Asielminister roept alle gemeenten op: help met opvang asielzoekers
Minister Van den Brink van asiel zit met een flink probleem: er zijn op dit moment gewoon te weinig plekken om asielzoekers op te vangen. Bijna 82.000 mensen hebben recht op een bed, maar ruim 33.000 daarvan zitten al in de noodopvang. Het tekort is nu zo’n 4500 plekken, en dat kan in de zomer zelfs oplopen naar 7900 als we niets doen. Elke week komen er namelijk gemiddeld zo’n 800 nieuwe mensen bij die ook ergens moeten slapen. In Ter Apel zitten ze al weken met meer dan de afgesproken 2000 mensen.
Daarom heeft de minister vandaag een dringende brief gestuurd naar alle gemeenten in Nederland. Hij vraagt ze dringend om mee te helpen en plekken vrij te maken. Eigenlijk moeten gemeenten dit volgens de spreidingswet al doen, die ervoor moet zorgen dat de opvang eerlijk over het land verdeeld wordt. Maar niet alle gemeenten houden zich hieraan. De minister is duidelijk: “Gemeenten die hier nog niet aan voldoen, roep ik met klem op om snel hun verantwoordelijkheid te nemen en solidair te zijn met gemeenten die al een bijdrage leveren.”
Frustratie bij gemeenten die wél helpen
Het tekort zorgt voor veel frustratie bij gemeenten die wél asielzoekers opvangen. Zij moeten hun opvanglocaties nu langer openhouden dan afgesproken met het COA, de organisatie die de opvang regelt. Die gemeenten vinden dat het Rijk zijn afspraken niet nakomt.
Neem bijvoorbeeld Hardenberg. Daar zou de opvang begin maart dichtgaan, maar dat gaat niet door omdat de bewoners nergens anders heen kunnen. De gemeente heeft het COA daarom een dwangsom opgelegd: voor elke extra dag dat de opvang openblijft, moet het COA 55.000 euro betalen. Die boete kan oplopen tot bijna 5 miljoen euro.
Het COA heeft vaker met zulke hoge rekeningen te maken gehad. In Westerwolde, waar het aanmeldcentrum in Ter Apel staat, moest de organisatie al 6,5 miljoen euro aan dwangsommen betalen omdat er te veel mensen werden opgevangen. En ook de gemeente Epe dreigt nu met hoge boetes. Daar worden asielzoekers opgevangen in een Fletcher Hotel op de Veluwe. Epe wil dat het COA 63.000 euro per dag betaalt zolang de opvang doorgaat, met een maximum van ruim 11,4 miljoen euro.
Eerder deze week reageerde minister Van den Brink al op de frustratie van deze gemeenten.
Efteling had zomaar in Eindhoven kunnen staan: sprookjestuin was inspiratie
Wie denkt aan de Efteling, denkt aan Kaatsheuvel. Maar het had maar een haar gescheeld of het wereldberoemde attractiepark was in Eindhoven neergestreken. Dan hadden we nu allemaal richting de Genneper Parken gereden voor een dag vol sprookjes! Dat vertelt Sergio Derks van de Philips Erfgoed Organisatie. De Efteling viert volgend jaar zijn 75e verjaardag. Als de geschiedenis net iets anders was gelopen, hadden al die generaties hun magische dag in Eindhoven doorgebracht.
De Philips-sprookjestuin: de vonk die het vuur aanwakkerde
“De Philips-sprookjestuin was de inspiratie voor de Efteling,” aldus Sergio Derks. En als je de foto’s van die tuin ziet, snap je meteen waarom. Je proeft direct dat vertrouwde ‘Eftelinggevoel’. Het verhaal begint bij Philips in Eindhoven. Het bedrijf bestond in 1941 vijftig jaar, maar door de Tweede Wereldoorlog kon dat jubileum niet groots gevierd worden. Bij het zestigjarig bestaan pakte Philips wél flink uit. Een van die festiviteiten was een sprookjestuin in het Stadswandelpark.
Philips liet daar allerlei sprookjes uitbeelden. De foto’s lijken zo uit een archief van de vroege Efteling te komen. Er werden huisjes, decors en kastelen van hardboard gebouwd. Daarin kwamen sprookjes tot leven, zoals Sneeuwwitje op haar bed. Er waren verhalen van Hans Christian Andersen en de gebroeders Grimm: de Rattenvanger van Hamelen, Hans en Grietje, Doornroosje en Klein Duimpje. Kinderen onder de dertien betaalden tien cent, voor anderen was het 25 cent. De opbrengst ging naar het goede doel.
