Onderwerp van artikel
Paus Leo knalt: “Stop met kernraketten à la minute, en verbied robots met killer-apps” 🚨
Heb jij ook al een beetje kriebels van al die AI-dingen? De paus heeft mega kriebels. In z’n allereerste encycliek (té fancy woord voor ‘wall of text’ van de paus) gooit hij àl z’n bezorgdheid op tafel. Van algoritmes en tech-miljardairs tot killer-drones en kernraketten – niks ontsnapt aan z’n afrekencampagne.
Tech-miljardairs krijgen op hun donder
Volgens papa Leo is het gênant dat een handjevol superrijke techbazen meer macht hebben dan complete landen. “Ze kunnen maatschappijen rammen waar en wanneer ze willen – regeringen kijken ernaar alsof het normaal is.” De paus wil dat die ‘private technologische kracht’ eindelijk gereguleerd wordt, zodat AI ook wérkt voor de generaties ná ons en niet alleen voor de aandeelhouders van nu.
Killer-bots: nu al aan de gang in Oekraïne
En nee, het blijft niet bij sociale media-algoritmes. Autonome wapens krijgen de volle laag. Denk aan drones die zélf een doelwit spotten, uitrekenen dat het geen kip maar een tank is, en boem. Paus Leo schrikt zich wild dat dit soort spul nu al rondvliegt boven Oekraïne. Volgens hem slaat die straat nergens meer op: “Hoe makkelijker we oorlog voeren, hoe aantrekkelijker oorlog wordt. Vroeger moest je nog soldaten mee-smeken, nu tik je gewoon op een knopje.”
Kaboom-factor: kerntuig wordt ‘kleiner en tactischer’
Ook nucleaire wapens krijgen een veeg uit de pan. De paus vreest dat de volgende oorlog niet eens met megabommen begint, maar met ‘handzame’ mini-kernraketten – schijnbaar minder erg, maar nog steeds genoeg om een provincie in as te leggen. Hij noemt geen namen (hé, diplomatiek blijven), maar wijst wel op het groeiende gemak waarmee wereldleaders militaire opties boven diplomatie verkiezen.
De rekening komt bij de minste
Wie betaalt? Juist ja, de allerarmsten. Terwijl defensiebudgetten hardstijgen, worden zorg, onderwijs en andere sociale voorzieningen gekortwiekt. “We geven miljarden uit aan wapens en presenteren het als dé oplossing voor een ‘onzekere toekomst’. Ondertussen verhongert de buurman z’n kind.”
Geen knuffel voor waan-zuchtige wereldleiders
Tot slot scrolt de paus door z’n burn-book: diplomatieke inspanningen zijn “marginaal”, proportioneel reageren is uit, en respect voor burgerlevens wordt “beschouwd als naïef gedoe uit het pre-internet-tijdperk”. Kortom: we vinden oorlog intussen makkelijker beginnen dan stoppen, en hij erkent dat dit zijn vingers bij de vorige uitspraken over zaken als het Iran-conflict zijn.
TL;DR
Paus Leo wil minder Machtige Tech-Kings, minder zelf-denkende killer-drones en absoluut minder kernbommetjes. Oh, en graag wat meer brutal reality check van wereldleiders. Als jij het ook gehad hebt met oorlog á la minute, moet je z’n volledige boodschap eens lezen (link hieronder). Maar nu eerst: even opfrissen hoe we méér solidariteit en minder algoritme-agenda brengen.
Drama bij kerkbarbecue: twee kinderen zwaar gewond
Het ongeluk
Wat een vrolijk zomers uitje had moeten zijn, liep maandagmiddag bij het Belgiëplein in Breda heel anders af. Tijdens de barbecue van Augustinusparochie sloeg het noodlot toe: twee kinderen raakten zwaar gewond aan hun gezicht en armen. Ook twee volwassenen liepen brandwonden aan armen en handen op, maar zij kwamen er met de schrik van af.
Hulpdiensten schaalden groots op
Vier ambulances, een traumahelikopter en talloze agenten verzamelden zich binnen een paar minuten op het plein. Onder politiebegeleiding zijn de kinderen zo snel mogelijk naar een ziekenhuis in Rotterdam gebracht.
