Rijkaard direct zijn vertrek bekend op de radio. Even later zat hij huilend in de spelersbus, diep geëmotioneerd na zijn mislukte missie. Ondanks een sterk toernooi en een sterke wedstrijd, was het Oranje niet gelukt om Europees kampioen te worden.
Koeman liet zich niet verleiden tot een uitspraak over zijn toekomst, en ook KNVB-directeur Nigel de Jong hield zijn mond. Waar Rijkaard met opgeheven hoofd afscheid kon nemen – met voetbal dat het aanzien meer dan waard was – ligt dat nu anders. Koeman is het niet gelukt om in zijn tweede termijn, ondanks het veelbelovende tweeluik met Spanje in maart vorig jaar, naar nieuwe hoogtes te leiden. Een zege op een topland bleef uit, en in schoonheid stierf Oranje niet in Monterrey. De ‘Hollandse School’ was zichtbaar bij de ‘Atlasleeuwen’ van Marokko, niet bij Oranje.
Jesper de Jong knokt zich naar volgende ronde op Wimbledon
Jesper de Jong heeft de tweede ronde van Wimbledon weten te bereiken na een knotsgekke partij. Zijn wedstrijd tegen de Australiër Rinky Hijikata werd maandagavond stilgelegd omdat het donker werd, maar dinsdag moest de nummer 73 van de wereld er weer vol tegenaan. Uiteindelijk won hij in vijf sets: 7-6 (4), 3-6, 5-7, 6-4, 6-3.
Het eerste deel van de wedstrijd werd maandag rond 22.00 uur onderbroken bij een stand van 7-6, 3-6 en 3-5 in het voordeel van Hijikata. De Jong was niet blij met het late moment van stilleggen. “Blijkbaar maakt het de officials niks uit dat je lelijk geblesseerd kunt raken. Het zijn de regels, maar daar ben ik het niet mee eens.”
Toen de partij dinsdag iets na 13.30 uur werd hervat, oogde De Jong fris en meteen brak hij de eerste opslagbeurt van de 25-jarige Australiër. Helaas volgde een slechte opslaggame van De Jong, waardoor de derde set alsnog naar Hijikata ging. Daarna ging De Jong minder afwachtend spelen, wat loonde – vooral omdat zijn tegenstander steeds slordiger werd.
De Jong heeft een indrukwekkende statistiek als het gaat om vijfsetters op grandslamtoernooien. Van de zes vijfsetters die hij de laatste twee jaar speelde, won hij er vijf. Tijdens het serveren voor de winst moest hij nog wel een breakpoint zien te overleven.
In de tweede ronde speelt De Jong, die onlangs op Roland Garros verraste door de vierde ronde te halen, woensdag tegen het Braziliaanse tennistalent João Fonseca.
RKC Waalwijk kiest voor nieuw trainersduo bij O19
RKC Waalwijk heeft Marcel van der Sloot en Lars Tijssen aangesteld als de nieuwe trainers voor het O19-team. Van der Sloot wordt de hoofdtrainer, en Tijssen gaat hem assisteren. Met deze twee mannen kiest de club voor ervaren trainers die precies passen bij de visie van hun jeugdopleiding.
Van der Sloot is geen onbekende in het betaald voetbal. Hij was vroeger zelf speler en heeft daarna als trainer gewerkt bij de O18 en O19 van NAC Breda. Ook was hij assistent en zelfs even hoofdtrainer bij TOP Oss. Tijssen komt ook van NAC Breda, waar hij maar liefst zeven jaar ervaring heeft opgedaan in de jeugdopleiding. Hij heeft met allerlei leeftijdsgroepen gewerkt, van de O11 tot en met de O19, waardoor hij een sterke basis heeft in het begeleiden van jonge talenten.
De aanstelling van dit duo maakt deel uit van de voorbereidingen op het seizoen 2026/2027. De Ben Mandemakers Voetbalacademie, waar het O19-team onder valt, is hiermee helemaal klaar voor de start van het nieuwe seizoen.
Van Dijk staat achter tactiek Oranje: “Zo spelen alle top landen”
“Dit was de manier om het te doen”, zei Oranje-aanvoerder Virgil van Dijk na de verloren strafschoppenreeks tegen Marokko. Nederland had de hele wedstrijd weinig in te brengen tegen de Marokkanen, maar van Dijk vond dat het strijdplan van Oranje wel degelijk de juiste was.
Nederland begon in een 5-2-3-systeem met vijf verdedigers, in plaats van het eerder succesvolle 4-3-3 uit de groepsfase. Met extra defensieve zekerheid moest Marokko worden gestopt, maar Oranje kwam amper aan voetballen toe. “Ik vind het heel moeilijk om het nu te analyseren. Het was een intense pot en verdedigend stonden we goed, maar we konden de vrije man tussen de linies niet goed vinden”, vervolgde de 34-jarige verdediger.
Ondanks dat het niet lekker liep, wilde Van Dijk de tactiek van het Nederlands elftal niet afvallen. “Als je naar alle grote ploegen kijkt, zakken ze in en wachten ze op het moment om druk te zetten. Dat ging goed, maar het kan altijd beter.”
Het leek nog goed uit te pakken toen Cody Gakpo de openingstreffer maakte, maar in blessuretijd viel alsnog de gelijkmaker. Daarbij verdedigde Van Dijk zelf zijn man niet goed. “We werden naar achteren geduwd en dan volgen uiteindelijk de penalty’s en liggen we eruit”, analyseerde hij kort.