De tuin zou ruim een week open zijn, maar na slechts drie dagen moest hij alweer dicht vanwege een pokkenuitbraak. “Uit voorzorg is die hele sprookjestuin gesloten,” legt Derks uit. “Maar in die drie dagen waren er al vele tienduizenden bezoekers geweest. Het liep daar storm. Het was een groot succes.” In die tijd was er weinig vertier, dus zo’n gezinsuitje trok enorm veel belangstelling. Sprookjes waren populair en zo’n tuin was gewoon geweldig leuk.
Van Eindhovens idee naar Brabants icoon
Peter Reijnders, een fotograaf, filmmaker en uitvinder die voor Philips werkte, was onder de indruk van de sprookjestuin. Hij wilde hem graag voor Eindhoven behouden en vond het gebied rond de Genneper Watermolen ideaal. Helaas ging dat plan niet door. Maar het idee liet hem niet los. Op een familiefeest sprak hij zijn zwager, Reinier van der Heijden, die burgemeester was van Loon op Zand. Daar lag een sportpark met een speeltuin dat in 1950 was omgedoopt tot natuurpark ‘De Efteling’.
De burgemeester zocht meer activiteiten voor dat park en vroeg zijn zwager om mee te denken. Reijnders stelde voor: “Is zo’n sprookjesbos misschien een idee?” En dat bleek de start van de Efteling zoals wij die nu kennen. Veel sprookjes die in Eindhoven te zien waren, kwamen terug in het Sprookjesbos. Het werden niet dezelfde bouwwerken, want die uit Eindhoven waren niet gemaakt om lang buiten te staan. De Efteling schakelde Anton Pieck in om de huisjes en decors helemaal opnieuw te ontwerpen. Uitvinder Reijnders zorgde later voor de techniek achter attracties als Ezeltje Strekje en de Vliegende Fakir.
Samen worden Peter Reijnders, burgemeester Van der Heijden en tekenaar Anton Pieck door de Efteling gezien als de grondleggers van het park. Het was een Eindhovens idee dat uiteindelijk in Kaatsheuvel tot bloei kwam.
De nieuwe naam is bekend: Progressief Nederland, kortweg PRO
Bij de lancering hoort ook een nieuw logo: een groene roos. Dat is een knipoog naar de geschiedenis van zowel de PvdA als GroenLinks. Met deze nieuwe naam is de samensmelting van de twee partijen, na jaren van voorbereiding, voor de buitenwereld helemaal rond. “We zijn een beweging van groene sociaaldemocraten”, zegt fractievoorzitter Jesse Klaver. Hij benadrukt dat de partij trots links van het midden staat. “We koesteren eerlijkheid en rechtvaardigheid. We zoeken altijd de samenwerking, maar zijn ook bereid de strijd aan te gaan als dat nodig is voor vooruitgang.”
De naam werd in een klein groepje van ongeveer tien mensen vastgesteld. Opvallend: de partijtop had er eigenlijk al in december een klap op gegeven. De afgelopen tijd is er flink getest met kiezersonderzoek, ook buiten de eigen achterban. De toevoeging ‘Nederland’ in de naam komt voort uit een gevoel van trots, zo klinkt het binnen de partij. Ze zeggen zich niet te laten leiden door het feit dat vooral rechts-populistische partijen vaak ‘Nederland’ centraal zetten.
‘Progressief’ vinden de bedenkers een tijdloze term, die over vijftig jaar nog steeds mee kan. Oud-PvdA-premier Joop den Uyl had het er in de jaren 70 al vaak over. “Progressief betekent strijden voor een betaalbaar leven”, legde Klaver uit. Toch zal vooral de afkorting PRO de boventoon gaan voeren. De volledige naam ‘Progressief Nederland’ kwam vorige week al op straat te liggen, toen journalisten ontdekten dat de webmaster van de PvdA de domeinnaam had gewijzigd en er sociale media-accounts waren aangemaakt.
