Mislukte miljoenenrenovatie: Trump wijt groen water in Reflecting Pool aan ‘vandalisme’
Donald Trump heeft eerder dit jaar flink opgetreden tegen het groene water in de Reflecting Pool — dat grote, vlakke bassin tussen het Washington Monument en het Lincoln Memorial in Washington D.C. Volgens hem moest het blauw zijn. Niet smeriggroen, niet troebel, maar strak, fris en helderblauw. En dus liet hij actie ondernemen — met een bedrijf dat ook al zijn golfbanen onderhield. “Ik ken iemand die heel goed is met zwembaden. Hij zei: meneer, we kunnen dit voor u regelen”, vertelde Trump in april.
Al snel werd duidelijk dat het geen simpele klus zou worden. Wat oorspronkelijk op 1,8 miljoen dollar (ongeveer 12 miljoen euro) werd ingeschat, liep op tot maar liefst 14,2 miljoen dollar. Een woordvoerder noemde de ingreep ‘hard nodig’, want het bassin was volgens Trump ‘kapot en walgelijk’. Twee weken geleden werd de renovatie afgerond — en de regering-Trump kondigde triomfantelijk aan: het water was nu helderblauw. Hoe? Door de bodem van het bassin blauw te verven. Geen gewone verf, benadrukte Trump: “Dit was niet gewoon een verfbeurt. Dit is hoogwaardig materiaal van de beste kwaliteit, dat wel honderd jaar mee kan gaan. Aangebracht door zeer getalenteerde mensen.”
Maar de blijdschap duurde niet lang. Buitenlandse media begonnen al snel foto’s te delen van het bassin — en ja hoor: het water was weer groen. Overheidsmedewerkers werden zelfs gefilmd terwijl ze met borstels in het water stonden om algen weg te halen. Er werd waterstofperoxide in gegoten, en nog steeds kleurde het water niet blauw. En dan komt het: ook de blauwe verflaag op de bodem begon los te laten.
Na dagen van berichten over de mislukking reageerde Trump vannacht op Truth Social — uitgebreid, en met een nieuwe verklaring. Volgens hem zijn er ‘inderdaad problemen’ met het bassin, maar niet door slechte uitvoering of ongeschikte verf. Nee, volgens Trump is het allemaal het werk van vandalen. Hij beweerde dat mensen ‘chemische middelen in de Reflecting Pool hebben gegooid’ — zonder daar bewijs voor te leveren. “Ze doen alles om ons fantastische werk te vernietigen”, schreef hij. Ook meldde hij dat meerdere mensen waren aangehouden.
Volgens The Washington Post zit daarbij ook voormalig Olympisch roeier David Hearn — een 67-jarige man die langs het bassin fietste om met eigen ogen te zien hoe het ervoor stond. Hij vertelde de krant dat hij een stuk van de blauwe bodemverf op het water zag drijven, en dat hij direct werd gearresteerd toen hij het wilde aanraken. “Ik ben geen vandaal. Ik heb niets kapotgemaakt of losgepeuterd. Tegen de tijd dat ik doorhad wat er gebeurde, was ik al in de boeien geslagen.”
Als eerste op de hoogte van het laatste nieuws
KNMI waarschuwt weer voor zwaar onweer met hagel in Limburg
Het KNMI heeft opnieuw een code oranje afgegeven voor Limburg — dit keer voor hevig onweer met hagel én harde windstoten. De waarschuwing geldt tot 03.00 uur, dus let goed op als je ’s avonds of ’s nachts onderweg bent in het zuiden.
Volgens het weerinstituut kan het daar flink losbarsten: denk aan grote hagelkorrels, veel regen in een korte tijd én plotselinge, krachtige windvlagen. Dat kan zowel gevaar opleveren als overlast veroorzaken — van natte straten tot beschadigde daken of omgewaaide takken.
Ook in Zeeland, Noord-Brabant en Gelderland is er code geel van kracht vanwege de kans op onweer. En ja — de hitte blijft ook een factor: overdag wordt het nog steeds behoorlijk warm, met zondag tot wel 32 graden op sommige plekken.
