Alphonso Davies weer op weg naar WK-deelname: blessure lijkt kans niet in de weg te zitten
Eerder deze maand voelde hij een scheurtje bij Bayern, tijdens de tweede halvefinale tegen PSG. Nu trainde hij gisteren alweer met de bal op de Canadese velden en sluit hij zondag volledig aan bij de groep. Even was er twijfel of het tijdsplan haalbaar was, maar Davies loopt in recordtempo zijn herstelplan af.
Zijn land pakt het WK op 12 juni af in Toronto, waar het in eigen huis begint tegen Bosnië en Herzegovina. Qatar en Zwitserland vormen vervolgens de andere tegenstanders in een poule die lekker dicht bij het thuispubliek gespeeld wordt. Davies komt dus precies op tijd terug om zijn snelheid en dribbelkunsten weer voor Canada in te zetten. Dat is goed nieuws voor de fans én voor de ploeg die op hem had ingerekend.
Laatste penalty zegt alles: PSG duvelt Arsenal opnieuw uit de CL-finale
Ze kunnen ervan meeschrijven: Paris Saint-Germain staat voor het tweede seizoen op rij bovenop Europa. In een knetterspannende finale in Boedapest hielden ze stand tegen een furieus maar dodelijk efficiënt Arsenal. Na 120 minuten stond het 1-1, en uiteindelijk vielen de Engelsen stuk in de strafschoppenserie.
Kai knalt in de vijfde minuut
Nog geen adem gehad na het feestje van Brandon Flowers (The Killers) en de live uitgespeelde Champions League-hymne, klapte Arsenal er al op: Kai Havertz schoot in de vijfde (!) minuut snoeihard binnen. Alles dankzij een ongelukkige tik van Marquinhos – die de bal op Leandro Trossard tikte en daarmee Ferrarisnel bij Havertz kreeg. Safonov in het doel van de Parijzenaren draaide zich alleen nog om om te kijken waar de bal belandde en verder gebeurde er… vrij weinig.
Tweede helft: spannend, pijnlijk en penalty
Arsenals “plan park-the-bus” leek goud waard, maar met een kwartier te gaan ging het alsnog mis. Cristhian Mosquera miste zijn inzet op Chvitsja Kvaratschelia en Dembélé flikkerde onberispelijk binnen. Daarna verseerde Barcola nog net het zijnet, Vitinha schoot over en de bal leek steeds meer op een Franse neus geplakt te zitten. Verlenging dus.
Verlenging: geloof, schreeuw en geen VAR
Twaalf minuten in de extra tijd vond Noni Madueke het dak op zijn hoofd door “een duwtje” van Nuno Mendes – siegehelm voor Arsenal, geen fluit. Declan Rice en Mikel Arteta mochten beiden nog een kleurtje komen afhalen voor hun monologen. Geen goals, dus penalty-werp-up.
Serie van 11 meter: zweet en gemis
- Eberechi Eze mikte de balletjes erachter… fout.
- Nuno Mendes liet ook de lat trillen.
- Maar het pakte pas echt slecht uit toen Gabriel de moeder aller penalty’s verschalkte.
Daar bleef het bij: PSG prijst, Arsenal praat.
Einduitslag
Na een avond vol kattebakken, stuiterballen en halve harten verlaat PSG het veld met de bijl in, maar vooral met de ‘Big Ears’ in de handen. Arsenal? Ze krijgen een weekend om bij te komen en dan begint pas echt de lange zomerstilte.
Zes spelers maken plaats: Willem II zwaait selectie uit na stuntpromotie
Gevierd seizoen én tranentrekker op Koning Willem II Stadion
Willem II heeft het seizoen 2025-2026 niet alleen met een feestelijke promotie naar de Eredivisie afgesloten, maar ook met een emotioneel afscheid van liefst zes spelers. De roodgele familie zette de hoofden nog even bij elkaar, nam de beker voor ‘Terug naar de Eredivisie’ in ontvangst en zag daarna hoe een halve doz spelers op hun tenen stond om afscheid te nemen.