Officieel de grootste ledenpartij, maar de politieke uitdagingen blijven
Hoewel de nieuwe naam een belangrijke laatste horde is, is de fusie officieel pas in juni afgerond op het oprichtingscongres. Vanaf dat moment zijn ook de partijorganisaties samengesmolten. Progressief Nederland heeft dan direct 103.000 leden, wat PRO meteen de grootste ledenpartij van Nederland maakt. Vorig jaar stemden de leden van beide partijen al in grote meerderheid voor de samensmelting.
“Met een nieuwe naam hoopt PRO op nieuw elan”, zegt politiek verslaggever Pieter Munnik. “Maar ondanks die grote steun onder de leden, heeft de fusie nog niet geleid tot de gedroomde politieke successen.” Bij de vorige Tweede Kamerverkiezingen verloor de partij vijf zetels en nam partijleider Frans Timmermans afscheid. Het doel om de grootste te worden en het premierschap te bereiken, werd niet gehaald.
Ook bij de gemeenteraadsverkiezingen vorige week was het beeld gemengd: GroenLinks-PvdA behaalde weliswaar de meeste stemmen, maar verloor in totaal toch zetels. “Zelfs in traditionele rode bolwerken als Leeuwarden en Tilburg ging er een fors aantal zetels verloren vergeleken met vier jaar geleden”, aldus Munnik. “De groene vleugel heeft stevige concurrentie van D66, terwijl de traditionele arbeidersklasse al jaren trekt naar partijen op rechts.”
Door vast te houden aan klassiek linkse thema’s als rechtvaardigheid en kansengelijkheid, hoopt PRO ook die kiezers weer te bereiken.
OM eist 2,5 jaar cel voor Ali B in hoger beroep zedenzaak
Hogere straf geëist in hoger beroep
Het Openbaar Ministerie (OM) heeft tijdens het hoger beroep in de zedenzaak tegen Ali B een celstraf van 2,5 jaar tegen hem geëist. Deze eis is hoger dan de straf van twee jaar die de rapper in de zomer van 2024 kreeg opgelegd. Toen vond de rechter hem schuldig aan één verkrachting en één poging tot verkrachting. Het OM had destijds zelf om drie jaar gevangenisstraf gevraagd. Bij de nieuwe eis is onder meer rekening gehouden met de enorme media-aandacht voor de zaak en het feit dat Ali B nog geen strafblad heeft.
De officier van justitie benadrukte in haar requisitoir hoe ingrijpend seksuele misdrijven zijn: “Slachtoffers hebben moeite om anderen te vertrouwen en voelen zich niet veilig in hun eigen lichaam – ook al is wat hen is overkomen niet hun schuld en hoeven zij zich niet te schamen.” Volgens het OM heeft Ali B de levens van de betrokken vrouwen volledig op zijn kop gezet.
Aanklachten en bewijs in de zaak
Ali B stond terecht voor vier strafbare feiten uit 2014 en 2018 bij drie verschillende vrouwen. Na zijn veroordeling twee jaar geleden ging hij in hoger beroep. De strafeis van het OM van vandaag is gebaseerd op drie van deze feiten. Het OM hoopt nu ook op een veroordeling voor een aanklacht waar Ali B eerder van werd vrijgesproken.
Volgens de officier van justitie is er voldoende steunbewijs voor de aanranding van Naomi. De rechtbank vond twee jaar geleden van niet en sprak hem hiervoor vrij. Voor de aanranding van Jill, waarvoor hij eveneens werd vrijgesproken, ziet het OM nu zelf onvoldoende bewijs. “Ook al zijn haar verklaringen betrouwbaar, geloofwaardig en overtuigend, er zit onvoldoende ondersteuning in het dossier om te kunnen spreken van wettig bewijs,” aldus de officier. Het OM vraagt daarom ook vrijspraak voor deze aanklacht.
Wat betreft de verkrachting van zangeres Ellen ten Damme vindt het OM haar verklaringen betrouwbaar en is er volgens de officier voldoende ander wettig en overtuigend bewijs. “Er is sprake geweest van seksueel binnendringen.” Dat betekent dat het om een voltooid delict gaat, en niet slechts om een poging – waarvoor Ali B eerder wel werd veroordeeld. In 2024 werd de rapper niet voor alle ten laste gelegde feiten veroordeeld; de rechter vond toen bijvoorbeeld niet bewezen dat hij Ten Damme had verkracht, wel dat hij een poging daartoe had gedaan.
