Bewust verliezen voor een groter doel? FC Den Bosch staat voor een bijzondere keuze
Het klinkt misschien tegenstrijdig, maar voor FC Den Bosch zou het vrijdag wel eens slim kunnen zijn om te verliezen. Om de play-offs voor de eredivisie te halen, zou een nederlaag tegen ADO Den Haag weleens de beste optie zijn. Maar hoe ga je daar als topsporter mee om? Kun je, met een winnaarsmentaliteit, wel bewust verliezen?
Sportpsycholoog Manuel van de Wal uit Eindhoven denkt van wel. “Dat zou zeker kunnen”, zegt hij. “Je moet naar het totaalplaatje kijken. Binnen de topsportmentaliteit past het om het maximale uit een heel seizoen te halen, in plaats van je blind te staren op één enkele wedstrijd.”
De bijzondere stand
FC Den Bosch staat na een gelijkspel van maandagavond vast op de negende plek in de Keuken Kampioen Divisie. Die positie kan een play-off ticket opleveren, maar dat hangt af van de uitslag in de strijd om de vierde periodetitel. Willem II en kampioen ADO Den Haag, de nummers één en twee in die periode, hebben al eerder een periodetitel gewonnen dit seizoen.
De periodetitel gaat dan niet automatisch naar de nummer drie. Als Vitesse, dat nu derde staat, na de laatste speelronde nog steeds op die plek staat, grijpen zij naast de play-offs. En hier komt de bijzondere situatie om de hoek kijken: FC Den Bosch kan dat zelf beïnvloeden door vrijdag te verliezen van ADO Den Haag. Als ADO wint en Willem II ook wint, blijft Vitesse derde. Dan pakt FC Den Bosch zelf dat felbegeerde play-off ticket, waarmee promotie naar de eredivisie mogelijk wordt.
De psychologische strijd
“Het zal bewust en onbewust meespelen dat je weet: verliezen betekent play-offs”, legt Van de Wal uit. “Dat kan in je achterhoofd gaan zitten. Iedereen kent de belangen en de gevolgen. Het is bijzonder dat verliezen op de lange termijn juist voordeel kan opleveren. Dat botst.”
Volgens de psycholoog vraagt dit om duidelijke keuzes binnen de ploeg. “Als je stuurt op het seizoensdoel, kan dat betekenen dat je in een wedstrijd bewust een tandje terugschakelt. Dan verlies je die wedstrijd misschien, maar haal je wel je grotere doel. Dat is iets wat de technische staf moet bepalen.”
Openheid is cruciaal
Van de Wal, die zelf nog nooit zo’n situatie van dichtbij heeft meegemaakt, benadrukt het belang van openheid. “Je moet dit goed bespreekbaar maken. Samen bekijken welke keuzes je maakt en hoe je de wedstrijd ingaat.” Ook individuele belangen spelen mee, geeft hij aan. Een speler kan er baat bij hebben om te scoren of zich te laten zien voor een transfer. “De vraag is: scoor je zelf als spits, of geef je de assist?”
Uiteindelijk draait het volgens de sportpsycholoog om het grotere plaatje. “Niet alleen focussen op die ene wedstrijd, maar er overheen kijken en streven naar het ultieme seizoensdoel.”
Nageeye vertrouwt op eigen strategie voor succes in Boston Marathon
“Hopelijk gaan jullie het niet vertalen naar het Engels”, zegt Abdi Nageeye met een grijns. In de minuten daarvoor legde Nederlands beste marathonloper precies uit wat hij vandaag van plan is in Boston. En dat hoeven zijn tegenstanders niet te weten.
Na een hardnekkige hamstringblessure waren drie goede trainingsweken voor hem genoeg om vol vertrouwen af te reizen naar de Amerikaanse oostkust. Daar wordt vandaag, op de feestdag Patriots’ Day, de oudste en meest uitdagende van de grote marathons gelopen. Nageeye (37) doet voor de derde keer mee en heeft er een goed gevoel bij dat hij nu eindelijk het podium kan halen. Winnen? Dat zit er waarschijnlijk niet in.
“John Korir heeft echt een ander niveau”, zegt hij over de Keniaanse favoriet en winnaar van vorig jaar. “De rest strijdt om plek twee en drie. Ik ben goed genoeg om daarvoor te gaan. Ik zit echt in een stijgende lijn, al had ik eigenlijk meer tijd nodig.”
