26 jaar cel voor Syrische martelaar uit Druten: ‘Meester van de martelkamer’
Hij kwam hier als asielzoeker, maar bleek een gruwelijk verleden te hebben. De rechtbank veroordeelde A. gisteren tot 26 jaar cel. Het Openbaar Ministerie had dertig jaar geëist, maar ziet z’n belangrijkste boodschap wel doorkomen: misdaden tegen de menselijkheid kunnen óók in Nederland worden bestraft, ook al gebeurden ze ooit ver weg in Syrië.
Niet zomaar een verhoorder
Binnen de Syrische Nationale Defensie-militie was A. de grote baas tijdens ondervragingen. Negen overlevenden vertelden hoe hij hen sloeg met kabels, hen liet bungelen of kleren van lijf rukte om ze te schokken met elektrische stroom. Meer dan eens ging er een seksuele component aan vooraf: één vrouw moest zich uitkleden en werd op brutaalste wijze verkracht. Volgens justitie regeerde hij “als een heer en meester in de verhoorkamer”.
Voor het eerst: misdrijf tegen de menselijkheid in NL-rechtbank
We hebben oorlogsmisdadigers eerder vervolgd, maar ‘misdaden tegen de menselijkheid’ nog nooit. Nederland mag dat gewoon doen als de dader hier woont – en dat was in 2021 plotseling het geval voor deze Syriër. Hij kreeg tijdelijk asiel in Druten, Gelderland, tot een tip de AIVD op zijn pad bracht.
Slachtoffers stuurden filmpjes uit Syrische gevangenissen
Om hun verhaal kracht bij te zetten, reisden sommige getuigen expres terug naar de plek waar ze destijds gevangen zaten. Met telefoons namen ze cellen en martelplekken op. Die beelden plus documenten van de Syrische geheime dienst vormden het bewijs dat uiteindelijk A.s masker deed vallen.
Hij houdt vol: ‘Samenzwering!’
Tijdens het proces leek hij vooral zichzelf zielig te vinden. “Het is een martelzitting voor mij,” klaagde hij, terwijl hij officieren korte metten maakte en voortdurend onderbrak. Hij beweert juist géén vriend van Assad te zijn, maar van wie anders moeten de negen slachtoffers dan híj hebben geweest?
Komt zo’n verhaal wel boven bij IND?
Een woordvoerder: “Niet altijd, we zijn nu eenmaal geen politie.” Tijdens de asielprocedure had A. zijn militaire functie niet vermeld. En zo glipte hij dus twee jaar lang door de mazen – totdat een simpel telefoontje hem déze week 26 jaar bezorgde.
Pakketjes uit China blijven nog even goedkoop: kabinet laat heffing voor wat ’ie is
Denk je dat je vanaf nu 2 euro extra moet betalen voor dat spotgoedkope gadget uit China? Dan heb je mazzel: dat gaat voorlopig niet gebeuren. Staatssecretaris Eelco Eerenberg meldt dat Nederland een eigen ‘handling fee’ voorlopig laat liggen. Ons land schuift het idee naar een later moment en wacht nu gewoon netjes op de nieuwe EU-regels die al voor 1 november van start moeten gaan.
Waarom was het idee er überhaupt?
Eerst keken Nederland, Luxemburg en België elkaar scherp aan. Frankrijk zette vorig jaar 1 maart een eigen toeslag in, en dus dacht het kabinet: als straks half Europa iets aan het aangooien is, worden wij straks het afvalbakje van alle pakketjes. Verkopers zouden alles dan via Nederland binnen smokkelen om de heffing te ontwijken – een klassiek waterbed-effect. Maar tot nu toe gebeurt dat nauwelijks: douanedata laat zowaar een ‘plusje’ zien, maar volgens Eerenberg is het geen drama. Dus schuift de planning door de mangel.
Wat gebeurt er straks wel?
Vanaf 1 juli betaal je sowieso 3 euro extra voor elke bestelling onder de 150 euro (nu nog vrijgesteld van btw en invoerrechten). Daarna komen daar – op 1 november – nog eens 2 euro aan controlekosten bij. Samen 5 euro extra verzendingskosten. Het geruststellende nieuws: dat gebeurt gewoon via één Europese pot, dus geen gedoe met allerlei nationale heffingen en bonnetjes.
Wat betekent dit nu echt?
Pak er nog één keer voordeel uit, terwijl het kan. Vanaf de zomer wordt die vrolijk gekleurde koopjeshunt al iets duurder, en na de herfst nog nét een tikkie meer. De meeste goedjes kosten dan gewoon €150,- maar “incl. 5 euro regelboete”. Wil je weten welke webshops straks het hardst het gat in je portemonnee vallen? Hieronder zie je het hele verhaal.
