Een kat dood en nog meer katten afgeschoten met pijltjes in Eindhoven
Kapot van de ellende is het in Eindhoven dit weekend: volgens de politie is er ten minste één kat bezweken aan zijn verwondingen nadat hij door iemand met een pijltje werd geraakt. Daarnaast belden verschillende mensen de afgelopen tijd om te vertellen dat ook hun poes of kater geraakt is, maar dat deze dieren het gelukkig overleefden. Hoeveel zielen we uiteindelijk precies hebben moeten tellen, durft de politie nog niet te zeggen – op papier staan wel “meerdere meldingen”.
Nepfoto of echte knuppelaar?
Op social media duikt een stuiterende foto rond waarop een mogelijke verdachte met een knuppel zou staan, maar de politie wuift die weg: naar alle waarschijnlijkheid heeft een AI-gevingelde muis dat beeld in elkaar geflanst. Toch blijft de onrust; alle tips tot nu toe komen namelijk uit Eindhoven Noord, en elke keer is het wapen hetzelfde: een pijltje – om precies te zijn, eentje die afkomstig lijkt uit een kruisboog.
Zaterdagavond barst de chaos weer los
Rond tien uur ’s avonds tot half elf begint de ellende in de buurt van de Maria Montessoristraat. Inwoners krijgen een hartverzakking als ze vervolgens op sociale media lezen dat de geschoten kat het niet heeft gered. Vanaf hun eigen straat is het nog geen paar minuten lopen naar de Metiuslaan; daar gebeurde namelijk al in november precies hetzelfde – en ook toen over achtereenvolgende weekenden enkele katten levensgevaarlijk gewond werden. De politie heeft inmiddels de buurtpost opengesteld en vraagt vooral getuigen op de koffie te komen. Ze willen maar al te graag deze dader opsporen en een streep zetten onder al dat kattenleed.
Van zonnige Ibiza naar roemloze rotterdamse loods
Strafvakantie op Costa Drugs
Denk je even lekker vakantie te vieren op het zonovergoten Ibiza, de lucht in met je koffer vol ketamine en xtc, en hoppa: grijp je patat. Een 23-jarige Bosschenaar werd vorige week in Spanje op heterdaad betrapt met maar liefst 49,5 kilo ketamine en 56.000 feestjes in pilvorm. Zijn luxe-uitje is nu veranderd in een cel met Spaanse muurtjes.
Terugslag naar 010
Toen de Spaanse collega’s de vondst meldden, schakelde de Nederlandse politie snel. Op dezelfde dag werden de schuifdeuren van een loods in Rotterdam opengetrokken – officieel op naam van onze vriend van het vliegveld. Daar troffen agenten een heuse mini-fabriek aan: ruim 100 kilo rauwe MDMA enul en dik over de 1000 kilo chemicaliën om nog veel meer pillen te persen. Alles in beslag genomen, einde verhaal.
Extra gast aangehouden
In diezelfde loods hing ook nog een 33-jarige Capellenaar rond die niet goed kon uitleggen waaróm hij daar eigenlijk zat. Voor hem betekende het meteen de noodrem om mee te gaan naar het bureau.
🇺🇸 Trump kiest voor meer soldaten thuis en minder in Europa
Polen krijgt daar de volle laag van
Het was al een hele mededeling: Trump liet weten dat hij ongeveer 5000 Amerikaanse militairen uit Europa wil terugtrekken. Die klap komt hard aan, vooral in Polen. Waarom? Omdat zo’n 4000 soldaten die eigenlijk naar Polen zouden verhuizen, nu gewoon in de VS blijven.
De opstoot begon nadat Duitse bondskanselier Friedrich Merz zijn mening gaf over de Amerikaanse aanpak van Iran. Volgens hem was die oorlog “ondoordacht” en gaf het Teheran de kans om Washington te vernederen. Trump reageerde door zijn legerbazen te vragen om een megabroekriem aan te halen: minder troepen in Europa.
Voor Polen voelt dat als een klap in het gezicht. Het land beschouwt zichzelf als een trouwe Amerikaanse partner – het woord “bewezen bondgenoot” viel zelfs – en had de komst van die 4000 extra soldaten als een stevige brevet van vertrouwen gezien. Met zo’n 10.000 Amerikanen op lokale bases rekent Polen op meer Amerikaanse rugdekking, niet minder.
Duitsland zal het ook merken. Een compleet team dat nog militaire middellangeafstandswapens zou komen opstellen, kruipt nu waarschijnlijk niet meer over de oceaan. Tel die 1000 koppels erbij, en de teller voor plannen die sneuvelen komt uit op zo’n 5000 militairen in totaal.
Op dit moment zitten er volgens het Pentagon zo’n 86.000 Amerikaanse militairen in heel Europa, waarvan dik de helft – ruim 39.000 – in Duitsland. Als Trump zijn zin krijgt, daalt dat aantal snel.
Een lading coke bij de snacks: wat doe je als het spul opeens bij Lidl ligt?
