Weekend ziet er niet slecht uit, maar lenteweer keert voorlopig niet terug
Ben je komend weekend lekker vrij? Dan kun je gerust wat buiten tijd inplannen – het weer ziet er namelijk best meevallend uit! Volgens weerdeskundige Berend van Straaten van Weerplaza wordt het geen rampweekend, al moet je wel rekening houden met wat regen op bepaalde momenten. En dat lenteweer van een week geleden, met die zachte temperaturen en veel zon? Dat blijft voorlopig een herinnering – voor nu blijft het wat frisser en wisselvalliger.
Vrijdagochtend is er nog flink wat ruimte voor de zon in Brabant, en de temperatuur klimt tot rond de 10 graden. Maar pas op: in de middag trekt er vanuit het westen snel meer bewolking binnen. Tegen het eind van de dag bereikt een regengebied onze provincie – vrijdagavond en -nacht worden dus behoorlijk nat, met minimumtemperaturen rond de 5 graden.
Zaterdag begint het in het oosten nog wat regenachtig, vooral ’s ochtends. Maar daarna klaart het op: in de middag wordt het droog, de zon komt regelmatig tevoorschijn, en het blijft rond de 10 graden. Zondag start droog en zonnig – een fijne manier om de dag te beginnen. Alweer in de loop van de middag neemt de bewolking echter weer toe, en tegen de avond komt er vanuit het westen opnieuw regen aan. Ook dan blijven de temperaturen rustig: maxima van 9 à 10 graden.
Komende week stijgt de temperatuur langzaam, maar we gaan niet terug naar die zachte lentetemperaturen van een week geleden. Het blijft rond de 10 graden, met een lichte stijging later in de week – maar 15 graden of hoger is voorlopig niet op de kaart. Wel is het over het algemeen droog en met veel zon, dus eigenlijk prima weer om even buiten te zijn.
Ondanks dodelijk ongeluk: geen nieuw onderzoek naar openstaande brug in Gouda
Ondanks het tragische, dodelijke ongeluk op de openstaande brug in Gouda is er volgens de Onderzoeksraad geen behoefte aan een nieuw, breed onderzoek naar de veiligheid van bruggen en sluizen. De reden? Er zijn al regels — en die moeten gewoon beter worden toegepast.
De Onderzoeksraad stelt dat het niet om een gebrek aan wetgeving of richtlijnen gaat, maar om de manier waarop beheerders met bestaande risico’s omgaan. En ja, die risico’s zijn reëel: bruggen en sluizen kunnen voor iedereen gevaarlijk zijn — vooral als ze onverwachts in beweging komen.
Na twee eerder dramatische ongelukken in Zaandam werd al een landelijke richtlijn opgesteld. In 2015 ging daar de Den Uylbrug plotseling open terwijl een 57-jarige fietsster voor een gesloten slagboom stond — ze stond zonder het te beseffen op het deel van de brug dat zou opengaan, viel 15 meter naar beneden en overleed. Vervolgens raakte in 2018 in dezelfde stad een ouder echtpaar zwaargewond toen de Prins Bernhardbrug onverwachts omhoogkwam: de man viel in het water, de vrouw viel op het asfalt.
Op basis van die incidenten is dus al actie ondernomen. Nu is het aan de brugbeheerders om die richtlijn actief toe te passen — bijvoorbeeld door betere signalering, sluitmechanismen of bewakingsprocedures. Volgens de Onderzoeksraad zou een nieuw onderzoek op dit moment weinig meer opleveren.
Machine in brand bij Agrifirm in Oss: wat gebeurde er donderdagnacht?
Donderdagnacht klonk het alarm bij Agrifirm aan de Waalkade in Oss — een machine was in brand gevlogen! Rond halfvier werd de brandweer opgeroepen, en die kwam meteen ter plaatse. Om snel te kunnen blussen, legden de brandweermannen een lagedrukslang via de garagedeur naast de chauffeurskantine naar binnen. Nadat de vlammen onder controle waren, deed de brandweer nog een grondige nacontrole en zorgde voor goede ventilatie in het gebouw. Wat precies de oorzaak van de brand was, is nog onduidelijk.
