Cambuur neemt lastige horde in Helmond op weg naar de eredivisie
SC Cambuur heeft een flinke stap gezet richting promotie naar de eredivisie — en dat gebeurde op een plek waar het de laatste tijd vaak pijn deed: bij Helmond Sport. De nummer twee van de eerste divisie won maandagavond met 0–1 in een wedstrijd die zeker geen makkie was, ondanks de lage positie van de thuisploeg in de ranglijst.
Eerder dit seizoen eindigde het al eens in een doelpuntloos 0–0 in Leeuwarden — een zeldzaam moment zonder goals voor Cambuur. En over de laatste vijf duels tegen Helmond Sport had de Friesse ploeg geen winst op zijn naam staan. Dus: onderschatten was geen optie.
En dat gebeurde ook niet. Al vroeg in de wedstrijd sloeg Cambuur toe: een precieze spleetpass van Tony Rölke, laag voor de doellijn van Oscar Sjöstrand — en Ichem Ferrah, de Algerijns-Franse buitenspeler op huurbasis van Lille, werkte het binnen: 0–1. Het was zijn tweede treffer in twee dagen, na de gelijkmaker tegen Roda JC (1–1) vrijdag. Tot nu toe is Ferrah dit seizoen goed voor acht doelpunten én vijf assists. Geen wonder dat Cambuur hem graag mee wil nemen naar de eredivisie — als het zover is.
Ferrah en Rölke kregen nog wel kans op 0–2, maar lieten Helmond daardoor net in leven. Na rust kwam de thuisploeg wel sterker uit de kleedkamer, beet hard toe… maar kansen op de gelijkmaker bleven onbenut.
Met nog zeven speelronden te gaan staat Cambuur achttien punten voor op nummer drie De Graafschap. Dat betekent: al komend weekend kan de promotie naar de eredivisie wiskundig worden vastgelegd. En ja — de top twee promoveert rechtstreeks.
Terwijl Cambuur dus vol gas gaat richting de hoogste afdeling, blijft Roda JC worstelen. Vrijdag verloor de Limburgse ploeg weer thuis — dit keer met 0–1 van Vitesse in Kerkrade. Een vroeg doelpunt van Naoufal Bannis en een ondoordringbare Connor van den Berg in het Vitesse-doel zorgden ervoor dat Roda’s thuisproblemen zich opnieuw lieten gelden: slechts 17 van hun 47 competitiepunten zijn tot nu toe behaald in eigen stadion. Tegen Vitesse was het al de zevende nederlaag op rij thuis.
Vitesse zelf houdt met deze overwinning nog steeds een klein beetje aansluiting bij de top in de vierde periode. Ondanks een moeilijk seizoen met licentieperikelen en een zware straf van twaalf verliespunten, probeert de ploeg van trainer Rüdiger Rehm nog steeds een plek in de play-offs te bemachtigen — een bijzondere afsluiting zou dat zijn.
Tickets voor mogelijk kampioensduel PSV zondag? Dan moet je flink diep in je buidel tasten
Pakt PSV komende zondag écht de landstitel op bezoek bij Telstar in Velsen-Zuid? Dat hangt nog helemaal af — maar de spanning is al enorm, en dat merk je ook aan de prijzen van tickets. Het uitvak zit vol met PSV-supporters, en op Marktplaats zijn kaartjes razendsnel aan het stijgen. Zoek je nog een plekje om de wedstrijd mee te maken? Dan kun je beter je portemonnee alvast klaarleggen.
Ene Dennis heeft een kaartje te koop vlakbij het uitvak staan — en het hoogste bod daarop ligt al op 125 euro. Wouter verkoopt twee kaarten op de eerste rij van de Noordtribune, met een minimumbod van 100 euro… maar intussen is er al 300 euro geboden. Ook Wesley heeft een kaartje op diezelfde tribune aangegeven — en daarvoor is al 150 euro geboden. En nee, het is niet alleen aanbod: op Marktplaats staan ook talloze verzoeken van PSV-fans die wanhopig op zoek zijn naar een ticket. Ze hebben nog maar een kleine week de tijd om er eentje te vinden.
