Nederland wil afgewezen asielzoekers mogelijk terugsturen naar Kenia en Rwanda
Nederland is op zoek naar landen buiten de EU waar afgewezen asielzoekers tijdelijk naartoe kunnen, terwijl ze wachten op hun uiteindelijke terugkeer naar hun land van herkomst. Denk aan zogeheten terugkeerhubs: centra in derde landen waar mensen onder menswaardige omstandigheden blijven totdat hun terugkeer geregeld is.
Volgens betrokkenen zitten de plannen nog in een vroege, verkennende fase. Diplomaten en ambtenaren zijn bezig met het uitpluizen van mogelijke partners — en Nederland doet dat samen met een groep andere EU-landen: Duitsland, Oostenrijk, Denemarken en Griekenland. Samen kijken ze welk land aan de randen van Europa het meest geschikt zou zijn.
Uit een eerste rondje onderzoeken blijkt dat Kenia momenteel de meest voor de hand liggende kandidaat is. Het land wordt gezien als relatief welvarend en politiek stabiel — twee belangrijke voorwaarden volgens de Europese Commissie. Daarnaast wordt ook gekeken naar Rwanda, maar daar spelen mensenrechtelijke zorgen mee. Een andere optie die op de lijst staat, is Benin in West-Afrika — al zijn de gesprekken daar pas net van start gegaan. In Europese verslagen duiken ook Oezbekistan en Ghana op, maar wat de stand van zaken daar precies is, blijft onduidelijk.
Binnenkort worden de betrokken ministers bijgepraat over de voortgang. Dan wordt ook verder besloten welke richting Nederland op gaat. Het doel is om tegen eind dit jaar een definitieve keuze te maken. Of de afspraak dan alleen geldt voor de vijf landen in de kopgroep of voor heel de EU, is nog niet duidelijk.
Officieel zegt het kabinet niets over welke landen precies in beeld zijn — ‘gezien de diplomatieke vertrouwelijkheid van dit proces’, zo luidt de officiële formulering.
De achtergrond van deze plannen? Europa worstelt al jaren met het daadwerkelijk terugsturen van mensen die geen recht hebben op verblijf. De terugkeerhub is een poging om daar grip op te krijgen. Maar tot nu toe bleek het lastig om een land te vinden dat aan alle eisen voldoet: politieke stabiliteit én naleving van internationale mensenrechten.
Eerder had Nederland onder het vorige kabinet Oeganda op het oog, maar daar kwam veel kritiek op — onder meer vanwege de strenge wetgeving tegen LHBTIQ+-mensen. Ook binnen het huidige kabinet was dat een gevoelig punt. Na de verkiezingen, die voor onrust in het land zorgden, werden de gesprekken met Oeganda daarom ‘on hold’ gezet.
Denemarken probeerde eerder een deal met Rwanda te sluiten, maar die werd door de rechter tegengehouden. Twee weken geleden bereikten de EU-lidstaten wel akkoord over een nieuwe terugkeerverordening, die juist bedoeld is om terugkeer daadwerkelijk te vergemakkelijken. Het sturen naar een terugkeerhub past binnen die regeling — en kan dus snel van start gaan, zodra er een partnerland is gevonden.
Hoeveel mensen er uiteindelijk naar zo’n hub gaan, is nog onbekend.
💡 Wil je weten hoe het Europees Migratiepact werkt? Dat is net van kracht geworden — lees er meer over in onze uitleg.
Tropisch warm, maar met grote verschillen tussen noorden en zuiden
Vanochtend is het al een beetje een tweedeling: de zon schijnt overvloedig, maar niet overal. In het noorden begint de dag met wat lage bewolking, en op de Waddeneilanden hangt er hier en daar zelfs mist. Gelukkig trekt dat allemaal in de eerste helft van de ochtend op. Tegen het eind van de nacht was het al flink verschil: 16 graden in het Waddengebied, maar al 23 graden in het zuiden. Wil je weten hoe het bij jou precies is? Bekijk hier de actuele temperatuur in jouw buurt:
Tegen het eind van de ochtend klimmen de thermometerstanden langzaam omhoog — tot 21 graden op de Wadden, 25 graden in het noorden, rond de 28 graden in het midden, en plaatselijk al 30 graden in het zuiden. Wind is er bijna geen, maar tegen de middag komt er een matige noordoostenwind opzetten.