Wie gaan er écht weg?
- Mounir El Allouchi – De kleine magician met de grote staf. 38 potjes, vijf goals én zes assists dit jaar. Zijn laatste steekpass viel tegen FC Volendam: een perfect slotakkoord.
- Raffael Behounek – De rots in de verdediging die niet alleen vertrekt, maar ook nog een eervolle eretitel meekrijgt: Koningskind. De fans gaven luidkeels applaus, behalve bij het afscheidswoord van trainer John Stegeman, want daar ging iedereen stil van.
- Huurlingen terug naar huis: Gijs Besselink, Samuel Bamba én Calvin Twigt pakken hun koffers. Hun huurperiode loopt af en ze keren terug naar de respectievelijke moederclubs.
Nieuwe namen, frisse start
Door de promotie laat de club meteen haar ambities zien: de aflopende contracten van Thomas Verheydt en Alessandro Ciranni worden gewoon verlengd. Zij blijven dus in Tilburg en maken zich op voor het Eredivisie-avontuur.
En verder nog wat koffiedik kijken…
De telefoons bij het Willem II-bestuur staan nog roodgloeiend. Met Thomas Didillon-Hödl, Nick Doodeman én Wouter van der Steen zijn er nog steeds gesprekken gaande. Komt er verlenging of tikken ze opnieuw op de vertrekhal? Niemand weet het nog.
Tot slot: een lach én een traan
Zes sjerpen, zes handdrukken, zes nieuwe hoofdstukken voor de jongens die nu vertrekken. Willem II kijkt met recht naar voren: de Eredivisie lonkt en de fans dromen al van een nieuwe stunt. De Koning is klaar voor een nieuw seizoen, mét frisse krachten én een grote bak Brabantse trots.
Oranje op oefentort: Premier League-hoogvliegers nemen de boek over
Jesse Wieten redacteur Nederlands elftal
Foto: NOS.nl
Van 3 naar 15 Premier League-kracht: slagorde van het noorderlicht
Wist je dat het Nederlands elftal in 2022 nog maar drie spelers uit de Premier League in de koffer had bij het WK in Qatar? Nu, vier jaar later, staan er niet minder dan vijftien pro’s uit de Engelse competitie klaar voor de gezamenlijke kick-off in Zeist. Het zegt óók wat over het gros dat dit jaar helemaal geen eredivisie-groentjes meer meekrijgt. In plaats daarvan is de Premier League de nieuwe maat der dingen. Van halve finales dromen? Het zou maar zo kunnen…
Timber mist, maar is top-of-mind
De groep meldt zich vandaag in Zeist. Wel met twee extra Premier League-reserves (Lutsharel Geertruida én Ian Maatsen), maar zonder die ene, ijzersterke verdediger: Jurriën Timber. De ex-Ajacied is namelijk nog druk bezig met Arsenal—eerst kampioen pakken, dan de Champions League-prooi. Hij hoopt vanavond, náást een glimmende beker, ook een vliegticket naar Zeist te slepen. Fingers crossed.
Uitgesloofd of uitgelachen?
Niet iedereen komt fris binnen. Stel je eens voor: Virgil van Dijk stond amper een minuut stil bij Liverpool (5.000 minuten in totaal!) en dat is toch wel veel voor een verdediger die 34 winters telt. Cody Gakpo en Ryan Gravenberch krijgen, net als Virgil, “hoge benzineprijzen” betaald. Frenkie de Jong? Dankzij zijn blessure begint hij relatief fris. En Justin Kluivert doet iedereen vergeten dat hij lang uit de roulatie was: slechts 1.017 minuten dit seizoen, maar volgens Koeman loopt hij er nóg gladder bij dan voor z’n blessure.
– Van wie extra oliemomentjes krijgt?
