Aapje Punch wordt steeds meer geaccepteerd in de groep: ‘Prachtig om te zien’
De beelden van de babymakaak die werd gepest, zich in veiligheid bracht en troost zocht bij een knuffelorang-oetan, gingen de wereld over. Het filmpje van Punch uit een dierentuin in Tokio werd miljoenen keren bekeken. Zijn verzorger, Shunpei Miyakoshi, legde aan CNN uit dat die ogenschijnlijk heftige scènes – die veel kijkers zorgen baarden – gewoon bij het opgroeien horen van de zeven maanden oude makaak. Punch woont in de dierentuin van Ichikawa in Japan.
CNN ging langs en zag dat het een stuk beter gaat met de kleine aap. Punch heeft nieuwe vrienden gevonden en is minder afhankelijk van de knuffel die hij als moedervervanging kreeg, vertelde Miyakoshi. “Nu communiceert hij met andere apen en het is geweldig om te zien dat hij die mijlpalen bereikt,” zei hij. Punch knuffelt en speelt inmiddels met zijn soortgenoten.
Miyakoshi benadrukte dat veel gedeelde video’s van heftige confrontaties maar een paar minuten van zijn dag beslaan. Toch kan de kleine aap zijn knuffel nog niet helemaal missen. De weg naar volledige integratie is lang. “Hij gebruikt hem nog als hij dat nodig heeft, bijvoorbeeld voor het slapen gaan of als hij zich down voelt na een standje van een volwassen aap. Dan pakt hij hem om zichzelf te kalmeren,” aldus Miyakoshi. “Hij doet zijn best om te groeien en leert van die vroege ervaringen.”
Eerder leek het Punch ook al te lukken om nieuwe vrienden te maken.
Kamertekort in Eindhoven: TU/e overweegt studenten in Limburg te huisvesten
Zouden studenten van de Technische Universiteit Eindhoven (TU/e) over een paar jaar wel eens in Limburg kunnen wonen? De gemeente Roermond en de universiteit zijn een plan aan het uitwerken. De TU/e groeit flink en kampt met een enorm tekort aan studentenkamers in Eindhoven. Er moeten de komende acht jaar nog zo’n 5400 kamers bijkomen in de stad. De nood is hoog: aan het begin van dit schooljaar stopten ongeveer vijfhonderd studenten omdat ze geen kamer konden vinden. Roermond wil al langer studenten aan zich binden voor de stad en het lokale bedrijfsleven. Voor beide partijen lijkt samenwerken dus een logische stap.
Oud belastingkantoor mogelijk nieuwe studentenwoning
Er is al een concrete locatie in beeld: een oud belastingkantoor dat al tien jaar leegstaat. Dit gebouw zou kunnen worden omgebouwd tot woningen voor studenten en starters. Als alles volgens plan verloopt, zou dit project over een paar jaar klaar kunnen zijn. De reistijd tussen Roermond en Eindhoven is met de intercity ongeveer een half uur; de trein rijdt vier keer per uur en stopt onderweg alleen in Weert.
Wethouder Dirk Franssen van Roermond is enthousiast over het vooruitzicht. “Het aantrekken van studenten is cruciaal voor de economische ontwikkeling van Roermond, zowel op korte als lange termijn. Studenten en jongeren brengen extra dynamiek en leven in de brouwerij in de stad.”
Een eerste stap van velen
Hoewel er nog niets definitief is, zijn er al gesprekken gevoerd met drie Roermondse woningcorporaties over de verhuur. Roermond en de TU/e zien het plan voor het oude belastingkantoor als een eerste stap, waar hopelijk meer projecten uit voortvloeien. De partijen willen zo snel mogelijk tot een besluit komen. Een eerste conclusie over de haalbaarheid van dit plan moet voor de zomer klaar zijn.
Dagelijks leven onder de raketten: een Libanees-Nederlandse blik
“Het klinkt een beetje als illegaal vuurwerk, maar dan tien keer zo hard. Het voelt alsof het vlak naast je bed afgaat.” Zo omschrijft Walid Yousef (35) het geluid dat zijn familie in Beiroet dagelijks hoort. “Stel je voor: slapen is bijna onmogelijk. Het enige wat ze kunnen doen, is zich onder de dekens verstoppen.” De afgelopen dagen is de hoofdstad van Libanon meermaals gebombardeerd. “Ik zag beelden van een weg die kapot is, dezelfde weg die ik altijd neem naar de supermarkt als ik daar ben.”
Een vlucht die zich herhaalt
Walid kwam begin jaren 90 als jong kind met zijn ouders vanuit Libanon naar Nederland. Ook zij vluchtten toen voor het geweld in hun thuisland. “Mijn ouders weten als geen ander hoe het is om tussen die explosies te leven. Daarom staat bij ons thuis de tv non-stop aan. Het onderwerp leeft enorm.”
