Vreugde bij Wilders over lokaal meebesturen PVV, maar ongemak bij CDA-leider Bontenbal
Bij de gemeenteraadsverkiezingen op 18 maart pakte de Rucphense Volkspartij (RVP) de meeste zetels in Rucphen — zes stuks. De PVV kwam uit op drie zetels, het CDA op twee. Deze drie partijen hebben deze week na onderhandelingen een coalitieakkoord getekend met de naam ‘Met Vertrouwen Samen Vooruit’. Kernthema’s? Leefbaarheid, samenleven en weerbaarheid.
Woensdagavond werd PVV’er Wesley Tack officieel beëdigd als wethouder in de raadszaal. En dat is een eerste: het is de allereerste keer dat een lokale PVV-afdeling mee mag draaien in het college van burgemeester en wethouders. Geert Wilders straalde van plezier. “Het is natuurlijk geweldig”, zei hij tegen RTL Nieuws. “Ik kan niet anders dan daar heel erg trots op zijn.”
Hij benadrukt wel dat de PVV nog steeds wordt buitengesloten in andere gemeenten — zoals in Terneuzen, waar de partij zelfs de grootste werd. Maar hij ziet ook kansen elders: in Pekela (Groningen) en Papendrecht (Zuid-Holland) zijn lokale PVV-afdelingen nog in gesprek over een mogelijke coalitie. “Dus het zou inderdaad wel heel goed zijn als mensen kunnen zien dat wij niet alleen kunnen besturen, maar ook gaan besturen”, aldus Wilders. “U weet, als er eenmaal eentje is begonnen, dan zullen er hopelijk heel veel snel andere steden en dorpen volgen.”
Maar terwijl de PVV juicht, is er bij het CDA landelijk een gevoel van ongemak. Partijleider Bontenbal vindt het geen goed idee om samen te werken met de PVV. “Ik vind het geen goed idee om een coalitie met PVV te vormen”, zegt hij openhartig. Toch heeft hij weinig invloed op wat er lokaal gebeurt. “Het CDA is zo georganiseerd dat lokale afdelingen heel veel zeggenschap hebben — zij mogen zelf beslissen. Ik geef een advies, maar ik ben geen dictator en wil dat vooral ook niet worden.”
De blokkade van het CDA in de Tweede Kamer tegen samenwerking met de PVV blijft volledig intact, benadrukt Bontenbal. De reden? Zijn bezorgdheid over de bedreiging van de rechtstaat. “Omdat ik steeds gezegd heb dat je niet kunt samenwerken met partijen die zelf aan de pilaren, aan de basis van de democratische rechtstaat zelf morrelen. Want het is alsof je de tak waarop je zit, afzaagt.”
Hij geeft toe dat het hem dwarszit: “Maar laat ze vooral heel veel CDA-beleid uitvoeren, dan wordt het toch nog mooi.”
Als eerste op de hoogte van het laatste nieuws
Man schiet op agenten bij het Witte Huis — twee gewonden
In de buurt van het Witte Huis in Washington D.C. is gisteren een schietincident uitgebroken bij een veiligheidscheckpoint. Een man opende het vuur op agenten, waarna er direct een schotenwisseling volgde. De schutter werd neergeschoten en naar het ziekenhuis gebracht. Ook een voorbijganger op straat raakte gewond tijdens het tumult.
Zodra het geschiet begon, ging het hele Witte Huis meteen in lockdown — een standaardprocedure bij dergelijke noodsituaties. Dat betekende: niemand mocht meer naar binnen of naar buiten, inclusief personeel, bezoekers én journalisten die zich op het terrein bevonden. President Trump was op dat moment in de residentie van het Witte Huis, dus veilig binnen.
Het incident vond plaats bij de kruising van Pennsylvania Avenue en 17th Street — een drukke plek vlak bij het Witte Huis. Journalisten werden in alle haast naar de perskamer geleid, waar ze op bevel van de Secret Service dekking moesten zoeken. Volgens CNN hoorden verslaggevers agenten roepen: “Ga liggen!” en “Schoten!”, terwijl de spanning op het hoogtepunt was.