Het belang en de kwetsbaarheid van verklaringen
De officier van justitie lichtte toe dat het bij zedenzaken vaak draait om het woord van het slachtoffer tegen dat van de verdachte. Daarom is het cruciaal dat een slachtofferverklaring op bepaalde punten wordt bevestigd door een andere bron. “Getuigenverklaringen gaan over herinneringen aan een gebeurtenis lang geleden,” zei ze. “Die herinneringen zijn kwetsbaar. Het geheugen is een dynamisch geheel.” Kleine verschillen tussen opeenvolgende verklaringen betekenen daarom niet automatisch dat ze onbetrouwbaar zijn.
Als voorbeeld noemde ze de verklaringen van Naomi. Die zou op belangrijke punten consistent zijn, ondanks dat de chronologie soms verschilde. “Het menselijk geheugen is niet onfeilbaar.”
Verloop van het hoger beroep
Afgelopen dinsdag begon het hoger beroep. De aanklachten werden opnieuw besproken en advocaten lazen verklaringen voor van de vrouwen in de zaak. Uit de verklaring van Jill Helena bleek dat zij het ontzettend moeilijk vindt dat Ali B nog steeds “niet eerlijk is”. Ook werd bekend dat zowel Naomi als Jill Helena zijn bedreigd. Zo zei de advocaat van Naomi dat zij sinds de strafzaak thuis en online wordt lastiggevallen en geïntimideerd.
Verder kwam naar voren dat rapper Ronnie Flex een nieuwe, gedetailleerdere verklaring had afgelegd bij de onderzoeksrechter, terwijl hij eerder bij de politie aangaf zich weinig te herinneren. De rechter vroeg zich af hoe dat kon. Ali B stelde dat dit kwam doordat de onderzoeksrechter de juiste vragen stelde, in tegenstelling tot de politie.
Aanstaande maandag is de derde en laatste zittingsdag. Dan mogen beide partijen nog een keer reageren en heeft Ali B zelf het laatste woord. Het gerechtshof doet op 7 mei uitspraak.
Verdediging pleit voor volledige vrijspraak
Ali B zegt onschuldig te zijn en wil volledige vrijspraak. Zijn advocaat, Bart Swier, verzocht vandaag in een urenlang pleidooi om zijn cliënt vrij te spreken. Swier noemde de redenering in het oorspronkelijke vonnis over de aanklachten van Naomi “volstrekt onbegrijpelijk”. De rechtbank zou een “vrije selectie” uit het bewijsmateriaal hebben gemaakt.
Hij noemde het een “feitelijk onjuiste conclusie dat Naomi’s verklaring als waar wordt gezien”. Zo zou Naomi dingen hebben verklaard die volgens Ronnie Flex niet zijn gebeurd. Ook zou Naomi nooit aan Ronnie Flex hebben verteld dat Ali B haar heeft verkracht. De rapper zou wel een grens over zijn gegaan, maar niet een seksuele grens. Verder zouden getuigenverklaringen onbetrouwbaar zijn en zou er geen steunbewijs zijn.
NAVO-baas Rutte houdt voet bij stuk: steun voor Amerikaanse acties in Iran blijft
De NAVO heeft een nieuwe, lastige kwestie aan haar hoofd: de oorlog in Iran. Terwijl de Amerikaanse president Trump volop aanvallen uitvoert, staan veel Europese bondgenoten kritisch tegenover zijn aanpak. Toch blijft NAVO-chef Mark Rutte de Amerikaanse acties openlijk steunen. Vandaag zei hij tijdens een persconferentie dat hij het afbreken van Iraanse nucleaire en raketcapaciteiten alleen maar kan toejuichen.
Verdeelde meningen binnen de bondgenootschap
“Binnen de alliantie heb je nu eenmaal altijd verschillende opvattingen. Dat is onvermijdelijk, het zijn democratieën”, aldus Rutte. Hij erkent de verschillen, maar benadrukt dat alle NAVO-landen het er wel over eens zijn dat Iran een bedreiging vormt. De vragen tijdens zijn presentatie van het NAVO-jaarverslag gingen dan ook bijna niet over dat verslag, maar vooral over dit nieuwe conflict waar hij de eenheid in moet zien te houden.
