Voorzitter én navigator in de oudste rally van Nederland: “De regels stapelen zich op”
De ELE Rally is al 61 jaar het walhalla voor rallyfanaten in Nederland. Radboud van Hoek, 63 en inwoner van Best, is al sinds de jaren ’90 de spil achter dit evenement: hij is niet alleen voorzitter van de stichting, maar schuift dit jaar ook als navigator mee in de ‘auto nul’. Die combinatie maakt hem uniek: boven én op het asfalt heeft hij de touwtjes in handen.
Van jong kijker tot baas van de boulevard
Van Hoek begon ooit als bezoekertje op de tribune. In zijn puberjaren stapte hij al in het bestuur en op zijn 33e werd hij wedstrijdleider – een klus die hij dertig jaar lang deed. “Toen heb ik het overgedragen aan de younger generation. Die bakken er echt wat van”, lacht hij. Sinds 1993 zit hij op de voorzittersstoel en krijgt hij jaarlijks de stapel papierwerkgroei onder ogen. Strengere veiligheids- en milieu-eisen plus een publiek dat duidelijk z’n zegje wil doen, zorgen voor extra werk. “We verzinnen dus een elektrische klasse en passen ons keer op keer aan. De verhalen van vroeger kunnen in de huidige wereld niet zomaal herhaald worden.”
Auto nul: baanbrekers zonder tijdsklok
Ondanks zijn bestuursbaan stapt Van Hoek dit jaar zelf in de shotgun-zitplaats van de zogenaamde auto nul. Samen met coureur Michael Smulders rijden ze als eerste over het parcours – niet voor punten, maar om alles te checken. “De organisatie vroeg wie er voor de deelnemers wilde rijden. Voor mij is een soepel verloop belangrijker dan een podiumplek. Als we vroeg een probleemspotten, kunnen we meteen in actie komen en de draad terugkoppelen naar de crew.” Volgens Van Hoek is het vergelijkbaar met een voorzitter bij een amateurclub die ook nog meedoet. “Je snapt meteen wat je beter kunt regelen doordat je er zelf ook middenin zit.”
De formule die het ‘m doet
Met 61 edities op de teller blijft de ELE Rally aantrekkelijk dankzij dat gevarieerde parcours: proeven overdag én in het pikkedonker, verharde en onverharde wegen, plus het eeuwige vraagteken weer. “Die knipoog van Moeder Natuur houdt het spannend”, vertelt Van Hoek. Voor hem en honderden vrijwilligers is het pure liefde. “We doen het allemaal naast ons gewone leven, zonder cent te verdienen. Inmiddels voelt het meer als een familie dan als een evenement.”
Teun zegt “Annyeonghi gaseyo” tegen FC Den Bosch: een K-League-avontuur wacht!
Tot verbazing van veel fans heeft captain Teun van Grunsven vandaag afscheid genomen van FC Den Bosch. Na 5,5 jaar affiches, bloed, zweet en tranen in De Vliert, zit het avontuur erop – en begint er eentje in Zuid-Korea. Per direct trekt hij zijn koffers en meldt hij zich aan bij Gwangju FC. Jep, de verdediger verruilt Brabantse klei voor K-League 1.
142 keer in het geel-blauw
In die 142 duels voor de Bosschenaren vond Teun acht keer the back of the net – best knap voor een centrale verdediger. Afgelopen seizoen groeide hij niet alleen als speler, maar ook als leider. Captain’s band om de arm, tempo regelen, jonge gasten corrigeren – hij deed het allemaal met een glimlach (af en toe een serieuze, maargoed).
Een loopbaan van trainingsoefening tot transfer
Zijn verhaal begon eigenlijk gewoon in de Vliert-jeugd. Daarna zweefde hij even langs RKSV Margriet en O.S.S. ’20, maakte in 2019 de stap naar RKC Waalwijk, en keerde begin 2021 terug naar zijn liefje in het zuiden. Tussen het thuiskomen en vertrek schopte hij het tot twee keer de play-offs – vet hard gewerkt dus.
Contract? Gewoon cash
Sterker nog, hij had nog een doorlopend contract van hier tot medio 2027, maar de club besloot: “als het gordijn opengaat en er ligt een flinke cheque op tafel… wie zijn wij om nee te zeggen?” Dus knip knip, overdrachtsbrief getekend en hoppa – Teun mag zijn valies inpakken voor een iets langere vlucht.
Gwangju, hier ben ik
In Zuid-Korea duikt hij in de K-League 1: snelle countertjes, karaoke-avonden, bibimbap als fitnessmaal. Voor hem dé manier om een nieuwe cultuur én nieuw voetbalniveau te proeven. FC Den Bosch wenst hem natuurlijk alle goeds: “Super trots op je groei, man. Scoor nu eens een paar headers daar!”
FC Den Bosch, nu zonder stuurman
Voor de club betekent het afscheid dat de kleedkamer opeens een stuk rustiger wordt. Geen Teun die de boel bij elkaar schreeuwt, geen Teun die de zware tackles opknipt met een arm om je nek. De technische staf schuift nu stoelentjes heen en weer: wie krijgt de captaincy, wie staat straks op de stip, wie deelt de peptalks uit? Antwoord: nog open. Wel duidelijk: het vertrek van een leider duurt altijd even doorwerken.