De cijfers zijn gruwelijk. Volgens het Libanese ministerie vielen er door de Israëlische aanvallen bijna 775 doden, waaronder honderd kinderen. Bijna 2000 mensen raakten gewond en ongeveer een miljoen mensen zijn op de vlucht geslagen. “Gelukkig woont onze directe familie niet in het zuiden,” zegt Walid, want daar is het het hevigst.
Vluchten en overleven
Naast familie in Beiroet heeft Walid ook ooms in het noordelijke Tripoli. “Normaal gesproken merken ze daar weinig, maar nu zie je een enorme stroom mensen die naar het noorden vlucht. Mijn familie probeert mensen op te vangen, maar dat kan niet voor iedereen. Sommigen moeten gewoon naar hun werk.” Want ook al ligt het leven grotendeels stil, er moet wel brood op de plank komen. Dat betekent dat familieleden het risico moeten nemen om hun huis te verlaten.
Een gevaarlijk ‘verrassingsspel’
Israël zegt dat de aanvallen gericht zijn op de militante groep Hezbollah. Maar in de praktijk worden ook veel burgers geraakt die niets met de groep te maken hebben. “Je weet vaak niet of je buren bij Hezbollah horen,” legt Walid uit. “Als er een raket bij je buurman inslaat, gaat vaak het hele flatgebouw mee. Het is een soort verrassingsspel: je weet nooit waar de volgende klap valt of waar je veilig bent.”
Eind 2024 was er al een grootschalige reeks aanvallen en een grondoffensief. “Nu is het echter uitgebreider en heftiger,” merkt Walid op, omdat Israël als doel heeft Hezbollah volledig uit te schakelen.
Een hartverwarmend thuis dat nu lijdt
Normaal gesproken bezoekt Walid minstens twee keer per jaar zijn familie in Libanon. “Het voelt altijd zo fijn om daar te zijn. De vorige keer dat ik aankwam op het vliegveld was speciaal: ik werd opgehaald en bij de auto stond opeens een groep met trommels en fluiten. We hebben toen ter plekke een feestje gevierd – een ongelooflijk hartverwarmend welkom.”
Het is daarom extra pijnlijk voor hem om te zien hoe zijn geliefde moederland nu met zoveel geweld te maken heeft. Hij had plannen om in de meivakantie te gaan. “Maar dat gaat denk ik niet door. Voorlopig hoop ik vooral dat ik niet wakker word met het nieuws dat mijn familie is geraakt.”
Skiërs in opblaasboot crashen op Oostenrijkse piste
Vier mannen zijn gewond geraakt na een bizarre crash met een opblaasboot op een skipiste in Oostenrijk. Het ongeluk vond plaats in het skigebied Bürserberg.
Volgens de lokale politie waren vijf jongemannen, tussen de 19 en 23 jaar oud, na een privéfeestje in de nacht van vrijdag op zaterdag op het idee gekomen om in een opblaasboot een rode piste (dat is een gemiddeld tot uitdagende afdaling) af te gaan. Het plan liep flink uit de hand.
De boot raakte met hoge snelheid uit controle en knalde tegen een stalen hek bij het dalstation van een kabelbaan. De klap was zo hard dat de boot in tweeën scheurde en zelfs het hekwerk zwaar beschadigd raakte.
Twee inzittenden raakten ernstig gewond; één van hen moest met een traumahelikopter worden afgevoerd. Twee andere mannen liepen lichtere verwondingen op. De vijfde man, een 21-jarige, was vlak voor de crash al uit de boot geslingerd en kwam er als enige zonder kleerscheuren vanaf.
Droomhuis met natuurpanorama in Tilburg te koop
Aan de Marlestraat in Tilburg staat een uniek, onder architectuur gebouwd huis in de verkoop voor 750.000 euro. De woning heeft een adembenemend uitzicht over de Dongevallei, waar water en natuur het decor vormen.
“De plek, helemaal vrij aan het water, was voor ons het allerbelangrijkste,” vertelt de huidige bewoner, de heer Paanen. Het huis, gebouwd in 1998 en voorzien van energielabel A, werd destijds al een ‘panoramawoning’ genoemd. “En dat klopt helemaal,” bevestigt hij.
Verliefd geworden op de omgeving
Wat dit huis zo speciaal maakt? Volgens Paanen is het vooral de ligging. “Je kijkt uit over het water, met daarachter de beek de Donge. Op de middenstrook staan alleen maar bomen, je ziet geen bebouwing. Het is puur natuur.” Het aangrenzende gebied is niet toegankelijk voor recreatie, wat de rust waarborgt. “Er lopen Schotse hooglanders en je ziet veel watervogels. Het uitzicht verandert met de seizoenen mee. Als alles in het groen staat, voelt het hier echt als vakantie.”