Na ongeveer een uur werd de lockdown officieel opgeheven. Over de identiteit, motieven of achtergrond van de schutter is tot nu toe niets bekendgemaakt.
Buitenland
Deel artikel:
De dag erna: Pretige feestkater in Tilburg na de grote Willem II-promotie
Het was écht nagelbijten voor de Tilburgse fans zaterdag — maar de droom is uitgekomen! Willem II is officieel weer terug in de Eredivisie. En gisteren? Gisteren was één groot, luidruchtig, tranenvol en ongelofelijk emotioneel feest. Vandaag is het wat rustiger in de stad… behalve misschien voor de hoofdpijn die een beetje te veel feestvrijheid meebracht.
In Volendam moesten de Tricolores wel écht tot het uiterste gaan: verlenging, strafschoppen, spanning tot het laatste moment — en toen… ja! — de bal in het net, de opluchting, de knuffels, de tranen. Maandag wordt er gehuldigd, dus houd je kater maar even onder controle — er komt nog meer plezier!
Een zaterdag om nooit te vergeten
Het was een bloedhete zaterdag in Tilburg — letterlijk én figuurlijk. Overal stonden gespannen gezichten, opgekrulde vuisten en ademloze stiltes… totdat die laatste penalty in ging. Toen barstte alles los: van de tribunes tot de straten, van de kroegen tot de woonkamers.
Trainer John Stegeman stond met tranen in zijn ogen voor de camera van ESPN. “Ik moest heel erg aan mijn vader denken, die vorig jaar is overleden. Hij was mijn grootste fan. En mijn zoon is vandaag kampioen geworden. Alles valt samen. Mijn zoon was vanochtend op het kerkhof en stuurde me een foto met de tekst: ‘Opa is bij ons’. Vandaar dat ik zo emotioneel ben. Ik mis hem heel erg — en deze promotie is ook voor hem.”
Een held met hart en bal
Doelman Thomas Didillon-Hödl werd de onbetwiste held van de dag. Niet alleen redde hij een strafschop van FC Volendam — hij nam ook zelf de beslissende penalty en schoot hem kalm binnen. “Ik schoot tijdens de training al goed”, zei hij tegen ESPN. “Voetbal is gewoon een spelletje. Maar je ziet wel dat dit team een vechtershart heeft. We hebben zo hard gewerkt. Dit is de promotie van discipline, consistentie, inzet — en elke dag weer voluit geven.”
Van rouw naar roem
Mounir El Allouchi speelde zaterdag in de basis, ondanks een recente, verschrikkelijke rouwperiode: hij verloor kort geleden zijn dochtertje. Toch wilde hij meedoen — en nu promoveert hij met zijn club. “Ik kan wel heel veel dingen gaan roepen, maar dit is echt niet normaal”, begint hij, met een stem vol emotie. Hoe hij het toch voor elkaar kreeg? “Ik denk er vaak aan. Het was gewoon een hele lastige tijd. Je wilt doorgaan. Ik heb een hele sterke familie — mijn ouders, mijn vrouw…” En dan wordt hij plotseling overstemd door het koor van Tilburgse supporters in Volendam — luid, lief en onvoorwaardelijk.
“Eén groot feest — en ik moest mijn juichen inhouden!”