Vanmiddag wordt het over het grootste deel van Nederland stralend zonnig én tropisch heet — behalve in het noorden. Daar blijft het relatief fris: 23 graden op de Wadden, 25 tot 27 graden in het noorden. Maar verderop: 33 graden in het midden, en in Limburg zelfs 37 graden! De wind blijft matig uit het noordoosten waaien — aan de noordelijke en noordwestelijke kust is die af en toe vrij krachtig.
Vanavond blijft de zon nog lang schijnen, vooral in het midden en zuiden, waar het uitzonderlijk warm blijft. De nacht verloopt helder en opvallend zomers — vooral in het zuiden. Het noorden krijgt daarentegen de beste kaarten voor wat afkoeling: tijdens de wedstrijd Nederland-Tunesië ligt de temperatuur daar tussen de 17 en 20 graden. In het zuiden is het daarentegen nog steeds zomers warm: 25 tot 29 graden. Aan het eind van de nacht koelt het af naar 15 graden in het noordoosten, maar in het zuiden blijft het bij 24 graden — en in grote steden daar blijft de temperatuur zelfs boven de 25 graden.
Morgen wordt een écht snikhete dag: veel zon, wat sluierbewolking, en in het zuidoosten een kleine kans op een onweersbui in de late namiddag. Temperatuur? Van 33 graden op het strand tot mogelijk wel 40 graden in het oosten en zuidoosten. Of we daarmee het all-time hitte-record van 40,7 graden (gevestigd op 25 juli 2019 in Volkel) gaan breken? Dat valt nog te bezien. De wind is zwak tot matig uit zuidelijke richting — maar in de middag draait die in het westen en later ook in het midden naar het westen tot noordwesten. Daardoor daalt de temperatuur langs de kust naar zo’n 30 graden, en op de stranden zelfs nog een paar graden lager.
De dagen daarna — dus het weekend — brengen wisselende omstandigheden: perioden met veel zon, maar ook een toenemende kans op regen- of onweersbuizen.
NAVO-baas Rutte op diplomatieke missie bij Trump: “Ja, ik snap je gezeur – maar we staan wel achter je”
Mark Rutte, de nieuwe baas van de NAVO, heeft kortgeleden een bezoek afgelegd aan het Witte Huis om de wat wankel geworden band met president Donald Trump weer wat te herstellen. Het was duidelijk een poging om de plooien glad te strijken – en dat niet zonder reden.
Trump is al jaren kritisch over de NAVO, maar sinds de oorlog tegen Iran is zijn ongeduld alleen maar toegenomen. En ja, die spanningen zitten niet alleen in zijn hoofd: Spanje weigerde bijvoorbeeld toestemming voor het gebruik van zijn militaire bases door het Amerikaanse leger. Ook defensieminister Pete Hegseth liet vorige week geen blad voor de wind: hij sprak scherp over bondgenoten die “te veel praten en te weinig vooruitkomen”, en herhaalde de dreiging dat de VS hun bijdrage aan Europese veiligheid zullen inkorten. Eerder kondigden de Amerikanen al terugtrekking van troepen uit Europa aan.
Tijdens het gesprek probeerde Rutte Trump gerust te stellen – zonder te buigen of te buigen. “Ik ken uw irritaties”, zei hij rechtstreeks. Maar hij legde ook nadruk op de feiten: vier- tot vijfduizend Amerikaanse vliegtuigen zijn vanaf Europese bases opgestegen voor operaties tegen Iran. Zo werd zelfs de luchthaven van Boekarest tijdelijk gesloten om ruimte te maken voor Amerikaanse toestellen. “In algemene zin zijn onze landen er voor u geweest”, benadrukte Rutte.
Trump leek niet helemaal overtuigd – maar hij was wel positief over Rutte persoonlijk. “Je hebt goed werk verricht. Als iemand anders er had gezeten, hadden we elkaar vandaag niet gesproken, want we zijn in de steek gelaten”, zei hij. Na afloop benadrukte Rutte nog eens dat Trump, volgens hem, “toegewijd” blijft aan de NAVO – een nuance die zowel hoop als voorzichtigheid inhoudt.
De volgende grote test komt in juli, tijdens de NAVO-top in Ankara.
