Vader schiet zeven van zijn eigen kinderen dood na woede-uitbarsting over aanstaande scheiding
Shreveport, Louisiana – Wat begon als een rustige zondagochtend liet erop zondag als een bloedbad toen 32-jarige Corey Elkins zijn hele gezin onder vuur nam. Zeven van zijn acht kinderen kwamen daarbij om het leven, zijn vrouw raakte zwaargewond. De drama speelde zich op meerdere plekken in de stad af en eindige met een politie-kogel die de vader zelf het leven kos.
Schoten op twee adressen
Rond een uur of zeven ‘s ochtends schoot Elkins eerst op zijn 34-jarige vrouw Shaneiqua Pugh in hun huis aan de Fairfield Avenue. Vervolgens reed hij naar een ander pand, waar de rest van de kinderen logeerde. Daar loste hij opnieuw een salvo’salvo’s. Het jongste slachtoffer is amper drie jaar, het oudste elf. Ook een familielid van buitenaf – een achtste kind – vond daar de dood. Dezelf namen die de politie heeft vrijgegeven: Shayla Elkins (5), Kayla en Layla Pugh (6 en 7), Markaydon Pugh (10), Sariahh Snow (11), Khedarrion Snow (6) en Braylon Snow (5).
Gewonden en ontsnappingen
Naast Shaneiqua werd een andere vrouw zwaargewond. Twee andere aanwezigen – de schoonzus van Elkins en twaalfjarig meisje – wisten te ontsnappen door van het dak te springen; zij zijn met kneuzingen en breuken opgenomen.
‘Als je me verlaat, vermoord ik jullie’
Vrienden zeggen dat Elkins en Pugh maandag voor de rechter zouden verschijnen om de laatste handtekening onder de scheidingspapieren te zetten. Volgens The New York Times heeft hij haar nog bedreigd: „Als je me verlaat, vermoord ik jullie allemaal.” Drie dagen geleden post hij nog een Paasfoto met de hele familie, vier dafna een gebed waarin hij God vraagt zijn „depriepieker, woede en paniek” afpakken.
Vlucht en einde
Na af het bloedbad ging Elkins er in een gestolen wagenvandoor. Na een korte achtervolging doorde Shreveport-politie schoten agenten hem dood. Burgemeester Tom Arceneaux sprak later van „een verschrikkende ochtend waarin een hele stad rouwt om kinderen die nooit meer mogen opgroeien”.
Inspectie trekt stevig aan de bel: nu écht onderzoek naar Yes We Can Clinics
De Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ) is niet langer aan het toekijken: ze is vandaag gestart met een uitgebreid onderzoek naar Yes We Can Clinics in Hilvarenbeek. En dat is best bijzonder, want de IGJ praat doorgaans niet over lopende zaken. De reden? De klacht en de ernst van de signalen die de afgelopen weken binnenkwamen na de BOOS-uitzending van Tim Hofman.
Wat speelt er precies?
Tientallen oud-deelnemers en ex-medewerkers deden in de uitzending hun verhaal. Zij beschrijven een sfeer van pesten, vernedering en mentale druk binnen de kliniek. Daarnaast valt de ‘one size fits all’-aanpak zwaard: één standaardmethode voor jongeren met uiteenlopende problematiek. De inspectie noemt dat “ernstige signalen” en grijpt nu dus in.
Hoe gaat het onderzoek eruitzien?
- Documenten worden opgevraagd
- Inspecteurs brengen onaangekondigde bezoeken
- Gesprekken met bestuur, medewerkers, ouders én jongeren zelf
- Extra aandacht voor de kwetsbare positie van de jongeren
De IGJ roept jongeren nadrukkelijk op hun ervaringen te delen. Alle input kan meewegen in het uiteindelijke oordeel.
Verzekeraars en gemeenten waren al ongerust
VGZ, Menzis en CZ lieten eerder weten “geschrokken” te zijn van de verhal. Ze zitten inmiddels om tafel met de kliniek. Ook de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) pleit voor strenger toezicht: “Het huidige stelsel moet veel beter in de gaten worden gehouden,” aldus de organisatie.
Wat kan er gebeuren?
De IGJ sluit niets uit. Mogelijke vervolgstappen zijn:
– Nog dieper onderzoek
– Verbeter-maatregelen opleggen
– In het uiterste geval: handhaving
De conclusies komen uiteindelijk in een openbaar rapport, maar dat kan nog wel even duren. Eerst krijgt Yes We Can de kans om feitelijke onjuistheden te melden of bezwaar te maken.