Een uitzicht dat nooit saai wordt
Zijn favoriete plek is de woonkamer. “Daar kijk je recht over het water. Dat wordt nooit oud.” Bezoekers zijn vaak verrast, zegt hij. “Van de voorkant zie je niet wat erachter schuilt. Het lijkt een gewoon huis, maar als je binnenkomt, valt je mond open van het uitzicht.” Dat was precies de bedoeling van de architect. “Vanuit bijna elke ruimte kijk je naar het water. De indeling is speels, met de woonkamer iets lager dan de keuken en hoge plafonds. Het geeft een heel ruimtelijk gevoel.”
Waarom dit paradijsje toch wordt verkocht?
De reden voor de verkoop is praktisch. “Het wordt simpelweg te groot voor ons met z’n tweeën. Vijf slaapkamers is veel. Ook spelen gezondheidsredenen mee; ik ga vanwege mijn knieën gelijkvloers wonen in een appartement.” De woning in de wijk Leeuwerik Zuid heeft 184 vierkante meter woonoppervlak en staat op een perceel van 209 vierkante meter. Wat hij het meest gaat missen? “Dat weet ik pas echt als ik weg ben. Ik ga van bijna 190 naar 90 vierkante meter. Dat is een enorme stap.”
Gemeenten gefrustreerd: 30km/u-wegen zijn een racebaan, maar boetes uitdelen blijkt lastig
Gemeenten hebben hun handen vol aan hardrijders op wegen waar je maar 30 kilometer per uur mag. Steeds meer straten gaan van 50 naar 30 voor de veiligheid, maar het bekeuren van snelheidsduivels loopt nog steeds spaak. Dat blijkt uit gesprekken van de NOS met wethouders en verkeerskenners. Er zijn simpelweg te weinig flitspalen en automobilisten blijven lekker doorjakkeren.
Amsterdam kampt met ‘racebanen’
Ook in Amsterdam is het een probleem, vertelt verkeerswethouder Van der Horst. Op plekken zoals de Amstelveenseweg rijden mensen nog steeds veel te hard. Omwonenden klagen over die “racebaan” en willen meer flitscamera’s. De gemeente moet daarvoor bij het Openbaar Ministerie zijn, maar dat is ingewikkeld. “Het is best wel frustrerend,” zegt Van der Horst.
De weg moet ‘geloofwaardig’ zijn
De gemeente moet eerst zorgen dat de weg eruitziet als een 30km-weg. Denk aan drempels, versmallingen of klinkers in plaats van asfalt. Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. “Wij hebben al van alles gedaan, maar in de hele stad drempels en klinkers leggen is onrealistisch en kost miljarden,” aldus de wethouder. Het OM vindt dat handhaving niet werkt als de weg er niet bij past.
Verkeersexpert Marc Schenk, die meeschreef aan de richtlijnen voor 30km-wegen, beaamt dit. “Een bord ophangen en verwachten dat auto’s zich dan wel aan de snelheid houden, zo werkt het niet,” legt hij uit. “Een weg moet geloofwaardig zijn. Als de meeste automobilisten te hard rijden, dan klopt de inrichting niet.”
Gevolg: nauwelijks flitspalen
Die ‘geloofwaardigheid’ bepaalt ook of er een flitspaal komt. “Je kan wel boetes uitdelen,” zegt Schenk, “maar als weggebruikers vinden dat ze niet konden weten dat het 30 was, gaan ze in bezwaar. En dat gebeurt massaal.” In Amsterdam leidt dit ertoe dat er bijna niet wordt gecontroleerd. “We hebben op 30km-wegen nu welgeteld één vaste en één flexibele flitspaal. Voor een stad als Amsterdam is dat echt te weinig,” zegt wethouder Van der Horst.
Politiek begrip, maar weinig actie
Gemeenten hopen op een soepelere aanpak van het OM. “De verkeersveiligheid moet voorop staan, niet de precieze inrichting van de weg,” vindt Van der Horst. Ook kijken ze naar minister Karremans van Infrastructuur. Hij snapt de frustratie, want als oud-wethouder in Rotterdam vond hij de regels ook te streng. Toch belooft hij niet meteen dat flitsen makkelijker wordt. “Waar wij kunnen helpen als Rijk, zullen we dat zeker gaan doen,” zegt hij, maar hij benadrukt dat aanpassingen aan de wegen nodig blijven.
Minister David van Weel, verantwoordelijk voor het OM, is voorzichtiger. Hij wijst op het systeem achter de boetes. “We weten dat een deel leidt tot bezwaren en rechtszaken. We moeten de strafrechtketen niet volstoppen met te veel flitsboetes.” Voorlopig veranderen de regels dus niet. Gemeenten moeten maar hopen dat automobilisten uit zichzelf langzamer gaan rijden als ze een 30-bord zien.