Buitenland
Deel artikel:
Twee zware aardbevingen in Venezuela: grote schade, veel onzekerheid en vrees voor duizenden slachtoffers
In Venezuela is gisteren kort na elkaar twee heftige aardbevingen opgetreden – een zeldzaam en uiterst zorgwekkend gebeuren voor het land. De eerste beving, met een kracht van 7,2, trof vlak buiten de kust, 53 kilometer ten westen van Puerto Cabello. Één minuut later volgde al een tweede, nog zwaardere schok van 7,5 – ook dicht bij de kust, maar iets verderop. Volgens persbureaus zoals AP behoren deze bevingen tot de zwaarste die Venezuela in een eeuw heeft meegemaakt.
De gevolgen zijn dramatisch. In de hoofdstad Caracas stortten meerdere gebouwen in, waaronder woontorens en bedrijfspanden. Ook het internationale vliegveld van Caracas raakte zo zwaar beschadigd dat het voorlopig gesloten is – beelden laten zien hoe reizigers in paniek wegrenden toen een stofwolk over hen heen kwam na een instorting in de terminal. “Het schudde echt heen en weer”, vertelt een getuige aan AP. “We liepen en werden heen en weer geslingerd. Alles viel op de grond. Gelukkig konden we op tijd wegkomen.”
Omdat de bevingen rond 18.00 uur lokale tijd plaatsvonden – en gisteren bovendien een nationale feestdag was – waren veel mensen thuis of in openbare ruimtes. Dat verhoogde het risico op slachtoffers. Interim-president Delcy Rodríguez riep direct de noodtoestand uit en kondigde een grote reddingsoperatie aan. Ze sprak haar condoleances uit aan de nabestaanden van de dodelijke slachtoffers, hoewel het exacte aantal doden en gewonden op dit moment nog volledig onduidelijk is.
De Amerikaanse geologische dienst (USGS) spreekt van een ramp die zich waarschijnlijk over een groot gebied zal uitstrekken. Op basis van vergelijkbare bevingen schat men dat er minstens duizend doden kunnen vallen – maar een aantal tot 10.000 is helaas ook niet uitgesloten. De economische schade wordt verwacht in de vele miljarden te lopen.
Ook in buurlanden werd de trilling gevoeld: in Colombia, het noorden van Brazilië én zelfs op Curaçao. Daar trilde alles in het CMC-ziekenhuis in Willemstad, zo meldt een getuige aan ANP. Gelukkig is er volgens de meteorologische dienst van het eiland geen tsunami-risico.
Omdat Venezuela normaal gesproken buiten de ‘Ring of Fire’ ligt – het seismisch actieve gebied rond de Stille Oceaan – komen zulke zware bevingen hier zeldzaam voor. De laatste vergelijkbare ramp dateert uit 1967, toen een beving van 6,6 honderden doden en duizenden gewonden eiste.
De Venezolaanse minister van Binnenlandse Zaken, Diosdado Cabello, waarschuwde op staatsomroep dat naschokken zeer waarschijnlijk zijn, en riep burgers op om voorlopig buiten te blijven. De VS, Brazilië en andere omliggende landen hebben al hulp toegezegd. President Trump noemde de bevingen “verwoestend” en sprak van “een overweldigende hoeveelheid doden”. Zijn woorden onderstrepen de ernst – maar ook de onzekerheid: “Het ziet er niet goed uit.”
Frank Lammers en JW Roy: één avond, volledig Brabants, volledig onweerstaanbaar
Frank Lammers en JW Roy staan eind dit jaar weer samen op het podium — en dit keer is het écht een bijzondere gebeurtenis. Na de grote hit van vorig jaar (waarbij ze al meteen wisten: dit moeten we blijven doen), komt er nu een éénmalige voorstelling in het Muziekgebouw Eindhoven. Geen reeks, geen tour — gewoon één avond, vol muziek, lach en diepe vriendschap.
Voor wie het nog niet kent: Frank en JW leerden elkaar kennen op de zijlijn van een jeugdvoetbalveld — hun dochters speelden in hetzelfde team. Tussen de ‘goed zo!’-roepen en de waterflessen door ontstond het idee: laten we eens samen iets op het podium brengen? En wat een idee was dat! In 2025 trokken ze met hun voorstelling Ach, Zalig Man acht keer door de Kempen — alle zalen zaten stampvol. “Dit is theater zoals het ooit bedoeld is”, noemde Frank het toen.
