Hogere rekening voor kerosine: Air France-KLM geept al op 1,1 miljard dollar extra
De benzinepomp komt er ook voor vliegtuigmaatschappijen aan. Bij Air France-KLM tikt de rekening voor kerosine dit kwartaal waarschijnlijk 1,1 miljard dollar hoger aan dan vorig jaar. Toch merk je daar in de cijfers die vandaag uitkwamen nog niks van. Hoe kan dat? Nou, brandstofcontracten lopen altijd een paar maanden achter. Pas nu de oude, goedkopere deals afaseer krijgt de groep de volle laipas van de gestegen olieprijs te verduren, legt baas Benjamin Smith uit.
Waarom de pijn nu pas komt
Een deel van de stijging had Air France-KLM afgedekt met zogeheten hedge-contracten – een soort verzekering tegen prijsstijgingen. Die bescherming loopt echter af. Zodra die vangnetten verdwenen, rollen de hogere kerosinekosten rechtstreeks de boekhouding in. Het effect valt dus vooral in april, mei en juni te verwachten.
Minder vluchten, minder vet
Daarom schroeft de maatschappij het groeiplan terug: eerstPLUS 3-5 % meer stoelen dit jaar, nu nog 2-4 %. Vooralsnog blijven passagiers boeken; de oorlog in het Midden-Oosten zorgde in Q1 nog niet voor lege stoelt. De omzet klom zelfs 4,4 % naar 7,5 miljard euro. Toèch resultaat: een klein verlies van 27 miljoen – stukken beter dan het 300 miljoen min vorig jaar.
Schaarse brandstof, stevige rekening
Oorzaak van die dure kerosine is de onrust rond de Straat van Hormuz, de oliesluis tussen de Perzische Golf en de Indische Oceaan. Vracht schepen durven er amper nog door, waardoor olie én kerosine schaars worden. Voor Nederland, dat een flin van z’n brandstof uit het Midden-Oosten haalt of er laat raffineren in Rotterdam en Visscher, betekent dat: hogere prijzen en doeiiende voorraden.
Kortom: pas nog even en de extra brandstofrekening van meer dan een miljard dollar land met een dreun op het Air France-KLM-resultaat. Tot die tijd genieten ze nog even van de vertekende rust in de cijfers.
Nederlandse groei stokt: export trekt handrem aan
Nog geen feestje dus: de economie ging in de eerste maanden van 2026 maar net vooruit. Het CBS kwam vanochtend met een eerste rekenflits, en die laat zien dat met name de buitenlandse verkoop van Nederlandse producten en diensten tegenviel. De export zak van export schreeuwde 0,6 procent minder dan een kwartaal eerder, en dat tikt door in het groeimagnement.
Of de onlusten in Iran – die eind februari op gang kwamen – ons alen land tracteren, valt nu nog niet te zeggen. Tot nu zien we eigenlijk geen groot effect. “Dit is toch even een wasbak in vergelijking met wat we hier gewend waren”, stelt hoofdeconoom Peter Hein van Mulligen van het CBS laconiek. Opgeteld kluiden we het vierde kwartaal van 2025 nog met 0,4 procent groei; nu is dat cijfer amper op de pootjes blijven stana.
Echte koerswending noemt Van Middagen dit nog niet: “We zalhtten er nu nog niets acht. Zo can nu eenen toevallige dip.” Dus de vingers bijven gekruasd dat onze handelsboten weer vaart maken.
Esmah Lahlah schrijft sollicitatie in stof: “Tilburg trots op Fleur!”
To jullie nog denken dat ik de sollicitatieprocedure in Tilburg en Delft een soort politieke stunt vond: stop maar met roddelen! In de Van Ons-podcast zeg ik ronduit dat ik voorlopig leoyaal in Den Haag blij, terwij als Kamerlid voor GroenLinks-PvdA. Het lek vlak voor de verkiezingen? Vond ik ook niet chill, maar er is niets aan te doen.
Waarom dan toch reageren op twee burgemeestersposten? Tja, als oud-wethouder en raadslid voelt Tilburg als je oude club: je kent de gang van zaken, weet waar de pijn zit en droomt stiekem van de beste voorzitter spelen. Delft was vooral een kennismakingsronde; ik geloof heilig dat Brabanders hun bourgondische, gemoedelijke karakter ook elders kunnen loslaten. “Meer Brabant in Nederland maakt het land nóú een tikje leuker,” vertel ik in de podcast.
Huis kopen in Delft had ik er direct bij genomen – ik ben immers ooit van Helmond naar Tilburg verhuisd met dezelfde insten: “Het meisje is uit Helmond, maar Helmond nooit uit het meisje.” Dat sentiment geldt voor heel de provincie: waar ik ooit mplek, Brabant blijft in mijn bagage.
