Amerikaan mét een oranje hart: Jack de Vries is helemaal voor Oranje!
Van Texas naar Den Bosch
Je hoort het niet meteen aan zijn accent, maar de 24-jarige Jack de Vries is een tópzaakje in Den Bosch. De Amerikaan komt uit Texas, speelt nu al een tijdje voor FC Den Bosch en zóú best voor Team USA kunnen uitkomen. Toch zwaait hij volgende week het liefst met een oranje vlag. Waarom? Zijn vader Raimo emigreerde ooit vanuit Nederland en bouwde er een leven op. Thuis werd dus vooral Nederland gecheckt tijdens WK’s. Jong Jack hing aan de lippen van papa toen die vertelde over die Robben-guy. “Arjen was mijn absolute held,” lacht hij.
Amerika voelt soms iets té gemaakt
Thuis in Texas is Jack ‘de enige voetbalgek’. Buren kijken wel even mee als het WK begint, maar na een paar weken is de belangstelling op z’n zachtst gezegd tanende. “Amerikanen geloven dat ze grote supporters zijn, maar voor veel van hen is het net zoiets als mascottes kopen: leuk voor even. Voetbalmatchen bij ons zijn dan ook vaak een soort Netflix-serie: beetje overdreven emotie, veel gefilmd voor Insta. Ik vind dat best ongemakkelijk, want ik ben eerder een stille treurend als we verliezen.” In Nederland is juist alles soberder. “Mensen praten hier met minder woorden, maar ik versta de emoties beter – en m’n vader natuurlijk.”
Oranje moet eindelijk eens meezitten
Jack heeft duidelijk geen goede ervaringen met hoogtepunten in rood-wit-blauw. 2010, 2014, 2022… telkens net dat penalty- of strafrschotnetje te kort. Daarom durft hij geen grote voorspellingen te doen: “Het talent is er – maar strafschoppen? Laat ons eerst maar eens kijken hoe het team groeit.” Als de VS tegenkomt, schat hij een kwartfinaleplek, “vooral omdat het thuiswedstrijden worden, maar een top-15 klassering is voor ons nog toekomstmuziek.”
FC Den Bosch voelt als thuis
De aanvaller tekende vorig jaar een tweejarig contract in Brabant. Na passages bij Anderlecht, een Italiaans avontuurtje en Finland is Nederland nu toch de leukste stop. “De taal is makkelijk, het spel sneller, de fans eerlijk en de frikandellen goddelijk,” grapt hij. Een terugkeer naar de VS ziet hij niet zitten; dat overwinteren houdt hij liever voor later. Komend seizoen wil hij fit én leider zijn: “Belangrijke jongens vertrekken, ik wil laten zien dat ik het verschil kan maken.” En als het WK begint? Dan hangt er in elk geval een oranje vlag voor zijn raam – gewoon in Texas.
Medvedef houdt stand tegen boeiende strijd van Boogaard in Rosmalen
De Nederlandse tennisser Tom Boogaard kwam dicht bij een stunt in Rosmalen, maar moest uiteindelijk buigen voor Daniil Medvedev in een spannende derde ronde. De Rus, als topfavoriet afgereisd naar het grastoernooi, had zijn handen vol aan de wildcard Boogaard, die de halve arena op de banken kreeg met een reeks spectaculaire punten.
Medvedev begon furieus en pakte snel de eerste set, waarna Boogaard terugkwam alsof hij nooit anders had gedaan op het circuit. In de tweede set brak hij Medvedevs opslag en gooide het publiek zich volledig achter de Haagse rechts-hander. De derde set werd een ware thriller; bij 5-4 en opslag van Medvedev dwong Boogaard opnieuw breakpunten af, maar twee rake serves en een sluw gedropt balletje bezorgden de Rus een zenuwslopende zege.
Deze tegenstander wisten we echter nog: de Ukrainer Medvedev kan ook knap opslaan
‘Ze doen in Amerika zeker niet onder voor de eredivisie’ – Koevermans ziet een WK-bommetje sluimeren
Toen Danny Koevermans zeven seizoenen geleden richting het Canadese Toronto FC verkaste, belandde hij in een voetbalcultuur die verrassend veel te bieden heeft. De oud-spits was meteen verkocht.
