Van onverklaarbare kwaaltjes tot WK-finale: Petra’s bizar stoere reis met Parkinson
Je kent het wel: je bent pas eind 30, hebt net een IVF-traject achter de rug, scheurt nog drie kinderen het nest uit en denkt dat je lichaam gewoon overuren heeft gedraaid. Precies wat Petra van der Putten Clauwens (nu 41) dacht toen ze twee jaar lang klachten had die maar niet weggingen.
Alleen: het bleek dus Parkinson. Geen 70-plus-ziekte, maar iets wat óók jonge moeders kan treffen – en dan vooral in de vorm van cognitieve kuren (“ik plan bijna niets meer”) en beroemde freezing-momenten die haar tijdens het zwemmen doen denken aan… verdrinken.
Wat doe je dan? Aan de bank gaan zitten? Nee, naar CrossFit!
Toen Petra moest stoppen met zwemmen, stormde ze een sportschool in De Mortel binnen. Daar zag ze die mensen van CrossFit – gewichtheffen, conditietje en fierljeppen in een sessie – en dacht: “Ziet er vet uit.”
Ze ging van de door artsen voorgeschreven 3 naar 4 keerer per week, rolde de Dutch Adaptives-club in (allemaal doorzetters met wie dan ook een beperking) en ontdekte het Adaptive CrossFit-circuit.
Eind vorig jaar razendsnel een wedstrijdje meegedaan, meteen beter gescoord dan een hoop wereldtoppers, en hoppa: halve finale-voerticket.
Straks dus echt op het WK-podium in Californië
De weg er naartoe was al stuntwerk.
Ze moest binnen een paar dagen vier opdrachten filmen – precies de dagen dat ze in Amerika zat voor een Parkinson-conferentie. Drie sessies op één dag, één sessie in een gehuurde hoek van een States-gym. Haar lichaam riep bijna “stop”, maar de scores bléken goed voor een top-10-plaats in de halve finale.
Komende maand vliegt ze dus opnieuw de oceaan over om in de finale-divisie neurologische beperking – middelmatig haar sport te laten zien.
Doel: “ergens bij de eerste vijf eindigen”.
Maar eigenlijk nog belangrijker: sporten werkt. Haar artsen zien dat freezing steeds later optreedt als ze traint – een inzicht dat ze als ambassadeur van ParkinsonNederland graag deelt, zodat straks nog méér mensen geholpen worden.
Hoe een Brabantse met Parkinson uitgroeide tot WK-deelnemer
“Ik voel me als het kneusje uit De Mortel tussen al die buffels”
Petra van der Putten Clauwens (41) was nog maar eind 30 toen de arts met de woorden Parkinsonkwam. Bam – even leek alles stil te staan. De tip die de medici haar meegaven was simpel: blijf bewegen! Een half jaar later staat ze op het punt om volgende maand in Californië de WK-finale van Adaptive CrossFit te skaten. Tussen spierbundels – letterlijk en figuurlijk – die haar zo mogelijk nog extra in het oog laten springen.
Rijke roddel of euvel tijdens zwangerschap?
Een jaar of vijf geleden kampte Petra met van alles: stijve spieren, vermoeidheid, wazig hoofd. “IVF-behandeling gehad, zoon eruit geperst, twee jaar later identieke tweeling. Dacht: dit komt vast door te veel borstvoeding en te weinig slaap.” Een trillend dametje van 80 – dat had ze bij Parkinson in haar hoofd. 2,5 jaar en tal van afspraken later bleek zijzelf degene die met die chronische zenuwziekte werd geconfronteerd. Freezing is haar grootste vijand: ineens kan ze even helemaal niets meer. “Tijdens het zwemmen kwam dat voor. Gevoel dat ik ging verdrinken – toen was het klaar met baantjes trekken.”
CrossFit als medicine-ball
Sportschool in gelopen, CrossFit gezien. “Zag er vet uit – ik wilde mee.” Waar de doktoren drie sportmomenten adviseerden, maakte ze er vier van. Via Dutch Adaptives rolde ze het adaptive-circuit in: mensen met halve armen, nagenoeg blind, maar zeker niet uitgeteld. Vanaf eind vorig jaar proveerde Petra haar eerste adaptive-wedstrijd. Scores boven de wereldtop – geschokte blikken alom. Halve finale WK: binnen.
America-bound, camera’s aan
Voor de halve finale moest ze vier workouts op film zetten. Timing: exact de week dat ze al naar een Parkinson-conferentie in Amerika moest. Drie oefeningen geklopt op één middag, de vierde gefilmd in een leeg hoekje van een Amerikaanse box. Lichaam op tilt, maar de cijfers klopten: top-10, dus ticket finale in Californië binnen.
Doel top-5, doel gezond leven
Nu start de laatste loodjesfase. Ze traint, stuurt kilootjes omhoog en hoopt op een plek bij de eerste vijf. Maar het allerbelangrijkste is simpel: het bewegen zélf. “Artsen vinden deze vorm van sport dé beste medicijn voor mijn hersenen.” Als ambassadeur van Parkinson Nederland deelt ze haar ontdekking dat haar freezing steeds later opduikt tijdens intense trainingen. Wie weet kan dat soort inzicht straks ook anderen uit het dal trekken.
Ghana knalt Panama weg in 95e minuut: gekmakend WK-sprookje blijft uit
1-0 diep in blessuretijd na knotsgek slotoffensief
Scheidsrechter tikte al bijna af, maar toen tikte Caleb Yirenkyi de 1-0 binnen en barstte de Ghanese bank los. De 20-jarige vleugelspeler tikte – letterlijk net op tijd – na een razendsnelle counter en hield het Panamese WK-sprookje definitief op slot. Eerste WK-punt ooit voor Panama? Verkiezen we morgen, dank je! Ghana krijgt nu gewoon drie en staat samen met Engeland fier bovenaan groep L.