Stel je voor: je verwacht dat je kilometers pure winst keurig op een locatie klaarligt, maar het belandt per ongeluk tussen de koekjes en de koffiepads. Juist, dat overkwam een groep handelaren die hadden gerekend op dik pak ’t beestje, en het eindigde bij Lidl in Sint-Oedenrode én Den Bosch.
“Huh, zweemt er hier iets naast mijn hagelslag?”
Werknemers vonden maandag plots een stapel grote pakketten die ruwweg een kilo per stuk woog. Leg dat naast je kassa: één zo’n blok is al 15.000 euro waard, ongeveer wat een lucratieve supermarkt op een doorsnee dag binnenhaalt. Geen wonder dat de telefoontjes naar recherche en winkelbeveiliging elkaar snel opvolgden.
De coke zat netjes verpakt en – how braaf – zelfs voorzien van een leuk labeltje voor ons, de klant. Al decennia wordt er zo verscheept: stiekem tussen bananen, steenkool of wat dan ook als schaamlapje. Alleen gebeurt op de route meestal een ‘haal-en-weg’ ceremonie op een of ander logistiek podium rond Antwerpen, Rotterdam of die verlaten loodsen in West-Brabant.
Mini-postsorteercentrum in een loods
Daar worden de partijen net zo vlot uitgeladen als in een grote DHL-hub. Busjes en personenauto’s met verdacht veel ruimte voor z’n luie moraal nemen het spul over en knallen door naar Engeland, Zweden of zelfs Finland. Begin dit jaar gebeurde nog exact dat: in Klundert lag een voorraad van dik drie ton klaar, maar dat adventure eindigde met een hoop agenten in plaats van een hoop cash.
“Oeps, dat hoort bij Albert Heijn, niet bij ons”
Het is ook geen once-in-a-lifetime slippertje. Vorig jaar duwde hetzelfde idee al wat kilo’s tussen de bonusfolder bij Albert Heijn in Bavel, Best én Eindhoven. Waar het misgaat? Geen idee, misschien werden de chauffeurs gestoord, werd de postcode verkeerd ingevoerd of besloot iemand slordig Netflix te kijken wanneer hij moest laden.
Het beroep brengt sowieso een stevige dosis paranoia met zich mee. In afgeluisterde gesprekken klinken boeven als een soort Fitbit-voetvolgers: elke rotonde drie keer nemen om mogelijke schaduwtjes af te schudden. De politie ziet het veel: chauffeurs die ineens van het kastje naar de wal rijden en terug, in verwarring wie er nu wie volgt.
“Mag ik mijn drugs effe terug, mevrouw?”
Wanneer een lading zo publiek wordt, weet iedereen dat het zwaailicht en kogelvrij glas niet lang op zich laat wachten. Distributiecentra in Weert en Moerdijk krijgen na zo’n vondst al snel bezoek van zwaarbewapende vriendjes in politiepak. Fruitimporteur De Groot in Hedel kreeg zoiets over zich heen: werknemers werden na een onderschepping het mikpunt van intimidatie.
Het monster van geweld komt soms nog dichterbij: in augustus werd in Oud Gastel een lading van 1.400 kilo buit gemaakt en slechts voor korte tijd in handen van een dievenbende. Dagen later golfde het geweld naar Alphen aan den Rijn alsof de kogels hun eigen postcode volgden.
“Hee, toen was mijn grammetje nog 30.000 piek”
Al die drama voor een product dat steeds goedkoper wordt. Het continent stroomt over van coke, waardoor de straatprijs kelderde van 30.000 euro per kilo naar amper de helft. Kopers lachen, verkopers janken. De eigenaren hebben nu rekenfouten, blamage én een leeg portemonneetje. Maar wie hypochondrisch is voor een volgende lading, beseft: binnen een paar weken staat de volgende boot al weer klaar om dezelfde ronde te rijden.
Weinig automobilisten houden zich aan 30 km/uur: drempels en kasseien kunnen helpen
Waarom 30 km/uur in de praktijk 35 km/uur blijft
Veel gemeenten hebben de limiet omlaag gegooid van 50 naar 30 km/uur, maar als je op die wegen rijdt, merk je al snel dat bijna niemand zich er aan houdt. Onderzoek van SWOV bevestigt wat we elke dag zien: gemiddeld scheuren we met ruim 35 km/uur over die “dertigwegen”. Op zo’n 15 procent van de stukken tik je zelfs gemiddeld 44 km/uur of meer aan.
Het probleem: de weg ziet er nog steeds uit als 50 km/uur
Masha Odijk van SWOV legt het simpel uit: “Gemeenten zetten er vaak alleen een bord neer, maar laten de rest exact hetzelfde. Dan ziet de weg er nog steeds snel uit, dus je voet blijft automatisch dwars op het gaspedaal liggen.” Zolang het wegdek en de omgeving uitnodigen tot snel rijden, wint het bordje met het getal 30 nauwelijks.