Viering eindigt abrupt
De barbecue was eigenlijk een gezellig naborrel van een kerkdienst die maandagochtend had plaatsgevonden. Vader Benno liet Omroep Brabant weten dat het evenement meteen is afgebroken: “Iedereen is in shock. Geen seconde langer zijn we in de stemming gebleven.”
Horst haalt dikke laag algen uit zwemplas zodat iedereen weer zonder kleerscheuren kan zwemmen
Niets zo vervelend als een frisse duik willen nemen en recht in een groene smoothie terechtkomen. In Horst, net buiten het Kasteelse Bos, kwamen zwemmende dorpsbewoners daarom met de gemeente aan de praat: “Help, ons water lijkt wel stroop!” En dus werd er koortsachtig gewerkt om die glibberige deken op te ruimen.
Hark, shovel, bezem – actie in waadpak
Een aannemer sjouwde met waadpakken, harken en bezems naar de waterkant, terwijl een kleine shovel klaar stond. Volgens L1Nieuws is de hele operatie in een paar uurtjes gedaan:
- Eerst werd de groene smurrie netjes naar de kant geveegd.
- Daarna schraapte de shovel het spul op een hoop.
- Ten slotte belandden de algen in de bosrand – gratis plantenvoeding voor de struiken.
Niet ongezond, wel irritant
De gemeente wil iedereen geruststellen: de waterkwaliteit zelf is prima. Dat staat ook op zwemwater.nl. Dus ja, het zag er vies uit, maar van zwemmarathon houdt niemand buikpijn.
Tip voor je volgende vakantieplas
In de rest van Limburg kun je overal zonder zorgen het water in, maar de rest van Nederland moet hier en daar uitkijken voor zogenaamde ‘blauwalg’. In werkelijkheid zijn dat bacteriën, en sommige soorten kunnen de huid irriteren of je maag flink in de war schoppen. Even kijken op zwemwater.nl voor vertrek is dus nooit verkeerd.
Duitser komt totaal in verkeerde territorium terecht na stom schoenverlies
Gisteravond, tegen kwart voor tien, belt er een paniekerige man naar de politie: “Ik ben verdwaald… en zit opeens tussen bizons!”
De 23-jarige Duitser scheurde terwijl hij zijn re schoen – ja, echt waar – even uitdeed. Die verdween vlotjes het bizonverblijf in en toen hij achteraan ging, liep hij z’n eigen mini-avontuur achterna. Eenmaal binnen realiseerde hij zich dat het verblijf niet open voor bezoek was en dus kroop hij uiteindelijk weg achter een elektrisch hek. Sluitpoort dicht, weg eraf dus: beetje awkward om dan uit te leggen waarom een bizon jouw sportschoen opeens heeft geadopteerd.
Politie en dierentuinmedewerkers bundelden de krachten en kregen onze man veilig buiten de afzetting. Hij sleepte er schaafwonden en een flinke bult aan hoofdletsel vanaf en verdween per ambulance naar het ziekenhuis.
Ln goed nieuws: de schoen is teruggevonden, dus hij hoeft zeker niet op één been het park uit te hinkelen.
Griek zwemt wereldrecord én 1,25 miljoen dollar binnen tijdens doping ‘freestyle’-festijn in Vegas
Las Vegas, we kennen ‘t vooral van blackjack, roulette en mega-buffetten. Afgelopen nacht lag de grootste gok echter in het zwembad: de Griek Kristian Gkolomeev plonsde naar maar liefst 1,25 miljoen dollar en klokte 20,81 seconden op de 50 meter vrije slag.
Record, maar officieus
Nee, het telt niet mee op de officiële ranglijsten — Cameron McEvoy staat daar nog steeds bovenaan met zijn 20,88 seconden en heeft geen doping nodig. De reden? In Vegas mogen atleten middelen gebruiken die het Wereldantidopingagentschap (WADA) meteen zou verbieden. Superpakken van polyurethaan? Check. Oxygen-boosters? Geen probleem. Waardoor Gkolomeevs chrono vooral een flinke zak geld en een glorieuze story wordt, geen nieuw wereldrecord.
