Jan (72) en zijn schat aan oude fietslampen: “Er zitten echt pareltjes tussen!”
Op de doorgaande weg tussen Reek en Schaijk draait Jan Appelhof al bijna vijftig jaar een fietsenwinkel. Hoewel hij nog steeds met veel plezier fietsen repareert, heeft hij de laatste jaren wat meer ruimte om zich te wijden aan een bijzondere passie: het verzamelen van antieke fietslampen. En wat voor een verzameling is het! Honderden exemplaren — in alle soorten, maten en ouderdommen — vullen vitrines, kasten en zelfs een hele zolder.
“Het begon eigenlijk door mijn vrouw”, vertelt Jan met een knik naar haar. Wie binnenstapt in zijn winkel ziet op het eerste gezicht niet veel van zijn hobby: slechts één volle kast geeft een klein glimpje van zijn liefde voor oude verlichting. “Dit is vooral ter decoratie”, legt hij uit. “Boven staat er nog veel meer.” Hoeveel precies? “Ik heb ze nooit echt geteld, maar ik denk dat het wel zo’n dikke driehonderd zijn.”
Boven op de zolder wordt het pas écht indrukwekkend. Meerdere vitrinekasten staan bomvol met lampen uit een tijd dat fietsen nog werden verlicht met kaarsen, carbid of olie. “Er zitten heel gewone bij, maar er zitten ook echt pareltjes tussen”, zegt Jan met een ondeugende glinstering in zijn ogen. “De allerduurste heb ik bewust niet — die zijn gewoon onbetaalbaar. Voor de meeste betaal ik maximaal vijf tot tien euro.”
Het avontuur begon op een rommelmarkt in Arnhem. Zijn vrouw wilde eigenlijk een oud petroleumstelletje — iets wat zij leuk vond. Jan was eerlijk gezegd niet echt enthousiast, maar ging toch mee. Uiteindelijk kwamen ze niet met een stelletje thuis, maar met één fietslamp. En daarmee was de aap uit de mouw. “Een man op de markt zei dat die lamp zeldzaam was”, herinnert zijn vrouw zich lachend. “Maar dat moet je niet tegen hem zeggen… Want dan ga ik direct op zoek, en dan wordt het een obsessie — een ziekte”, vult Jan aan. En zo begon de reis: van België en Frankrijk tot Engeland, vaak midden in de nacht, soms nadat hun dochter net uit de kroeg was gekomen. “Dan reden wij gewoon richting Frankrijk — daar waren de mooiste markten”, vertelt ze. “En ja, dan kom je soms met een stuk of tien lampen thuis.”
Waar blijven al die schatten? “Eerst wilde Jan ze in de woonkamer zetten”, zegt zijn vrouw, “maar dat wilde ik absoluut niet. Dat is veel te veel poetsen.” Zo ontstond Jan’s eigen mini-museum boven: een zolder vol geschiedenis, waar elke lamp een verhaal vertelt. Zo toont hij trots een zwarte lamp uit rond 1885 — een van de allereersten. “Die zat op de hoge bi, die oude fietsen met het enorme voorwiel”, legt hij uit. “Je draaide de onderkant eraf, stopte een kaars erin, en dankzij de reflector én het vergrootglas kreeg je toch een behoorlijk lichtje.”
Zijn collectie bevat lampen op carbid, olie én batterijen. Sommige heeft hij zelf grondig moeten opknappen — “ze zagen er echt niet meer uit, maar het mag best wat geleden hebben.” En stoppen? Nee, dat is nog lang niet aan de orde. Net zoals hij blijft fietsen maken, blijft hij ook lampen vinden, herstellen en bewonderen. “Ik kan gaan zitten niksen of mijn lampen verder opknappen — maar dat doe ik liever tussendoor. Laat mij maar fietsen maken. Als de mensen blijven komen natuurlijk. Anders ga ik zelf fietsen”, besluit hij met een brede glimlach.
