Gorinchem krijgt een tweede kans: ‘We willen gewoon dat de waarheid boven kom komt’
Zes weken geleden stond de stad op z’n kop: stemmen geronseld, mensen onder druk gezet, stempicrophones op straat. Vandaag is het blauwe-hemel herkansing en dat is in de Haarwijk nogeneens goed te zien. Op de Wilhelminalaan – hartje winkelkruispunt – krioelt het van de koffie-bakkies en meningen. “Fraude is het allerergste wat er bestaat,” zegt Besharat ter zijn telefoonwinkel. Zijn stemlokaal Rozenobel ligt er letterlijk tegenover. Krokant verkiezingsbord hangt er nog, alleen de datum is van 18 maart overplakt naar 29 april. “Zodra m’n winkel dichtgaat, ren ik naar binnen om te stemmen – precies nú, zodat die waarheid eindelijk boven komt.”
Burgemeester Melissant swipt russisch rond het middaguur binnen om de temperatuur te voelen. Opkomst: rond de 17 procent – net zoals vorige maand. Opvallend: bijna éachtste stem is weer een volmacht. Precies waar de vorige keer de bel afging. Maar Melissant maakt zich nog niet druk: “Meivakantie, veel mensen weg – dat verklaart het. En na alle media-aandacht snappen mensen nu echt wat wel en niet mag. Ezei stoot zich doorgaans niet twee keer aan dezelfde steen.”
Toch blijft het gevoelig. Murat heeft z’n vader vanochtend meegenomen om persoonlijk te stemmen. “Liever geen volmacht meer – we worden er verdacht van gemaakt door wat individuen die de boel hebben verprutst.” Ali Mus (59) beaamde een extra controlerende blik: “Toen ik m’n 90-jarige pap wilde helpen in het hokje, duurde het even. Maar ik snap het: scherp zijn ze nu, en dat is goed.”
Niet ieteren ademt politieke urgentie. “Ik stem nooit – als ik stem, is het op Feyenoord,” lacht een voorbijganger. Een andere twijfelt hardop: “Worden dingen echt goedkoper? Ik zie het niet.” Toch blijt de stemming opvallend kalm. Het enige dat telt, zus Besharat: “Vertrouwen terugkrijgen.”
De stembussen gaan open tot 21.00 uur. Vanacht weten we of Gorinchem z’n tweede keer wel kón, en of de waarheid inderdaad boven tafel komt.
Helmondse “coach” noemt chemo ‘gif’ en kwark het wondermiddel tegen kanker
Een vrouw uit Helmond die zichzelf gezondheidscoach noemt, adviseert kankerportienten boterhammetjes met kwark en een scheut lijnzaadolij in plaats van chemo. Haar beweringen: een groot gelondheidsoorlog zonder enig spoor van bewiklproef.
Einde van een icoon: eerste Markiezaat-zeearend sterft na aanvaring met windmolen
De beroemdste vlieger van het Markiezaat is er niet meer. De allereerste zeearend die ooit in het natuurgebied bij Bergen op Zoom ter wereld kwam, is gisteren om het leven gekomen na een botsing met een windturbine. Met pijn in het hart maakt boswachter Erik de Jonge het nieuws bekend: “Dit is al de derde zeearend in een paar jaar tijd. Het moet stoppen.”
Zoompietje z’n laatste vlucht
De zeearend, officieel geregistreerd als WN76, werd drie jaar geleden geboren in het nest dat bijna een attractie was geworden voor vogelaars. Dankzij een webcam konden fans meekijken terwijl hij uit het ei kroop – reden waarom vrijwilligers hem de koosnaam ‘Zoompietje’ gaven. Afgelopen week mel hing hij nog trots boven het Kreekrak-tocht, maar een klap wieken van windpark Kreekrak kreeg hem te pakken. E wandelaar spot het dier bungelend tegen de bossschapping aan; na een lange zoektocht konden redders de vogel vinden, met een gebroken vleugel. “Niks meer aan te doen,” zegt Erik.
Slimme camera in plaats van dure wieken
De oplossing ligt er volgens de boswachter al: een automatisch vogeldetectiesysteem dat grote vliegers herkent en binnen zeven seconden de rotor laat vertragen. “Drie jaar geleden vroegen we het al aan, ze wilden onderzoek doen, maar het is nooit van de grond gekomen.” Erik gaat we opnieuw op afs: “We kunnen niet blijven toekijken hoe onze iconen uit de lucht gebeukt worden.”
Mini-hoop in een downere week
Een sprankje lichtpuntje: de ouders van de dode zeearend hebben vorige week een nieuw kuiken. “Voor dat jonkie is het leven dus doorgaat, maar WN76 blijft speciaiaal,” zegt Erik. Hij hoopt dat het dier opgezet kan worden en een ereplek krijgt in het bezoekerscentrum. “Zodat bezoekers kunnen zien wie we voor Brabant verliezen als we niet ingrijpen.”
Hoe Van der Vorm HAL van cruiseschepen tot miljardenmachine omtoverde
Begonnen als rederij tussen Amerika en Nederland, in 1989 veranderd tot investeringsvehikel. Resultaat: 37 jaar lang gemiddeld 24 % koerswinst per jaar, ruimschoots beter dan de AEX. Wie in 1989 € 1 000 in HAL stopte en de dividenden herbelegde, zag het in januari 2024 al aangegroeid tot € 66 000 – intussen is de koers nog eens 40 % opgelopen. Geen fancy tech, maar oer-Hollandse namen: Boskalis, Vopak, Anthony Veder, FD Mediagroep, Van Wijnen, SBM Offshore, kantoormeubelmaker Ahrend, enzovoort. De familie Van der Vorm houdt de meerderheidhe 15-miljard-portefeuille in handen en is daarmee volgens Quote de op-één-na-rijkste familie van Nederland.