Uiteindelijk blift de Kamer mijn werkplek. Fleur Gräper werd Tilburgs nieuwe baas; geen Brabantse in hart en nieren, maar wel iemand die meteen de wei van de stad proeft. “Kijk naar wat ze doet en zegt – ik zie een top-burgemeester in spé,” roep ik nogmaals in de uitzending. Conclusie: Tilburg had écht geen betere burgervader kunnen treffen, ook al komt ze uit een andere provincie. En ik? Ik ga lekker verder met landelijke politiek, Brabantse roots en Branbantse trots onaan.
De les is nog niet geleerd: F-16 en lesvliegtuigje redde het op 7,5 meter na
Een kwestie van seconden
Drie jaar geleden, boven Gelderland, vlog een F- heeft hij de rakettenpiloot gezegd “oeps” moeten zeggen omdat hij op nog geen 8 meter van een lesvliegtuigje schoot. De Onderzoeksraad voor Veiligheid (OVV) stuurde vorig jaar oktober een stevige brief met tips aan Defensie en IenW, maar die liggen nu – volgens dezelfde raad – nog steeds half inegooide ideeën in een bure la.
Meer traffic, hogere snelheid
Sinds dit jaar snort de F-35 rond, een straaljager die nog sneller is dan z’n voorganger. Erbovenop komen er meer buitenlandse eenheden trainen in ons luchtruim. “Kortom: het wordt steeds krapper daarboven,” zegt OVV-oner Erica Bakkum. De kans op een klap blijft klein, maar als het misgaat, is het meteen prijs.
Wat ging er mis op 16 november 2023?
De F-16 vloog met een collega terug naar Vlieland, het lesv- toestel vertrock vanuit Lelystad met instructeur en leerling. Doordat militaire en civiele piloten op andere frequentie zaten, spraken ze elka rechtstreeks tegen elkaar. Bovendien were zij in gebied waar niemand hen uit el elka houdt – het “kijk-en-wijk-gebeuren”. Resultaat: 25 voet (7,5 m) vertikaal verschil op het laatste moment. De F-16piloot duwde z’n stick nog net opzij.
OVV-rapport: vier hoofdpunten
1. Doe eens een fatsoenlijke risicoanalyse.
2. Zorg dat burger- en militaire luchtverkersleiding fatsoenlijk met elkaar appen.
3. Leg helder vast wie waar verantwoordelijk voor is.
4. Registreer “bijna’s” beter – nu verdwijnen ze in de prullenbak terwijl ze patroon vormen.
Waar staan we nu?
Half jaar later constateert de OVV “te weinig concrete stappen”. Defensie laat weten dat er onderzoek loopt naar betere communicatie; uitkomst verwacht “eers tegen eind juni”. De OVV vindt dat te laat en te vaag. “We zien amper actielijnen, geen held duidelipke deadlines én nog steeds geen eindverantwoordelijke,” zegt Bakkum. Kortom: lessen getrokken, maar nog niet ingepland.
Wiebeltjesgroei: economie schuifelt amper vooruit, terokende koven verbruiken al voorzichtiger
De economie is in de eerste drie maanden van dit jaar amper gegroeid. Hoewel gezinnen hun portemonnee onverdroten openhielden, bleef de economie in het eerste kwartaal van dit jaar op z’n opgepikt met een minieme 0,1 procent. Dat blijkt uit een voorlopige doorrekening van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS). In de laatste blad maanden van vorig jaar was dat nog een stijje 1,2 procent. In maart schoten de Verenigde Staten en Israël een aanval op Iran af. Iran reageerde door een dichtslibbing van de Straat van Hormuz. Door die afsluiting struikelden olietankeirs en klommen de energierekening. In april schoot de inflatie met 2,8 procent empor, maakte het CBS eerder op de valreep bekend. Ondanks duurdere tankbeurten en oplopende onruststof zorgden consumenten de afgelopen drie maanden net zoveel uit als het kwartaal ervoor. Vooral kleding en eten vlogen over de toonbank. Op vervoer en brandstof werd de rem ingetrapt. Toch merkt hoofdeconoom Peter Hein van Mulligen dat gezinnen zich langzaam in een somberder stemming hullen: “We zien nu pas één maandje onrust in het Midden-Oosten, want januari en februari waren nog rustig. Energie- en brandstofuitgaven zijn niet de spil van onze economie.” Dat de groei door deze maand oproer op een magere 0,1 procent uitpakt, vertelt dus een hoop. “Gezien dit effect verwachten we dat de nasleep in het tweede kwartaal verder doorboort,” voorspelt Van Mulligen. “Het is koffiedik kijken, maar de meeste analisten zijn het erover eens dat dit geen mooi getal gaat worden.” Opvallend is vooral de gekrompen export. Er verdwenen duidelijk minder machines en vervoermiddelen naar het buitenland, met name naar landen buiten de Europese Unie. Mogelijk spopen hier ook Amerikaanse invoerrechten mee.