Maar wacht even — wordt PSV nou wel kampioen zondag?
Niet zomaar. Voor de titel op zondag moet twee dingen tegelijk gebeuren: eerst moet Feyenoord eerder op de dag verliezen van Ajax, én daarna moet PSV winnen bij Telstar. De aftrap in Velsen-Zuid is om kwart voor vijf. En ja — het is geen garantie dat PSV wint. Herfsttijd wonnen de Velsenaren zelfs in het Philips Stadion.
Als het zondag niet lukt, dan komt er een tweede kans: zaterdag 4 april, thuis tegen FC Utrecht. En als de titel dan eindelijk binnen is, vindt de huldiging plaats op maandag 6 april — tweede paasdag (net als bij een eventuele titel op 22 maart).
Willy en René koken nog steeds over die ‘lakse’ Yarek — en de rest van PSV’s weekendramp
Dat PSV nog geen kampioen is, daar maken Willy en René zich niet druk om. Maar hoe het team zich dit weekend liet afmaken door NEC? Daar zitten ze dagen later nog steeds mee — en dat horen we duidelijk in hun podcast bij Omroep Brabant.
René kan bijna niet geloven wat hij zag: “Als je zo’n Yarek ziet… Die laat zich er gewoon uit lopen door bijna de oudste man op het veld (Bryan Linssen) en zegt dan ook nog: gaat u maar voor?!”
Zijn reactie is scherp: “Dan denk ik: Hallo, die had plat gemoeten!”
Willy vindt ook dat er wat harder mag — al zonder echt fysiek te gaan: “Geef dan gewoon een schouderduw. Gele kaart? So what?”
Maar Yarek Gasiorowski is niet de enige die het bij de gebroeders ontgelden moet. René wijst meteen naar keeper Kovar: “Drie blunders, klaar.” En over die derde tegendoop? “Van Beveren zei altijd: de eerste paal is voor de keeper — dus die doelpunt mag nooit vallen. Hij staat er toch niet om vliegen te vangen?”
Willy lacht erom — maar met een knipoog: “Toen bleek er een vlieg op zijn eigen voorhoofd te zitten… Die had bij Kovar moeten zitten.”
Goed nieuws kwam wel van de andere kant: Cillessen keepte volgens René “fantastisch” — en misschien is hij zelfs weer een optie voor Ronald Koeman. Willy beaamt het goede keepen… maar heeft wel een grote kanttekening: “Die bal naar voren gooien om tijd te rekken? Dat moet hij niet doen. Anders had iedereen gezegd: Cillessen is een goeie keeper, punt. Nu vindt iedereen hem een klootzak — en dat was hij ook. Zoiets heeft-ie niet nodig.”
En terwijl PSV nu worstelt, herhalen Willy en René graag hun eigen legendarische seizoen: kampioen op 8 april 1978 — en nog steeds het snelste kampioenschap ooit in de Eredivisie. Toen was het ook niet makkelijk: steraanvaller Ralf Edström vertrok, en verdediger Ernie Brandts kwam terug. “Dat is een mooi verhaal”, zegt René. “Eerder had trainer Kees Rijvers nog gezegd: Die rooie achterin kan er helemaal niks van — traag als dikke stront. En toen vertelde hij in de bus dat ze Brandts juist hadden gekocht. Wij: Hè?! Maar het bleek een topaankoop.”
