Groep die aanslagen op joodse instellingen opeist: ‘Lijkt eerder een amateuristische stunt dan een georganiseerde cel’
Bombastische muziek, schokkerige beelden van een brandend object, een snelle vlucht na de ontploffing — en dan dat logo: Harakat Ashab al-Yamin al-Islamiyyah. In één week tijd claimde deze tot nu toe onbekende groep drie explosie-aanvallen: in de nacht van vrijdag op zaterdag bij een joodse school in Amsterdam, de dag ervoor (dus in de nacht van donderdag op vrijdag) bij een synagoge in Rotterdam, en in de nacht van zondag op maandag in Luik. Gelukkig raakte niemand gewond, en de schade bleef beperkt — maar de angst onder Joodse gemeenschappen is wel reëel, en de veroordeling van politici en burgers was unaniem.
De filmpjes die online verspreid werden, suggereren op het eerste gezicht één handelende partij. En ja, de manier waarop de aanslagen zijn uitgevoerd lijkt op elkaar — maar justitieminister David van Weel benadrukte meteen: het is nog veel te vroeg om harde conclusies te trekken. “De politie en het OM hebben die filmpjes natuurlijk ook gezien”, zei hij. En over de groep zelf? “We kennen Harakat Ashab al-Yamin al-Islamiyyah niet.”
Dat klinkt niet verrassend, want volgens politiek antropoloog en Midden-Oosten-expert Younes Saramifar (VU Amsterdam) was deze naam tot deze maand volslagen onbekend. Hij onderzoekt juist transnationale sjiitische bewegingen zoals Hezbollah — en hij is duidelijk: “Op basis van wat ik heb gezien, is dit absoluut geen georganiseerde en coherente groep.”
En dat is niet alleen zijn mening. Andere experts die door de NOS werden benaderd hadden deze naam ook nog nooit gehoord. Toch moet de situatie serieus genomen worden — niet onderschatte antisemitische daden, drie keer onder dezelfde naam. Maar Saramifar wijst op iets opvallends: de taalgebruik in de filmpjes en berichten is vaak onnatuurlijk Arabisch — alsof de makers het niet als moedertaal spreken of schrijven. En de filmpjes zelf? Amateurs. Van het wankel camerawerk, de ongemakkelijke lichaamstaal tot de kleding: “Het lijkt erop dat het allemaal niet goed gepland was en dat ze geen training hebben gehad.”
Terwijl in Rotterdam vier tieners (twee mannen van 19, een van 18 en een 17-jarige) zijn aangehouden — op het moment van de arrestatie bij een andere synagoge in de buurt — is de politie in Amsterdam nog steeds op zoek naar twee verdachten die het explosief bij de joodse school in Buitenveldert tot ontploffing brachten.
Interessant is ook dat deze groep nergens een eigen Telegram-kanaal of officiële socialemediaaanwezigheid heeft — een afwijking ten opzichte van andere militante groeperingen, zo constateerde The Jerusalem Post. En hoewel het persbericht bij één van de filmpjes expliciet verwijst naar de huidige oorlog tussen Iran, de VS en Israël — en zelfs de namen van Iraanse raketten noemt — is het verband met de zogenaamde as van het verzet (denk aan Hezbollah of de Houthi’s) volgens Saramifar allesbehalve duidelijk.
Het logo lijkt wel wat op dat van Hezbollah — maar het ontwerp is anders, en in plaats van de klassieke kalasjnikov wordt er een Dragunov-sluipschuttersgeweer getoond. Ook de kleuren zwart en wit vallen op: “Dat is een no-go voor sjiitische verzetsgroepen”, legt Saramifar uit. Die kleuren horen meer thuis bij soennitisch jihadisme, zoals van Islamitische Staat. En ook andere symbolen in de filmpjes suggereren dat de groep probeert zich te positioneren als een breder islamitisch protest — niet gebonden aan één stroming of land.
Saramifar vond via sociale media dat de filmpjes en berichten voor het eerst opdoken bij een kleine oppositiegroep die zich pro-Iraans presenteert. Misschien proberen beide groepen zichzelf in het zonnetje te spelen — maar zeker weten doen we dat nog niet.
Veiligheidsexpert Koen Aartsma (Clingendael) is eveneens terughoudend: “Soms blijkt een aanslag onterecht geclaimd.” En hij herinnert eraan dat joodse instellingen vaker doelwit zijn — vanuit allerlei ideologische hoeken. Dus een andere achtergrond dan de Iraanse as is zeker niet uitgesloten. Tegelijkertijd spreekt hij wel van een “verhoogd dreigingsbeeld” door de oorlog in het Midden-Oosten. Iran kan weinig doen tegen Amerikaanse en Israëlische luchtaanvallen — en slaat daarom vaak terug op asymmetrische wijze. “Dit zou dus wel passen in de vooraf verwachte modus operandi van Iran.”