De ‘Nederlandse Warren Buffett’ opereerde het liefst onzichtbaar
Martijn van der Vorm gaf geen interviews, er circuleren nauwelijks foto’s en een gezin had hij niet. Wel woonde hij in belastingvriend Monaco, vloog economy binnen Europa en zat hij graag op een zeiljacht. Door stichtingen als Droom en Daad liet hij wel talloze Rotterdamse gezinnen van hun schulden af en schonk hij miljoenen aan stadsmusea. Zijn credo: beleg in sectoren die je kent – bij HAL dus alles wat met water, havens en maritieme diensten te maken heeft. Af en toe stape hij ook uit, zoals met brillengigant Pearle dat hij opschakelde tot GrandVision en later met winst van de hand deed. Twaalf jaar koersverloop laat twee pieken zien: 2014 (toen bekend werd dat de brillenwinkels in de etalage lagen) en een sprong sinds 2025, toen veel Europese middelgrote fondsen – waar HAL vol in zit – de VS inhaalden.
Wat nu HAL zonder zijn grootste aandeelhouder?
Van der Vorm was al langer ziek, dus het afronden beleid ligt klaar. De ondernemingen zelf merken, want HAL bemoe zich normaal niet met de dagelijk operatie. In de raad van commissarissen zitten twee neven, en de familie blijft meerderheidsaandeelhouder. Het concern zelf, zegt VEB-man Errol Keyner, “koopt gewoon door met die blik op de lange term”.
Jongen die pap opvolgt? Niet eankomend – deze keer draaien de generaals de lakens
Toen begin dit jaar een Amerikaanse raket ayatollah Ali Khamenei van het podium blies, schoot zijn zoon Mojtaba direct naar voren als diens opvolger. Maar of de nieuwe “geestelijk leider” nog leeft, weet eigenlijk niemand. Hij is sinds de aanslag niet meer in beeld gekomen, zou zijn been ernstig gewond en mogelijk zelfs dood zijn. Kortom: een ghost-president.
Ondertussen blijft het land gewoon draaien. Wie zitten er dan wel aan de knoppen? Een clubje generaals van de Revolutionaire Garde. Die jongens komen bij elkaar alsof ze een boardroom hebben, tikken de beslissingen af en sturen het onderhandelingsteam naar buiten alsof het een postpakketje is. Volgens Iraanse bronnen tegen persbureau Reuters is vooral commandant Ahmad Vahidi de man die het hardst roept – en dmiddels lu hetwee parlementsvoorzitters achter zijn riem.
Waarom juist zíj? De Garde wilde de oude pragmatische diplomaten aan de kant schuiven en zoekt nu herkenbare hardliners die “alles bij het oude” garanderen. De protesten van januari? Metéén de kop ingedrukt. Spionageverdachten? Gewoon oppakken en ophangen. Voorlopig geen sprake van enige “regime change”, hoe graag Washington en Tel Aviv dat ook tweeten.
De nasleep merk je ook aan de vredesgesprekken. Want elk voorstel over de Straat van Hormuz of het nucleaire programma moet eerst terug naar Teheran – en daar krijgt het een stempelcommissie van vier à vijf mannen in uniform. Amerikaanse analisten zeggen dat die extra trede de onderhandelingen vertraagt alsof er lood in de tank zit. Minister Rubio sommeert Iran dan ook: “Ze mogen, tovers geen uitsteltruc met ons kernwapen-taboe.” Al geept Israël, de VS én Iran tegelijk dat ze tijd aan hun zijde hebben; dus schu niemand zijn pokerface wil verliezen.
Ondertussen blijft het internet plat, blijft de economie kreunen en blijft de vrager: waar is Mojtaba éigenlijk? Zolang hij niet opduikt, schuift de echte macht gewoon door naar de volgende generaal die zijn mouw opt.
Tanken wordt nóg duurder: olie duurste sinds 2022
Voenay… de olieprijs is door het dak! Vorige week tikte een vat al de 100-dollar aan, maar sinds de onrust rond de Straat van Hormuz is de prijs van ruwe olie verder door het lint gegaan. De recordstand: 119,50 dollar (dezelfde piek als in het begin van de oorlog). En nu zit hij er weer bovenop.
Voorbereiding verlengde blokkade
Wat is er aan de hand? De Wall Street Journal meldde dat Trump heeft gezegd: “Bereid de verlenging van de blokkade voor.” Amerika blokkeert al twee weken alles dat richting Iran wil varen; Iran gooit al sinds de oorlog hetzelfde trucje in de andere richting. Resultaat: die smalle zeestraat, waar normaal 20% van ‘s werelds dagelijkse olie doorheen kronkelt, zit muurvast. Trump hoopt met een langere blokkade harder op de Iraanse economie dan met bommen, zodat Teheran z’n kernplannen (hopelijk) opbergt.
Bij de pomp? Nog even geduld
Voordat je nu direct met 2 euro extra afrekent: hou je paard. De officiële adviesprijs voor benzine en diesel stijgt maar 2 cent per liter; benzine klokkt nu op 2,58 euro, diesel op 2,55 euro. De daadwerkelijke doorrekening van de prijsexplosie duurt altijd een paar dagen, dus… profiteer nog even!