Regen, ritme en ronaldo-blikken
De Canadese zomer gooide er een miezerig sausje overheen, maar dat deerde niemand vanaf de aftrap. Panama begon als de dolle, Waterman schoot al na drie minuten rakelangs en de Ghanese verdediging keek even glazig als het bewasemde kunstgras. Pas na de verplichte dorstslok – yep, WK-tactiek – verscheen ook Ghana in het spelbeeld. Vanaf dat moment liep het tempo flink op: harde duels, niet altijd zuivere passes en schoten die vaker de tribune opzoeken dan de goal. Kortom: ontzettend leuk om naar te kijken zolang je er niet voor hoefde te staan.
Seconde helft: kansen links, rechts en in de zijnetten
Met frisse benen stormde Panama uit de kleedkamer alsof er cafecito op het veld stond. Ghana liep achter de feiten aan én miste doelman Ati Zigi – blessure – waardoor vervanger Asare meteen gestrest zijn handschoenen vouwde. De Panamese formatie tikte de bal vlot rond en creëerde diepe kopzorgen: Martinez krult rakelings naast, Blackman dwingt Asare tot een redding en Ramos schampt net het aluminium. 1-0 voor Panama leek zo gepiept, maar de bal wilde er niet in. R.I.P, Panamese droom.
Blessuretijd-tilburg: potlood van links naar rechts
Met nog een fractie speeltijd en al die open ruimtes schakelden beide ploegen over op de “nu-moet-het”-stand. Ghana zette Ayew, Semenyo, Adjetey en Thomas-Asante in stukjes tikkende schoten, maar zonder echte killer. Panama, dat zichzelf een tikje voorbij rende, liet meters vrij en betaalde cash: Thomas-Asante zette Yirenyki vrij en die flawed (ça va?) de 1-0 binnen. Panamese keeper Mosquera probeerde het tij nog te keren met een luchtreus van een kopbal op de valreep, maar Asare parkeerde z’n vingertoppen op tijd. Einde verhaal, einde adrenaline.
Kleine knokpartij, grote dromen
Net toen de handdrukken klaarlagen, vloog Panamese middenvelder Harvey binnen op Asare – boem, geduw, getrek, grijns. De scheids bokste het binnen twee tellen weer rustig. Feestje Ghana: zondag 23 juni voer tegen Engeland. Panama: maandag 24 juni krast alweer tegen Kroatië. Wil je de langere verslagen zien met al die duurzame goal-face-cams? Check zeker ons YouTube-kanaal, opent in nieuw tabblad, opent in nieuw tabblad, opent in … you know the drill.
Onze meiden moeten eerst langs Hongarije voor WK-kans in Brazilië
Het duel waar Marianne van Oranje al maanden op wacht: de Oranjevrouwen loten Hongarije in ronde 1 van de play-offs. Alleen de winnares van deze twee wedstrijden maakt nog kans op een ticket voor het WK van volgend jaar in Zuid-Amerika. Omdat de ploeg van bondscoach Arjan Veurink in de kwalificatie nét geen groepszege pakte (Frankrijk bleef net voor, daarachter zaten Ierland en Polen), moet Oranje nu via een omweg alsnog dat vliegtuig naar Brazilië zien te halen.
Speelschema play-offs op een rijtje
De echte finale begint niet eens in oktober, maar pas daarna:
Ronde 1 – 7 t/m 13 oktober: Nederland vs. Hongarije (thuis & uit).
Ronde 2 – 26 nov t/m 5 dec: winnaars van ronde 1 spelen nog twee potjes om het laatste WK-ticket. Wedststrij DV, wedststrijd 5 of 6 dagen later.
Al met al dus nog vier krakers te gaan – als het meezit.
Eindelijk rond: Guus Beaumont verruilt Almere City voor FC Eindhoven
FC Eindhoven heeft er een nieuwe naam bij! Guus Beaumont (24) komt transfervrij over van Almere City FC en tekent in Brabant voor een contract tot en met medio 2028. Vanaf volgende week traint hij voor het eerst mee in het Jan Louwers Stadion.
Van Buitenveldert via Almere naar Eindhoven
Beaumont begon ooit op het lokale veld bij SV Buitenveldert, stapte in 2018 naar FC Groningen en belandde via Almere City inmiddels bij FC Eindhoven. Afgelopen seizoen kwam hij in de Keuken Kampioen Divisie nog tot zes wedstrijden voor Almeerders. Nu dus de overstap naar Eindhoven, waar hij de eerste gesprekken keurig in Brabants accent hoopt te voeren.
‘Een fris begin én play-off-ambities’
Beaumont ziet zijn komst naar Eindhoven als een nieuwe start. Sterker nog, zelfs het woord springplank komt voorbij. Hij hoopt samen met z’n teamgenoten een vlot seizoen neer te zetten én uiteraard in de play-offs te belanden. Lekker realistisch, moet de club gedacht hebben bij het aanbieden van een meerjarig contract.
Technisch manager Marc Scheepers grijnt breed: “Guus stond al tijden bovenaan ons lijstje. Zijn flexibele speelstijl past perfect bij ons.” Kortom, geen woord te veel gezegd – alleen goed nieuws aankomende week, als Beaumont voor het eerst met de trainingspakkenploeg meedoet.