Vrijdagavond en -nacht was al een waarschuwing op zijn plaats: toen trok er een hevige onweersbui over Nederland. In Groningen vielen meer dan 350 bomen — onder andere bij Emmen raakte een vrouw gewond toen een boom op haar auto terechtkwam. In Mander (Twente) liep door de stortregen een beek buiten zijn oevers, en dat had gevolgen: een restaurant waar net een bruiloft werd gevierd, stond onder water.
En het onweer was niet alleen luid en destructief — het was ook extreem actief in de lucht. Het KNMI telde tijdens die bui meer dan 188.000 blikseminslagen. Een uitzonderlijk hoog aantal.
Vicepresident Vance landt in Zwitserland voor delicate onderhandelingen met Iran
De Amerikaanse vicepresident J.D. Vance is net aangekomen in Zwitserland om daar samen met Pakistaanse en Qatarise bemiddelaars aan de slag te gaan met Iran over een heleboel brandende kwesties — denk aan het Iraanse nucleaire programma én de spanningen rond het wapenstilstandsoverleg in Libanon.
De Iraanse delegatie zit al klaar, en ook Pakistan is op weg: premier Shehbaz Sharif en een hoge legervertegenwoordiger zijn onderweg. Vance liet voor zijn vertrek weten dat hij ‘een dag of twee’ in Zwitserland blijft — dus geen langdurige diplomatieke vakantie, maar wel een intensieve sprint. Hij sprak zich hoopvol uit over de mogelijke voortgang van de gesprekken, vooral wat betreft de nucleaire kwestie en de situatie rond het bestand in Libanon.
Maar juist die laatste kwestie is weer flink opgelopen. Gisteren kondigde Iran aan dat de Straat van Hormuz opnieuw is afgesloten voor internationale scheepvaart — volgens Teheran omdat Israël het bestand met Hezbollah (dat sinds vrijdag van kracht is) had geschonden. Volgens Al Jazeera zijn er inmiddels 32 doden gevallen bij Israëlische luchtaanvallen in het zuiden van Libanon. Het Israëlische leger beweerde dat het tientallen Hezbollah-doelen had aangevallen na schendingen van het bestand door de sjiitische militie, en benadrukte dat het ‘defensief’ opereert in Libanon.
Hezbollah, dat sterk wordt gesteund door Iran, zegt het bestand te respecteren — maar voegt eraan toe dat het wel het recht heeft om zich te verzetten tegen Israëlische troepen die zich naar de zuidelijke stad Nabatiye bewegen. Kortom: iedereen roept ‘wij reageren’, maar niemand wil de eerste stap terug doen.
Vance probeerde het optimistisch te houden: voor vertrek zei hij dat het ‘ondanks de krantenkoppen’ in Libanon eigenlijk beter gaat en dat ‘de spanning iets afneemt’. Ook over de Straat van Hormuz liet hij weten dat er ‘niets op wijst’ dat Iran die echt wil sluiten — een opmerking die nogal contrasterend is met wat Iran zelf gisteren verklaarde.
President Trump reageerde fel op de Iraanse aankondiging: hij dreigde met het instellen van een tol op de Straat van Hormuz als er binnen zestig dagen geen definitieve akkoord met Iran is bereikt. Die 60-dagen-termijn kwam voort uit een voorlopige deal die Trump vorige week samen met Iraanse president Pezeshkian had getekend — waarin onder meer werd afgesproken dat de zeestraat per direct weer open zou gaan. Dat is nu dus niet gebeurd.
De onderhandelingen zouden oorspronkelijk vrijdag beginnen, maar Iran trok zich toen terug vanwege de escalatie in Libanon. En hoewel de termijn van zestig dagen officieel geldt, is er ruimte om die te verlengen — mits alle partijen daar akkoord over zijn.
Harry was prins carnaval op de TU/e: ‘We huurden alleen dansmarietjes in’
Wie denkt dat de Technische Universiteit Eindhoven alleen maar over circuits, formules en serieuze onderzoeksrapporten gaat, heeft het flink mis. Want ja hoor — ook op de campus werd vroeger echt carnaval gevierd. Tot in de late uurtjes, met scepters, vorsten, een raad van 11 en zelfs een eigen carnavalsblad.