Kapitaalboete voor plas-in-woonkamer: Amvest moet bakken met geld bijleggen
We kochten in 2018 een droomappartement in Amsterdam voor bijna 880.000 euro – maar in plaats van uitzicht hebben we al jaren uit-sicht: een flinke lekkage boven onze tv.
Nadat de oplevering eindelijk plaatsvond in 2021, kregen we meteen te horen dat “het gat in de woonkamer” al gedicht was. Nou, die belofte lekte razendsnel zelf door. Het water sijpelde vanaf dag én door de muren en plafonds, tot er een bult hing die letterlijk klaar stond om leeg te lopen op ons stopcontact. Een simpele stroomuitval werd zo een sport: bij elke nieuwe hoosbui in de kamer viel de elektriciteit uit.
In 2022 legden we Amvest nog een spijkerharde deal op: betaal 219,75 euro per dag zolang die lekkage niet definitief dicht is. De teller? Inmiddels dik boven de 400.000 euro en hij tikt gewoon door. Want nu de zaak voor de rechter kwam, probeerde Amvest met smoesjes (de woning zou “prima bewoonbaar” zijn) onder die afspraak uit te komen. De rechter zei kort: afspraak is afspraak.
De vochtplek boven de tv is inmiddels zó groot dat we er niet meer omheen kunnen kijken – letterlijk én figuurlijk. Tot Amvest eindelijk ter plekke komt met een bak gips én een cheque blijft de boete gewoon stijgen.
Barbecue in de fik bij Bredase kerk: zwaargewonde kids nog steeds opgenomen
Het was bedoeld als een gezellige afsluiting van de Pinkstermis: een grote barbecue op de binnenplaats van de Franciscuskerk in Breda. Tot het moment dat een vader met een fles spiritus naar t haardvuur liep en alles op zn kop viel.
Steekvlam schroeit kinderen
Twee van zijn eigen kinderen – een jongen en een meisje – stonden net té dichtbij. De vlammen sloegen meteen in hun gezichten en over hun lichaam. Ook papa en mama liepen lichte brandwonden op. Geschrokken omstanders belden 112; onder politie-escorte raceten de ambulances naar het brandwondencentrum in Rotterdam.
‘Ik zie het ’s nachts telkens weer’
Bijna een maand later heeft priester Rian Supardi de beelden nog dagelijks in zijn hoofd. “Ik schrik soms midden in de nacht wakker; dan staat die steekvlam weer voor me. Het is een trauma,” geeft hij eerlijk toe. Hij heeft hulp gezocht om het te verwerken en hoopt langzaam weer rust te vinden.
Operaties en rozenkransen
De kids liggen nog steeds in het ziekenhuis. Ze ondergaan de ene na de andere operatie – afgelopen week werd bij het jongetje de dode huid verwijderd. Hoe lang hun revalidatie nog duurt, durft geen dokter te zeggen. In de tussentijd bidden alle vijf de kerken van de Augustinusparochie iedere dag rozenkransen en brandt er elke zondag extra kaarsen voor hen.
De kerk wacht geduldig af
Ze horen al jaren bij de parochie; vaste kerkgangers die elke week op dezelfde plek zaten. Nu staat die rij stoelen leeg. Supardi wil de familie bezoeken en financieel steunen, maar hij respecteert dat ze eerst ruimte nodig hebben. “We sturen onze liefde via kaarten en gebed,” zegt hij stil. Heb je het ongeluk van dichtbij meegemaakt? Slachtofferhulp biedt nu extra begeleiding voor alle getuigen.
Gesteggel over beesten die in de mest verdwijnen: LTO hekelt ‘foute’ brandweercijfers
218 keer alarm: dier valt in de shit – letterlijk
Dierenorganisatie Wakker Dier gooit roet in het voer. Hun nieuwe rapport (maandagochtend online gekomen) claimt dat vorig jaar 118 dieren in heel Nederland door stalsysteemvloeren zakten en rechtstreeks in de mestput belandden. In Brabant alleen zou dat 39 keer zijn gebeurd. Brandweer 112-meldingen zijn hun bewijs. Volgens hen: shout it from the rooftops, het is een probleem.
LTO zegt: “Wacht even, dit klopt niet”
Volkomen andere koers vaart boegorganisatie LTO. Ze erkennen dat de brandweer zo’n 200 keer aanrukte voor “vee-incidenten”, maar dit omvat volgens hun boeken verreweg méér dan alleen dieren die vastzitten in de mest. “Denk aan een koe die in de sloot glijdt of een paard dat klem komt te zitten achter een hek.”
Quote van LTO: „Elk voorval is er eentje te veel. Maar onze veehouders doen juist wát ze kunnen om zo’n drama te voorkomen.”
Brandweer woordvoerder stuurt LTO een preek
Jetty Middelkoop, uitbaten receive (mestgassenbrigade), noemt de reactie van LTO “schandalig”. Volgens haar is de meldingscode ‘dier in put/kelder’ ontzettend specifiek. “Een koe in een sloot? Groene meldingscode. Verschil moet er zijn, maar LTO wil gewoon leuke koppen in de krant.”
