Josh Duhamel en Audra Mari verwelkomen hun dochter Rocca
Het gezinnetje van Josh Duhamel en Audra Mari is net weer een beetje groter geworden: de acteur en zijn vrouw hebben officieel hun dochter Rocca de Leon Duhamel verwelkomd!
De 53-jarige Josh deelde bij het nieuws meteen een heleboel liefdevolle foto’s — van de pasgeboren Rocca tot ontspannen momenten met het hele gezin. Leuk om te zien dat ze al zo’n warme, knusse sfeer rondom hun nieuwe kleintje creëren.
Josh en Audra hebben al een peuterzoontje van 2 jaar, dus Rocca heeft nu meteen een speelmaatje in huis. En voor Josh is dit trouwens zijn derde kind: hij heeft ook een zoon uit zijn vorige huwelijk met zangeres Fergie.
Het stel trouwde in 2022, en sindsdien is het vooral volop genieten van het ouder-zijn — nu dus met drie kinderen onder één dak (en heel wat luiers minder dan vroeger, hopelijk 😉).
Jury en publiek eindelijk weer op één lijn
De afgelopen jaren was het vaak een soort ‘tweeledig Eurovisie-verhaal’: wat de jury’s mooi vonden, sloeg bij het publiek vaak niet aan – en omgekeerd. Denk maar aan grote publieksfavorieten als Baby Lasagna (2024) of Käärijä (2023), die bij de kijkers massaal scoorden, maar bij de vakmensen minder enthousiasme oproepten. En toen Duncan Laurence in 2019 Nederland naar de overwinning leidde, was er juist een duidelijke scheiding: Noord-Macedonië trok de jury’s, terwijl Noorwegen de kijkers volledig in zijn greep had. Dit jaar is het anders: voor het eerst in jaren zijn jury en publiek écht eensgezind.
Bardem haalt flink uit naar toxische mannen – en spreekt zich openlijk uit, ondanks de risico’s
Javier Bardem is niet bang om zijn mond open te doen – en dat blijkt weer eens duidelijk uit zijn recente uitspraken over toxisch mannelijk gedrag. In de film die hij momenteel promoot, speelt hij een regisseur met een donker verleden: iemand die ooit toxisch gedrag vertoonde en nu probeert te verzoenen met zijn dochter. Maar Bardem laat het niet bij de rol; hij trekt de parallel met de realiteit én haalt hard uit.
Hij noemt het ‘onvoorstelbaar’ dat er in zijn geboorteland Spanje elke maand twee vrouwen worden vermoord door femicide. “Dat is toch bizar, zijn we gek geworden? We doden vrouwen alleen maar omdat sommige mannen denken dat ze die vrouwen mogen bezitten?” vraagt hij retorisch – en het klinkt als een scherpe, pijnlijke klap tegen een normalisering die lang genoeg heeft geduurd.
En dan komt de aanklacht tegen ‘toxische leiders’: “Trump, Poetin, Netanyahu – de mannen met grote kloten die zeggen: ‘mijn pik is groter dan die van jou, dus ga ik jou kapotbombarderen’. Dat is fucking toxisch gedrag – en dat kost duizenden mensen hun leven.”
Geen zwijgcontract, geen blacklist (zoals hij het ziet)
Er gaan geruchten dat acteurs in Hollywood op een soort zwarte lijst belanden als ze zich te sterk uitspreken over politieke of maatschappelijke kwesties. Bardem erkent de angst: “Ja, ik ben me bewust van het risico dat het mijn werk kan kosten.” Maar hij voegt eraan toe: “Ik heb geen bewijs gezien dat zo’n blacklist echt bestaat. Toch moet je je uitspreken. Je moet jezelf in de spiegel kunnen aankijken – dat heeft mijn moeder me geleerd. Er is geen alternatief. En als er consequenties zijn, dan accepteer ik die.”
Hij merkt zelf niet dat hij minder rollen krijgt sinds hij zich bijvoorbeeld uitsprak over de oorlog in Gaza of genocide. “Geen bewijs van straf – maar wel een veranderend narratief. Vooral jongeren zijn veel bewuster geworden. En als er wél een blacklist is, dan denk ik dat juist de mensen die die hebben gemaakt, op den duur de rekening krijgen.”
Waarom het praten blijven zo belangrijk is
Bardem pleit voor kritisch denken – vooral bij jongeren. “Ze moeten leren wat feiten zijn, en hoe ze meningen met elkaar kunnen vergelijken.” Als dat niet meer lukt, wordt het gevaarlijk: “Dan ontstaat radicalisering – zoals we dat al zien in Spanje en andere Europese landen.” Hij geeft geen magische oplossingen, maar één ding is duidelijk: “We moeten erover blijven praten.”