Liverpool zegt doei tegen Slot: “Een zware knoop om door te hakken”
“Deze beslissing heeft ons als club nachtenlang beziggehouden”, vertelt Liverpool. “Wat Arne in zijn bestaan bij ons neerzette, was nodig en het leverde ons mét dat verrassende kampioenschap een fantastisch souvenir op. Maar toch waren we het uiteindelijk roerend eens: we hebben vers bloed nodig om weer voorin mee te draaien.” Dus, ook al waren er tranen bij het afscheid, de knoop is doorgehakt.
De zoektocht naar een nieuwe baas voor de ploeg is al volop bezig. Toen iemand Slot twee weken terug vroeg of hij nog wel in Anfield op de bank zou zitten, lachte hij het nog weg. Kennelijk veranderde er ontzettend snel wat betreft zijn positie.
Als je heel snel het nieuws wilde horen, kwam je er snel genoeg achter
De Nederlandse trainer klopte sinds de zomer van 2024 op de deur van de Engelsen en werd in zijn eerste jaartje meteen landskampioen. Voor de oranje Leeuwen mogen er nog steeds gestunt worden: Van Dijk, Gravenberch, Frimpong én Gakpo lopen elke week nog met die flair rond. Nu is het alleen even de vraag wie straks op de wipstoel gaat zitten en de groepsapp moet managen.
Van drie tot vijftien: Oranje is nu een Premier League-elftal
Van drie Premier League-jongens die Van Gaal in 2022 toestopte naar een volledig leger van vijftien in deze WK-selectie. Daarmee is het Engelse tempo nu de standaard geworden voor het Nederlands elftal. Kwartfinale in Qatar is verleden tijd – volgende zomer willen we gewoon nog meedoen als de knock-outs in de VS, Canada en Mexico beginnen.
Vanoavond checken ze allemaal om 20.00 uur in bij Hotel Woudschoten in Zeist. Iedereen is er al, behalve dé smaakmaker zelf. Jurriën Timber moet eerst met Arsenal nog een poging doen om de Champions League binnen te slepen. Daarna schuift ook hij aan. Fysiek is hij nog niet helemaal klaar na die klap op z’n lies, maar de manier waarop hij dit seizoen spitsen van ‘alleen maar gas geven’ tot stilstand bracht heeft ook Koeman overtuigd: we zijn beter met hem dan zonder hem.
First look voor 1.500 Oranje-fans
Morgenmiddag om 12.00 uur is er voor het eerst een blik achter de schermen: de uitzwaaitraining op sportpark Zeist. De NOS doet live verslag via de site en de app – in totaal komen zo’n 1.500 supporters langs om de nieuwe lichting Oranje-FPL’ers (Frenkie & Premier League, hè) aan te moedigen.
Geen trofee, wel veel gevoel
De meesten in deze selectie gingen er dit jaar met lege handen vanaf. Geen landstitel, geen beker, niks. Maar dat betekent niet dat er niks te vieren valt. Donyell Malen lacht zich suf: 14 goals in de tweede seizoenshelft loodsten AS Roma alsnog de Champions League in. En Cody Gakpo, Virgil van Dijk en Ryan Gravenberch? Die hebben zo’n 5.000 minuten (!) in de benen. Even bikkelen, maar nu dus ook even rust pakken.
Eredivisie? Alleen op speciale bestelling
Er zitten nog maar twee spelers in de groep rechtstreeks uit de eredivisie: Guus Til (PSV) en Wout Weghorst. Ze zijn mee omdat ze een uniek stempel kunnen drukken – bij andere Eredivisie-sensaties twijfelde Koeman: “Als je uit de Eredivisie komt, moet je echt héél erg goed zijn.” Brian Brobbey voegt zich overigens ook pas terug bij Oranje, maar doet dat ná ervaring in de Premier League met Sunderland. Zijn lijf is klaar, de rest moet nog een beetje nagenieten.
Fit, minder fit, of al helemaal wrak
Justin Kluivert begint met de kleinste kilometerteller (1.017 minuten bij Bournemouth – héél veel herstel, weinig voetbal), terwijl Virgil van Dijk bovenaan de teller bungelt. Frenkie de Jong en Tijjani Reijnders hebben minder slijtage en zijn dus logischerwijs fris. Koeman heeft de komende weken zijn handen vol om te puzzelen: wie heeft nog pauze nodig, wie is mentaal toe aan een extra peptalk, en wie mag meteen het veld in?
Met twaalf weken te gaan passen en meten dus. Doel: beyond quarter-finals deze keer – gewoon doorgaan tot de temperatuur in Californië helemaal op z’n zachtst staat.
