Kelly Pfaff over de opvoeding door haar vader Jean-Marie Pfaff: ‘Rood was absoluut verboden’
In een openhartig gesprek in hun podcast delen Kelly Pfaff en haar dochter Shania herinneringen aan Kelly’s jeugd. Shania geniet van oude foto’s waarop ze en haar moeder schattig gekleed zijn, maar voor Kelly roepen die beelden gemengde gevoelens op.
“Ik heb jaren geen roze meer gedragen daardoor,” vertelt Kelly. Haar moeder hield strikte kledingregels aan: Kelly liep bijna altijd in roze, terwijl haar zussen blauw, groen of geel droegen. Eén kleur was echter volledig taboe: rood. “Opa moest daar niets van hebben, dus wij mochten dat ook niet dragen,” legt ze uit.
Gelukkig is die strikte regel nu verleden tijd. Jean-Marie kijkt er vandaag de dag een stuk relaxter naar. En het is juist grappig dat rood nu de lievelingskleur van kleindochter Shania is. “En opa vindt het mij juist mooi staan,” zegt Shania trots.
De speciale band tussen de generaties
Shania benadrukt de hechte band die ze heeft met haar moeder en trekt een vergelijking met de relatie tussen Kelly en Jean-Marie. “Wij zijn wel met z’n drieën,” zegt ze. Hoewel ze haar oma niets tekort wil doen, zijn het volgens Shania vooral de echte gesprekken die ze met haar opa voert.
Kelly herkent dat direct. “Als ik ergens mee zat of verliefd was, ging ik altijd naar opa,” vertelt ze. Juist omdat hij een man was, kon hij haar helpen als ze mannen niet begreep. “Opa is daar heel open in, dat schrikt hem niet af,” vult Shania aan. Zelf pakt ze dat anders aan: voor onderwerpen zoals jongens gaat ze absoluut niet naar haar eigen vader. “Dat is crisis in zijn hoofd.”
De relaxte en de strenge kant van Jean-Marie
Volgens Kelly ging haar vader vroeger juist heel ontspannen om met de typische ‘meidenactiviteiten’ van zijn dochters. “Als wij zijn nagels wilden lakken, dan moest hij dat gewoon laten gebeuren. En wilden we een facial doen, dan had hij nog voor hij iets kon zeggen al twee komkommerschijfjes op zijn ogen,” vertelt Kelly lachend. Uiteindelijk begon haar vader er zelfs van te genieten, omdat ze tijdens die momenten konden kletsen over school en alles wat de zussen bezighield. “Opa was vaak weg, maar als hij thuis was, was hij een heel aanwezige vader.”
Maar Jean-Marie had ook een strenge kant, beamen zowel Shania als Kelly. Kelly kreeg veel vrijheid, maar wel binnen duidelijke grenzen. “Daarbuiten moest je niet komen, want dat waren de afspraken.” Die structuur heeft haar veel geleerd. “Als wij iets vroegen, kregen we altijd een duidelijke uitleg waarom het wel of niet mocht.” Een aanpak die Kelly later zelf ook heeft meegenomen in de opvoeding van haar eigen kinderen.
Matthijs van Nieuwkerk tijdelijk in het ziekenhuis
De manager van Matthijs laat weten dat het goed met hem gaat. Waarom hij in het ziekenhuis lag, wil ze uit respect voor zijn privacy niet vertellen. Matthijs schreef zelf dat lezen hem hielp om minder te piekeren. Hij las onder andere boeken van Maarten Biesheuvel. Over Biesheuvel zegt hij: “Zijn verhalen horen bij de beste ter wereld. Ik vind hem zelfs een van de allerbeste. En dan volgt er een mooie tweede groep met schrijvers zoals Guy de Maupassant, Alice Munro, Roald Dahl, Tsjechov en Tobias Wolff.”
Gordon’s Japan-avontuur: hoogtevrees, virale sandwiches en straatkritiek
Gordon is in Osaka en heeft er duidelijk zin in! Hij bezocht de Umeda Sky Building en was helemaal weg van het uitzicht. “Kan hier zo blij van worden, wat geweldig”, riep hij. Zijn reisgenoot Patrick deelde die euforie niet helemaal – die kreeg last van hoogtevrees op het hoge gebouw en het dakterras.
Ook voor zijn smaakpapillen was het een feest. Hij probeerde de populaire, ‘virale’ aardbeiensandwiches en grapte: “Sorry tegen mijn personal trainer, wat een caloriebom!” Maar hij let wel op zijn beweging: “Ik heb vanmorgen al gesport. We lopen veel. Gisteren 19.000 stappen en vandaag, en het is pas 13.00 uur, hebben we al 12.000 stappen gezet.”
Niet alles was naar zijn zin. Het straatvoedsel vond hij “verschrikkelijk”, vooral omdat het volgens hem te veel gefrituurd is. Ook uitte hij stevige kritiek op een aapje dat voor straatvermaak werd ingezet: “Dit kan echt niet meer.”
Gelukkig eindigde de dag goed in een restaurant waar hij okonomiyaki at, een Japans gerecht dat aan tafel wordt klaargemaakt. “Het ruikt zo lekker, fantastisch”, zei Gordon terwijl de chef het voor zijn neus bereidde. Deze trip volgt vlak op een eerder bezoek aan Londen, waar hij ook al met Patrick was.