Reactie van Yes We Can Clinics
Maandag bood de organisatie al excuses aan voor ervaringen die door (oud-)cliënten als pijnlijk of grensoverschrijdend zijn ervaren. Ze hebben de inspectie inmiddels zelf geïnformeerd en zeggen ook intern “kritisch naar de eigen werkwijze” te gaan kijken.
Wil je meer verhalen lezen over de kliniek of de ontwikkelingen rondom het onderzoek?
Bekijk origineel artikel
Vrouw bevrijd na inval: drama in Baarle-Nassau
Een vrouw is vannacht uit haar huis aan het Voske in Baarle-Nassau bevrijd nadat ze daar kennelijk niet zomaar weg mocht. Een arrestatieteam viel rond middernacht binnen, trok haar veilig weg en nam een man mee. Terwijl een politiehelikopter boven de wijk cirkelde, doorzocht het technische recherchesteam de woning tot diep in de ochtend. Wat er precies gebeurdde is nog niet duidelijk, maar de politie sluit niets uit.
Van regenstop tot privé-Nachtwacht-diner: hoe Unwana (34) in Amsterdam de wildste wensen van miljonairs waarmaakt
Een tafel pal voor de Nachtwacht, na sluitingstijd van het Rijksmuseum? Check. Morgen nog een tafeltje in dat restaurant waar je normaal maanden moet wachten? Geettje. Eén telefoontje van Unwana van der Werk (34) en het is geregeld. Ze is de wonderdokter achter de lobby van het Mandarin Oriental Conservatorium in Amsterdam – vijf sterren, kamers van 700 tot 10.000 euro per nacht en gasten met een bankrekening waar de rest van ons naar kan fluiten.
Geje “nee” bestaat niet in haar woordenboek
Unwana werkt er als hotelconcierge, maar dan niet aan de receptie of tussen de pannen. Haar enkige taak: luistertije naar alles wat de hotelmensen verzinnen en het zetten tot leven nemen – stilletjes, snel en zonder blazen. Sinds vijf jaar lost ze problemen op waar jij en ik niet eachten bestaan. Een pianovlebond in de suite omdat de kinderen geen les willen missen? Geiepe: binnen een paar uur staat er een vleugel én een topdocent klaar.
Gouden Sleutels en een award uit Sydney
Haar colbert draagt twee gekruiste gouden sleutels: ze zit bij Les Clefs d’Or, een wereldwijd netwerk van conciacute;rgess die elkaars privé-olifantenpaadjes kennen. Om überhaupt lid te worden tellen ze je vijf jaar lobby-ervaring en nog eens twee jaar “gewone” conciërge-werk. Unwana ging een stapje verder en schreef zich in fe de Young Leader Award – voor conciacute;rrges onder de 36. Afgelopen week werd ze in Sydney uitgeroepen tot winnaar, na motivatiebrieven, video’s en zelfs een vermoming tot Melkmeisje en Het meis met de Parel om de kunst van Nederland te promoten.
Regen? Toveren met paraplus
De wildste vraag ooit: een steenrijke familie uit het Midden-Oosten wilde droog foto’s op de gracht, maar het miezerde pijpenstelen. Resultaat: ze konden de regen niet wegtoveren, wel de boot laten stoppen onder de Magere Brug. Aan de overkant stond het team met reuzeparaplu’s te “hengelen” zodat het gezin dro drooog op de foto’s stond. Terug in de kute lag de klaargezette foto al klaar. ‘Als zoiets lukt: heerlijk,’ lacht ze.
Van privégym tot Hermès in Tokyo
Andere hoogstandjes: binnen twee dagen een complete gymtimin bouwen in een vergruimte – vloer, rekstokken én apparatuur erin. Of een gast die naar Tokyo vliegt en onderweg z’n koffer kapot gaat. Binnen een paar uur staat er een nieuwe HermèS-klaar in de Japanse hotellobby, geregeld via haar collega ter plekke.
“Nee” verkopen? Echt geen optie
Het Anne Frank Huis zit halfjaar vooruit? Dan zoeken ze een gids wiens familie in het Joodse Kwartier onderdookt en maken ze er een indringende buitenwandeling van. VR-bril erbij? Kan ook. Volgens Unwana is niets te gek – soms alleen even creatief denken.