“Wij kletsen in Nederland nog weleens dat de MLS een soort pretparkcompetitie is,” vertelt hij lachend. “Maar eerlijk: geen enkele club daar zou tegen het licht van Vitesse of Sparta het onderspit delven. Integendeel.”
Reken maar niet op een makkie tegen Amerikanen, Mexicanen én Canadezen
De World Cup 2026 duikt voor het eerst in een driedubbel gastland, en Koevermans heeft daar persoonlijk vakantiegeld liggen. Een geweldige trip, verwacht hij, ook al leeft voetbal bij onze Zuiderburen officieel onder ijs en lacrosse.
“Kijk, als Toronto FC een goede reeks neerzet, ontploft de stad. De sfeer in die stadions is echt vet – een soort Johan Cruijff ArenA, maar dan mét spandoeken in rap tempo over je hoofd.”
De onbekende pareltjes die wij slordig links laten liggen
Messi, Suárez, Thomas Müller: jaloersmakende namen, zeker. Maar volgens Koevermans blinkt de MLS vooral uit in spelers die wij in Europa amper op ons netvlies krijgen.
“Zuid-Amerika kweekt de laatste jaren een hoop jongens die technisch kunnen dansen én fysiek twee treden harder lopen dan een gemiddelde Eredivisie-verdediger. Dat merk je gewoon als je elke week tegen ze moet.”
Nederland als stealth-kandidaat? Jep, zegt Koevermans
Zelf noemt Oranje geen topfavoriet, maar wél een heuse sloopkogel.
“Als de selectie fris blijft en het zaakje groeit tijdens het toernooi – kom op, waarom niet? We kunnen weer zes weken lang op internet mokken, maar ik kies liever voor een scheut chauvinisme. Het echte WK begint toch pas na de groepsfase.”
Portugal ‘mét Ronaldo-beleid’ – of zonder
Zijn bal voor de verrassing van het toernooi? Het bescheiden maar altijd gevaarlijke Portugal, op één voorwaarde.
“Als Cristiano gewoon een van de jongens blijft en niet denkt dat-ie het elftal ín z’n eentje wint, dan kunnen ze echt ver komen. Anders speel je effectief met tien en een halve man,” grinnikt hij. “Natuurlijk zal hij op twee knieën nog scoren – maar de puzzel moet wel kloppen.”
Kortom: trek je oranje bril niet te strak, schat Amerika niet te licht in en houd Portugal scherp in de gaten. Met Koevermans als bliksemafleider is het WK dit keer best een leuk idee.
Verbruggen weer tussen de palen bij Oranje
Eindelijk weer met z’n allen! Doelman Bart Verbruggen is maandagavond (lokale tijd) gewoon weer meegegaan in de keepersgroep. Het is de eerste keer sinds de vriendschappelijke wedstrijd tegen Oezbekistan van afgelopen maandag dat ’ie samen met Robin Roefs en Mark Flekken traint – en dat is welkom nieuws.
Waarom trainde hij apart?
Na die pot in Washington was Verbruggen ongelukkig op zijn heup terechtgekomen. De ploegmedici gaven daarom aan dat een paar dagen individueel werken verstandiger was. Terwijl hij dus zijn eigen programma afwerkte, kregen Roefs en Flekken alle aandacht op het trainingsveld in Kansas City.
Oranje klaar voor Japan-beker
Pas geleden sloeg de selectie van New York over naar Missouri en opende daar het WK-kamp. Vrijdagochtend traint de ploeg opnieuw – ditmaal achter gesloten deuren – in diezelfde stad, die sindsdien hun tijdelijke thuisbasis is.
Zondagavond (22.00 uur bij ons thuis) begint het toernooi voor Oranje echt: in Dallas wacht de openingswedstrijd tegen Japan. De NOS-stream duurt de hele match, maar je kunt natuurlijk ook gewoon NPO 1 aanzetten. Liever meelachen via de radio? Kies dan voor NPO Radio 1.