Ze zijn trots op dat seizoen: UEFA Cup-winnend én ongeslagen kampioen. Al werd het record iets bezoedeld door één nederlaag — tegen Haarlem, nadat Willy al kampioen was. “Dat kwam door René”, grapt Willy. “Die liep te kloten met hun trainer Barry Hughes — liep om hem heen, speelde ballen diep… en toen verloren we.” Samen met de pijnlijke bekeruitschakeling tegen Wageningen was het het enige smetje. “Het mooiste seizoen wat ik heb meegemaakt”, zegt René. En dat record staat nog steeds…
Vier Iraanse voetbalsters kiezen toch voor terugkeer naar Iran
Vorige week dinsdag hadden zes Iraanse voetbalsters en een staflid in Australië asiel gekregen — kort nadat het nationale vrouwenteam was uitgeschakeld bij het Aziatisch kampioenschap. Maar nu blijkt: vier van de zes speelsters én het staflid hebben zich toch weer bij hun ploeggenoten gevoegd in Kuala Lumpur. Ze zijn dus niet doorgegaan met hun asielverzoek, ondanks het humanitair visum dat al was toegekend.
Het hele groepje had oorspronkelijk niet meegevlogen naar Maleisië, waar de ploeg een tussenstop maakte op weg terug naar Iran. Dat land zit op dat moment midden in een gewelddadig conflict met de Verenigde Staten en Israël — een situatie die juist rond de tijd van hun aankomst in Australië escalerde.
Waarom de vier speelsters en het staflid uiteindelijk toch kozen voor terugkeer, is officieel niet bekendgemaakt. Er wordt wel vermoed dat er druk vanuit Iran op hen is uitgeoefend — en dat familieleden thuis mogelijk in gevaar waren.
De Australische onderminister van Immigratie, Matt Thistlethwaite, reageerde laconiek: “Dit zijn zeer persoonlijke beslissingen en de regering respecteert de beslissingen van degenen die ervoor hebben gekozen terug te keren.” Hij benadrukte ook dat Australië blijft steunen bieden aan de twee speelsters die wél doorgaan met hun asielprocedure.
Interessant detail: de vrouwen hadden al eerder veel kritiek gehad vanuit Iran. Bij hun eerste groepswedstrijd zongen ze het Iraanse volkslied niet mee — wat op de staatszender werd afgestraft met de label ‘verraders’. Bij het volgende duel deden ze dat wél: zowel meezingen als salueerden.
Kaartjes voor mogelijke kampioenswedstrijd PSV: fanatiek, duur én vol spanning
Pakt PSV komende zondag écht de landstitel op bezoek bij Telstar? Dat hangt nog helemaal af — maar één ding is zeker: de sfeer rondom het mogelijke kampioensduel is al flink opgelaaid. En dat zie je vooral aan de prijzen van de kaartjes!
In Velsen-Zuid zit het uitvak al bijna vol met PSV-supporters, maar wie geen officieel ticket heeft, zoekt ook op Marktplaats. En daar wordt flink geboden: Dennis verkoopt een kaartje vlakbij het uitvak — en het hoogste bod ligt al op 125 euro. Wouter heeft twee plaatsen op de eerste rij van de Noordtribune te koop, met een minimale bod-eis van 100 euro… maar inmiddels is er al 300 euro voor geboden! Ook Wesley heeft een kaartje op diezelfde tribune, en daarvoor is al 150 euro geboden. En nee, het zijn niet alleen verkopers: overal op Marktplaats staan verzoeken van PSV-fans die wanhopig op zoek zijn naar een plekje — zij hebben nog maar een kleine week de tijd om iets te regelen.
Maar wacht even: wordt het wel kampioenschap zondag?
Niet zomaar. Voor een titel op zondag moet twee dingen gebeuren: eerst moet Feyenoord eerder op de dag verliezen van Ajax, én daarna moet PSV winnen bij Telstar. De aftrap in Velsen-Zuid is om kwart voor vijf. En ja — het is géén garantie dat PSV wint. Herinner je je nog? Eerder dit seizoen wonnen de Velsenaren juist in het Philips Stadion.
Als het zondag dus niet lukt, dan komt er een tweede kans: zaterdag 4 april, thuis tegen FC Utrecht. En als de titel dan eindelijk binnen is, vindt de huldiging plaats op maandag 6 april — tweede paasdag. (Precies zoals bij een eventuele titel op 22 maart ook zou gebeuren.)