Simpele truc: drempels of kasseien leggen
Er is een handige quickfix: drempels of verhoogde kruispunten. Die maken het gewoon lichamelijk lastig om 50 te blijven rijden zonder je bumper om te toveren in kunstgras. Verder kan je de gladde asfalt vervangen door klinkers of kasseien. “Dat schokt een beetje en maakt het comfortabeler om langzamer te gaan. Veel chauffeurs merken niet eens dat ze minder snel rijden,” aldus Odijk.
Ja, maar het kost handenvol geld
Gemeenten zuchten onder de prijskaartjes. Amsterdam bijvoorbeeld schatte dat het leggen van overal drempels en kasseien ‘miljarden euro’s’ zou kosten. Bovendien staan er te weinig flitspalen om hardrijders structureel te bekeuren, dus boetes zijn zelden een afschrikmiddel.
Toch loont het: minder doden en ernstig gewonden
Ondanks alle pijnlijke cijfers blijven veel gemeenten bij 30 km/uur, omdat het verschil in een botsing gigantisch is. Tussen 50 km/uur en 30 km/uur halveer je de kans dat een fietser of voetganger het niet haalt of zwaar gewond raakt. Dus ja, kasseitjes en een paar flinke drempels kunnen letterlijk levens redden.
Nóg meer scholen zien kindermishandeling en durven het te melden
Scholen trekken steeds vaker en sneller aan de bel als ze vermoeden dat een kind thuis in de problemen zit. Dat blijkt uit de nieuwste cijfers.
Scholen gaven in 2025 ruim 6.000 keer een seintje aan Veilig Thuis
Organisatie Veilig Thuis kreeg vorig jaar 6.290 meldingen binnen van scholen met een vermoeden van kindermishandeling. Dat is bijna 36 procent meer dan drie jaar geleden. Daarnaast vroegen scholen maar liefst 15.000 keer advies over situaties waar ze niet meteen een melding van wilden maken.
Een akelig voorbeeld uit Stadskanaal
Vorige week werd een ernstig geval bekend: een 6-jarig meisje uit Stadskanaal werd zwaar mishandeld. Tegen haar moeder en een vriendin is inmiddels proces-verbaal opgemaakt; het 7-jarige zoontje van die vriendin liep ook verwondingen op. Het duurde maanden tussen de eerste melding van school en het uiteindelijke ingrijpen. De Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ) is daar nu onderzoek naar aan het doen.
“Wij vinden het zielig, maar melden is nodig”
Danny Teniç, baas van het Landelijk Netwerk Veilig Thuis, ziet de stijging niet als iets negatiefs. “Scholen vinden ons gewoon sneller. Dat is enorm belangrijk, want leraren en leerkrachten hebben ons echt nodig.” Tijdens zo’n melding proberen ze de vertrouwensrelatie met de ouders niet te beschadigen. “We gaan eerst het gesprek aan en kijken hoe we het met elkaar kunnen oplossen.”
Op school vragen leerkrachten om hulp bij twijfel
Caroline Lagerweij is aandachtsfunctionaris op basisschool De Zeppelin in Heerhugowaard. Binnen haar team kan een leraar altijd binnenlopen als-ie een onderbuikgevoel heeft. “Een kind zegt bijvoorbeeld: ‘Ik mag thuis niet vertellen dat ik stout ben, anders word ik geslagen.’ Op dat moment gaan we gelijk bellen.”
Zij vindt het zwaar, maar legt uit: “Kinderen kunnen vreemd reageren van de zenuwen, of om een hele andere reden. Als je wacht tot je 100 procent zeker bent, ben je helaas te laat.”
Professor: “Een verklaring van een kind telt zwaar”
Volgens hoogleraar jeugdrecht Mariëlle Bruning van de Universiteit Leiden is een melding van een school de zwaarste categorie. “Een leraar doet dat echt niet voor de lol. Ze zien de ouders elke dag en willen een goede band houden.” Daarom spreken scholen eerst met de ouders voordat ze een melding doen. “Tegelijkertijd: als een kind zélf vertelt over huiselijk geweld, moeten alle alarmbellen rinkelen. Een kind is meestal loyaal aan zijn ouders; dus als-ie toch iets zegt, is dat dikke signalering.”
Wachttijden bij Veilig Thuis soms te lang
Veilig Thuis moet formeel binnen vijf dagen op een melding reageren, maar door de toestroom lukt dat lang niet altijd. Volgens vorig jaar’s IGJ-onderzoek haalde slechts 5 van de 25 Veilig Thuis-kantoren de 80-procentnorm. Teniç benadrukt dat de meest acute situaties wél direct worden opgepakt. “We proberen niet te snel té hard in te grijpen, maar het tegenovergestelde – maanden wachten – vinden we minstens zo erg.”
Minister Sterk: actie nodig
Minister Sterk reageerde vandaag op de ophef rond de Stadskanaal-zaak en wil dat de handhaving enuidelijker en sneller wordt.
