Real Madrid laat Dumfries door de medische molen draaien
“Ik heb hem groen licht gegeven”, vertelde Oranje-baas Koeman. “Of de deal nu al 100% binnen is, durf ik niet te zeggen. Maar als er iemand is die zoiets verdiend, is hij het wel. Al had ik hem natuurlijk liever naar m’n oude liefde Barça zien verkassen.” De 30-jarige rechtsback verliet vijf jaar geleden PSV voor Internazionale, waar hij twee keer de landstitel pakte. Voor de laatste oefenpot tegen Algerije stond hij aan de kant met een schorsing.
“Ongelooflijk”, zegt Robin Roefs vanuit de goal
0-1 verlies – toch een avond om nooit te vergeten
De stemming zat er bij het Nederlands elftal woensdagavond goed in, tot Algerije er een lekker slingerkopje uinsloeg en het duel 0-1 eindigde. De meeste manschappen stapten chagrijnig van het veld. Robin Roefs niet. De Heeswijkse doelman kreeg in de rust namelijk het sein van bondscoach Ronald Koeman: “Jij gaat ertussen!” En net zoals een goed stripboek wordt het jongensboek van de 23-jarj oude keeper weer een hoofdstuk langer.
Van vv Heeswijk naar de Premier League
Drie jaar geleden wist nog heel weinig mensen dat Robin Roefs bestond, behalve bij vv Heeswijk en later bij NEC. Vorig jaar zomer bekeek Sunderland echter zijn statistieken, dacht “yup”, en hijastte de 1,93 m lange sluitpost mee naar de Premier League. Daar werd het bijna meteen feest: 35 wedstrijden, tien keer de nul gehouden én op ludieke wijze een Europees ticket binnen gesleept.
Eigde keuze in Oranje
Hoewel hij sinds augustus al meedingt in de voorthuis-selectie van Ronald Koeman, moest hij woensdag pas echt de handschoenen aantrekken. Bart Verbruggen startte in goal, maar Koeman zwaaide met rust wissel en liet Heeswijks trots er net even in lopen. “Hij is niet automatisch tweede keeper,” verzekerde Koeman, “we wilden hem gewoon op het grote podium zetten.”
Een bag met dank, kas vv Heeswijk
Af en toe moet je even terug naar waar het begon. In november liep Robin daarom nog rond in het clubhuis van vv Heeswijk met een cheque van 25.000 euro in de hand – samen met NEC betaalden ze aan de vereniging die zijn aller-, allereerste club was. “Voor mij dé plek,” zei hij met een grijns. En ja, daarmee sluit hij aan bij Theo Lucius – in 2005 al het gezicht van Heeswijk in Oranje.
Nederland pakt zilver op WK-geboorteland-ranglijst: 67 spelers!
Stel je voor: je zet alle WK-selecties van de 48 deelnemers op een grote wereldkaart… en Nederland opeens midden in de top-2 blinkt. Hoe dan? Door een hoop internationals die níet eens in Oranje spelen.
67 voetballers kwamen hier ooit “hallo” roepen
Precies 67 WK-spelers zijn geboren tussen tulpen en stroopwafels. Alleen Frankrijk doet het nóg gekker, met 99. Maar 67, dat is meer dan Brazilië, Spanje of Duitsland ooit konden verzamelen.
- 25 Oranjespelers bij onze eigen groep trouwens (let op: Guus Til is Zambisch geboren, dus telt die hen niet mee).
- 25 Curaçaoënaars – de eilanders draaien mee met Oranje, dus die tikken ook Dubbel net zo mee.
- Daarnaast nog spelers via Kaapverdië (6 stuks), Marokko (3), Turkije (3), en Tel uit: Algerije, Ghana, Nieuw-Zeeland, Tunesië én zelfs de Verenigde Staten (ieder 1).
Nederlandse roots, wereldpaspoort
Een paar namen om rond te strooien:
– Sofyan Amrabat, Noussair Mazraoui, Anass Salah-Eddine – de Marokkaanse culthelden die zeggen dat ze “gewoon Thuis” spelen.
– Sergiño Dest lekker rechtsback voor de VS.
– Ramiz Zerrouki – Tunesiss, Roda JC-product.
– Ferdi Kadioglu & Orkun Kökçü – Turkse “oranje-nakomelingen”.
– Nando Pijnaker – voor Nieuw-Zeeland geboren in Brummen.
– Aydin Oguz & Omar Rekik – beiden uit Den Haag, maar respectievelijk Turks en Tunesisch internationaal.
Bonus trivia: ook steden tellen mee
Mede dankzij die zes Kaapverdiaanse toppers scoort Rotterdam extra hoog op de geboortestad-ranglijst. Maar de absolute koning is Panama-Stad: 21 spelers van dat landleven daar geboren. Londen, Parijs en Montevideo rijden ook lekker mee in de top.
Geen verzonnen verhalen, gewoon puik Oranje-export dus.
Bananenschil in Cork: waarom Oranje een lastig avondje in Ierland tegemoet gaat
Nadat de voetbaldames gisteren knap twee keer van Frankrijk wonnen, voelt het WK 2027 al een stuk dichterbij. Maak morgenavond het karwei af in Ierland, pak daarna Polen en klaar is klara. Toch? Nou, lui achterover leunen dus liever niet, zeggen kenners als Leonne Stentler. Die schudde al na de laatste interlandperiode het hoofd: “Ierland is nu eerder een concurrent dan Frankrijk.” Ook bondscoach Arjan Veurink houdt liever twee voeten op de grond. “Geen enkel duel is meer een cadeautje – landen als Ierland schieten als paddenstoelen uit de grond, dus we moeten blijven bijschaven.”