De verdediger wilde het gesprek daarna snel afronden om steun te bieden aan Justin Kluivert, Quinten Timber en Crysencio Summerville, die een strafschop misten. “Ik wil snel naar binnen om bij de jongens te zijn, dat is mijn enige gedachte nu.”
In de kleedkamer was het muisstil, zag Jan Paul van Hecke. “Iedereen is leeg. We hebben er alles aan gedaan, maar we hebben verloren. Ik had het gevoel dat we de volgende ronde zouden halen…” Maar dat lukte niet. “Dit is pijnlijk voor het land en het team. Sorry dat we niet door zijn gegaan.”
Tennisicoon Williams (44) terug op Wimbledon: ‘Episch en bewonderenswaardig’
Mark Brasser – verslaggever tennis op Wimbledon
Vergeet de sterren van nu zoals Jannik Sinner, Novak Djokovic of Aryna Sabalenka. Op Wimbledon gaat het deze dagen over één naam: Serena Williams. De 44-jarige Amerikaanse, moeder van twee, maakt dinsdag haar comeback in het enkelspel op het grastempel. Het is vier jaar geleden dat ze voor het laatst op Church Road speelde, waar ze toen roemloos verloor in de eerste ronde van de onbekende Harmony Tan.
Zoals bijna alle toppers kreeg ook Djokovic vragen over de terugkeer van het tennisicoon. “Ik heb tegen haar gezegd dat het inspirerend is wat ze doet. En episch”, vertelde hij op een persconferentie. “Ik heb haar nog nooit zo vaak in de sportschool gezien. Dat zegt genoeg over hoe ze zich voorbereidt op deze comeback. Het is bewonderenswaardig.”
Toen Williams zondagmiddag de volle persruimte binnenliep, was het precies 28 jaar geleden dat ze als 16-jarige voor het eerst meedeed aan dit toernooi. In de jaren daarna won ze Wimbledon maar liefst zeven keer, waarmee haar totaal aan grandslamtitels op 23 komt – één meer dan Steffi Graf, één minder dan recordhoudster Margaret Court.
“Ik voel geen emoties bij mijn terugkeer op Wimbledon”, begon Williams, typisch kort en zacht. Ze houdt nog steeds niet van persconferenties. “Ik ben al aan het idee gewend geraakt sinds Queen’s. Misschien komen de emoties pas als ik op de baan sta.”
Waarom ze hier in het enkelspel meedoet? “Omdat het kan. Omdat ik een wildcard kreeg”, antwoordde ze. “Een week geleden heb ik de knoop doorgehakt. Misschien is het mijn laatste keer. Ik heb mezelf die vraag ook gesteld, maar toen dacht ik: what are you thinking? Ik ben een atleet. Daarom doe ik mee.”
Op Queen’s, het voorbereidingstoernooi, speelde Williams voor het eerst in vier jaar weer – in het dubbelspel aan de zijde van de Canadese Victoria Mboko. Daarna volgde nog een dubbelspel in Berlijn, zonder succes.
Het levensverhaal van Williams is vaak verteld. Samen met zus Venus leerde ze tennissen op kapotte banen in het gewelddadige Compton, onder de strenge blik van vader Richard. In oktober 1995 speelde ze haar eerste profwedstrijd als 14-jarige. Na 27 jaar tennis zette ze in 2022 een punt achter haar carrière bij de US Open. In die jaren groeide ze uit tot een van de beste tennissters ooit, een icoon voor arme, zwarte kinderen. Met haar harde service, scherpe backhand en onverslaanbare mentaliteit veranderde ze het vrouwentennis voorgoed.
“Ik kijk niet graag achterom”, zei Williams. “Mijn prijzen staan in een kamer waar ik ze niet kan zien. Natuurlijk heb ik soms herinneringen, nu aan de Olympische Spelen hier op Wimbledon. Wat mijn erfenis is? Daar denk ik nog niet over na. Ik speel nog. Dat komt later. Dan schrijf ik het op. Geloof in jezelf en blijf dromen, dat is het voor nu.”
Deel artikel:
FC Eindhoven start oefencampagne met 3-1 winst op UNA
Eindhoven – FC Eindhoven heeft dinsdagavond de eerste oefenwedstrijd van het nieuwe seizoen gewonnen. In het eigen Jan Louwers Stadion werd VV UNA met 3-1 verslagen. De ploeg van trainer Jan Poortvliet kwam nog wel op achterstand, maar draaide de wedstrijd in de tweede helft volledig om.
In de openingsfase was het gelijk opgaan geblazen. Nieuwkomer Bram Rovers testte de UNA-doelman al vroeg met een schot, maar dat werd gestopt. Mika de Jonge kopte even later naast uit een hoekschop. Na een half uur spelen sloeg UNA toe: een onverwacht schot zeilde achter doelman Jort Borgmans, waardoor FC Eindhoven met een 0-1 achterstand de rust in ging.
Na de pauze kwam de thuisploeg met grotendeels nieuwe namen het veld op. Het duurde even, maar na een uur spelen was het Thijs Muller die de gelijkmaker binnenschoot. Hij plaatste de bal beheerst in de rechteronderhoek. In het laatste kwartier sloeg de ploeg definitief toe. Milan Hoek kopte raak na een voorzet van Niek Munsters: 2-1. Vlak voor tijd onderschepte Muller een bal, waarna zijn schot via een verdediger in het doel belandde: 3-1.
De volgende oefenwedstrijd van FC Eindhoven is zaterdag 4 juli tegen De Treffers in Groesbeek.