Froukje de Both viert haar verjaardag met een krachtige levensles
Froukje de Both heeft haar verjaardag gevierd en deelt een wijze les met haar volgers. “Wacht niet op een ander”, is de kern van haar boodschap.
Een vraag om over na te denken
“Wat vind je belangrijk?” Dat is de vraag die Froukje stelt in haar verjaardagsbericht. Ze vertelt dat ze de afgelopen jaren heeft geleerd dat je niet hoeft te wachten tot alles perfect is om je gelukkig te voelen. Volgens haar is het cruciaal om voor jezelf te kiezen en bewust stil te staan bij wat jij nu echt wilt. “Wacht dus niet tot iemand anders jouw ballonnen ophangt”, schrijft ze.
Een gezellige viering
Froukje heeft de feestdagen al goed ingeluid. Ze vertelt dat ze gisteren een heerlijke lunch heeft gehad met Emma en een paar vriendinnen. En vandaag staat er weer een reis op het programma. Op haar bericht komen veel lieve reacties binnen van bekende Nederlanders, zoals Herald Adolfs en Leontine Borsato.
Haar eigen boek: ‘Eindelijk Jezelf’
Froukje schreef onlangs haar eigen boek, getiteld ‘Eindelijk Jezelf’. Hierin laat ze zien hoe je loskomt van de verwachtingen van anderen en ontdekt wat jou écht rust en balans geeft.
Prinses Delphine werkt aan haar Nederlands
“Ik wil mijn Nederlands bijschaven, want ik kan het nog niet zo goed”, zei de halfzus van koning Filip. De prinses heeft genoten van het optreden. “Het was een fijne sfeer. Maar ik hou van die ongedwongenheid en de gezelligheid.” Delphine maakt sinds 2020 deel uit van de Belgische koninklijke familie na een jarenlange strijd met haar biologische vader koning Albert.
Oud-journalist en radiomaker Jan Donkers overleden
De markante stem van de Nederlandse radio is verstomd. Oud-journalist en radiomaker Jan Donkers is op 82-jarige leeftijd overleden. Hij overleed in de nacht van zaterdag op zondag in zijn woonplaats Amsterdam.
Donkers was een wandelende encyclopedie als het ging om muziek en alles wat met Amerika te maken had. Meer dan vijftig jaar lang was hij op de radio te horen. Hij stopte pas toen hij 80 werd, met zijn laatste programma Gonzo’s Return.
Zijn roots in Amsterdam-Noord
Hoewel hij zijn hele leven in Amsterdam bleef wonen, had Jan Donkers een speciale band met Amsterdam-Noord. Daar werd hij geboren en woonde hij zijn eerste 23 jaar. In de jaren 90 schreef hij er een populair boek over: Zo dicht bij Amsterdam. Het boek werd maar liefst zeven keer herdrukt, omdat de buurt zo snel veranderde.
Terugverhuizen naar Noord zag hij niet meer zitten. “Noord zit in mijn DNA, ik voel me er thuis. Maar daar wonen zit er niet meer in, ik kan het niet betalen. Ik zal er wel worden begraven,” zei hij daar eens over.
Een leven lang schrijven en radio maken
Jan wilde altijd al journalist worden. Hij begon met schrijven voor studentenblad Propria Cures, waar hij leerde dat “in schrijven alles kan en mag”. Een les waar hij zijn hele carrière aan vasthield.
Eind jaren 60 werd hij een van de allereerste popmuziekrecensenten van Nederland, bij de Volkskrant. Voor het undergroundblad Aloha interviewde hij grote namen als Frank Zappa, John Lennon en Janis Joplin. Ook begon hij toen met het maken van legendarische radioprogramma’s voor de VPRO, eerst over pop, later over Amerikaanse rock, soul en blues.
De ‘Gonzo’-stijl en zijn reizen
Veel van zijn programma’s hadden ‘Gonzo’ in de naam, zoals Gonzo Radio en Gonzo’s Return. Dit was een knipoog naar de journalistieke stijl van Hunter S. Thompson, waarbij de verslaggever zelf onderdeel is van het verhaal.
Donkers was ook een gepassioneerd reiziger. Hij trok de hele wereld over voor reportages, met een speciale liefde voor Amerika, waar hij zelfs een jaar woonde. Toch veranderde zijn blik op de VS in 2003, ten tijde van de inval in Irak. Het “triomfalisme” en “domme geblaat” deden hem besluiten: “Ik hoor hier niet bij, ik ben een Europeaan.”
Een veelzijdig oeuvre en een markante stem
Naast radio was Jan Donkers overal. Hij deed mee aan het spraakmakende programma Het Gebouw, hield marathoninterviews, schreef voor grote tijdschriften en publiceerde boeken over reizen en muziek. Ook vertaalde hij werk en sprak hij meer dan honderd audioboeken in.
Zijn diepe, karakteristieke stem was zijn handelsmerk. Mensen spraken hem er vaak op aan, hoewel hij er zelf niet zo bij stilstond. Hij vond dat mensen hem soms te serieus vonden kijken. “Terwijl ik juist ontzettend veel lol heb in mijn leven. Altijd gehad,” zei hij daar zelf over.