Omgaan met tegenslag
Sinds augustus zit een hamstringblessure hem al in de weg. Hij startte er wel mee in New York, waar hij in november als trotse titelverdediger moest opgeven om erger te voorkomen. Daarna nam hij maar liefst zes weken rust. “Maar toen ik weer begon met joggen, voelde ik het nog steeds zitten, bovenin mijn hamstring.”
“Ik kon gewoon niet hard lopen en moest veel trainingen overslaan. Een minuut hard, een minuut joggen, zo begon ik weer op te bouwen. Maar dat ging ook mis. Ik kon alleen maar duurlopen doen.”
Na overleg met zijn trainer Louis Delahaye wist Nageeye zijn lichaam op een rustiger tempo toch klaar te stomen voor zijn volgende uitdaging, een zware. De marathon van Boston staat bekend om de flinke hoogteverschillen in het parcours, dat door meerdere steden en dorpen in Massachusetts leidt naar de finish in Boston. Op zo’n tien kilometer voor de streep ligt ‘Heartbreak Hill’, een klim van 600 meter waar menige droom al in duigen is gevallen.
De eenzame tactiek
Precies in die moeilijkste fase denkt Nageeye sterker te zijn dan zijn concurrenten, die daarvoor best een voorsprong op hem mogen nemen.
“Korir gaat snel starten en dan wil iedereen mee. Als zij onder de drie minuten per kilometer lopen, gaat het bij mij mis. Ik kan dat niet en dat ga ik ook niet doen. Ik moet een andere race lopen. Constanter, waarschijnlijk eenzaam, ja. Maar dan kom ik ze in de heuvels wel weer tegen.”
Tijdens trainingen in het Keniaanse Eldoret merkte Nageeye hoe hij in lange duurlopen vanzelf naar voren komt. “Jongens waar ik mee train, liepen mij er in tempotrainingen af. Maar bij een lange duurloop versnel ik na 33 kilometer en geef ik ze allemaal zo’n 50 seconden.”
Met zijn ervaring en kracht in het moeilijkste deel van de marathon heeft Nageeye “echt een podiumgevoel”. En dat niet alleen. Het vertrouwen in zijn toekomst lijkt te zijn gegroeid. Eerder sprak hij nog twijfelachtig over zijn kansen voor een vierde olympische marathon. Los Angeles en 2028 leken hem wel heel ver weg. Dat is nu anders.
Blik op de toekomst
“Als atleet denk je altijd in een olympische cyclus. Met de nieuwe manier van trainen, rustiger, niet forceren maar met gevoel, zit ik weer in een stijgende lijn. Ik heb het nu drie weken zo gedaan, als ik dat straks een paar maanden volhoud, kan ik weer mijn oude niveau halen.”
“Je moet altijd hoop houden. Alles geven voor de volgende marathon. Dat blijf ik doen. Niet forever, maar wel tot Los Angeles. Dat is mijn doel, absoluut.”
Keniaan Korir schrijft marathon van Boston op zijn naam met nieuw parcoursrecord, Abdi Nageeye eindigt als 21e
De marathon van Boston heeft een nieuwe koning! Keniaan Korir heeft de prestigieuze wedstrijd gewonnen en daarbij meteen het parcoursrecord aangescherpt. Wat een prestatie!
De Tanzaniaan Alphonce Simba, de huidige wereldkampioen, moest genoegen nemen met de tweede plek. Hij finishte op iets minder dan een minuut achterstand. Net voor hem kwam zijn landgenoot Benson Kipruto over de streep, die het brons pakte.
Voor de Nederlandse atleet Abdi Nageeye verliep de race helaas minder naar wens. Hij kon de hele wedstrijd niet mee komen in de voorste groep. De winnaar van de marathon van Rotterdam en houder van het Nederlands record finishte uiteindelijk als 21e. Dat is zijn minst goede resultaat ooit in Boston. Toen hij de marathon daar eerder liep, eindigde hij een stuk hoger in de uitslag.
Hagi opnieuw aan het roer bij Roemeens elftal
De legendarische Roemeense voetballer Gheorghe Hagi is opnieuw aangesteld als bondscoach van het nationale team. Hij neemt het stokje over van Edward Iordănescu.