Rechters nemen het op voor ‘activistische’ asielrechter: ‘Ze is juist actief’
Je hoort het wel vaker: rechters moeten ‘neutraal’ blijven, ‘buiten het debat’ staan, en vooral niet ‘politiek’ worden. Maar wat als een asielrechter openlijk spreekt over de gigantische wachttijden in haar werk, oproept aan de IND om minder vaak in beroep te gaan, en twijfelt aan het effect van strengere regels? Dan noemt JA21 haar meteen ‘activistisch’. En dan stelt de partij Kamervragen waarin ze minister Bart van den Brink (CDA) vraagt of zulke uitspraken wel toegestaan zijn — en wat er eventueel mee moet gebeuren.
Maar andere rechters kijken daar heel anders tegenop.
In Nieuwsuur sprak rechter Koen de Meulder van rechtbank Midden-Nederland met JA21-Kamerlid Diederik Boomsma over precies dat interview — met asielrechter Steffie van Lokven in de NRC. Van Lokven is één van de meest actieve asielrechters van Nederland. Ze vertelt niet alleen over de druk op de rechtspraak, maar doet ook concrete suggesties: bijvoorbeeld dat de IND bij oudere zaken niet meer tot aan de hoogste rechter hoeft door te gaan. En ze vraagt zich af of harder optreden mensen echt tegenhoudt: “Je kunt fysieke en juridische muren bouwen. Maar mensen zullen blijven komen.”
JA21 ziet daarin politiek activisme — en vraagt de minister of dit wel past bij de rol van een rechter. Boomsma benadrukt dat ze geen ontslag eisen, maar wel antwoord willen op de vraag wat het betekent als een rechter “alle regels onzin vindt”.
Rechter De Meulder is duidelijk: “Het is goed dat de Kamer vragen kan stellen, maar de toon impliceert dat de minister zou kunnen ingrijpen in het werk van een rechter.” En dat is een rode lijn. Volgens hem hoort het bij deze tijd dat rechters zich ook publiek uitspreken — zolang ze voorzichtig zijn, en hun onpartijdigheid niet op het spel zetten. Maar meteen de onafhankelijkheid in twijfel trekken? “Dat gaat wel ver.”
En dan is er nog de Europese dimensie. Van Lokven brengt regelmatig asielzaken voor aan het Hof van Justitie in Luxemburg — wat heeft geleid tot wijzigingen in Nederlandse regels. JA21 wil weten hoe vaak dat gebeurt, en wat de ‘onwenselijke gevolgen’ zijn. Maar De Meulder legt uit: asielrecht wordt grotendeels bepaald door Europees recht. “Zij doet dus haar werk heel goed. De politiek vindt het moeilijk om stappen vooruit te zetten. Internationaal recht is er gewoon. Rechters kunnen dat niet op de plank leggen.” En daarom: “Deze rechter is juist actief — en doet haar werk heel goed.”
Ook de Nederlandse Vereniging voor Rechtspraak (NVvR) steunt Van Lokven volledig. Voorzitter Marc Fierstra: “Het stellen van prejudiciële vragen hoort bij het werk van de rechter. Deze Kamervragen doen denken aan Polen, waar kritiek op rechters een manier was om hun gezag te ondermijnen. In een democratische rechtsstaat past het niet dat andere staatsmachten zich bemoeien met hoe een rechter uitspraak doet.”
Boomsma zegt dat het hem niet om één rechter gaat, maar om het hele systeem: “Waarbij de politiek asielbeleid wil voeren, maar vastloopt in een juridisch moeras.” De Meulder heeft daar een duidelijk antwoord op: “Ga zelf aan de slag. Grondrechten zijn er niet voor niets — en wel voor iedereen in een kwetsbare positie. Door die grondrechten hebben we iets bereikt.”