Zelfs burgemeester Fleur Gräper was erbij in Volendam — en ze genoot met volle teugen. “Eén groot feest natuurlijk. Dit is precies wat je hoopt als burgemeester in je eerste maanden naar De Heuvel te mogen”, zei ze, met een knipoog naar de huldiging van maandag. “We gaan maandag een mooi feestje hebben, hopelijk samen. Ik kijk enorm uit naar volgend seizoen — vooral naar de wedstrijd tegen FC Groningen”, voegde ze lachend toe. (Ja, zij komt uit Groningen.) “Ik ben een enorme voetballiefhebber en vond het superspannend op de tribune. Na het eerste doelpunt kreeg ik het vriendelijke verzoek of ik niet meer zo enthousiast wilde juichen. Ik ben bang dat ik niet heel representatief meer ben als ik op de tribune zit…”
Wat je nog kunt zien
Het hele promotiefeest én de huldiging van maandag zijn te volgen via Omroep Brabant:
– Maandag van 15.00 tot 19.00 uur livestream op de website en app van Omroep Brabant
– De huldiging van de spelers is ook rechtstreeks te zien op Omroep Brabant TV
Franse man krijgt 25 jaar cel voor gruwelijke mishandeling en dwangprostitutie van zijn vrouw
In Frankrijk heeft een man 25 jaar gevangenisstraf gekregen voor wat de rechtbank omschrijft als jarenlange, systematische vernedering, mishandeling en seksuele uitbuiting van zijn ex-vrouw. Het betreft Guillaume B., een 51-jarige voormalig bankmedewerker, die zijn partner Laetitia R. — gedurende zeven jaar — onder extreme psychologische controle hield, fysiek martelde én dwong om met honderden mannen seks te hebben.
“Ik stopte met tellen bij 487”
Tijdens het proces vertelde Laetitia openhartig over de nachtmerrie waarin ze leefde. Ze moest een lijst bijhouden van alle mannen waarmee ze seks had — niet uit vrije wil, maar onder dreiging en geweld. “Ik stopte met tellen bij 487 mannen, van wie ik sommigen tot wel tien keer had gezien.” Soms moest ze zelfs naar een tankstation gaan om zich “aan te bieden aan vreemden”, terwijl haar ex-partner via de telefoon meeluisterde.
De mishandelingen waren zowel fysiek als emotioneel verschrikkelijk: brandwonden, verwurging, vernederende tatoeages, seks met dieren en zelfs seks met uitwerpselen. Guillaume B. probeerde het allemaal af te doen als “sadomasochistisch spel” waarbij zijn vrouw zou hebben ingestemd. Maar Laetitia liet tijdens de rechtszaak duidelijk weten dat er geen sprake was van instemming: “Hij moet ophouden zich te verschuilen achter sadomasochisme. Dit was puur en simpel geweld.”
Een leven in constante angst
Ze leefde in permanente angst — voor zichzelf én voor haar vier kinderen. Bang voor vergelding als ze zou proberen te ontsnappen. “Ik had het gevoel dat ik vanbinnen doodging.” De psychologische greep was zo sterk dat ze zich volledig verloor. Pas toen ze het durfde te vertellen aan een vriendin — die meteen de politie inschakelde — kwam het geweld aan het licht. Guillaume B. werd in juni 2022 gearresteerd.
Een zaak met maatschappelijke echo
Het proces trok veel aandacht: dagelijks stonden steunbetuigers buiten het gerechtsgebouw in het departement Alpes-de-Haute-Provence. De aanklager benadrukte het bredere belang van de uitspraak: “Uw beslissing zal bepalen wat de maatschappij accepteert wat de ene persoon de ander morgen kan aandoen.” Zij had een levenslange gevangenisstraf geëist — uiteindelijk kreeg hij 25 jaar. Waarom de straf lager uitviel, is niet officieel toegelicht.
Laetitia’s advocaat noemde de bekende Franse slachtoffer Gisèle Pelicot — die jarenlang werd misbruikt door haar man en daarna publiekelijk optrad tegen seksueel geweld — een belangrijke inspiratiebron. Pelicot koos bewust voor anonimiteit en hielp daarmee anderen de moed geven om hun verhaal te delen.
Het slachtoffer draagt blijvend letsel: volgens Le Monde is het voor haar “onmogelijk om een normaal dagelijks leven te leiden”.
Omstreden Egyptedeal onder druk: ‘Situatie vluchtelingen is schrijnend’
De Egypte-deal van de EU staat flink onder vuur — en dat niet zonder reden. Cairo zegt nu duidelijk: de 7,4 miljard euro die Brussel in 2024 beloofde, is lang niet genoeg meer om de stijgende kosten van vluchtelingenopvang te dekken. Volgens Euronews deze week moet Europa snel extra geld op tafel leggen, anders dreigt de toestroom naar Europa weer op te spelen.
