Tragische schietpartij in Louisiana: acht kinderen omgekomen
Bij een vreselijk voorval in de Amerikaanse staat Louisiana zijn acht kinderen om het leven gekomen. De jonge slachtoffers waren tussen de 1 en 14 jaar oud. Ook raakten twee vrouwen gewond. De politie geeft aan dat het allemaal begon in een privésituatie, dus niet op een openbare plek.
De verdachte probeerde daarna weg te komen door een auto te stelen, maar dat mislukte. De politie ging achter hem aan en schoot hem uiteindelijk dood tijdens die achtervolging. Een politiechef vertelde aan Amerikaanse media dat de schietpartij op drie verschillende plekken heeft plaatsgevonden. Het lijkt erop dat de dader de slachtoffers kende.
Congo en rebellen maken afspraken over hulpverlening
Goed nieuws uit Centraal-Afrika! De Democratische Republiek Congo en de rebellengroep M23 hebben de handen ineengeslagen. Na gesprekken in Zwitserland hebben ze een akkoord gesloten over het leveren van humanitaire hulp aan de getroffen bevolking. Ook komen er binnen tien dagen gevangenen vrij, om het onderlinge vertrouwen een boost te geven.
Wat staat er in het akkoord?
Onder het oog van internationale waarnemers zijn de Congolese regering en de rebellen het eens geworden over een aantal cruciale punten:
* Veilige toegang voor hulp: Humanitaire organisaties moeten veilig hun werk kunnen doen. Er komen speciale konvooien om hulpgoederen te vervoeren en er wordt “alles in het werk gesteld” om plunderingen te voorkomen.
* Bescherming van burgers en voorzieningen: Beide partijen beloven aanvallen te stoppen op essentiële voorzieningen. Denk aan voedselbronnen zoals gewassen en vee, maar ook aan drinkwater, energie, telecom, scholen en ziekenhuizen.
* Eerder staakt-het-vuren respecteren: De afspraken moeten ervoor zorgen dat het staakt-het-vuren dat in december werd afgesproken, beter wordt nageleefd. “De partijen zijn vastbesloten om het momentum in het vredesproces vast te houden”, zo meldt de gezamenlijke verklaring.
Een lang en complex conflict
De M23-rebellen, die steun krijgen uit buurland Rwanda, vechten al sinds 2021 in Oost-Congo en hebben grote gebieden veroverd. Hoewel er vorig jaar verschillende vredesakkoorden werden gesloten – zowel tussen Congo en Rwanda als tussen Congo en M23 – bleef het onrustig. Officieel geldt er sinds juli een wapenstilstand.
Een hoogtepunt was het vredesakkoord in december, waarbij de Amerikaanse president Trump bemiddelde tussen Congo en Rwanda. De M23 zat daar echter niet aan tafel. Kort daarna namen de rebellen tot woede van de VN de stad Uvira in, wat een nieuwe vluchtelingenstroom veroorzaakte.
Die Amerikaanse deal had ook een economische kant: de VS willen waardevolle grondstoffen zoals kobalt, koper en lithium gaan delven in Congo. Die plannen liggen voorlopig nog stil door de aanhoudende onveiligheid. Bovendien hebben Chinese bedrijven momenteel het grootste deel van de mijnbouw in handen.
Tragische schietpartij in Louisiana: acht kinderen omgekomen na huiselijk conflict
In de Amerikaanse staat Louisiana heeft een vreselijk incident plaatsgevonden waarbij acht kinderen om het leven zijn gekomen. De slachtoffers waren nog heel jong, tussen de één en veertien jaar oud. Het drama speelde zich vroeg in de ochtend af, nadat een ruzie binnen het huishouden volledig escaleerde. Een man greep naar verluidt een geweer en begon te schieten.
De politie heeft de vermoedelijke dader na een achtervolging neergeschoten; hij overleefde dat niet. Volgens de autoriteiten waren een aantal van de slachtoffers familie van de schutter. Naast de acht kinderen die zijn overleden, zijn er ook nog twee andere personen gewond geraakt.