Onderhandelen of doorvechten? Iran voelt zich op dit moment gewoon… onverslaanbaar
Trump liet gisteravond (Nederlandse tijd) weten dat hij de Amerikaanse deadline voor Iran met tien dagen uitstelt. Het Iraanse regime krijgt nu tot maandag 6 april (Tweede Paasdag in Nederland) om een akkoord te sluiten — zo niet, dan dreigt hij alle energiefaciliteiten in Iran te bombarderen.
Op zijn platform Truth Social schreef de Amerikaanse president: “De gesprekken zijn gaande en ondanks onjuiste beweringen van de nepnieuwsmedia en anderen verlopen ze zeer goed.”
Maar Iran lacht er (bijna) om. Eergisteren sloeg het regime het Amerikaanse voorstel om de oorlog te beëindigen keihard af. Een hoge functionaris legde op PressTV duidelijk uit: “Iran stopt met vechten wanneer wij dat beslissen — en alleen als aan onze voorwaarden is voldaan.” Tot die tijd blijft het Iraanse leiderschap vastberaden: verdedigen, doorvechten, en de vijand ‘zware klappen’ toebrengen.
En ja — ze zien de eerdere onderhandelingsrondes zelfs als een soort valstrik. Volgens dezelfde functionaris waren de Amerikanen nooit oprecht van plan om tot een oplossing te komen. In beide gevallen zouden ze daarna juist militaire agressie hebben gepleegd.
Waarom zou je onderhandelen als je je sterk voelt?
Iran-deskundige Damon Golriz legt het helder uit: “Militair gezien zijn de VS en Israël ontzettend effectief — veel topfunctionarissen zijn uitgeschakeld, het leiderschap is gedeeltelijk onthoofd. Maar politiek gezien? Er is niets wezenlijks veranderd.” En daar zit de crux: voor Iran is dit geen gewone oorlog. Het is een existentiële strijd — om te overleven.
En dat geeft kracht. Want terwijl Amerika en Israël eisen dat Iran een nieuw regime krijgt, zijn al zijn nucleaire installaties vernietigd én zijn raket- en dronecapaciteiten uitgeschakeld… heeft Iran iets anders in handen: de Straat van Hormuz. Die heeft het grotendeels afgesloten voor scheepvaart. En dat doet pijn — over de hele wereld. De blokkade ontwricht de wereldeconomie. En daarmee heeft Iran een strategisch ruilmiddel dat zwaarder weegt dan veel mensen dachten.
Golriz: “Het Iraanse regime is op dit moment het meest tevreden. Ze hebben het gevoel te winnen. Waarom zouden ze dan nu onderhandelen met een mes op de keel?” Als het regime na deze oorlog overeind blijft, roept het de overwinning uit — tegen een supermacht én een regionale macht. Dat zou hun ideologie binnen eigen land letterlijk herleven.
Vertrouwen? Daar is al lang geen sprake meer van
Midden-Oostencorrespondent Pepijn Nagtzaam wijst op de geschiedenis: de nucleaire deal van 2015 (onder Obama, met EU, Rusland en China), die Trump in zijn eerste termijn simpelweg opzegde — en vervolgens de sancties nog eens verscherpte. “Dat heeft de verhoudingen ontzettend verslechterd.”
Toen Trump in zijn tweede termijn weer onderhandelingen opende, leek er hoop te zijn… totdat hij vorig jaar juni, midden in de gesprekken, Iraanse nucleaire faciliteiten liet aanvallen. En nu? Vallen de bommen weer.
Nagtzaam: “Amerika toont zich niet bepaald als een betrouwbare onderhandelingspartner.”
En toch staat Iran — na al die doden, na vier weken oorlog, na bombardementen en commandoacties — nog steeds fier overeind. Niet alleen omdat het niet makkelijk weg te bombarderen is, maar ook omdat het de hele regio — en misschien wel de wereld — mee kan slepen in dit conflict.