Louis (77) houdt wekelijks spreekuur bij zijn praatpaal: ‘Luisterend oor’ — het laatste nieuws uit Brabant, sport en informatie uit jouw regio
Je ziet hem wel eens op het Zuivelplein in Bergen op Zoom: een man van 77 met een opvallende gele houten paal op wieltjes, rustig zittend op een klapstoel. Dat is Louis van der Kallen — raadslid van de BSD, al veertig jaar actief in de gemeenteraad, en sinds twintig jaar onvermoeibaar aanwezig met zijn eigen, heel persoonlijke vorm van burgercontact: zijn praatpaal.
“Dit is mijn publieke spreekuur”, legt hij uit. Geen mails, geen appjes, geen formulieren — gewoon staan, luisteren, praten. Of het nu gaat om een losliggende stoeptegel, een klacht over het openbaar vervoer of een diepgaand gesprek over woningbouw of cultuurbehoud: Louis is er voor. En dat niet alleen tijdens de verkiezingscampagne — maar het hele jaar door. Alleen als het echt hard vriest, neemt hij even een pauze.
Hij noemt zichzelf graag een “import-Bergenaar”: geboren in Rotterdam, maar al decennialang met hart en ziel verbonden aan Bergen op Zoom. Zijn vrouw Ank, zijn grote steun en toeverlaat gedurende ruim vijftig jaar, overleed zeven jaar geleden. Toch is het idee van stoppen ver weg. “Ik word hier en daar wat krakkemikkig, maar verstandelijk voel ik me nog net zo helder als een 37-jarige.” En ja — hij loopt nog steeds zelf met die gele paal van huis naar het centrum, soms wel twee keer per week.
Voor Louis draait het om écht aanwezig zijn: “Ik wil mij niet verschuilen achter een bureau of een algemeen telefoonnummer. Ik wil zichtbaar zijn voor de mensen.” Daarbij is begrip belangrijker dan overeenstemming. “We zijn het hier lang niet altijd mee eens — maar we kunnen ten minste naar elkaar luisteren.”
Zijn prioriteiten voor de komende periode? Cultuur behouden én verder bouwen — Bergen op Zoom is volgens hem, net als Breda en Den Bosch, een echte cultuurstad met een rijke geschiedenis. En daarnaast: betaalbare woningen voor onze eigen inwoners, niet alleen voor wie een dikke portemonnee meebrengt.
En die praatpaal? Die blijft staan — zolang hij maar niet uit elkaar valt. “Desnoods nog veertig jaar.”
Bijna honderd bekeuringen bij snelheidscontrole in Waalre
Zaterdagmiddag ging het flink mis op de Juliana de Lannoylaan in Waalre — niet voor de politie, maar wel voor een heleboel automobilisten. Negenennegentig bestuurders kregen een boete omdat ze te hard reden. De verkeerspolitie Oost-Brabant deelde het zondagochtend mee.
Tijdens de controle werden in totaal 1900 voorbijgangers gecheckt — dus niet alleen auto’s, maar ook fietsers en voetgangers vallen onder de ‘gecontroleerden’. De snelste van allemaal? Die reed met maar liefst 101 km/uur — terwijl er hier maximaal 30 km/uur mag in de Juliana de Lannoylaan. En ja, de controle vond plaats vlakbij een voetgangersoversteekplaats. Dus: extra onverstandig én extra gevaarlijk.
Twee kinderen (6 en 8) overleden bij brand in chalet België
In België is gisteravond een tragisch ongeval gebeurd: bij een brand in een stacaravan zijn twee kinderen — een meisje van 6 en een jongetje van 8 — omgekomen. Hun moeder en een ander kind van 1 jaar raakten zwaargewond.
De woonwagen stond achter het huis van de zwager van de moeder, in het Limburgse Niel-bij-As — net over de Belgische grens. De familie lag daar gisteravond te slapen toen het vuur uitbrak. Volgens VRT was de caravan op dat moment hun tijdelijke thuis.
Hoe de brand precies is ontstaan, is nog onduidelijk. Het vuur werd na ongeveer twintig minuten onder controle gekregen. De moeder en haar kinderen van 8 en 1 jaar konden nog tijdig uit de woonwagen worden gehaald. Het lichaam van het kind van 6 jaar werd pas gevonden nadat de brand volledig was geblust.
Alle drie de gewonden werden met spoed naar het ziekenhuis gebracht. Daar overleed het achtjarige kind later aan zijn verwondingen.
Burgemeester Tom Seurs van Niel-bij-As noemt het ‘een verschrikkelijk ongeval voor de hele gemeenschap’. Hij vertelt tegen VRT dat het gezin erg betrokken was bij het lokale leven — vooral bij de carnavalsvereniging. “Gisteren waren ze nog met de kinderen op pad om steunkaarten te verkopen.”
Twee kinderen omgekomen bij brand in stacaravan in België
In België is gisteravond een tragisch ongeluk gebeurd: bij een brand in een stacaravan zijn twee kinderen — een jongetje van 6 en een meisje van 8 — overleden. Hun moeder en een ander kind van 1 jaar raakten zwaargewond.
De woonwagen stond achter het huis van de zwager van de moeder, in het dorpje Niel-bij-As, vlak bij de grens met Nederlandse Limburg. De familie lag daar gisteravond te slapen toen het vuur uitbrak. Volgens omroep VRT was de oorzaak van de brand op dat moment nog onbekend.