Dit is niet de eerste keer dat Hagi de nationale ploeg onder zijn hoede heeft. Hij had die rol al eens eerder, namelijk in 2001. Zijn eerste termijn duurde toen maar een half jaar; hij vertrok na een teleurstellende WK-kwalificatiecampagne.
Na zijn eerste avontuur als bondscoach ging Hagi aan de slag als clubtrainer. Hij werkte onder meer in Turkije, bij clubs als Bursaspor en Galatasaray, en ook bij verschillende Roemeense clubs.
Nu maakt hij zijn rentree. Volgende maand zal Hagi zijn ploeg voor het eerst leiden in zijn nieuwe, tweede termijn. Dat gebeurt tijdens twee oefenwedstrijden, tegen Georgië en Wales.
Mercedes voelt zich sterk, maar ziet dominante tijd na lentestop voorbij
Drie overwinningen, een 19-jarige leider in het kampioenschap en een flinke voorsprong op teams als Ferrari, McLaren en Red Bull. Het vertrouwen is terug bij het Mercedes F1-team, dat jarenlang de dienst uitmaakte tot Max Verstappen in 2021 een einde maakte aan hun hegemonie.
“Het was een veel betere start dan we hadden durven hopen, zeker voor mij,” zegt Kimi Antonelli. De jonge Italiaan, in zijn thuisland een held na twee Grand Prix-overwinningen, probeert rustig te blijven. “De druk wordt groter en de doelen verschuiven, maar ik probeer gewoon mezelf te blijven. Met beide benen op de grond. Mijn vader helpt me daarbij. Natuurlijk voel ik dat alles anders is, maar ik geniet van de fans. Het is vooral heel leuk. Ik heb ook even rust gepakt om te beseffen wat er allemaal gebeurt.”
De grote vraag is of Mercedes die voorsprong vast kan houden. Door de oorlog in het Midden-Oosten heeft de F1 de races in Bahrein en Saoedi-Arabië geschrapt. Voor een team dat wint, is die onverwachte lentestop lastig. Het geeft de concurrentie de kans om hun auto’s te verbeteren en de kloof te dichten.
“Ik verwacht geen enorme verschuivingen, maar ik denk niet dat we nog zo’n grote voorsprong houden,” zegt George Russell. De nummer twee in het klassement geeft toe dat Mercedes zijn overwinningen vooral te danken heeft aan een geweldige motor. “We stonden meteen goed. Dat komt omdat we een fabrieksteam zijn. Honderden mensen hebben jaren aan onze nieuwe krachtbron gewerkt. Het is terecht dat we daar nu de vruchten van plukken, maar de verschillen zullen snel kleiner worden.”
Mercedes levert ook motoren aan wereldkampioen McLaren, Alpine en Williams, maar die teams kunnen het tempo niet bijbenen. “Logisch,” vindt Russell. “Fabrieksteams begrijpen bijvoorbeeld het energiemanagement beter, maar de anderen leren snel. Natuurlijk hoop ik dat het een strijd tussen mij en Kimi wordt, maar we moeten niet te hard van stapel lopen.”
De Britse coureur benadrukt dat er geen sprake is van dominantie. “Kijk naar McLaren. Oscar Piastri had de Grand Prix van Japan kunnen winnen, terwijl zij nog geen grote updates op de auto hadden.” Dat zijn teamgenoot Antonelli de WK-leider is, zit Russell niet meer dwars. “Ik had op Suzuka pech met de timing van een safetycar. Dat kostte me veel tijd. Natuurlijk baalde ik en was ik even gefrustreerd, maar het is een lang seizoen. Een kampioenschap win je niet in drie races. Goede resultaten op slechte dagen, winnen op goede dagen. Dat is het recept.”
Regelwijzigingen in de maak na coureurskritiek
Achter de schermen zijn de F1-leiding en de FIA bezig met het bijstellen van de regels. De problemen zijn bekend: coureurs klagen steen en been over het zogenoemde energiemanagement. Ze zijn constant bezig met het opladen van hun batterij en kunnen niet meer de hele race vol gas geven. “Anti-racen en onwaardig voor de F1,” noemde Max Verstappen het. De viervoudig kampioen krijgt bijval.