Hoe Arsenal elke corner weer tot een wetenschap maakt
Ronald van Dam – redacteur & commentator
Kersvers Premier League-kampioen Arsenal heeft vanavond voor de Champions League-finale tegen Paris Saint-Germain een wapen in huis dat eigenlijk al lang geen geheim meer is: de binnen-draaiende corner. Toch weet zowat niemand ze nog te stoppen. Drievoudig vakman Willem Janssen (assistent-trainer bij FC Utrecht), Marco Verbeek (set-piece-nerd) én basketbalcoach Koen van Gerwen keken mee en zijn lyrisch: “Ze maken iets simpels gewoonweg briljant.”
27x raak uit een hoekschop
• 27 doelpunten kwamen dit seizoen vóór de stip uit een corner – soort van saai maar o zo effectief.
• Scheelt best wel met PSG: zij tikten slechts 16x aan op 376 corners → dik 3 % lager rendement.
• Tel daar nog 7 goals uit vrije trappen bij en je komt op een knappe 28 % van alle Arsenal-goals uit stilstaande fase. (Vorig seizoen: 9 % minder.)
Altijd hetzelfde, toch altijd anders
Verbeek: “Het is steeds weer die indraaiende corner naar de eerste paal. Alleen de kleine details – wie sprint, wie schildert – wisselt.” In de voorlaatste belangrijke competitiewedstrijd bijvoorbeeld: Saka knalt ’m vanaf rechts met links twee meter voor het doel, vier teamgenoten schermen half Burnley weg en Kai Havertz knalt snoeihard de zo-nodige 1-0 binnen.
Blind zicht, open einde
Waar bij andere clubs de kopers vanaf de stip opschuiven, laat Nicolas Jover (Arsenals vaste corner-goeroe sinds 2021) zijn mannen vanaf de tweede paal starten. Ze komen rechtstreeks uit de rug van de verdedigers aangevlogen – volgens ex-pro Janssen “vernieuwend én effectief”. De rest maakt gewoon ruimte, blokt een tegenstander of trekt hem weg. De ultieme boodschap: “Er kan maar één iemand scoren en wij kiezen die vooraf.”
Twee trappers die élke bal precies kunnen leggen
Declan Rice vanaf rechts en Bukayo Saka vanaf links – beide bezorgen de bal net die extra lick waardoor het op zijn sloffen naar de juiste ploeggenoot valt. Verbeek: “Je hebt geen trukendoos van 20 opties nodig; train twee, drie versies tot in de puntjes en word er echt goed in.”
Coach met handtekening
Arteta gunt Jover elke week een vaste 45-minuten set-piece-sessie – en het team gelooft er in. Janssen: succes begint met tijd én overtuigingskracht. Voeg de hyperfysieke aanpak toe (helemaal vol in de 5-meter) en ineens ziet ook basketbalcoach Van Gerwen een set play zoals die in z’n eigen sport gebruikelijk is. “Controle in een mentaal moment: dat is de hand van de coach – signatuur Arteta.”
Hoe PSG het wél kan voorkomen?
Janssen houdt het kort: “Gewoon geen domme corners tegen geven.” Makkelijker gezegd dan gedaan…
‘Redelijk grote kans’ dat Tallon & Botic terugkomen: Haarhuis positief over september rentree
Volgens Davis Cup-baas Paul Haarhuis hoeven Oranje-fans niet wanhopig te wachten op het volgende duel: de kans is ‘redelijk groot’ dat zowel Tallon Griekspoor als Botic van de Zandschulp er in september weer bij zijn.
Waarom misten ze de vorige speelronde?
- Tallon had flinke kritiek op de KNLTB, vooral op de staat van de banen op Papendal.
- Botic vond het simpelweg geen geschikt moment: “Een trip naar India kost zoveel energie in een overvolle kalender.”
Rooie lap gesprek in de maak
Beide spelers sluiten in juni tijdens het Rosmalen-toernooi aan bij een afspraak met de bond. Dat moet de lucht klaren. Haarhuis: “Er is van beide kanten communicatie. Als de kalender het toelaat, gaan we rond de tafel zitten.”
‘Geen harde nee gehoord’
De oud-Kampioen moest niets hebben van geruchten van een definitieve breuk: “In Parijs heb ik separate gesprekken gehad met Tallon én Botic. Ik heb niks gehoord dat klinkt als ‘nee, dank je’. Het gevoel is positief.”
Wanneer komt de knoop door?
Tallon houdt zijn opties open: “De deur staat open, maar september is nog ver weg.”
Ook Botic bevestigt: “Het blijft nog een paar maanden wachten. Ik heb er nog echt niet lang over nagedacht.”
Pluspunten voor Nederland
- Wedstrijd in eigen land: Colombia komt naar Nederland, dus geen verre vlucht.
- Spelen op hardcourt: ideaal voor onze singles.
- Team-spirit weer in orde: Tallon en Jesper de Jong hebben hun vete bijgelegd tijdens een bezoek in Dubai – Haarhuis: “Die kou is weg; ze behandelen elkaar weer als normale teamgenoten.”
- Opvolging veilig stellen: bij winst blijft Oranje op het hoogste niveau in 2025.
Kortom: de knop is nog niet om, maar het begint er zacht gezegd veelbelovend uit te zien.
