Herlings over zijn huidige WK-kans: ‘Yep, ik zit nog helemaal in de titelrace!’
Ruim een kwart van het MXGP-seizoen zit erop en Jeffrey Herlings blijkt zich razendsnel terug te hebben gevochten in de strijd om rood-wit-blauw goud. De crosser uit Oploo staat na vijf Grands Prix slechts vier puntjes achter de leider en trapt komend weekend in Frankrijk het tweede deel van zijn jacht op wereldtitel nummer zes af.
Toch kijkt hij met gemengde gevoelens terug op de openingsfase. Z’n vorm is top – dat niet – maar die monsterpauze van vijf (!) weken irriteert hem mateloos. “Pfff, ik vind het echt niets”, moppert hij. “Zet liever twee races en dan één weekend rust. Nu niets-niks-nada, en straks opeens zes GP’s binnen zeven weekenden. Spreiden die boel!”
Kleine wedstrijden, groot verschil
Om zijn scherpte vast te houden, ging Herlings z’n eigen gang: ‘tussendoor’ crossen, zoveel mogelijk. En winnen dus, bijna waar hij ook opdook. “Lekker toch?” grinnikt hij. “Trainen alleen is prima, maar bij een wedstrijd zit er druk, echte starts, spanning. Dan blijf je in het ritme.”
Dat ritme betaalt zich uit: ondanks een kapotte ketting in Zwitserland – zat op P2, verloor bakken punten – blijft hij aansluiting houden. “Er liggen nog veertien rondes klaar, vier puntjes is peanuts, ik doe dus nog volop mee”, knipoogt hij.
Het seizoen als marathon, geen sprint
Volgens Herlings zal 2024 draaien om ijskoude regelmaat. “Het is geen sprint, maar een ware endurance”, legt hij uit. “Ik tikte twee zeges binnen, maar op zondag ben ik eigenlijk altijd voorin geëindigd. Dat is het harde geluk wat telt.”
De nieuwe kid on the block
Op de vraag wie dé gedoodverchte tegenstandner is, zweeft er maar één naam door de pits: Lucas Coenen. “De jonge gast is onbevreesd en bloedsnel”, zucht hij respectvol. “Die 18-/19-jarige explosiviteit, crazy stuff – hij is nu de man to beat.”
Tegen dat tempo zet Herlings echter z’n eigen troef: ervaring. “Modderburchten, blessureleed, drukkamers, ik heb elk scenario al gezien. Kan handig zijn in zo’n lang jaar.”
‘Op m’n 31e nog zonder rollator’
Dat hij op z’n 31e nog top-vier hoog in het klassement hangt, noemt hij zelf bijna komisch. “Voor normale mensen ben je jong, in onze sport wandel je tegen het pensioen aan. Maar geen zorgen, een rollator hoeft nog niet.”
Die frisse vibe heeft ook te maken met z’n overstap van zestien(!) jaar KTM naar Honda. “Alles nieuw, man. Team, motor, zelfs motivatie. Lekker resetje”, lacht hij. Maar het belangrijkste voor hem is dat hij eindelijk weer 100 procent pijnvrij is. “Geen krakende knieën, geen scheurtjes, noppes.”
De focus ligt nu dus volledig op dat ene doel die hij onvermoeibaar blijft najagen: nóg een wereldtitel aan de muur in Oploo. Go “Bullet”, go!
Bruno Fernandes is dé speler van het Premier League-seizoen
Wow, wat een knaller van een seizoen heeft Bruno Fernandes achter de rug! De Portugese heerser van Manchester United is vandaag verkozen tot beste speler van de Premier League – en terecht, want hij is helemaal ontketend geweest.
Assists-koning met een record in z’n zak
Fernandes heeft maar liefst twintig assists gegeven, waarmee hij gelijkstaat aan absolute legendes zoals Thierry Henry en Kevin De Bruyne. Met andere woorden: hij kan de bal precies op het hoofd of de voetje van z’n teamgenoten leggen, keer op keer. Daarbovenop belandde de bal acht keer in het vijandelijke doelnet, tien andere keer maakte hij zelf het verschil.
Puntenroof onder de neus van top-kandidaten
De strijd om de trofee was stevig. Arsenal gooide hoge ogen met Gabriel, keeper David Raya en sterkhouder Declan Rice. Manchester City deed ook mee met Erling Haaland en zijn doelpuntenmachine, plus Antoine Semenyo. Nottingham Forests Morgan Gibbs-White en Brentford-ster Igor Thiago hielden het spannend tot de laatste minuut. Maar uiteindelijk snoepte Bruno de titel gewoon mee naar huis.
Verstappen moet in Canada met P7 van achteruit knokken, Russell op pole voor sprinttopper
Max heeft het iets moeilijker dan gehoopt in Montréal: hij vertrekt pas vanaf plek 7 in de zaterdagavond-sprint. George Russell leek op springstof te rijden en legde iedereen het bos in met een 1.12,965 – sneller dan Kimi Antonelli (0,068 s trager) en Lando Norris (0,315 s).
Wat er misliep bij Max
– Slechts één snelle ronde in Q2 hakte hem parten. Hij sleepte zich nog net als negende naar Q3.
– “We hebben geen grip op de achterband,” klonk het over de boordradio.
– Zijn Red Bull-collega Isack Hadjar staat naast hem in vak 4, dus beide RB’ers starten nu al achter de achtbal.
Het voorste startblok
Rij 1: Russell en Antonelli (Mercedes)
Rij 2: Norris en Piastri (McLaren)
Rij 3: Hamilton en Leclerc (Ferrari)
Rij 4: Verstappen en Hadjar (Red Bull)
Rode vlagalarm
De sessie werd op tilt gezet door een harde clonk van Fernando Alonso – zijn Aston tikte de muur –, waarna de klok bijna twee minuten bleef staan. Toen het licht weer op groen sprong, hadden anderen de tijd niet meer om nog een stuiverbetonnen lap neer te zet.