De komende dagen worden echt kritisch
Want terwijl Trump gisteravond zijn deadline uitstelde, bereidt de VS zich intussen voor op het sturen van duizenden extra militairen naar het Midden-Oosten. Wat gaan ze doen? Kharg, het olie-eiland, innemen? Of een commando-operatie om uranium te halen?
Golriz: “Iran heeft zich daar militair gezien goed op voorbereid.”
Dus: onderhandelen of doorvechten? Voor Iran is de vraag bijna retorisch. Zolang ze het gevoel hebben dat ze wint — waarom zouden ze dan stoppen?
ING: Beleggers durven nu even niets te doen
Particuliere beleggers in Nederland zitten op dit moment met hun handen in hun haar — en houden hun geld liever stil. Ze durven niet echt te kopen, verkopen of zelfs maar een beslissing te nemen over waar ze hun geld neerleggen. Waarom? Twee grote onzekerheden hangen als donkere wolken boven hun portefeuille: de escalerende oorlog rond de Perzische Golf én de vraag wat er nou écht gaat gebeuren met de belasting op hun spaargeld en beleggingen — oftewel: de toekomst van box 3.
Door die combinatie is het vertrouwen onder beleggers flink inzakkend. Volgens de maandelijkse beleggingsbarometer van ING staat het vertrouwen nu op 80 — een daling van maar liefst 41 punten vergeleken met februari. Dat is het laagste niveau in een heel jaar. En voor de duidelijkheid: bij 100 is de stemming neutraal. Onder de 100 betekent dat beleggers over het algemeen negatief instellen — en dat is nu duidelijk het geval.
“Wachten tot het duidelijk wordt”
“Ongeveer één op de vijf beleggers neemt zo min mogelijk risico”, legt Bob Homan, hoofd Investment Office bij ING, uit. “Of ze stellen beslissingen over beleggen gewoon uit. Veel mensen wachten nu eerst af — vooral om te sparen in plaats van te beleggen. Want op dit moment is de belasting op spaargeld simpelweg lager dan op beleggingen.”
Begin dit jaar was het nog anders: de AEX (de belangrijkste index van de Amsterdamse beurs) schoot zelfs voor het eerst ooit boven de 1.000-puntsdrempel — een teken van groot optimisme. Maar sinds de spanningen in het Midden-Oosten zijn opgelopen tot een echte militaire escalatie tussen de Verenigde Staten, Israël en Iran, is de koers hard naar beneden gegaan.
“Beleggers maken zich zorgen dat de stijgende brandstofprijzen zich gaan verspreiden door de hele economie”, legt Homan uit. “En dat is begrijpelijk: hogere olieprijzen duwen de rente omhoog én de aandelenkoersen omlaag.”
Veilige spaarrekeningen? Niet meer zo spannend
Een veilige spaarrekening leek lang een geruststellende optie — maar tegenwoordig geeft zelfs een grote bank slechts zo’n 1,25 procent rente. Dat is weinig opwindend, zeker als je bedenkt dat de AEX dit jaar nog steeds ruim 2 procent hoger staat dan op 1 januari. Paniek? Nee, zegt Homan. Maar wel een duidelijke “pas op de plaats”.
En dan zijn er nog de oliebedrijven: zij zijn de enige groep die daadwerkelijk winst maakt van de situatie — hun aandelen stijgen. Al het andere, van obligaties tot goud en zilver, zakt juist hard weg.
Box 3: de tweede onzekere factor
Terwijl de wereldpolitiek al genoeg reden geeft om rustig aan te doen, komt er ook nog eens onduidelijkheid vanuit Den Haag. De discussie over de toekomst van de vermogensbelasting — dus de belasting op spaargeld, beleggingen en andere vermogensbestanddelen in box 3 — blijft maar doorgaan.
“Eén op de vijf beleggers stelt financiële plannen uit of belegt minder, simpelweg omdat niemand weet hoe het precies gaat worden met de belasting”, zegt Homan. Minister Heinen van Financiën wil de wet die in 2028 zou ingaan aanpassen — maar hoe, wanneer en wat dat precies betekent voor jouw portefeuille, is nog volkomen onduidelijk.