Groen licht voor ‘The Girls in Green’
Kijk naar het klassement en de Ierse schrikbeeld-status krijgt meteen papier. Ze staan nu op zes punten én hadden met een beetje mee gokken gewoon bovenaan gelegen. Afgelopen maart lagen ze tegen Frankrijk lange tijd op rozen: 1-0 thuis en de Gallische dames op tilt. Het bleef uiteindelijk 1-2, maar de cijfers liegen er niet om: zeven Ierse schoten, amper twee Franse pogingen.
En Nederland? Ook daar kreeg het de krullen in het haar. Veurinks analyse: “Zelden zo’n ploeg gezien met dat strijdlustige randje en rappe spitsen. Als je ze terugdrukt, bijten ze toch nog.” De redding kwam pas razendsnel: Lineth Beerensteyn diep in blessuretijd = 2-1 en een mega-zucht van verlichting in Galgenwaard.
McCabe, de kapitein die scoort alsof het niks is
Trek één muisgrijze trui uit en je weet wie Ierland bij elkaar houdt: Katie McCabe. Voor Arsenal tikt ze gemiddeld een keer per jaar aan, maar in groen telt ze sinds kort vijf doelpunten in zeven wedstrijden – ook die krankzinnige pegel tegen Oranje erbij. Kortom: pak de draad los en ze schiet recht je doel in.
Twee zachte plekken: de klok en de corner
Scouts hebben ondertussen al twee lekkere pijnpunten gespot:
-
Tijdslot problemen
Ierland ramt vaak vroeg raak, maar eenmaal de halve marathon is gelopen, krijgen ze geen bal meer tussen de palen. In deze voorronde: 0 goals ná minuut 60, wel vier bakken tegen. Boeiend voor Oranje dus om pas in de slotfase gas te geven. -
Hoekschop-trauma
Half van de tegengoals komen uit een corner – luxeklasse in Europa alleen voor Lux overdag. Gok gerust dat Veurink de cirkel-zet-praktijk extra heeft geoefind met Beerensteyn & co.
Winnaar staat straks bovenaan, gelijkspel = cadeautje voor Frankrijk
Morgenavond in Cork gaat het dak eraf: beide teams hebben alles nog zelf in de hand, maar een remise helpt geen van beide; dan schuift juist Frankrijk naar plek één. Veurink is klaarwakker: “We hebben ons opperbest klaargezet, maar nul opgerekend.” En een bananenschil? “Die bestaat alleen als we slapen – en dat gaat dus niet gebeuren.”
16-jarige Pieter grijpt z’n kans tussen de grote golfnamen
Dé sensatie van deze KLM-week? Pieter Werner, 16 lentes jong, speelt op donderdag zijn allereerste grote proftoernooi in Badhoevedorp. En hij blijft maar nuchter: “Ik ga precies zo spelen als altijd, laat me niks afschrikken.”
Van NK-tsjonge naar wild-card in één rits
De tiener uit Den Dungen is in bloedvorm. In april werd ie Nederlands kampioen onder 18, pakte meteen daarna het NK onder 21 én sleepte dóór die overwinning een ticket voor het KLM Open binnen. Alsof dat nog niet genoeg is: afgelopen weekend schonk hij met z’n Eindhovense ploeg de kers op de taart door landskampioen te worden. De rumours: dit kid is voor real.
Compilatie van een branie-jong
• Droomscenario: majors winnen én het iconische groene jasje past op zijn 26e.
• Omschrijving: allround speler met een bak mentale power – “boos worden doe ik eigenlijk nooit”.
• Balans: 4 havo plus dertig-plus uurtjes smeden met coach en travellende ouders.
Vorig jaar lag z’n spel twee maanden op z’n gat, maar met stug doortrainen kwam het gevoel gewoon terug.
Face-off met elite
Tussen wereldtoppers als Scheffler en Rahm wil Pieter vooral superveel plezier maken én leren. “Die gasten hebben trucjes en routines die ik nog helemaal niet ken. Ik gluur stiekem mee, maar tijdens m’n eigen slag ben ik blind voor alles om me heen.”
Van Dijk: “Niemand vroeg mij wat ik ervan vond, ik hoorde het via het journaal”
Een nuchtere Van Dijk stapte zaterdagmiddag uit het vliegtuig in Amsterdam en werd meteen overspoeld door een tsunami aan pushberichten: trainer Arne Slot is ontslagen bij Liverpool. Geen telefoontje, geen overleg – de aanvoerder hoorde het net als jij en ik.
Hij stond even te kijken op Schiphol
“Land, telefoon aan, en bam: het stond al overal online,” vertelde Van Dijk aan de NOS na de 0-1 oefennederlaag van Oranje tegen Algerije in De Kuip. De beslissing bleek al in kannen en kruiken voordat hij voet aan grond had in Nederland. “Dus nee, ze hebben niet even gebeld: ‘Virgil, wat denk jij?’ Het was hartje zaterdag raak.”
Snipperdag op z’n kop
Wat volgde was een één-tweetje aan appjes en telefoontjes. Eerst even met Arne zelf, daarna met assistent-trainer Sipke Hulshoff. “Dat zijn de gesprekken die voor mij tellen,” benadrukt hij. “Ik ben hen ontzettend dankbaar voor alles wat ze voor onze kleedkamer en de club hebben betekend. Echt waar, toppers – ik gun ze het allerbeste.”
‘Dit was niet het seizoen dat we voor ogen hadden’
Van Dijk kijkt ook vooruit. “Het zal mooi zijn als Liverpool weer op de rails komt, want dit jaar was gewoon karig. Te weinig punten, te veel chaos, en nu nog zonder de man die het stuur vorig zomer in handen kreeg. We zullen zien wie eraan komt. In elk geval wens ik Feyenoord straks heel veel plezier met hun nieuwe ex-trainers,” besluit hij met een glimlach.