Tipje van de ijsberg: nog meer incidenten afgelopen week
Wakker Dier stuurde vorige week nog een waarschuwingsmail: ook in Friesland, Groningen en Berlicum (Heikantsehoeve) vlogen dieren spontaan de put in. Hun mening? “Zolang tralievloeren boven drie meter mest blijven bungelen, blijft het domino-effect bestaan.”
Speciaal Den Bosch-drama
In Den Bosch zagen tientallen varkens vorige week hun leven wegzakken. Een oude stalvloer bezweek; de beesten lagen urenlang tot over hun oren in de mest. Voor sommige varkens kwam de brandweer helaas net te laat.
LTO pakt uit met het verweer dat “bij alle bekende voorvallen een nieuwe-stalvergunning al loopt”. Of dat ook bij de Bossche ramp gold? Ze willen daar geen uitspraak over doen.
Stalen regelgeving blokkeert nieuwe stalsystemen
Het blijft puzzelen. Want ja, er liggen vergunningen klaar, maar bureaucratie laat nieuwe, storingsbestendige stalvloeren jarenlang op zich wachten. Het ministerie heeft buigen beloofd en publiceert eind juni hopelijk een nieuw regelenplan. Staatssecretaris Silvio Erkens drukt nog even op de noodrem: “Meer aandacht voor het onderhoud én vervanging van stalvloeren is bittere noodzaak.”
Helaas zit er niets over constructieve vloeren in de aankomende zomerregels.
Hennie’s Mega-rekening: 50 miljoen euro in de prullenbak toen zijn droom zich niet verwezenlijkte
Weinig Nederlanders verbouwen met zoveel lef oud fabriekspanden als Hennie van der Most. Maar diezelfde durf heeft hem nu op bijna 50 miljoen euro armoede gezet. Zijn faillissementsrapport – net openbaar – leest als een ellenlange crediteurenlijst die eindigt bij bijna 50 mille schuld. Grootste “lulkoek”: een bedrijfje dat op zijn eigen naam staat en dus nooit iets terugkrijgt.
Van sauna in Slagharen tot kernreactor als attractiepark
In 1980 begon Van der Most met een zwem- en saunaplek in een verlaten bontweverij in Slagharen – de oudste herinnering aan zijn crazy project-dna. Zijn pronkjuweel? Wunderland Kalkar, het pretpark dat hij bouwde op een Duitse kerncentrale die nooit is ingewijd. Waanzinnig cool, en het werkte (qua bezoekers) ook nog.
62 miljoen uit eigen zak, maar het strandbal rolde nooit
In 2012 kocht hij de oude afvaloven in Rotterdam-Zuid, stak er volgens eigen zeggen 62 miljoen eigen spaarpot in en mikte op “Speelstad Rotterdam”, later omgedoopt tot Rivoli. Het park kreeg nooit een opening: in april werd het hele zooitje geveild voor 6,5 miljoen. Terugbetaling aan de schuldeisers: veel te weinig. De brug tussen de opbrengst en de inmiddels 11,5 miljoen euro aan uitstaande rekeningen bedroeg een forse 4 miljoen.
“Ik dacht dat er maar twee schuldeisers waren…”
Het faillissement werd vorige maand uitgesproken. Beslag ligt nu op zijn landgoed, privéhuis en alle tien bedrijven. Inmiddels hebben dertig partijen aangeklopt met claims. Van der Most: “Dat er dertig waren? Had ik geen idee van. Ik dacht nog steeds dat het twee waren.” Hij claimt dat hij “tot het laatst” de kleine rekeningen heeft proberen te voldoen, maar het ging “zo snel dat het niet meer af te fietsen was”.
Eigen spaarpot wordt nooit meer vol, en het UWV moet nog komen
Bizar detail: hijzelf is de grootste schuldeiser via een eigen bv. “Veertig miljoen van mijn eigen centjes erin gestopt,” zegt hij. “Maar naar dat geld kan ik uiteraard fluiten.” De curator wil het exacte bedrag niet noemen “om privacy-redenen”. En er komt nog meer: nieuwe crediteuren kunnen zich nog aanmelden, plus het UWV meldt zich doorgaans pas later. De teller kan dus nog hoger.
“Ik kan me wel voor m’n kop slaan”
Van der Most – inmiddels 76 – heeft spijt. Stevige spijt. “Ik kan me wel voor m’n kop slaan over dat Rotterdamse avontuur,” klinkt het. Het pretpark dat nooit opende, is nu een groot deel van de hoofdsom van die torenhoge 50 miljoen euro. En dat terwijl de kerncentrum-achtbaan er één streepje verderop nog gewoon rondjes rijdt.