Dat klinkt als een waarschuwing met gevolgen — en het roept veel vragen op. Migratieonderzoeker Carolus Grütters van de Radboud Universiteit noemt de berichtgeving ‘uiterst verontrustend’. En hij was al sceptisch voordat de deal überhaupt rond was: “Egypte wordt zelf al vaak bekritiseerd vanwege zijn mensenrechtenschendingen. Dat maakt de samenwerking van meet af aan twijfelachtig.” Grütters is dan ook duidelijk: meer geld geven aan Egypte? Nee, dank je. Want in de praktijk blijkt dat vluchtelingen er vaak slecht worden behandeld — terwijl Egypte juist beloofde dat een groot deel van het geld ook daadwerkelijk zou gaan naar een humane opvang. Die belofte lijkt dus niet uit te komen.
Toch heeft Egypte inmiddels behoorlijk wat trek in de EU — vooral omdat Europese regeringen worstelen met de opvang, registratie én doorstroom van migranten. En de oorlog in Soedan heeft alles nog eens dramatisch verscherpt: miljoenen mensen zijn ontheemd geraakt. Sinds het gewapende conflict in april 2023 is het aantal vluchtelingen in Egypte zelfs verdrievoudigd. Volgens de VN-vluchtelingenorganisatie UNHCR zijn er nu 850.000 Soedanezen in Egypte — meer dan in elk ander land. Daarnaast ontvangt Egypte ook vluchtelingen en migranten uit Syrië, Palestijnse gebieden, Eritrea, Jemen, Somalië en Irak.
De EU wil voorkomen dat ‘illegale’ migranten de oversteek naar Europa wagen. Daarom sloot ze de afgelopen jaren migratiedeals met landen als Turkije, Tunesië, Jordanië, Libanon, Mauritanië — en dus ook Egypte. Vaak zitten afspraken over grensbewaking en opvang verstopt in grotere economische steunpakketten. Maar die deals zijn allesbehalve onomstreden: vaak is onduidelijk waar het geld precies heen gaat, of het wel goed wordt besteed — en er zijn talloze meldingen van mishandeling, detentie en geweld tegen vluchtelingen. Ook zitten in veel van die landen autoritaire leiders aan de macht.
Sofie Croonenberg van Stichting Vluchteling kent de regio goed — ze was pas in februari in Egypte. Wat ze daar zag en hoorde, was verontrustend: vluchtelingen en migranten werden zonder proces op straat opgepakt, vastgezet en soms zelfs het land uitgezet. “Het waren echt razzia’s — vooral in wijken waar veel mensen met een migratieachtergrond wonen”, vertelt ze. En het ergste? Het betrof vaak mensen met een erkende vluchtelingenstatus. Mensen die absoluut niet veilig kunnen terugkeren naar Soedan.
Croonenberg vindt de Europese aanpak fundamenteel misplaatst: “Allemaal grote woorden over het geweld in Soedan — iedereen vindt het verschrikkelijk, iedereen zegt dat er iets moet gebeuren. Maar zorg dan tenminste dat de mensen die zijn gevlucht voor dat geweld, écht een plek hebben om te leven. De situatie van vluchtelingen in Egypte is schrijnend. Er gaan nu grote bedragen naar grenswachten, terwijl kinderen sterven in cellen in Caïro. Dat is gewoon heel verdrietig.”
En dan is er nog het risico dat landen zoals Egypte migratie als drukmiddel gebruiken — bijvoorbeeld door de grens tijdelijk losser te bewaken als ze geen geld of politieke steun krijgen. Grütters vat het scherp samen: “Geld geven aan regimes aan de randen van Europa, in de hoop dat er dan minder migranten komen, is slechts symbolisch — en vooral bedoeld voor de bühne.” Volgens hem moet er juist worden geïnvesteerd in het beëindigen van oorlogen en langdurige conflicten. “Alleen dan kan de bevolking in die landen weer hoop op een toekomst krijgen — en dan hoeft niemand meer te vluchten. Maar dat vraagt om een langetermijnvisie… en die is er gewoon niet.”