– Wie mag direct volle bak?
Koeman puzzelt de komende weken gericht door.
Premier League-norm, geen eredivisie-aloha
We hadden óók een pure Premier League-XXL-selectie kunnen krijgen. Denk aan Sven Botman, Quilindschy Hartman, Jeremie Frimpong – ze staan allemaal al op de radar. De enige Nederlandse “hoera” uit eigen land? Twee eredivisie-jongens: Guus Til en Wout Weghorst. Totaal dus: 2. En dat is historisch weinig. Toen Van Gaal in 2022 nog twaalf eredivisiespelers mee nam, keek niemand op. Nu kijken we op naar de intensiteit, het tempo, de kwaliteit en de reputatie van de Premier League: daadwerkelijk de huidige benchmark.
Brian Brobbey voelde die switch zelf toen hij bij Sunderland zijn comeback naar Oranjeland afdwong. Smaken verschillen, maar Engels topniveau gives you wings.
“Wie is Flemming zei je?” – Koeman’s papierwerk
Zian Flemming scoorde maar liefst elfmaal in de hoogste Engelse divisie—voor degradant Burnley. “Flemming… wie?” vroeg Koeman geïntrigeerd. De aanvaller zat simpelweg niet in de voorselectie, wat bewijst: talent alleen is niet genoeg, timing en profiel tellen net zo hard.
Laatste rondje: fans erbij, supporters vooruit
Vanavond mogen de spelers zich melden in Hotel Woudschoten (uiterlijk 20.00 uur). Morgen om twaalf uur begint de zogeheten uitzwaai-training, mét circa 1.500 Oranje-harten die mee mogen rossen. Live te volgen via NOS.nl of in de NOS-app.
Vraagjes voor nu: wordt Timber er nog bij getoverd? Wat staat Virgil nog te wachten? En wie heeft er, naast de oogsten, vooral mentale back-up nodig? De africhtingsmaanden zijn van start—bring it on!
Willem II zegt gedag tegen zes kanjers én stapt vol trots de Eredivisie in
Zaterdag was het dubbel feest in Tilburg. Willem II vierde niet alleen de felbevochten promotie naar de Eredivisie 2026-2027, maar nam ook met een lach en een traan afscheid van een half dozijn spelers. Clubiconen of huurlingen, ze krijgen allemaal een dikke knuffel én een plekje in de harten van de fans.
Wie pakken we nog even extra vast?
Mounir El Allouchi
38 wedstrijden, vijf goals, zes assists en dus die legendarische laatste voorzet tegen FC Volendam – Mo, bedankt voor het stof op de tribune!
Raffael Behounek
Onze rots in de branding verlaat het kasteel, maar vertrekt als ‘Koningskind’. Een titel die je niet krijgt zonder intens groen-wit bloed.
Gijs Besselink, Samuel Bamba en Calvin Twigt
Jullie waren tijdelijk, maar niet onbelangrijk. Nu keer jullie terug naar jullie oude nest na een succesvol uitzendavontuur.
Schatkist sluit: contracten niet verlengd
De directie besloot om bij El Allouchi en Behounek de puntjes niet meer door te trekken. Tijd voor een nieuwe wind.
Ook nieuws uit het behoud-kamp
✅ Thomas Verheydt en Alessandro Ciranni blijven nog even in Tilburg. De club trok de optie in hun contract en voegt hen volgend seizoen toe aan de Eredivisie-selectie.
⏳ Thomas Didillon-Hödl, Nick Doodeman en Wouter van der Steen
De deur is nog niet dicht. Met deze drie wordt nog geouwehoerd over hoe lang het verblijf in stadion de Kolk blijft duren.
Vanmiddag waren lintjes, tranen en tienduizend ‘Willem II boven!’-kreten hoorbaar. Nu snel vooruitkijken – de Eredivisie wacht en Tilburg staat te trappelen.