De brandweer was snel ter plaatse en had het vuur na ongeveer 20 minuten onder controle. De moeder en haar kinderen van 8 en 1 jaar konden nog tijdig uit de woonwagen worden gehaald. Het lichaam van het 6-jarige kind werd pas gevonden nadat de brand volledig was geblust.
Alle gewonden werden naar het ziekenhuis gebracht. Daar overleed het 8-jarige kind later aan zijn verwondingen.
Burgemeester Tom Seurs van Niel-bij-As noemde het een “tragisch ongeval voor de hele gemeenschap”. Hij vertelde aan VRT dat het gezin erg betrokken was bij het lokale leven — ze waren actief in de carnavalsvereniging. Gisteren waren ze zelfs nog met de kinderen op pad om steunkaarten te verkopen.
Energiecrisis Zuid-Azië voelbaar tot in de Indiase keuken
De straat die alles blokkeert
Veel landen in Zuid-Azië halen een groot deel van hun energie via de Straat van Hormuz — een smalle zeegang tussen Iran en Oman die als een soort ‘energie-slagader’ fungeert. Nu die route door de oorlog in Iran bijna volledig dicht zit, voelen de gevolgen zich overal: van overheidsgebouwen tot de laatste tandoor in een Indiase eethuisje.
Paniek in de keuken van New Delhi
Deze week sloeg de paniek toe onder restauranthouders in India. Plotseling konden ze nauwelijks nog gastanks vinden. En dat is geen klein probleem: meer dan de helft van het LPG-gas dat India nodig heeft, komt uit het buitenland — en 90 procent daarvan moet per schip door diezelfde Straat van Hormuz. Het ministerie van Petroleum en Aardgas heeft nu duidelijk gemaakt: huishoudens, ziekenhuizen en scholen gaan voor. Bedrijven moeten met wat er overblijft zien te leven. In New Delhi is het aanbod van gasflessen al met 80 procent gekrompen.
Van butter chicken tot brandstofstress
Varun Khera, eigenaar van Imperial Spice in New Delhi, moest zijn restaurant deze week tijdens het diner gewoon sluiten — geen gas, geen koken. Zijn specialiteiten, zoals butter chicken en dal makhani, vereisen langdurig koken op hoog vuur. Normaal gesproken geen probleem, maar nu? “Eten is belangrijk, maar niet elk gerecht is absoluut nodig — het voortbestaan van het restaurant gaat boven alles”, zegt hij. Gelukkig is zijn zaak weer open, maar het wordt steeds lastiger om die klassieke smaken op de kaart te houden. Oplossing? Een mix van inductie en de ouderwetse kleioven (de tandoor) op kolen.
Niet alleen India: heel Zuid-Azië zit vast
Pakistan probeert het op een andere manier: ambtenaren werken vier dagen per week, universiteiten geven les online en scholen hebben onverwacht een voorjaarsvakantie ingelast. In Bangladesh zijn alle universiteiten gesloten, en militairen staan bij oliedepots en tankstations — om te voorkomen dat mensen in paniek beginnen plunderen.
De zoektocht naar een weg om de blokkade heen
De Indiase overheid is druk bezig met alternatieven. Er worden onderhandelingen gevoerd met Iran om schepen met India-gerichte gasvoorraden toch door de Straat van Hormuz te laten — en afgelopen dagen zijn er al enkele schepen doorgekomen. Volgens de Indian Express, gebaseerd op anonieme bronnen, zouden zelfs Indiase oorlogsschepen betrokken zijn geweest bij de begeleiding. Ook premier Modi heeft voor het eerst sinds het begin van de oorlog telefonisch contact gehad met de Iraanse president Pezeshkian — onder andere over de veiligheid van Indiase burgers én de doorgang van brandstoffen. En er is nog meer opmerkelijk nieuws: mariniers van een Iraans fregat dat eerder in de haven van Kochi mocht aanmeren (op humanitaire gronden, na een Amerikaanse torpedo-aanval bij Sri Lanka), zouden nu naar Tehran zijn gevlogen.
Voor wie eten geen luxe is, maar levensonderhoud
Sumit Gulati, eigenaar van negen betaalbare Indiaas-restaurants onder de naam Call Chotu, ziet de crisis van dichtbij. “Voor studenten en jonge werknemers, die vaak lange werkdagen maken, is het bestellen van eten geen luxe — het is een basisbehoefte.” Zijn brood wordt niet meer op de traditionele tawa-plaat gebakken, en de gefrituurde groentesnacks zijn ook verdwenen. Een volledige overstap naar inductie zou veel geld kosten — en als de oorlog snel voorbij is, is het misschien helemaal niet nodig geweest.
Internationale steun: Trump geeft India een ‘olietijdperk’
Om de wereldwijde olievoorraad te ontzien én India tegemoet te komen, heeft president Trump een tijdelijke vrijbrief gegeven: 30 dagen lang mag India zonder sancties Russische ruwe olie inkopen. Bangladesh heeft intussen ook contact opgenomen met de VS om een vergelijkbare deal te regelen.