Te koel, maar vrijwel droog weekend – daarna stijgt de temperatuur langzaam naar zomerse waarden
Vanochtend is het een beetje wisselvallig: af en toe zon, af en toe wat bewolking. Alleen in het oosten kan er lokaal een flauwe bui langs komen — verder blijft het overal droog. De ochtendstart was fris: op veel plekken rond de 15 graden, en die koelte blijft ook de rest van de ochtend hangen. De wind komt uit het westen tot zuidwesten en is matig; aan zee waait het zelfs vrij krachtig of krachtig.
In de middag wordt het zonniger: regelmatig schijnt de zon door, soms afgewisseld met stapelwolken of losse wolkenvelden. Ook dan blijft het overwegend droog — alleen in het oosten is er nog een klein kansje op een lichte bui. De temperatuur blijft echter wat terughoudend: rond de 17 graden op de Wadden en maximaal 20 graden in het zuidoosten. Maar let op: als je in de zon staat, voelt het wel echt warm aan — geen wonder, want we zitten dicht bij de langste dag van het jaar. De wind blijft matig tot vrij krachtig (en in het noordelijk kustgebied zelfs krachtig) en komt uit het westen.
Vanavond ziet het er goed uit: af en toe zon, nergens regen — tenminste niet in het grootste deel van het land. Pas richting het eind van de avond neemt de kans op een bui in het noorden iets toe. In het oosten kan er nog lokaal een bui langs komen. De zon gaat in het midden van Nederland onder om 22.00 uur. Vannacht is het veranderlijk bewolkt, met vooral in het noorden een enkele regenbui. Het koelt af naar 14 graden aan de zuidwestelijke kust en 11 graden in het noordoosten. De westerlijke wind houdt aan: matig tot vrij krachtig langs de kust.
Morgen is het weer een mix van zon en wolken — dus zeker genoeg zonnige momenten — en blijft het in de meeste regio’s droog. Alleen in het noordoosten en oosten moet je nog even rekening houden met een paar buien, maar die kans neemt in de loop van de dag steeds meer af. ‘s Middags wordt het 17 graden op de Wadden en 19 graden in het zuidoosten. De wind komt nu uit het noordwesten, is matig en aan zee vrij krachtig — in het noordelijk kustgebied soms zelfs krachtig.
Daarna ziet het er rooskleurig uit: begin volgende week is er af en toe zon en blijft het vrijwel overal droog. Woensdag brengt een warmtefront dat vooral in het noorden (en gedeeltelijk in het midden) voor wat lichte regen of motregen zorgt. Donderdag en vrijdag is het daarentegen flink zonnig en blijft het droog — behalve misschien in het zuidoosten, waar vrijdag laat op de dag een onweersbui mogelijk is. En de temperatuur? Die loopt geleidelijk op: maandag starten we rond de 19 graden, en daarna stijgt het gestaag — van rond de 24 graden op de Wadden tot wel 31 graden in het zuidoosten op vrijdag.
Marc de Jong van Buienradar legt in deze video alles uit over het weer van de komende dagen — perfect als je als eerste wilt weten wat er aankomt.
SpaceX naar de beurs: wie strijkt er geld mee en wordt Musk daardoor onstuitbaar?
Bente Jaeger, redacteur Economie
Er wordt al weken over gesproken: SpaceX gaat naar de beurs — en wel met een klap. Als alles volgens plan verloopt, zou het de grootste beursgang aller tijden worden. Of de hoge verwachtingen écht uitkomen, blijft afwachten. Maar één ding is zeker: als Elon Musk alle aandelen verkoopt voor het bedrag dat hij in gedachten heeft, krijgt SpaceX een waarde van rond de 1700 miljard dollar. En dan zou Musk in één keer de eerste biljonair ter wereld worden.
Maar het geld stroomt niet alleen naar hem. Ook andere partijen kunnen flink profiteren — van investeerders tot banken en gewone medewerkers.