Wish-list voor vanavond
De sprint start al om 18.00 uur Nederlandse tijd. Pack genoeg zitzakken en chips en we duim dat Max snel voorbij beide Ferrari’s glijdt.
Burn-out onder de brandende zon: thriller in Amstelveen eindigt onbeslist
Wauw, wat was dit spannend zeg! De hockeysters van Amsterdam en Den Bosch lieten alles op het veld liggen, maar uiteindelijk was er geen winnaar. De eindstand: 2-2 in de eerste play-offfinale in Amstelveen. Het werd een knotsgekke wedstrijd in de felle zon, waarbij beide teams minutenlang weinig overhielden aan hun energiereserves.
Felice Albers de uitblinker
Het was een dag voor Ajax-legende Felice Albers. Ze schoot niet één, maar twee keer lekker door de cirkel en vloerde Den Bosch met haar rush en assist. Haar eerste goal was pure klasse: vanaf de eigen middenlijn sprintte ze naar voren, tot Katerina Langedijk het aftrap gaf: 1-0. Later gaf ze nog een geweldige voorzet voor Fay van der Elst: 2-1.
Negen strafcorners, maar…
Den Bosch probeerde van alles met liefst negen strafcorners, maar Alleen twee ervan mondden uit in doelpunten. Romee Joosten kwam op het laatste moment nog de partij redden voor Den Bosch. Haar gelijkmaker was nota bene uit een mislukte strafcorner – schraalste troost!
De return wacht
Nu gaat alle spanning richting Den Bosch. De return is maandag en die wordt met nog meer gekte en vreugde gevuld. Wordt Amsterdam of Den Bosch de nieuwe landskampioen? Het slotstuk vindt plaats op Sportpark De Bloemers en via NPO 1, website en app.
Omdat ze vanavond (weer) in de finale speelt: is Esmee Brugts nu écht wereldtop?
Met een knots van een grijns staat Rocky Hehakaija in Oslo op de tribune. Voor haar draait “onze kleine Esmeetje” het warm-up-rondje, op weg naar haar derde Champions League-finale op rij. Rocky komt nog uit het tijdperk van stoepstraat-keep-ups en werd jaren geleden gevraagd voor een promofilmpje van de KNVB. Het was in het centrum van Rotterdam, op een grijs verkleurd pleintje, dat een piepjonge Esmee (toen 13, roze trui, twee vlechten) plots voor haar opdook. “Ze had echt al die glitter in haar voeten.” De twee klikten, fotootje erbij, contact bleef. Tante-Rocky en nichtje-Esmee, beetje zo voelt het nog steeds.
Van stoepvoetbal naar Barça
Eigenlijk volgden we allemaal mee via PSV en in 2023 was het raak: contract getekend bij FC Barcelona. Geen cameo-rollen meer, maar basisspeler in een elftal dat uit sterren lijkt te bestaan. Verslaggeefster Laia Bonals van El Periódico ziet het ook: “Ze wordt elke week beter. Altijd fit, altijd bruikbaar.”
De cijfers liegen er niet om: als linksback was Esmee dit seizoen al 19 keer betrokken bij een goal (score of assist). Samen met de Poolse Pajor en de Noor Hansen is ze de enige niet-Spaanse die zéker is van een basisplaats. “Ze ademt voetbal,” weet Rocky. “Zolang ze een bal heeft, is ze gelukkig.”
Wereldtop of net er nog naast?
Bonals nuanceert: “De absolute top? Nog een stukkie groei nodig. Aanvallend én in consistentie.”
Hehakaija lacht dat weg: “Ik ben biased, maar feitelijk: derde CL-finale, één beker er al, altijd eerste keus bij Barça… Ja, voor mij is ze er al.” En vergeet ook niet: Alèxia – tweevoudig Ballon d’Or – zei gisteren nog dat “een met haar spelen een voorrecht is”.
Als Brugts straks in de finale ook daadwerkelijk raak schiet (zo hing de staf gisteren nog lolbroekend een “doe nou maar een goalie”-opdracht om haar nek), krijgt ze naast haar tante-Rocky misschien wel de hele wereld aan haar voeten.
Willem II’s promotie-kansen: deze scenario’s kunnen Matthijs nog steeds de Eredivisie in schieten
Zaterdag wacht Willem II de clash van het jaar in Volendam. Krijgt de ploeg er het vizier op en ze wint met twee treffers verschil? Dan is de terugkeer naar de Eredivisie een feit. Woensdag kwam dat visioen even hard op de grond: een 1-2 nederlaag in eigen huis. Maar goed nieuws: de geschiedenis knipoogt naar Tilburg. Vijf van de laatste vijf bezoeken aan Volendam werden winstgevend afgesloten (laatste was de 1-2 bekerzege in 2018). Ook deze jaargang won Willem II de laatste zeven uitduels op rij in de Keuken Kampioen Divisie. Dat belooft iets.
Toch zullen de bloemenkwekers niet zomaar rollen. De ploeg van trainer Olde Riekerink weet: win je niet en je degradeert naar de Keuken Kampioen Divisie. Tot nu toe maakte FC Volendam dit seizoen amper indruk met de scorebordoperator (dat gezegd, de selectie heeft stevige namen rondlopen). Mocht Willem II zaterdag alsnog voor een één-doelpunt-overwinning zorgen, dan krijgen we een bonk spannende verlenging om definitief te beslissen wie dat Eredivisie-ticket in de pocket steekt.
Volg alle minuutjes van Willem II in ons liveblog óf lees hier alles over Willem II.