In één baan naar rijkdom
Hij zwom dus sneller dan McEvoy, keek omhoog, zag de stopslag op het scorebord en realiseerde zich: “ik ben nu ruim een miljoen dollar rijker.” Exact:
– 1 miljoen voor het zogenaamde wereldrecord.
– 250 k extra voor gewoon de race winnen.
Zijn reactie was ook opvallend nuchter: “Dit gaat mijn leven zeker ten goede veranderen.” Geen tranen, geen brulkreet — gewoon een kalte Griek die het geld al ziet rollen.
Zwembond: “dit is een circus”
World Aquatics schrok niet terug voor een stevige sneer. Ze bestempelden het evenement meteen als een “circus gebaseerd op snelle oplossingen”. De organisatoren van de Enhanced Games vatte het grif op: verbieden van doping is volgens hen niet meer dan atleten remmen in plaats van beschermen. Hoger, sneller, sterker — en vooral rijker, zo blijkt.
Hele Tilburg kleurt rood-rood-wit: gigantische promotieparty voor Willem II!
Supporters smelten nog voor de spelers komen
Het is bloedheet op de Heuvel – dertig graden, tien keer zoveel mensen. Fans sjorren flesjes water en een onvoorstelbare massa rood. Er hangt al rook van de fakkels voor de bus er is. Timing is terzijde geschoven: officieel begint het spektakel om drie uur, maar de korzel stond om half tien vooraan. “We wilden de eersten zijn”, lachen Martijn en Sam nog terwijl ze gevoegd achter elkaar schuin in de zon staan.
EHBO-medewerkers zien de hele dag laveloze liefhebbers komen en gaan. Tonnen ijs schoof over het plein naar de twee hulp-posten, maar vanaf half vijf begint meer Dan één fan dringend ook ijs te zoeken. “Tussen Den Bosch en Tilburg geen treinen toch? Prima excuus om het in Ut Klèèn Kafeeke nog één keer gezellig te maken”, horen we van bierrijke kroegbaas Leroy.
‘Mounir, deze is voor jou’
De spelersbus komt overdonderend binnen. Bart van Dishoeck en The Boy Next Doo³ van je horen nog wat gitaren, maar daarna het spieken: waar is het promotieschild? Burgemeester Fleur Gräper leidt het beeld naar voren. De hoofdcoach krijgt het in handen en schuift het niet naar een aanvoerder, maar naar Mounir El Allouchi. Begin deze maand moest hij het afscheid nemen van zijn dochtertje – wat niemand wil, niemand kan bedenken.
Trainer John Stegeman zet zijn arm om de middenvelder. “We weten allemaal dat jij het heel erg moeilijk hebt gehad. Mounir: deze is voor jou.” Geen verdere woorden, en toch is alles gezegd. De supporters schreeuwen het uit, het schild wordt omhoog met rood-rood-wit op de achtergrond. Tranen, applaus, en voor even alles stil.
Didillon-Hödl: ‘Wist zeker dat ik hem ging maken’
Naast het promotie-moment staat penaltyheld Eddy Didillon-Hödl al even nonchalant. “Het waren de juiste voorbereidingen, meer niet.” De fans zijn het vermoedelijk nog niet met hem eens – het nostalgia mag blijven bestaan. Het volledige plein scandeert ‘Oh Didillon-Hödl!’ alsof hij nog een keer zou keepen.
Saïdi Bamba laat de fans meegillen: “Allemaal inhaken… Amsterdam, we komen eraan! Rotterdam, we komen eraan!” Stegeman vat samen: “Een fantastische groep; dank jullie wel, onze twaalfde man.” Gek van geluk tiert de stad – sfeer kan geen temperatuur uitgelegd.
Spreekwoordelijke kinderen van de club
Nog meer emotie. Finn Stam (de 0-2-maker) kijkt rond met grote ogen. Vol lege flessen en wenkbrouwen. “Ik heb dit in Nederland nog niet meegemaakt.” Het is knallen op de blokken, maar het gevoel overheerst. Vecht ashalt na shut of niet Willem II is weer terug waar het thuishoort – rood-rood-witkleurig schoudertasje mee.