Wie verdient er nou eigenlijk aan?
De naam SpaceX doet denken aan raketten, maanlandingen en Marsmissies — maar de beursgang omvat veel meer dan alleen ruimtevaart. Onder de SpaceX-paraplu vallen ook Starlink (het satelliet-internet), het sociale platform X en zelfs de AI-chatbot Grok. Al die projecten zijn opgestart met geld van externe investeerders: particulieren, fondsen of bedrijven die hoopten ooit eens terug te zien wat ze inzette.
Eén van die vroege steunbetuigers is Antonio Gracias, een Amerikaanse zakenman die al jarenlang in Musk’s bedrijven investeert. Vandaag is hij na Musk zelf de grootste aandeelhouder van SpaceX — en een succesvolle beursgang kan hem miljarden opleveren.
Ook bij de AI-ondernemingen kwam veel kapitaal van investeerders uit de Golfstaten. Lang was onduidelijk of zij ooit nog iets zouden terugzien van hun inleg — maar nu lijkt er eindelijk licht aan de horizon.
En dan zijn er de banken. Totaal 23 financiële instellingen begeleiden de beursgang — en samen ontvangen ze zo’n 500 miljoen euro aan vergoedingen. De grote Amerikaanse spelers Goldman Sachs en Morgan Stanley nemen daar het grootste deel van op. Ook ING doet mee en verdient mee.
Tot slot: de medewerkers. Veel van hen kregen de afgelopen jaren een deel van hun salaris of bonus in de vorm van aandelen. Die kunnen ze straks waarschijnlijk met winst verkopen — maar pas na een bepaalde wachttijd, om te voorkomen dat de markt overspoeld raakt en de koers instort. Volgens emeritus hoogleraar Corporate Governance Leen Paape is dat geen groot probleem voor hen: “Ze hebben al lang moeten wachten — die paar maanden maken niet veel uit. Daarna komt het serieuze geld.”
En dan is er Musk zelf…
“Maar als SpaceX het goed doet op de beurs, is Musk de grote winnaar”, zegt Paape. Het grootste deel van de aandelen is van hem — dus hij haalt ook het meeste uit de koersstijging. Dat geld kan hij gebruiken om zijn dromen waar te maken: denk aan ruimtevaartprojecten op grote schaal, maar ook aan ambitieuze plannen zoals datacentra in de ruimte. Hoe haalbaar die ideeën zijn, is twijfelachtig — maar één ding is zeker: ze kosten veel geld.
En dan is er nog de vraag naar macht. Een succesvolle beursgang kan Musk niet alleen rijk maken, maar ook invloedrijker. “In de techwereld geldt: hoe meer geld, hoe meer je kunt bepalen”, legt Arco Timmermans, hoogleraar Public Affairs aan de Universiteit van Leiden, uit. “Een miljardenbeursgang als deze kan concurrenten op een afstand houden en Musk bijna een monopolie geven. Dat is niet wenselijk — zeker nu Europa juist probeert minder afhankelijk te worden van Amerikaanse tech.”
Normaal gesproken krijgen aandeelhouders bij een beursgang meer zeggenschap, en daarmee meer controle over het bestuur. Maar Musk doet het anders. Na de beursgang behoudt hij 85 procent van het stemrecht — en hij kan niet ontslagen worden. Zijn wil blijft dus wet. Altijd. “Dat is zorgwekkend”, zegt Paape. “Je zou verwachten dat de Amerikaanse toezichthouder of de beurs daar wat op zou zeggen. In Nederland zou dit nooit mogen.”
Proef met inlooppunt voor huiselijk geweld in Tilburg blijkt een succes – andere gemeenten kijken er nieuwsgierig naar
De proef met een open inlooppunt voor mensen die te maken hebben met huiselijk geweld in Tilburg loopt beter dan verwacht. Sinds de pilot ruim een half jaar geleden van start ging, zijn er al meer dan tachtig vrouwen – en ook een paar mannen – langsgekomen bij Filomena Hart van Brabant. En het is niet alleen Tilburg die enthousiast is: steeds meer gemeenten in Brabant kijken aandachtig naar wat daar gebeurt.