Een prins met een draadloos hart
Harry Roumen (78) kent de TU/e bijna beter dan zijn eigen portemonnee: hij studeerde er vanaf 1964 elektrotechniek, bleef daarna jarenlang verbonden aan de universiteit — onder meer als soort algemeen directeur — en werd bij zijn afscheid officieel ‘mister TU/e’ genoemd. En ja, in 1978 droeg hij ook nog eens de kroon: als Prins Computarius, hoofd van de carnavalsvereniging d’Onderzukers.
“Het was een complete carnavalsvereniging”, zegt Harry met een knipoog. “Alleen de dansmarietjes huurden we in.”
Feest in de Bunker — en verder
De hoogtepunten? Een avond vol carnaval in de Bunker, met vijfhonderd enthousiaste bezoekers — uitverkocht, natuurlijk. Maar d’Onderzukers bleef niet binnen de campusmuren. “We gingen met een volle bus naar Delft om te laten zien hoe je echt carnaval viert”, vertelt Harry, terwijl hij lachend toevoegt: “En ja, we deden ook bezoekjes aan het ziekenhuis en bij ouderen. Carnaval is tenslotte voor iedereen.”
Geen dansmarietjes — maar wel een plan B
Toen de TU/e nog vooral een ‘mannengemeenschap’ was, waren dansmarietjes simpelweg niet voorhanden. “De stichters hadden daar blijkbaar geen behoefte aan”, grapt Harry. Maar dat betekende niet dat er geen dansmarietjes op het feest verschenen. “Nee hoor — die huurden we gewoon in. Van een andere vereniging in Eindhoven. Zo ging dat.”
En over het feestgedrag? Er valt even een stilte. Dan een serieuze blik: “Als prins moest je wel enigszins nuchter blijven. De grens mag je niet overgaan. Dat is toch duidelijk?”
Het einde van een tijdperk
In 1986 stopte d’Onderzukers met carnaval. De opkomst liep terug, het carnavalsbloed stolde — en met een feestelijke begrafenis werd afscheid genomen. Later probeerden andere studentenverenigingen, zoals GEWIS, het vuur weer aan te wakkeren. Maar vanaf de jaren ’90 werd de campus steeds internationaler, en verdween het bourgondische carnavalsgevoel langzaam naar de achtergrond. Nooit meer zo groots — met een eigen prins, adjudant, raad van 11 en al dat gedoe.
Zelfs de poging in 2025 om de langste polonaise ter wereld te organiseren — minimaal 1219 feestbeesten nodig — liep op een teleurstelling uit: de teller stokte bij 648.
Koning en koningin dansen mee in de feestende kleedkamer van Curaçao
In een bijna drie minuten durende video op X (vroeger Twitter) is te zien hoe het koningspaar gewoon meeleeft — letterlijk: ze lopen de kleedkamer binnen en gaan vrolijk meedansen met het team! Het was een onverwacht, ontwapenend moment tijdens de WK-avond op Curaçao. Samen met prinses Ariane en minister Mirjam Sterk (Sport) waren ze aanwezig bij de historische wedstrijd tegen Ecuador.
Tahith Chong straalde daarna in de mixed zone van het Kansas City Stadium. “Het was echt heel mooi om dit samen met de koning te vieren. We blijven ons verbazen — en nu gaan we gewoon proberen om door te stoten naar de volgende ronde”, zei hij met een brede glimlach.
Ook op Curaçao zelf was de sfeer onbeschrijfelijk. Na het 1-1 gelijkspel tegen Ecuador barstte het eiland los: fans verzamelden zich in de uitgaanswijk Saliña, auto’s toeterden op straat, mensen zwaaide met blauwe vlaggen en de hele buurt klonk van de muziek. Overal werden groepen gevormd om gezamenlijk naar de wedstrijd te kijken — die om acht uur ’s avonds lokale tijd begon. En na de afloop? Veel supporters bleven gewoon hangen, zwaaiden nog steeds, dansten mee en genoten van het moment.
En ja — het blauw was overal: veel bewoners droegen hun beste blauwe outfit om ‘The Blue Wave’ krachtig te steunen. Want dit was meer dan alleen een wedstrijd: het was het eerste WK-punt ooit voor Curaçao. Voor het eerst in de geschiedenis doet het land mee aan een wereldkampioenschap voetbal. Na de zware nederlaag tegen Duitsland (7-1) in de openingswedstrijd, was dit gelijkspel een ware triomf — en een moment om nooit te vergeten.