Europese kritiek klinkt luid
Aan Europese kant is de kritiek niet mals. De Duitse bondskanselier Merz zei een week geleden nog dat hij geen overtuigend plan heeft gezien voor een succesvolle Amerikaanse operatie. Spanje noemt de oorlog consequent illegaal, en de Franse president Macron vindt dat de aanvallen buiten het internationaal recht vallen. Toch klinkt deze kritiek niet door in de publieke uitspraken van Rutte, die in een Amerikaans tv-interview zondag Trumps handelen nog cruciaal noemde voor de wereldveiligheid.
De reden achter Ruttes steun
Waarom kiest de NAVO-chef dan zo duidelijk partij? Binnen de NAVO redeneert men dat deze kritiekloze houding richting de VS noodzakelijk is. Het doel is om te voorkomen dat de Amerikanen uit de alliantie stappen en alle steun aan Oekraïne opzeggen. Voorlopig lijkt die strategie te werken, maar het is de vraag hoe lang dit vol te houden is. Trump zelf spaart zijn Europese bondgenoten niet en noemde ze onlangs nog “lafaards” omdat ze niet willen meevechten.
De kwestie van de Straat van Hormuz
Een groot twistpunt is de hulp bij het openhouden van de cruciale Straat van Hormuz. Rutte verklaart de trage Europese reactie als “wat frustratie” bij Trump en zegt dat de landen tijd nodig hadden om zich te organiseren. Het feit dat Europa niet op de hoogte was gebracht vóór de oorlog, vindt hij overigens logisch: er is altijd een risico dat informatie uitlekt. Inmiddels hebben meer dan dertig landen, waaronder veel NAVO-leden, een verklaring ondertekend waarin ze bereidheid tonen bij te dragen. Toch benadrukken landen als Nederland en Duitsland dat dit geen garantie is voor snelle militaire inzet; die komt er pas als de situatie veilig genoeg is.
Rechter blokkeert terugkeer drie jonge speelsters bij PSV Handbal
De drie meisjes die uit de club werden gezet, mogen voorlopig niet terugkeren bij PSV Handbal in Eindhoven. Dat heeft de rechter in Den Bosch donderdag beslist na een kort geding dat door de moeders van de elfjarigen was aangespannen. Eind 2025 werden de kinderen door de club geroyeerd als leden. Volgens de ouders speelde een conflict mee omdat hun dochters niet verplicht wilden douchen. PSV Handbal stelde juist dat de ouders zich hadden misdragen en dat daarom de kinderen de club moesten verlaten.
Waarom moesten de meisjes weg?
De rechter vond dat de meisjes eerst de interne procedure van de handbalclub hadden moeten doorlopen nadat ze waren geroyeerd. Dat hebben ze niet gedaan. Maar wat zouden de ouders dan precies hebben gedaan? Tijdens de zitting in februari vertelde de advocaat van de club dat een wedstrijd in Someren volledig uit de hand liep omdat ouders de confrontatie zochten met de scheidsrechter. Ook in november zou een wedstrijd van het team zijn ontspoord. De ouders zouden een coach van het team uit Someren op een intimiderende manier hebben aangesproken. Er volgden gesprekken tussen de club en de ouders over dit grensoverschrijdende gedrag, maar die leidden niet tot een oplossing.
Stond douchen echt centraal?
Ook het gezamenlijk douchen kwam in die gesprekken ter tafel. PSV gaf aan dat samenzijn in de kleedkamer goed is voor het teamgevoel, maar zei ook begrip te hebben voor meisjes die niet gelijktijdig wilden douchen. De moeders zeiden tijdens de zitting zich niet te herkennen in de beschuldigingen van het PSV-bestuur. Ze ontkenden dat de incidenten hadden plaatsgevonden, maar gaven wel aan dat ze hadden laten weten niet meer samen te willen douchen. “Ze mogen zelf hun grenzen bepalen, juist als het gaat om het douchen”, zei een van de moeders tijdens de zitting. De voorzitter van de handbalvereniging in Someren heeft later bevestigd dat er inderdaad iets was voorgevallen tijdens een wedstrijd. “In goed overleg en naar tevredenheid van beide kanten is dit opgelost”, aldus voorzitter Henk van der Loos.
Poging tot verzoening mislukt
De rechter had tijdens de behandeling van de zaak in februari geoordeeld dat de twee partijen met elkaar om tafel moesten gaan om het conflict samen op te lossen. Maar dat gesprek liep op niets uit, dus was het alsnog aan de rechter om een beslissing te nemen. De ouders moeten de proceskosten van ruim 1900 euro betalen.