“Filomena vult een duidelijke behoefte,” zegt Ingrid van Hoof, kwartiermaker van Filomena Hart van Brabant. “Het aantal mensen dat zich meldt, overtreft echt onze verwachtingen.” Het mooie? Je hoeft geen afspraak te maken. Gewoon langskomen, bellen of chatten – en je bent meteen op een plek waar je veilig bent, waar echt naar je geluisterd wordt en waar direct hulp beschikbaar is. Denk aan casemanagers, politie die uitlegt hoe een aangifte werkt, of de GGD die forensisch onderzoek kan doen. Opvallend: bijna 30 procent van de mensen die langs kwam, had via Filomena voor het eerst hulp gezocht.
Andere gemeenten kijken mee – en willen misschien zelf iets opzetten
De aanpak blijft niet onopgemerkt. In Eindhoven verkennen ze actief een ‘Filomena-aanpak’. “We halen ervaringen op bij gemeenten zoals Tilburg,” zegt een woordvoerder. “Huiselijk geweld én kindermishandeling zijn complexe kwesties – zowel op veiligheids- als gezondheidsgebied. Daar hoort een brede, samenhangende aanpak bij.”
Ook Breda toont duidelijk belangstelling. Ze hebben contact met Filomena Hart van Brabant en brachten zelfs een werkbezoek aan Rotterdam – waar het concept al in 2020 van start ging. “Iedere vorm van geweld is één te veel,” zegt een woordvoerder uit Breda. “We kijken nu kritisch naar hoe we geweld momenteel signaleren en blijvend kunnen stoppen. Daarbij maken we een actieplan met scherpe focus én samenhang. Een inlooppunt is één van de mogelijkheden die we serieus onderzoeken.”
Hoe werkt het eigenlijk?
Filomena Hart van Brabant opende als eerste inlooppunt in Brabant in oktober 2025. De gastvrouw is zelf ervaringsdeskundige – en dat maakt een wereld van verschil. “Ze weet hoe zwaar het is om je verhaal te delen,” zegt intensief casemanager Geesje. “Schaamte speelt vaak een grote rol. Veel mensen zitten jarenlang vast in patronen van intieme terreur en dwingende controle.”
Geesje vertelt over een vrouw die na jaren van seksueel geweld, fysieke mishandeling én totale controle, eindelijk uit de relatie was gestapt – maar daarna werd gestalkt. Er waren geen getuigen, alleen berichtjes op haar telefoon. “Is dat genoeg voor een aangifte? Dat kruipt onder je huid,” zegt ze.
Na elk spreekuur bespreken de casemanagers samen met politie en andere hulpverleners wat de volgende stappen zijn. Soms neemt een andere instantie de hulp over. Maar Filomena blijft bij mensen die in zeer complexe situaties zitten – “tot het veilig is. We laten niet los.”
Het werkt – én het gaat verder dan alleen slachtoffers
De resultaten spreken voor zich: sommige mensen krijgen weer toegang tot hun sociale netwerk, waar ze eerder uit waren geïsoleerd. Anderen herstellen hun financiële zelfstandigheid. Enkele vrouwen zijn definitief weg bij hun partner en worden nu opgevangen door familie of vrienden.
Maar Filomena kijkt ook naar mensen die geweld gebruiken. “We weten van organisaties zoals Sterk Huis dat veel plegers écht gemotiveerd zijn om te stoppen,” zegt Van Hoof. “We werken altijd samen met de hulpvrager om ook contact te leggen met het netwerk – inclusief degene die geweld gebruikt. Zo hebben we iemand bijvoorbeeld geholpen met aanmelden bij het plegeraanbod van het Expertisecentrum huiselijk geweld en kindermishandeling. Op die manier maken we situaties sneller veilig.”