Democraten gooien het roer om: nu zelf aan de slag met gerrymandering
De tussentijdse verkiezingen in Amerika zijn pas over een halfjaar, maar de strijd om de spelregels is al in volle gang. Alles lijkt geoorloofd om de kansen op succes te vergroten. Ook gerrymandering, het hertekenen van kiesdistricten om je eigen partij in het zadel te helpen. Vroeger kregen vooral Republikeinen de schuld van deze truc. Nu zijn de Democraten er ook openlijk mee bezig.
“We wilden dit niet, maar we zijn ertoe gedwongen,” zegt Don Scott, de Democratische voorzitter van het Huis van Afgevaardigden in Virginia. “Trump is hiermee begonnen.” De Democraten hebben het recent in Californië al gedaan en nu moet Virginia aan de beurt. “Wij zijn hier niet mee begonnen, maar gaan het wel proberen af te maken,” zegt een vastberaden Louise Lucas, de Senaatsvoorzitter die het plan aanjaagt. “We kunnen niet achterover leunen terwijl Trump een machtsgreep pleegt.”
Toch benadrukken ze dat hun versie van gerrymandering anders is. In Virginia mogen kiezers namelijk in een referendum zelf meebeslissen over de nieuwe indeling – iets wat in een staat als Texas niet kan. Die volksraadpleging is komende dinsdag.
Maar volgens politicoloog en gerrymanderexpert Alex Keena doen de Democraten precies waar ze Trump van beschuldigen: het systeem minder eerlijk maken. “Normaal gesproken worden districten maar eens in de tien jaar hertekend. Dit is hoogst ongebruikelijk.” Hij ziet democratische normen uitgehold worden. De voorgestelde wijzigingen zouden bijvoorbeeld Democratische voorsteden van Washington D.C. koppelen aan gebieden bij het Appalachengebergte, ver weg. “Dat is geen gemeenschap,” zegt Keena. “Dit straft kiezers die niets te maken hebben met wat in Texas gebeurt.”
De Republikeinen in Virginia zijn woest. Het kan ze weinig schelen dat ‘hun’ president vaak desinformatie verspreidt en het vertrouwen in verkiezingen ondermijnt. Voor veel aanhangers zijn de onbewezen claims over fraude bij de verkiezingen van zes jaar terug nog steeds waarheid.
Aijalon Carlton Cordoza, lokale Republikeinse partijvoorzitter en ex-Congreslid, houdt zich op de vlakte over die oude fraudebeschuldigingen. “Maar ik weet wel wat er nú gebeurt. Ze proberen de boel te belazeren en moeten zich schamen. Zeker omdat ze zichzelf de ‘Democratische’ Partij noemen.”
Als het plan doorgaat, vrezen Republikeinen dat hun stem verwatert. “Dan houden we nog maar één Republikeinse afgevaardigde over in een staat waar bijna de helft op ons stemt,” zucht Bob Ackerman, die met zijn MAGA-pet naar een partijbijeenkomst in een pizzatent komt.
Peilingen over het aanstaande referendum laten een gemengd beeld zien, met een lichte voorsprong voor de voorstanders. Maar wat de uitslag ook wordt, volgens professor Keena zijn er geen echte winnaars. “De kiezer verliest, zoveel staat vast. Iedereen kan in november stemmen, maar de vraag is wat ze nog te kiezen hebben. Partijen zetten het proces nu naar hun hand. Dat is de afbraak van de normen die onze democratie moesten beschermen.”
Cornald Maas over de Nederlandse aanpak van het Eurovisiesongfestival
Cornald Maas uit Bergen op Zoom krijgt veel vragen van zijn Europese collega’s over hoe Nederland omgaat met het Eurovisiesongfestival dit jaar. De situatie is namelijk nogal verwarrend. Aan de ene kant pakt de NOS het groots aan, terwijl de AVROTROS heeft besloten dat Nederland niet meedoet aan de wedstrijd. “Voor wie er van een afstand naar kijkt, is dat niet erg helder en principieel”, vertelt Maas in een gesprek met het AD.