Aftermovie in een camper
Na al dat geeft nu even vakantie. Ze zit momenteel met haar vriend in een camperbusje in het Australische Warrumbungle National Park en gaat vanavond sterren kijken. Maar over acht dagen, als ze thuist komt, wordt ze in het Mandarin oriental in het bloedjezette gezet. En dan begint het circus weer van voren af aan – met een gluitsende glimlach en twee gouden sleutels in de aanslag.
Van bijenpest tot teambuilding: hoe drie jongens een imker hun hart deden smelten
“Waarom gebeuren die dingen altijd in het weekend?”
Peter Bruinsma-Speksnijder uit Joure vroeg zich dat zaterdag én zondagochtend af toen hij opnieuw wakker werd met z’n eigen imkerij in puin. Bijenkasten plat in elkaar, ramen als confetti op de grond en half Friesland aan vliegenmeppers in de weer. “Alles kapotgetrapt,” zuchtde hij later tegen Omrop Fryslân. Wie het had gedaan? Geen idee.
TikTok schrikt hardst
Tot de beelden van de ravage circulaal op social media gingen. Een van de drie daders – allemaal minderjarig – schrok zich zo’n onsamenhangend brijtje dat hij bij z’nuis naar z’n ouders ging. Die beldenen Peter, en plots stonden er drie snotverilen stokske rood bij hem op de stoep. “Trillen op hun beentjes, hoofd zo rood als tomaten,” grinnikt hij. “A gap in the fence had hen nieuwsgierig gemaakt: ‘Wat nou als we die kasten zo effe omduwen?’ Nou, hier kregen ze meteen een natuurlijk correctieh op hun handen: meerdere bijenbeten. De bijen namen revanche voor hun 680.000 omgekomen collega’s de afgelopen drie jaar.
Geen politie, wel plakt
Peter besloot geen aangifte te doen. “Een Halt-registratie zie je later terug op je cv, en dat wil je niet. ” De ouders betalen een deel van de schade (€10.000 was de teller al al), en als extra side-quest mogen de jongens meehelpen met opruimen, repareren én de kasten opnieuw in de verf zetten. “Dan leer je tenminste waar – en waarom – die zwarte-gele beestjes zitten,” lacht Peter, die nu jaarlijks 1,3 ton honing mis parkeerplaatsverkoop moet kussen.
Fluitje van een cent, of toch niet?
De imker mist daardoor zo’n 1300 kilo lejnig lekkers aan inkomsten. Maar het belangrijkste: 1,6 miljion bijen krijgen er weer een ongeschonden thuis bij. En drie jongens een les die levenslang mêhert. “Boos schreeuwen heeft geen zin,” zegt Peter. “Schrobben, timmeren, schilderen en honing proeven – dat werkt.”
Geen papieren krant meer op Vlieland en Schiermonnikoog: “We krijgen het logistiek niet voor el klas”
Vanaf 1 juli valt er voor de eilanders van Vlieland en Schiermonnikoog geen dagblad meer op de mat. Mediahuis en DPG Media gooien de handdoek in de ring omdat de bezorging te traag en te duur wordt. Voor kranten als de Leeuwarder Courant, het Dagblad van het Noorden, de Volkskrant en het Algemeen Dagblad is het einde oefening.
Waarom nu precies? PostNL, die de kratten bezorgt, krijgt vanaf juli wettelijk 48 uur in plaats van 24 uur. Vanaf 2027 zelfs drie dagen. Een ochtendblad van dinsdag bij de koffie op donderdag? “Niemand zipt op daa’r kriante”, zegt Mediahuis-woordvoerder Susan Horstra. Uitgevers hebben maanden lopen gesmeten, maar een goed plan bleef uit. Een centraal ophalepunt? Ook een dood spoor: “E krant van vijf dagen oud wil tog nimmen.”
Paul Prins, baas van Primera op Vlieland, ziet het anders. “Gewoon een ordinaire bezuiniging. Ze hón nooit naar alternatief gekeken. Geen advertentie, geen lokale bezorger, niks.” Voor zijn winkel betekent het meer dan alleen minder kranten. “Mensen krúpen ook een staatslot of een pen mee. Al die extra’tap weg.”
Wie nu nog aboneerd, kan overal op digitaal. Mediahuis gunt drie maanden gratis, DPG heeft nog geen voordeeltje aangekondigd. Op Texel, Terschelling en Ameland valt de krant voorlopig nog wel gewoon door de bus.