Hoe het licht uitging bij Liverpool: de donkere val van Arne Slot
Het vonnis viel – en niemand had het aan zien komen
“Bijna bespottelijk”, mompelde Slot in zijn najaarsinterview. Het was zeldzaam om de gewoonlijk spraakwaterval even stil te zien staan. Twaalf nederlagen later is de grap werkelijkheid geworden. De Nederlandse succescoach krijgt geen derde seizoen mee op Anfield en ook geen excuusbrief over het plotse vertrek. Het optreden van Liverpool leek een aflevering van een dramaserie: verliespartijen als cliffhangers en geen reclameblok dat komt tussen de ellende.
Diogo Jota – een leeg shirt, een vol verdriet
Op 3 juli klapte de telefoon van Slots staf. Een auto-ongeluk. Diogo Jota lag op de snelweg nooit meer te bewegen. Spelers kwamen vanuit vakantiewoningen, surfspots en zakenreisjes naarbij terug om elkaar vast te houden. De Portugese boksbal artist werd een icoon van gemis. Andy Robertson noemde zijn kwalificatie voor een WK in Jota’s naam; Slot besloot dat de speler zijn plekje in de kleedkamer krijgt voor altijd. Toch drukt geen rouwband op het mouw de ballen er uit de zestien; het seizoen ging gewoon door.
Transferwinters in de zomer: een half miljard aanbeland – en dan?
Vol goede moed – of was het paniek? – strooide de club dikhalzend 483 miljoen euro boven al het andere groen in Engeland. De stadionsnackbar had bijna geen wisselgeld meer over.
– Florian Wirtz kraste 125 miljoen bij elkaar.
– Hugo Ekitiké tikte 95 miljoen aan.
– Alexander Isak schoof 145 miljoen in z’n zak.
Alledrie grote namen. Alledrie slagen in niets. De Nederlandse trainer kreeg het team van bankbiljetkrant tot 3D-plastic maar vastgelijmd zónder lijm.
Rode stroken, zoef kassa leeg
Eerst zag alles er nog strak uit. Community Shield: penalty-afglijdsel, maar daarna vijf keer winst op rij. “Same old Liverpool”, juichte een optimist op Twitter. Alleen waren die overwinningen niet statistisch gezond; de laatste tien minuten gaven de goals als kruimels, terwijl het spel als een lam tape geplakt. Daarover waren de Twitter-experts duidelijk: “Blijft dit zo, dan Bloed-rood totaal.” Bloed-rood werd het zeker – tien keer op rij op de knieën.
Negen nederlagen in twaalf wedstrijden. Geen enkele mini-club kon het opbrengen, laat staan het vieste paleis van het Engelse voetbal. Van glorieus kampioen naar “Kan niet, will jij?”
Salah in open revol
Mohamed Salah – vorig jaar nog aanbidder van statistieken met 34 goals en 23 assists – rolde dit seizoen het veld op met minder ziel dan de glimmende spikkel van Suarez 2.0. Slot zette hem op de bank, vond het team harder werk zonder tovenaar en riep uit naar de buitenwereld. Salah postte furieus: Onder de bus gegooid. Wie gaat er nog boarden deze bus?
Dieptepunt 1–4 tegen PSV
Geen woorden konden de ellende overdrijven. Het stadion leek een echo van lachwekkende selfies: 1–4 thuis. PSV support nu even met hun eigen vlag lekker leuk. Deze nederlaag zette Slot in een trillende cockpit. Luchtige grapjes naar Engelse journalisten klonken hol en ritueel: “Ja, maar wie verwacht nu zo’n lijntje… eh… line-up?”
Hier sluiten de deuren
Liverpool FC liet in het persbericht klinken dat verandering nodig is. Geen drup van afkeuring, enkel een handdruk. Een klap van realiteit: Arne Slot popelt naar zijn volgende project. Liverpool sjokt met een nieuwe trainer op zoek naar een droom die het rood ooit zo strak kleurde.