Turkije doet eindelijk weer mee op een WK én hoopt op herhaling van dat sprookje uit 2002
Door onze correspondent in Turkije, Gulsah Ercetin
Vroeg wekker zetten voor Orkun, Ferdi én de rest
Zondag om 6:00 uur ’s ochtends trapt Turkije weer op een WK af – en jij dus ook, als je niet wil missen hoe ze het opnemen tegen Australië. Voor het eerst sinds 2002 mogen de spelers weer écht Meet the World (of aardig tegen ze aantrappen, dat ook).
Tien van hen zijn ooit ergens in West-Europa met een knal wakker gemaakt: vijf in Duitsland, één in Oostenrijk, één in Zweden en drie in Nederland. Herken je Orkun Kökçü, Ferdi Kadioglu of Oguz Aydin? Yep, dat zijn de drie Nederlanders die nu voor het Turkse orgelpunt kiezen in plaats van Oranje.
Van vijf Europeanen in 2002 naar een hele brigade in 2024
Vergelijk het met 2002: toen speelden nog maar vijf ‘Europese Turken’ mee. Nu is die club verdubbeld. De Italiaanse trainer Vincenzo Montella heeft die multiculturele boel prima draaiend en klinkt, als je Kadioglu moet geloven, als een soort lieve oom. “Hij houdt iedereen bij elkaar; buiten het veld voelt het echt als familie.”
Waarom een oranje trui toch voor rood-wit gekozen wordt
Kökçü – jaja, ex-Feyenoord – legt de knoop snel door: “Football is hier veel emotioneler dan in Nederland. Een maand lang praat het hele land alleen nog maar voetbal.” En dat levert flinke druk op, al noemen de fans dat lief “positieve spanning”. “Je maakt het volk gewoon trots als je wint”, zegt Kökçü. “Dat emotionele gebeuren is het mooiste dat er is.”
De jongens van toen kijken mee – en maken zich zorgen om geen spits
Fatih Akyel is 48 en runt tegenwoordig een voetbalschool in Istanbul. In 2002 stapte hij zeven keer het veld op en liep er nooit af. De troostfinale tegen Zuid-Korea blijft favoriete herinnering: 3-2 winst en een warm bad van liefde. Nu ziet hij jonge talenten als Arda Güler (Real Madrid, 21) opstaan.
Zijn enige vraagteken: Montella kiest geen echte klassieke spits. “Maar toch denk ik dat ze ver kunnen reizen,” glimlacht Akyel. In de groep wachten Australië, Paraguay én de Verenigde Staten – nochtans geen onmogelijke heksenketel.
“Gekozen voor passie in plaats van paspoort”
In Nederland klinkt soms: ‘Jammer dat zulke spelers niet voor ons kiezen.’ Akyel haalt zijn schouders op. “Ze hebben geen ander paspoort aangetrokken – ze zijn gewoon échte Turken. Het land als thuis voelen, daar draait het om.” Voor de fans is het simpel: Turkije doet weer mee – en precies dat is al een feestje voor ze.
Exit bij The Reds: Hulshoff en Van Bronckhorst pakken hun koffers
Het is officieel: Liverpool zegt gedag tegen twee grote namen uit de technische staf. John de Wolf Hulshoff én Giovanni van Bronckhorst verlaten de club. Time for a little recap.
Hoe lang zaten ze er eigenlijk?
Hulshoff was er al vanaf het moment dat Arne Slot de deur bij Anfield doorliep in 2024. Samen met prestatiecoach Ruben Peeters maakte hij onderdeel uit van het kern-team. Het trio knalde meteen door naar het landskampioenschap in 2025.
Giovanni van Bronckhorst voegde zich pas een jaar geleden – dus vorige zomer – bij deze groep. Korte rentree, wel impact.
En Slot zelf dan?
Op 30 mei liet de club – met een korte, nuchtere mededeling – weten dat ook Slot aan de deur werd gezet. Zijn dienstverband van twee seizoenen zat erop, terwijl er nog een jaar op het contract stond. Gewoon ontslagen, zacht gezegd.
Opvolger al bekend?
Jup. Op 4 juni werd Andoni Iraola gepresenteerd als de nieuwe baas. De 43-jarige Spanjaard kennen we nog van zijn stint bij Bournemouth. New era, new vibes.