Maar nu wordt het persoonlijker, intiemer — en puur Brabants. Op 12 december treden ze op met hun begeleidingsband De Matjes, fanfare Hekwerk XS én de Duizelse nonnen Theophilia en Gonzala. Samen beloven ze een avond vol humor, hartverwarmende muziek en die typisch Brabantse warmte die je nergens anders zo vindt.
En ja — Brabant staat centraal. Niet alleen met eigen nummers, maar ook met een frisse, levendige blik op klassiekers uit de regio: van Gerard van Maasakkers en ’t Dommelvolk tot Jantje Koopmans, Jo Hogendoorn en Bots. En dan zijn er nog de vertalingen van grote namen als Willie Nelson, André Hazes en Bon Jovi… maar dan wel in mooi Brabants — want waarom zou je een hit veranderen als je hem gewoon kunt Brabantiseren?
Opa Theo steelt de show op zijn WK-bakfiets – “Ik leef voor Oranje!”
Ooit joeg hij verdedigers de stuipen op het lijf als topscorer van SC Welberg. Nu zorgt opa Theo van Meer (79) uit Hoogerheide weer voor geglimlach, geklap en opgestoken duimpjes — maar dan niet op het veld, wel op zijn oranje bakfiets. Elke dag rijdt hij er trots mee door het dorp, volledig versierd met vlaggen, slingers, knuffels en zelfs een handgemaakt scorebord dat nog steeds de 5–1-zege tegen Zweden laat zien.
“Ik kan mijn geluk niet op wanneer we winnen… en anders heb ik slapeloze nachten”, legt Theo met een knipoog uit. Zijn liefde voor Oranje is geen grapje — het is zijn dagelijkse brandstof.
Wie Theo kwijt is, hoeft niet lang te zoeken. Zijn huis aan de Putseweg springt direct in het oog: overal oranje, van de gevel tot de tuin, van de brievenbus tot het trottoir aan de overkant — dat heeft hij gewoon ‘in gebruik genomen’ als uitbreiding van zijn beroemde Oranjehuis. Wekenlang was hij bezig met versieren: spulletjes uit de kringloop, cadeautjes van buren, en zelfs dingen die voorbijrijders hem later terugbrachten nadat ze het leuk vonden.
En dan dat scorebord…
“Kijk, hier draait het allemaal om”, zegt Theo terwijl hij er trots naar wijst.
De uitslag van de wedstrijd tegen Zweden staat er nog op — en ja, hij laat hem daar ook graag staan. “Wat mij betreft blijft deze stand de komende wedstrijden gewoon hangen. Met deze warmte? Nee hoor, dan loop ik niet elke keer naar buiten om het bij te werken, hahaha!”
Tijdens een wedstrijd? Beter niet storen. Theo zit volledig in de game — schreeuwt naar het scherm, geeft tactische tips, en doet net alsof hij nog steeds op het veld staat.
“Dat deed ik vroeger ook als spits. In 1988, toen we Europees kampioen werden? Door al dat enthousiasme brak het bankstel doormidden. Gelukkig ben ik inmiddels wat rustiger geworden…”
Over de WK-finales van 1974 en 2010? Theo wil er liever niet over praten.
“Ik was maandenlang niet goed van. Zo dichtbij… en dan net niet. Echt verschrikkelijk.”
Maar dit keer kijkt hij vol hoop uit naar Brian Brobbey.
“Ik herken mezelf in hem: snel, vasthoudend, nooit opgeven. Dat had ik ook als midvoor bij SC Welberg én later bij RKVV METO in Hoogerheide.”
Met 35 doelpunten staat zijn naam nog steeds bovenaan het clubrecord van SC Welberg. Het liefst had hij ooit zelf een oranje tenue aangetrokken — maar op 14-jarige leeftijd moest hij van zijn ouders gaan werken. Geen probleem: na vijftig jaar stratenmaker is hij nu volledig opgegaan in zijn nieuwe passie — Oranje supporteren, op zijn eigen, onmiskenbaar Theo-manier.
En het werkt.
Zodra hij met zijn bakfiets door het dorp rijdt, klinken claxons, worden mensen enthousiast, en wordt hij regelmatig gevraagd voor een foto.
“Ik word steeds aangesproken. Sommigen willen echt met me op de foto. Echt hartstikke leuk!”
En over de kans op een WK-titel dit jaar? Theo lacht.
“Frankrijk, Duitsland, Spanje… ja, die blijven sterk. Maar waarom zou het geluk nou eens ons kant op vallen? Het wordt tijd!”