Op naar de Klassieker: Feyenoord hobbelt, Ajax voelt zich plots weer als thuis
Een Klassieker onder druk — niet alleen om de tweede plek, maar ook om het gevoel dat alles nog kan.
Feyenoord: gehavend, gestrest, en hard op zoek naar steun
Feyenoord staat nog steeds tweede in de Eredivisie, maar voelt zeker niet als een topteam. Na een wankel stadsderby tegen Excelsior — waarin ze in de eerste helft bijna op de knop werden gezet — moesten de Rotterdammers pas in de tweede tijd met twee doelpunten van Ayase Ueda een benauwde 2–1 winst pakken. Het was geen overtuigende show, eerder een reddingsactie. En dat terwijl de ploeg al flink aan de tand wordt gevoeld: Hwang In-beom en Bart Nieuwkoop vielen uit tegen Excelsior, Mats Deijl zit geschorst, en dan zijn er nog de langdurige blessures van Thomas Beelen, Gernot Trauner, Givairo Read, Shaqueel van Persie, Leo Sauer, Sem Steijn, Gijs Smal, Jerry St. Juste én Tsuyoshi Watanabe.
Coach Robin van Persie hield na afloop geen blad voor de mond: “Ik heb me groen en geel geërgerd. De eerste helft was echt slecht.” Hij gaf zelfs een ‘donnerspeech’ in de rust — iets wat hij zelden doet. En toch: de sfeer in De Kuip bleef kil. Afgelopen vrijdag riep hij al op tot meer steun van het Legioen. Nu herhaalt hij het: tegen Ajax heeft zijn team zondag echt de volledige rugdekking nodig. “Bewust of onbewust speelt dat misschien een rol”, zei hij. Maar tot nu toe blijft die steun uit — en de zorgen blijven groeien.
Ajax: fris, vrolijk, en ineens weer vol vertrouwen
Terwijl Feyenoord worstelt, voelt Ajax zich ineens weer als Ajax. Met nieuwe coach Óscar García aan het roer leverde de ploeg zaterdagavond een van de meest opvallende wedstrijden van het seizoen af: een 4–0-knok tegen Sparta Rotterdam — de grootste Eredivisiezege van het jaar. Het was een ander Ajax dan we de afgelopen maanden gewend waren: energiek, aanvallend, met plezier én branie.
García, die ruim een week geleden Fred Grim verving op initiatief van technisch directeur Jordi Cruijff (“Er moet iets veranderen”), liet meteen zien wat hij bedoelde. Bij elke goal sprong hij op als een tiener op een concert — alsof hij Diego Simeone’s kantoor had overgenomen. En het publiek genoot mee (behalve op de lege F-side, natuurlijk, door een KNVB-straf).
“Dit is slechts de start, maar dit moet wel de standaard zijn”, zei García. “Ik hou ervan om aanvallend te spelen, zoals we vandaag gedaan hebben. Deze energie en dit tempo wil ik vasthouden.” Een schokeffect? Zeker. Want onder Heitinga en Grim was Ajax vaak onzeker en kwetsbaar. Nu voelt het weer alsof ze kunnen — en willen — winnen.
Wat speelt er zondag écht op het spel?
Het verschil in punten is nog steeds vijf — Feyenoord tweede, Ajax vierde — maar het verschil in gevoel is veel groter. Zondag gaat het niet alleen om de eer van de Klassieker. Het gaat om de tweede plek: de directe toegang tot de Champions League. En daarmee om miljoenen in de kas.
Verliest Ajax? Dan lijken ze bijna af te haken. Verliest Feyenoord? Dan kan NEC hen op doelsaldo voorbijstromen — en dan komt Ajax binnen twee punten. Kortom: een Klassieker onder hoogspanning, waarbij het gevoel van hoop en wanhoop even duidelijk is als de kleuren op het veld.