Trump: leider Venezolaanse drugsbende Niño Guerrero volgens hem uitgeschakeld
President Trump heeft op zijn socialemediaplatform Truth Social aangekondigd dat de baas van de Venezolaanse criminele groep Tren de Aragua is gedood — en wel door een actie van de Verenigde Staten. Het gaat om Héctor Rusthenford Guerrero Flores, 42 jaar oud, beter bekend onder zijn bijnaam Niño Guerrero. Waar en wanneer precies de aanval plaatsvond, laat Trump er bewust buiten. Wel deelt hij een korte video: eerst een bovenaanzicht van een gebouw, dan een harde explosie.
“Deze operatie werd nauw samengewerkt met onze vrienden in Venezuela — we werken daar heel goed samen”, schrijft hij erbij. En hij noemt Tren de Aragua zonder omwegen “één van de meest bloeddorstige terroristische organisaties ter wereld”. Volgens Trump is met deze uitschakeling gerechtigheid gebracht voor alle slachtoffers van de bende én hun dierbaren.
Van gevangenis naar internationaal netwerk
Tren de Aragua begon tien jaar geleden in een gevangenis in de Venezolaanse deelstaat Aragua — en ontwikkelde zich snel tot een gewelddadig, grensoverschrijdend crimineel netwerk. Al kort na Trumps terugkeer in het Witte Huis plaatste de VS de groep op de lijst van buitenlandse terroristische organisaties. Sindsdien zijn er tientallen acties ondernomen tegen vermoedelijke drugsboten in de Caribische Zee en de Stille Oceaan. Meer dan 200 mensen kwamen daarbij om het leven.
Trump blijft herhalen dat Venezolaanse president Maduro banden zou hebben met Tren de Aragua, maar officieel is daar tot nu toe geen bewijs voor gevonden. Overigens: de VS nam Maduro in januari mee uit Venezuela om hem te vervolgen voor drugshandel — een zeer controversiële actie.
Van gevangenis-koning tot spoorloos
Niño Guerrero zat al jaren vast voor o.a. drugshandel — maar niet in een gewone cel. De gevangenis waar hij zat, was berucht omdat de gevangenen zelf de touwtjes in handen hadden. Guerrero leefde er als een vorst: met zwembad, dierentuin en alle luxe die je maar kon wensen. Tijdens een dodelijke gevangenisopstand in 2023 wist hij te ontsnappen — terwijl 11.000 militairen en politieagenten moesten ingrijpen om orde te herstellen. Sindsdien was hij volledig spoorloos… totdat nu.
In heel Zuid-Amerika werd hem tevergeefs gezocht. Tot Trump nu zegt: het is gebeurd.
Drie klimmers omgekomen tijdens beklimming van de Gran Paradiso in de Italiaanse Alpen
In de Italiaanse Alpen is een tragisch ongeluk gebeurd waarbij drie bergbeklimmers het leven lieten. Volgens het Italiaanse persbureau Ansa vond het drama plaats tijdens een poging om de Gran Paradiso te bedwingen — een imposante berg die ruim 4000 meter hoog is.
Het drietal was gisterochtend vroeg al op weg naar de top. Toen ze ’s avonds nergens te vinden waren en ook niet op hun telefoon te bereiken waren, werd alarm geslagen. Gelukkig had één van de klimmers een gps-zender bij zich. Daarmee konden reddingswerkers precies bepalen waar het laatste signaal was ontvangen. Een helikopter bracht hulpverleners snel naar die plek — maar helaas bleek het te laat te zijn.
De autoriteiten vermoeden dat één van de Italiaanse klimmers is uitgegleden en daardoor de twee anderen aan het touw heeft meegesleurd. De route over de Gran Paradiso wordt beschouwd als vrij zwaar: je hebt niet alleen een stevige conditie nodig, maar ook flinke technische vaardigheden én grondige kennis van het gebied.