Nederland boycot het festival uit protest tegen de deelname van Israël. AVROTROS, dat normaal gesproken onze inzending regelt, geeft als redenen het menselijke leed in Gaza en de inmenging van de Israëlische regering tijdens de vorige editie. Toen AVROTROS zich terugtrok, heeft de NPO de NOS en de NTR gevraagd om de uitzendingen over te nemen. Die omroepen hebben ja gezegd en sturen volgende maand zelfs een officiële delegatie naar Wenen, met onder andere twee presentatoren.
Het opvallende is dat Nederland de enige is van de vijf landen die niet meedoen, die wél een delegatie stuurt. Dat leidt tot veel vraagtekens bij buitenlandse collega’s van Maas. “Spanje, Ierland en Slovenië zenden het festival helemaal niet uit. IJsland doet dat wel, maar hun commentatoren blijven thuis. Bij de NOS pakken ze het juist niet klein uit. Ze maken live-voorbeschouwingen en sturen die delegatie met commentatoren”, legt Maas uit. De NPO heeft aangegeven later nog met een uitgebreide reactie te komen.
Vijftien uur non-stop wandelen: ‘Je moet er wel een beetje gek voor zijn’
Gek moet je er wel voor zijn, zeggen de deelnemers zelf. Afgelopen zaterdagavond ging een kleine honderdtal snelwandelaars van start in de Nacht van Loon op Zand. Hun missie? Vijf tien uur lang doorstappen. De winnaar legde maar liefst 126 kilometer af. “Ik heb wel lekker gelopen”, zegt een opgewekte Bart de Vries na het breken van het finishlint. Zelf had hij niet verwacht zo ver te komen: “Ik dacht dat ik ergens tussen de tachtig en honderd kilometer zou halen.” Ondanks de enorme prestatie ziet hij er nog verrassend fris uit, al geeft hij toe: “Ik heb wel spierpijn hoor. Dat komt door die stoepen hier.”
Medeloper Martin Vos kan dat beamen. Hij loopt rond met een flinke, opgedroogde bloedvlek op zijn knie, het resultaat van een val midden in de nacht. “Die stoepen hier in Loon op Zand zijn zo scheef”, legt hij uit. Tijd om de wond te verzorgen had hij niet, want hij moest door. De wandelsportvereniging Hart van Brabant organiseerde deze uitputtingsslag voor de 48e keer. Deelnemers konden kiezen: ofwel 80 kilometer afleggen, ofwel zoveel mogelijk kilometers zien te halen binnen die vijftien uur.
In het gebouw van scouting Pastoor Simonsgroep hielden vrijwilligers de boel nauwlettend in de gaten. In de sloturen van de wedstrijd werd er in korte rondes van 1300 meter gelopen, waardoor de deelnemers steeds opnieuw de finishlijn passeerden terwijl de klok aftikte. Op een beeldscherm waren de live afstanden te volgen. Buiten moedigde omroeper René van Boxtel iedereen aan. “Ik heb er heel veel respect voor”, zegt hij, “maar eigenlijk zijn ze allemaal een beetje gek.” Zelf is hij meer van het organiseren dan van het lopen. “Ik ben een keer gaan lopen en dat is me goed bevallen”, grapt hij. “Toen ik bij mijn eerste vrouw weg ben gegaan.”
Een opvallende deelnemer is Eric Lansu, helemaal afgereisd uit Friesland. Op de achterkant van zijn felrode shirt staat de vraag: ‘Hoezo beperkt?’. Eric legde meer dan 100 kilometer af in zijn rolstoel. “Wie doet het me na?”, vraagt hij zich af. “Uiteraard heb ik spierpijn”, voegt hij er lachend aan toe, “maar die wandelaars ook!”