Winnend teambaas Toto Wolff uit zich diplomatieker. “De gesprekken met de F1-top, de FIA, de teams en de coureurs zijn constructief. We beseffen heel goed dat we een gezamenlijk belang hebben.” En met een subtiele sneer naar te kritische coureurs: “Respecteer wat de F1 je heeft opgeleverd. Prima dat we allemaal een mening hebben, maar laten we onze sport niet in het openbaar beschadigen.”
Er staan veranderingen te wachten, bevestigt Russell. Bij de eerstvolgende race in Miami zullen die al zichtbaar zijn. “De coureurs zijn het behoorlijk eens. We willen vol gas kunnen in de kwalificatie en het moet veiliger worden. De snelheidsverschillen zijn riskant als iemand een lege batterij heeft en de coureur erachter net op de boostknop drukt.”
Russell verwijst naar de harde crash in Japan, waar Ollie Bearman (Haas) van de baan vloog omdat hij de plotseling langzamere Franco Colapinto (Alpine) niet meer kon ontwijken. “Snelheidsverschillen en plotseling vermogensverlies, dat is het probleem. Hier is veel over gepraat in de groepsapp van de coureurs. De FIA weet ervan,” zegt Russell. “Het is niet altijd veilig. Fijn dat daar nu naar wordt gekeken,” voegt Antonelli toe.
Het wordt geen complete regelovernhaul, verwacht Russell. “De hardware verandert niet. Het is finetunen, maar er zijn wel makkelijke aanpassingen mogelijk. Kleine regelwijzigingen kunnen grote gevolgen hebben.”
“We moeten niet doordraven,” waarschuwt Wolff. “Behoedzaam dingen aanpassen en zeker niet na drie races alles kapotslaan. Zorg dat je dingen verbetert, maar het goede behoudt.” De teambaas doelt op de show. “Oudere fans zijn lyrisch over het begin van deze eeuw, maar dat is nostalgie. Het verleden lijkt altijd mooier. Ze vergeten dat er toen ook saaie races waren zonder inhaalacties. Coureurs vonden het toen fijn dat ze vol gas door de bocht konden, maar was de F1 toen leuker om naar te kijken?”
AZ pakt beker én Europees ticket: wat betekent dat voor Ajax?
Gisteren was het dubbel feest in Alkmaar! Met de KNVB-beker in de wacht sleepte AZ niet alleen een mooie prijs, maar ook direct een ticket voor de Europa League volgend seizoen. Die bekerwinst heeft alleen wel gevolgen voor de rest van de eredivisie, vooral in de strijd om de Europese tickets. Laten we even kijken hoe het zit, nu er nog vier speelrondes te gaan zijn.
De nummers één en twee van de competitie gaan rechtstreeks naar de Champions League. Dat is trouwens voorlopig de laatste keer dat plek twee dat doet, omdat Nederland op de Europese ranglijst is gezakt. Volgend seizoen mag alleen de kampioen meteen naar de hoofdtoernooi. Verder mag de nummer drie, op dit moment NEC, naar de voorrondes van de Champions League.
Voor Ajax, dat nu vijfde staat, was het eigenlijk beter geweest als NEC de beker had gewonnen. Waarom? Omdat het Europa League-ticket dat bij de beker hoort dan was doorgeschoven naar de nummer vier van de competitie. En het ticket dat nummer vier Twente nu lijkt te pakken (voorrondes Europa League) was dan naar de nummer vijf gegaan – precies de plek van Ajax.
Zoals het nu ligt, met AZ op plek zes, moeten de nummers vijf, zeven, acht en negen play-offs spelen voor een ticket voor de Conference League. Op dit moment zijn dat Ajax, FC Utrecht, sc Heerenveen en FC Groningen.
Het is een zeldzaamheid dat Ajax Europees voetbal misloopt. De laatste keer dat de Amsterdammers een heel seizoen geen Europese wedstrijd speelden, was in 1990/91. Toen was de club geschorst door de UEFA vanwege het bekende ‘staafincident’. De laatste keer dat het op sportieve gronden misging, was al in 1964/65. Toen eindigde Ajax, met een jonge Johan Cruijff in de gelederen, zelfs als dertiende.
